Mafia is een spel dat zich afspeelt in een grote stad waarin je kan doen en laten wat je wilt. Klinkt bekend in de oren als het prachtige GTA maar is toch totaal verschillend.

Dat Mafia veel op GTA lijkt is overduidelijk. Je hebt een grote stad waarin iedereen zijn dagelijkse ding doet. En je bepaalt zelf wat je doet. Tenminste zo lijkt het. Het grote verschil met GTA is de manier waarop het spel je wordt voorgeschoteld. Kan je in GTA zelf bepalen wanneer je een missie aanneemt, en wanneer je gewoon voor de lol wat herrie gaat trappen. In Mafia wordt je wat dat betreft toch heel wat meer aan het handje genomen. De missies volgen elkaar vaak op zonder dat er een onderbreken in zit voor andere ongein. Het grote voordeel hiervan is dat je het verhaal vele malen intenser beleeft.

Tommy Angelo, de gast die je bestuurt, gaat voor je dan ook meer emotionele waarde krijgen dan die pipo uit GTA. Het draait zoals al gezegd is om Tommy. Tom is een dood normale man die zichzelf gelukkig rekent met zijn baan en gezondheid. Tot op het moment dat hij door stom toeval betrokken raakt tussen een onenigheid tussen de 2 rivaliserende families die de stad besturen. Onbewust heeft hij voor één van de twee gekozen en dat komt hem duur te staan. Vanuit die situatie rolt Tom in de familie. Hij groeit zelfs uit tot een van de vertrouwelingen van Don Salieri.

Dit brengt met zich mee dat hij als Tom een aantal dingetjes moet opknappen om de “business” draaiende te houden. Onder andere het winnen van een race. Het uitschakelen van mensen. Het stelen van dingen en ga maar door. Maar omdat hij een mens met een groot hart is wordt het voor hem moeilijk om het alleen als business te zien. Dit zal hem op het einde flink parten gaan spelen.

Zoals ik al gezegd heb beleef je het verhaal heel intens. Het is dan ook zo dat je veel meer gedreven bent om de verhaalmissies te spelen. Niet omdat je geld nodig hebt om bij Ammunation een vette gun te kopen om zo weer wat chaos aan te brengen. De missies zelf zijn veel meer divers dan in GTA en ze zijn veel minder rechtlijnig. Het zit allemaal net iets beter in elkaar en het speel heerlijk.

Waar Mafia beduidend minder scored is het gebeuren nadat je het verhaal hebt uitgespeeld. Je hebt dan nog wel die freeride modes erbij zitten maar deze voelden toch meer als een verplicht nummertje. Weinig interessants dus.

Dan de presentatie zelf. Deze is dik in orde. Alles ademt de jaren 30 sfeer uit. De gebouwen, de mensen, de auto's. Zelfs het taalgebruik is grotendeels in jaren 30 stijl. De grapics zijn opzich niet veel bijzonders meer. Het ziet er wel mooi uit, maar verwacht geen adembenemende buitenlocaties. Binnen is het een ander verhaal.

De textures in de indoor levels zijn zo mooi en gedetailleerd dat je soms met openmond zit te kijken. Maar opnieuw het is hier geen Half Life 2 of splintercell3. Het voordeel hiervan is dat je de game op een heel hoge resolutie kan spelen en het er dus lekker strak uitziet. De muziek is ook het vermelden waard. Dit is soms zo mooi en het past er altijd zo goed bij, dat je op die climax momenten echt het gevoel hebt dat je een gangster bent. Als je in een shootout zit en je hoort die orkestrale muziek opzwellen denk ik wel eens, Wat is het leven toch mooi.

Maar hoe houdt de game zich tegenover de huidige toppers? Grafisch kan het in elk geval niet meer meespelen in de top. Maar het is zeker geen lelijk spel! Het enige wat Mafia “mist” zijn de shaders. Het omgaan met belichting. Dat is in deze game t.o.v de huidige games toch echt minder. De gameplay en het verhaal zelf zijn nog steeds ijzersterk en kunnen zich zeker nog meten met de top games van nu. Het enige probleem wat ik kan bedenken is dat het spel ietwat aan de korte kant is. Maar er staat zoveel moois tegenover dat dit minpunt volledig in het niet valt bij al het goede. De game draait goed op de low end systemen van tegenwoordig, en hij kost tegenwoordig nog maar 10 euro. Een echte aanrader voor iedereen die hem om de een of andere reden toen gemist heeft