Als er iets is waar ik naar uitkijk is het wel een nieuwe Splinter Cell game. Ik hou namelijk er van stealth op z'n tijd en Chaos Theory is voor mij een echte klassieker, zoniet de beste stealth game ooit.

Het verhaal is in dit deel naar mijn mening wat onduidelijker dan de vorige delen. Dit komt omdat er veel (te veel) namen in voorkomen en er nog andere mensen uit de vorige delen voorkomen, die je eigenlijk allang vergeten bent. Maar als je goed je aandacht bij het verhaal houdt en goed op de personages en conversaties let is het aardig te volgen. Om het even globaal te zeggen is er een hoop gerommel tussen Korea, Japan en China. Als Sam Fisher, onze vertrouwde hoofdpersoon, probeert gevaarlijke computerdocumenten in handen te krijgen maar dit hem niet lukt circuleren deze bestanden rond over de illegale markt. Als dan ook nog Japan 'per ongeluk' een Amerikaans marineschip tot zinken brengt moet Sam uitzoeken of dit niet met opzet gedaan is en een 3e Wereldoorlog voorkomen.

Het stealth systeem is weer voortreffelijk gedaan in Chaos Theory. Allereerst heb je nu naast een zichtbaarheidsmeter ook een geluidsmeter, om zo optimaal uit het zicht te blijven. Sam heeft nu ook de beschikking over een mes, waarmee hij mensen kan bedrijgen, slap materiaal kan doorsnijden en natuurlijk ook zijn vijanden mee kan omleggen. Dat omleggen kan nu ook nog mooier door wat nieuwe moves. Zo kun je aan een reling gaan hangen, via een fluitsignaaltje de desbetreffende vijand naar je toelokken en hem zo over de rand heen zwiepen. Of je gaat natuurlijk aan een pijp hangen en geruisloos de nek van je vijand omdraaien. Dit gebeurt allemaal met prachtige animaties en je kunt je tegenstanders op de meest handige, maar als je ervoor kiest ook de bruutste manier doden.

Ook heb je nu aan het begin van je missie de keuze om een bepaald wapenpakket te kiezen. Globaal zijn dit Stealth, Actie en Redding's recommendation. 2 dingen zitten er altijd in; je geliefde pistool met demper en een soort supergeweer, waarop je allerlei scopes kan plaatsen en verschillende munitie. Als jij voor stealth kiest zul je bijvoorbeeld ter toevoeging extra flashbangs hebben, wegschietbare cameraatjes met gif en rookgranaten. Bij Actie, wat ik soms graag koos bij wat hardere missies, kun je zelfs een shotgun toevoeging op je geweer zeggen of een sniper toevoeging met betere scope. Uiteraard komen hier nog de nodige bommen bij en granaten. Redding's Recommendation combineert het stealth en actie om zo een balans te krijgen. Door uit deze 3 wapenpakketten te kiezen kun je dus bepalen hoe jij graag je missie wilt uitspelen.

De graphics zien er, vooral voor de oude xbox, ontzettend mooi uit. Vooral op een schip met het natte dek en vieze machinekamers komt dit goed tot zijn recht, eveneens met de geluiden die perfect passen bij de omgeving. De muziek die af en toe om de hoek komt zetten is niet uitmuntend maar draagt wel goed bij aan de sfeer.

Met de kunstmatige intelligentie zit het ook wel goed bij Chaos Theory. Soms iets te goed zelfs. Vooral op de hoge moeilijkheidsgraden raakt de vijand al bij het kleinste geluidje in paniek, wat erg onrealistisch is. Ook schieten ze met name op de hoge moeilijkheidsgraag wel erg goed. Maar dit is ook eigenlijk de bedoeling van Splinter Cell: zodra je gezien wordt heb je gewoon een probleem, en wordt het moeilijk om je eruit te vechten.

De Singleplayer van Chaos Theory is redelijk lang. Vooral als je een perfectionist bent en alle missies voor 100% stealth succes uit wilt spelen is een echte uitdaging. Maar als je klaar bent met de singleplayer kun je altijd nog aan de slag met de coop. Deze is echt geweldig uitgewerkt. Je kunt allerlei nieuwe moves doen met je partner, zoals iemand een pootje geven als dat ene raampje net te hoog is. Het wordt helemaal stoer als je zelfs nog even klusjes moet doen voor Sam Fisher om zijn missie wat succesvoller te laten verlopen. Helaas zijn er maar 4 coop missies, maar stuk voor stuk zijn ze erg vermakelijk.