Het originele Half-Life was een van de beste games aller tijden. 50(!) Game Of The Year awards sleepte deze game binnen. In 2004 kwam de sequel Half-Life 2 uit, die ik nu ga reviewen. Een teleurstellend product van de (uit)melkfabriek, of een niet te missen klassieker? Je leest het hier.

Om maar met de deur in huis te vallen: ja, Half-Life 2 is een niet te missen klassieker. Het is eigenlijk een van de beste, zoniet de beste game die ik ooit gespeeld heb. Maar laten we eerst eens kijken waar deze game over gaat en waarom het zo'n goede game is.

Het spel begint als je in de trein zit op weg naar de stad City 17. Je speelt de altijd zwijgende Gordon Freeman, die er eigenlijk op het eerste gezicht uitziet als een autist wiens hobby het is pi op zoveel mogelijk decimalen uit te rekenen. Echter als je het spel speelt besef je dat hij eigenlijk cooler is dan Marcus Fenix en Master Chief bij elkaar. Op het moment dat je uit de trein stapt, zie je dat City 17 niet echt een fijne stad is. De stad is veranderd in een soort van autoritair regime, te vergelijken met het Rusland ten tijde van Stalin. Alleen hier zijn de ordehandhavers hier niet een stel wodkaverslaafden, maar aliens, genaamd de Combine, die door middel van een portaal onze wereld zijn binnengedrongen. En Stalin is ingeruild voor Dr. Breen, een vroegere collega van je uit het Black Mesa Research Facility, waar je eerder werkte. Hij verteld hoe geweldig het allemaal wel niet is in City 17, en dat het in de stad veilig is. Gordon weet wel beter als hij ziet dat de Combine iedereen die iets doet wat hun niet aanstaat op een knuppel trakteren. Je begint zonder wapens, dus je het is niet gelijk knallen geblazen. Je moet eerst proberen om naar het geheime lab van Dr. Eli Vance en Dr. Kleiner te gaan, waar je je HEV-Suit krijgt, een multifunctioneel pak dat Gordon moet helpen de wereld te ontdoen van de Combine, en alle andere gedrochten zoals zombies, Antlions (een soort van hyperactieve sprinkhanen) en Headcrabs (beesten die op je hoofd springen en dan een zombie van je maken). Een ander heel belangrijk personage die je in het lab tegenkomt is Alyx, de dochter van Eli. Zij zal je verder in de game meehelpen te vechten.

Hoe de makers het verhaal vertellen is werkelijk fantastisch. Je wordt nooit uit de game gezogen door cutscenes, want alle dialogen zijn in-game. De voice-acting is van bijzonder hoog niveau, en dit helpt goed erbij dat de personages echt tot leven komen.

Met zijn blote vuisten kan Gordon de Combine natuurlijk niet aan, en daarom zijn er een aantal wapens beschikbaar, waarover je niet gelijk beschikt in het begin. Je ontdekt steeds sterkere wapens, wat dan ook natuurlijk weer in het contrast staat met het niveau van de vijanden. De uitschieter van al deze wapens is natuurlijk de Gravity Gun waarmee je bijna alle voorwerpen in de omgeving kan aantrekken en kan wegschieten. Het gaf mij vooral veel voldoening om met de Gravity Gun een cirkelzaag op te pakken en een zombie te halveren. Naast de Gravity Gun heb je ook de beschikking over 2 verschillende pistolen, 2 machinegeweren een shotgun, een kruisboog, handgranaten en een bazooka. Naast vechten moet je ook een aantal (meestal physics) puzzels oplossen. Sommigen zijn een lachertje, maar over sommigen moest ik wel eens hard nadenken of zelfs een walkthrough (de gruwel!) raadplegen.

Een van de sterkere punten aan Half-Life 2 is dat elk level anders is. Je moet niet alleen te voet de levels doorkruisen, maar je krijgt ook de beschikking over een boot en een auto. Ook het decor is per level anders. City 17 is een erg sombere stad met veel grauwe gebouwen. Ravenholm is een dorp dat is geïnfecteerd met zombies. Nova Prospekt is een gevangenis van de Combine waar ze allemaal nare praktijken uitvoeren. En de Citadel (het hoofdgebouw van Dr. Breen) is een hightech toren met een heel ingewikkelde constructie. Kortom: de levels zijn gevarieerd en knap gemaakt.

Ook al komt Half-Life 2 uit 2004, de graphics zien er zelfs voor deze tijd nog best goed uit. Het heeft mooie lichteffecten, de textures zien er (voor die tijd) scherp uit, en de animaties zijn ook goed: Modellen zijn voorzien van ragdoll en de karakters (vooral Alyx) kunnen een groot aantal gezichtsexpressies geven. Half-Life 2 maakt gebruik van de alom bekende Source engine, en in combinatie met Havok kan het ook nog mooie physics opvoeren. Half-Life 2 is trouwens de eerste game die heeft laten zien dat physics erg leuke gameplay kan opleveren, want je kunt zo op veel verschillende manieren je vijanden uitschakelen.

Het geluid is ook goed. Zoals ik al zei is de voice-acting van hoog niveau, en de muziek is ook erg goed en draagt goed bij aan de actie. Je zult trouwens niet constant muziek horen, want er komt meestal muziek op vooraf geselecteerde punten, meestal een moment waarin veel actie zit.