Ja ik begin met het kopje intro, en ik zal ook de andere cliché kopjes erbij halen. Zeur er maar over in het reactie schema als het je niet bevalt. Ik doe het toch en nu zal ik mij richten tot dit spel. Van een aantal games weet je van te voren al dat het wel ongeveer een 8 á 9 wordt terwijl je van andere games het idee hebben als ze blij mogen zijn met een 7. Het is vaak duidelijk wat er goed is en wat er minder goed is. Het zijn transparante games met ondoorzichtige cijfers. Fear 2 is een spel waarbij ik lang heb moeten nadenken over het cijfer. Terwijl ik dit stuk aan het typen ben weet ik het nog steeds niet, maar ik heb het idee dat het cijfer zich zal laten zien in de loop van het verhaal.

F.E.AR 2.

Fear 2? Fear? Das toch zoiets als angst, ja Fear betekent angst en dit spel is te omschrijven als een first person shooter met horror aspecten. Het is de sequel op deel 1. In deel 1 moest je met je (first recon (..) nog wat team) een crime scene onderzoeken om even later tegen een gekloond leger te vechten in een paar kantoren. Je vocht in fear 1 praktisch 10 uur in verschillende kantoor ruimtes. In het begin was het genieten, de gevechten waren intens doordat de ai van de tegenstanders goed was. Het was ook nog eens het geval dat je kon schieten in slow-mo. En had ik al gezegd dat de ai van de enemy goed was? Ik zal dit even toelichten. In een willekeurige shooter kom je met je guns in een kamer waar wat tegenstanders zijn. Je gooit een grenade en ze zijn dood. Logisch toch? Je gooit immers een grenade en je hebt een kill. In Fear 1 ( en uiteraard ook fear2) werkt het niet zo simpel. De tegenstander merkt dat er een grenade is gegooid en zal z'n team mates waarschuwen. Vervolgens rennen ze allemaal weg en heb je daar een grenade verspild. Andere mooie dingen zijn dat de tegenstanders ook coveren en jou proberen te flanken. Dit werkte in Fear 1 goed en het werkt in Fear 2 ook goed. Je hebt veel intense gevechten.

Betere graphix, meer omgevingen, meer tegenstanders, een beter verhaal, betere achievements, een betere online mode

De graphix zijn gebaseerd op de Havok engine. Ook wel bekend als het werk paard van de Halflife serie. Bekend om in staat te zijn om zowel mooie indoor als outdoor settings op je tv te toveren in combinatie met "realistische physics". Verder zijn er meer omgevingen, in fear 2 zit je niet 90 % van je tijd in een suf kantoor. Je komt in een school, een fabriek, ondergronds, een stad en dan weer wat anders. Het verhaal wordt ook verteld via tussen filmpjes en niet slechts via journals die je toch niet leest omdat ze saai zijn en voor de online mode is laatst ook een map pack uitgebracht die zorgt voor wat fun. Je speelt in de map pack namelijk als een mini soldaatjes in een locatie zoals een gigantische keuken. Al deze punten zijn dus verbeterd, het klinkt goed en het is goed uitgewerkt. Toch betekent dat niet meteen dat je dan kan denken aan een 8 of hoger.

Orgineel

Ik weet nog dat ik in de eerste van het VWO zat. Ik moest wat maken voor het vak techniek. Een huis ofzo, ik weet niet eens meer wat het is. Een klein model dat aan een aantal eisen voldeed. Los van al deze eisen moest je ook nog "origineel zijn". Ik wilde dat ding zo snel mogelijk maken, ik zo even kijken wat de eisen waren zodat ik een voldoende had. Een zes was goed genoeg omdat ik met zo'n zes weer naar de volgende klas kon. Mijn ouders zouden tevreden zijn en ik was weer even in de safe zone. Het probleem met Fear 2 is eigenlijk het zelfde. Het spel voldoet aan de simpele eisen zoals (geen bugs, geen lag online en geen bullshit). Het loopt goed, het laat je lekker schieten maar is het origineel? Kan dit spel zijn mannetje staan in een omgeving vol goede games. Ondanks dat de meeste top titels eind vorig jaar zijn uitgebracht zijn dit de games waar Fear 2 ook vandaag de dag nog mee moet concurreren. Het antwoord is helaas dat dit niet gebeurd, helemaal als je Fear 1 hebt uitgespeeld voelt fear 2 al snel weer zo "seen it been there" aan. De omgevingen zijn wel anders, maar ook weer niet heel erg anders. Het klopt en werkt wel allemaal, maar waarom ben ik nooit verrast? Waarom heb ik nooit een moment gehad van "WOW dit is vet gedaan". Dat soort momenten had ik niet, en het was op dit moment ook waarop ik door had waarom er in de eerste klas van de middelbare school al werd gehamerd op originaliteit. Waarom klasgenoten die dat goed begrepen al snel een 8 of hoger hadden. Het is de toekomst, maar genoeg met deze wijze les die toch weer wordt genegeerd. Fear 2 heeft helaas ook wat minpunten die ervoor zorgen dat het niet slechts de originaliteit prijs is die niet wordt gepakt.

Licht, epilepsie

Ik zag ze vroeger al staan, waarschuwingen op games. Een klein gedeelte van de gamers is gevoelig voor eplipsie. Dit houdt in dat ze gevoelig zijn voor teveel licht flitsen. Shooters zouden bijvoorbeeld lastig zijn, en als je dan ook nog eens afwisselend in donkere en lichte omgevingen zou spelen. Dan zou je zo iemand praktisch vermoorden. Zelf heb ik fear 1 met weinig moeite helemaal uitgespeeld. Ik heb al veel horror films gezien en ik kan wel wat aan. De licht effecten die daar al veel werden gebruikt stoorden mij gelukkig niet. Maar in Fear 2 is een idioot verantwoordelijk geweest voor de licht show. Je loopt door een donkere gang en het licht gaat constant aan en uit. De helft van het spel loop je door donkere kamers terwijl je slechts een klein lichtje hebt. Het is niet eng maar compleet frustrerend. Je voelt na een tijdje wel aankomen wanneer er weer een schrik moment is maar je moet je teveel inspannen om te ontdekken waar je heen moet. Een paar keer een schrikeffect door middel van het licht is leuk, maar de hele tijd? Fear 2 kan je soms vergelijken met het lezen van een boek in de avond terwijl iemand de hele tijd het licht van je kamer aan en uit doet. Met als enige verschil dat je je er in fear 2 maar door heen moet bijten.