Favorieten van de Redactie
botw

Volledige vrijheid in Zelda: Breath of the Wild

Vertrouwd, maar toch tegendraads

Geschreven door Brian Artiles Govita op
We hebben een fantastisch gamejaar achter de rug en we hebben allemaal volop games gespeeld dit jaar. Naast de gezamenlijk gekozen Top 25 van 2017 en de Top 100 van 2018 vertellen Gamer.nl-redacteuren in deze rubriek individueel over hun favoriete games van 2017. Vandaag: Brian Artiles Govita met The Legend of Zelda: Breath of the Wild.

Voor liefhebbers van Japanse games zal 2017 waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als een van de beste gamejaren ooit. Japanse ontwikkelaars lieten zich van hun beste kant zien en kwamen om de haverklap met buitengewoon uitstekende games op de proppen, die commercieel gezien helaas werden ondergewaardeerd in het westen. Games zoals Nier: Automata, Persona 5 en Nioh zijn stuk voor stuk parels uit het Verre Oosten en verdienen het om in iedere gamers toptienlijstje genoemd te worden.

botw

Gelukkig zijn er ook Japanse games die wel aansloegen in het Westen en een daarvan is natuurlijk The Legend of Zelda: Breath of the Wild, de game die medebepalend was voor de succesvolle lancering van de Nintendo Switch. Eens te meer levert Nintendo een Zelda-game af die zijn weerga niet kent.

Bezigheidstherapie

Want waar moet ik beginnen als ik het over de game van het jaar heb? In The Shrine of Ressurection natuurlijk, het startpunt van dit grootse avontuur. Het moment dat Link deze tempel uitloopt en Hyrule haar grootsheid en pracht aan hem openbaart is iets wat me nog lang bij zal blijven. Vanaf dat moment was er voor mij geen weg meer terug en móest ik Hyrule gaan verkennen. Al gauw kwam ik erachter dat er van al die pracht en praal maar weinig is overgebleven. Hyrule is grotendeels verwoest en wordt geterroriseerd door kwaadaardige monsters die de wederopbouw van dit ooit zo machtige koninkrijk hinderen. Ook moet Zelda weer uit de handen van Ganon gered worden.

Zelda Breath of the Wild

Dat laatste klinkt Zelda-fans bekend in de oren. Na negentien jaar hetzelfde trucje herhaald te hebben vond Nintendo het echter eindelijk tijd om de formule voor de Zelda-reeks te vernieuwen. Voor sommigen is dat misschien het grootste punt van kritiek, maar als Zelda-fan kon ik deze verandering alleen maar toejuichen.

Dat komt vooral omdat ik nooit eerder in deze mate vrijheid heb ervaren in een game. Veel openwereldgames gaan naar mijn mening de fout in door hun wereld vol te proppen met onnodig veel extra’s. Op een gegeven moment krijg je als speler door dat je aandacht wordt afgeleid van het doel waar je je in eerste instantie op richt.

In Breath of the Wild is er nauwelijks sprake van bezigheidstherapie. Hyrule ligt in puin en is voor het grootste gedeelte verlaten, waardoor ik gemotiveerd wordt om te achterhalen wat er honderd jaar eerder heeft plaatsgevonden. Echter ervaar ik ook een soort gevoel van sereniteit als ik ronddwaal in de wildernis van Hyrule, op zoek naar mijn volgende avontuur. Het temmen van exotische dieren, het experimenteren met recepten, het combineren van aanvalstechnieken, het ontdekken van ruïnes, en hopeloos wegrennen voor de verwoestende kracht van de Guardians zorgen ervoor dat de game nooit gaat vervelen.

Zelda BOTW

Daarnaast is vrijwel elke plek bereikbaar in Breath of the Wild en dwingt het verhaal spelers nooit om een specifiek pad te bewandelen. De keuze ligt volledig vrij. In vergelijking met andere titels in de reeks is Breath of the Wild dan ook heerlijk tegendraads.

Perfect

Inmiddels durf ik te stellen dat The Legend of Zelda: Breath of the Wild een van mijn favoriete games allertijden is, ook al is de game misschien technisch niet perfect. Al in de eerste vijf minuten van de game kreeg ik te maken met framedrops, wat gedurende de rest van de game met enige regelmaat zou blijven gebeuren. Patches hebben het probleem gedeeltelijk verholpen. Dan nog: een paar dips in de framerate wegen niet op tegen de talloze uren plezier die ik nog steeds uit de game haal. Wanneer kleine technische onvolkomenheden het enige kritiekpunt zijn, weet je dat je te maken hebt met een legendarische game.

Zelda Breath of the Wild

Er is eigenlijk weinig wat nog niet gezegd is over deze meesterlijke game. Met The Legend of Zelda: Breath of the Wild heeft Nintendo de reeks opnieuw uitgevonden en wederom een klassieker uitgebracht waar we over twintig jaar nog met een glimlach op zullen terugblikken. Breath of the Wild is zonder twijfel een van de beste lanceringstitels ooit en een mooi afscheidscadeau voor Wii U-bezitters. Ik kan in ieder geval niet wachten om te zien wat de toekomst in petto heeft voor de Zelda-serie.

Dit artikel delen:

Lees meer

PUBG patch verhelpt crashes pc-versie Mario + Rabbids Kingdom Battle krijgt mogelijk verhalende dlc
4

Reacties op: Volledige vrijheid in Zelda: Breath of the Wild

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • El Ninjo

    • 4 januari 2018 10:32
    Fijn stuk om te lezen, sluit mooi aan op de post van eergisteren over dat Aonuma BOTW als voorbeeld voor de toekomst ziet.

    Ik reageerde daar nog dat ik vertrouwde elementen miste uit eerdere Zelda games, maar ik kan me toch ook erg vinden in de vernieuwing zoals je aangeeft.

    Ik denk ook wel dat als BOTW meer op z'n voorgangers had geleken dat hij uiteindelijk minder goed gescoord zou hebben vanwege herhaling

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleDad

    • 4 januari 2018 11:01
    Ik begrijp maar weinig van het jubelende enthousiasme over deze game. Goede game, zonder twijfel, maar onder de streep is het een open world rpg met deze keer Link in de hoofdrol. Een open world RPG die erg veel goed doet, ook dat is waar, maar weinig uitzonderlijks. Het zal wel aan mij liggen, maar ik werd er niet echt door gegrepen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Lord Ganon

    • 4 januari 2018 19:33
    Deze game komt echt tot zijn recht op de Switch. Ik heb op 10 km hoogte deze game gespeeld en dat gaf echt een 'wtf'-gevoel. Een volwaardige 3D Zelda in een vliegtuig spelen … wie had dat ooit gedacht?

    Ik herken me deels in de framedrops: vooral bij de Deku Tree (ik mag hopen dat dit geen spoiler is na bijna een jaar) was het echt opvallend. Maar noem eens één open world game die er helemaal geen last van heeft? Het laden van immense spelwerelden gaat nu eenmaal soms gepaard met framedrops. Ik heb mij er in ieder geval niet echt aan gestoord…

    Nu de roze bril af is en ik wat meer objectief naar de game kan kijken, vind ik het verhaal veel te weinig uitgediept. Het verhaal had van mij wat meer op het verleden mogen concentreren. De eindbazen leken veel te veel op elkaar en waren repetitief. En dat vind ik wel een dingetje, want de eindbazen zijn vaak de climax in een Zelda game, een moment in de game waar 'alles op zijn plaats valt'. En Dát heb ik wel echt gemist in deze game.

    Maar wat zal het … ik heb inmiddels 300 uur in de game zitten en ik krijg nog steeds kippenvel als ik voor de zóveelste keer die mooie Switch release trailer kijk (waarin álles werd geopenbaard: Gorons! Zora's! Gerudo! Zelda!!)

    Dit voorspelt zoveel goeds … Ik verwacht 2019-2020 een pre- of sequel a la Majora's Mask, want het verhaal? Dat is nog lang niet verteld …

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Krytuun

    • 5 januari 2018 17:57
    @Lord Ganon Ik sluit mij hier wel bij aan.

    Geweldige game, maar na de spetterende trailer, miste ik het EPISCHE gevoel een beetje qua verhaal. Laten we hopen dat dit de grote verbetering wordt voor het volgende deel.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.