Favorieten van de Redactie
Demon's Souls

Demon’s Souls is de ideale kennismaking met de PlayStation 5

(On)bekende kost in een ongekend nieuw jasje

Geschreven door Tom Kerkhof op
Naast de gezamenlijk gekozen Top 25 van 2020 vertellen Gamer.nl-redacteuren in deze rubriek individueel over de spellen die dit jaar de meeste indruk op ze hebben gemaakt. Want ondanks de coronacrisis bleven die games ‘gewoon’ uitkomen. Vandaag: Tom met Demon’s Souls.

Wat had het fantastisch geweest als Bloodborne 2 in de titel van dit artikel had gestaan. Dan had ik jubelend kunnen vertellen hoe dit langverwachte vervolg de smacht naar een nieuwe generatie consoles met vlag en wimpel had beloond. Helaas: Bloodborne 2 is niet meer dan een droom en een wezenlijk verbeterde ervaring van de oorspronkelijke Bloodborne is tot nu toe ook uitgebleven. Gelukkig is mijn wens naar het verkennen van een genadeloze wereld toch ruimschoots ingewilligd. Demon's Souls mag dan ‘slechts’ een remake zijn; het is wel een verdraaid indrukwekkende.

Voor mij is het tevens een extra bijzondere ervaring: het is de eerste keer dat ik de wereld van Boletaria binnenstap. Hoewel ik recent nog de hele Dark Souls-reeks opnieuw heb gespeeld en Bloodborne zeer hoog in het vaandel heb, had ik Demon’s Souls tot nu toe nooit gespeeld. Ik twijfelde niet of de gameplay me zou liggen, maar de ouderwetse, fletse uitstraling en krakkemikkige prestaties van het oorspronkelijke spel voelden niet uitnodigend. De kans om de PlayStation 5 in te wijden met een waanzinnig mooie én onbekende soulslike ervaring kon ik dan ook niet laten liggen.

Demon's Souls

Toerist in Boletaria

Op visueel vlak is deze remake niet met zijn voorgangers te vergelijken; niet met de oorspronkelijke Demon’s Souls, maar ook niet met alle andere FromSoftware-titels. Alles is werkelijk prachtig en gedetailleerd en het geheel loopt als een zonnetje. Geen haperende animaties, óók niet als om je heen de omgeving in vlammen opgaat of wanneer meerdere tegenstanders op het scherm hun genadeloze aanval inzetten. Omgevingen met giftige moerassen blijven alles behalve fijn vertoeven, maar het scheelt wel een hoop als ze niet gepaard gaan met dramatische framedrops. Daarnaast zijn er ook nagenoeg geen laadtijden. Het loodje leggen en weer op het startpunt teruggezet worden duurt hoogstens enkele tellen. Voor een spel waarbij herhaaldelijk doodgaan onvermijdelijk is, is de afwezigheid van frustrerende laadschermen een godsgeschenk.

Demon's Souls

Dat de gameplay héél trouw is aan het origineel en daarmee nauwelijks is gemoderniseerd, valt door al deze pracht en praal helemaal niet op. Enerzijds is dat het bewijs dat grafische kracht hetgeen is dat bij elke nieuwe generatie de grootste sprongen maakt, maar in het geval van Demon’s Souls toont het ook aan dat de gameplay van dit genre al sinds diens geboorte sterk in elkaar steekt. Het spel doet nog steeds geen moeite je ook maar iets uit te leggen, je moet nog steeds de aanvalspatronen van alle vijanden leren herkennen om ze effectief te bevechten en er wacht nog altijd een panische trip terug naar je zuurverdiende zielen na elk moment van falen.

Ik ben dan ook vooral heel blij dat ik Demon’s Souls op deze manier voor het eerst heb mogen ervaren. Met alle kennis van het genre en de voorgaande games op zak, waren mijn reizen door Boletaria geen slopende, helse uitdaging, maar een aangenaam toeristisch uitstapje. De basis had ik al onder de knie en die is onveranderd. Dat maakte het extra prettig om de prachtige architectuur van Boletaria’s kasteel uitgebreid te bewonderen, of de extreem gave eldritch omgevingen van de toren van Latria zorgvuldig uit te kammen. Een miniatuur Cthulhu met brute kracht de grond in boren nadat hij die verschrikkelijke verlammingsstraal voor de tiende keer op je heeft uitgevoerd, is gewoon zoveel leuker wanneer het er zo imposant uit ziet als in deze remake.

Voor een spel waarbij herhaaldelijk doodgaan onvermijdelijk is, is de afwezigheid van frustrerende laadschermen een godsgeschenk.

Pionier van een nieuwe generatie

De exclusiviteit van Demon’s Souls heeft ervoor gezorgd dat ik me deze generatie - tot nu toe - bij het Playstation-kamp heb aangesloten. Dat ik groot liefhebber ben van de reeks en dat dit een van de weinige échte Playstation 5-titels is op dit moment, maken het spel sowieso de gedoodverfde favoriet. Het was op het gebied van games absoluut geen slecht jaar, maar toch heb ik geen enkele andere nieuwe release zoveel en zovaak gespeeld als Bluepoints adembenemende herziening van de stamvader der soulslikes.

Maar eerlijk is eerlijk: Demon’s Souls is stiekem niet écht mijn favoriete spelbeleving van het jaar. Dat is eigenlijk mijn eerste ervaring met de nieuwste generatie spelconsoles. Lange tijd was ik behoorlijk sceptisch over de zowel de Playstation 5 als de Xbox Series X - ik ben namelijk nogal van het principe ‘eerst zien, dan geloven’. Gelukkig heb ik tot nu toe nog geen seconde spijt van mijn gok om de console aan te schaffen. Als het niet de grafische kwaliteit is, dan is het wel het gemak en de snelheid waarmee het apparaat zich laat bedienen waardoor ik zeer onder de indruk ben. Door de uitstekende Game Boost-functionaliteit gaan andere pareltjes van dit jaar, zoals Ghost of Tsushima en Borderlands 3, ook nog wel vele speluurtjes draaien.

Het resulteert in toch nog een enigszins fijne afsluiting van een anderzijds hemeltergend jaar, die spijtig genoeg niet voor iedereen die een Playstation 5 begeert is weggelegd. Gelukkig kan alles volgend jaar alleen maar beter worden, toch? Daar hoeven naast een goedwerkend coronavaccin alleen maar goede, echte next-gen spellen voor te verschijnen en voldoende nieuwe consoles voor worden geleverd. Oh, en een PS5-update voor Bloodborne, dat zou ook fijn zijn…

Dit artikel delen:

Lees meer

Gratis dlc voor Cyberpunk 2077 verschijnt begin volgend jaar Top 100 van 2021: Deel 4: 25 t/m 11
5

Reacties op: Demon’s Souls is de ideale kennismaking met de PlayStation 5

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    melody

    • 1 januari 2021 12:55
    Ik ben er sinds vorige week eindelijk ook aan begonnen 10 jaar na de ps3 versie… Blijft een topgame,zeker in dit nieuwe jasje! Hoewel het voor mij een beetje raar oogt om dit een Souls-like ervaring te noemen. Dit is de game die het genre op de kaart gezet heeft en dus mijns inziens gewoon de Souls ervaring.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • gimbal2

    • 7 januari 2021 12:26
    @melody Eens, Demon's Souls is zeker weten een kritiek onderdeel van de Soulsborne reeks. Het wordt gewoon hoog tijd om termen als Souls-like en Metroidvania te laten varen. Het heeft totaal geen zin om games op een dergelijke bagatelliserende manier te categoriseren.

    Ik ben het er niet geheel mee eens dat Demon's Souls het op de kaart zette echter, die eer ligt toch echt bij Dark Souls 1 wat het een wereldwijde sensatie maakte. Het feit dat Dark Souls multiplatform was heeft daar veel aan meegeholpen. Veel mensen ontdekten Demon's Souls eenzaam en verlaten op het PS3 platform omdat ze Dark Souls fantastisch vonden en op zoek gingen naar meer.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • Gaudiops

    • 6 januari 2021 10:32
    waanzinnige game. 3x uitgespeeld en verveelt nog steeds niet.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    garciagarcia

    • 6 januari 2021 14:28
    Echt een ontzettende goede game. Ik heb hem nu 3x doorlopen met verschillende builds en nu ben ik wel echt klaar met deze game.

    Vinden jullie deze game ook niet een stuk makkelijker dan de Dark Souls games? Ik wel in ieder geval. Veel bosses had ik first try en ben op geen enkele boss vaker dan 3x dood gegaan. Dat is bij Dark Souls 2/3, Bloodborne en Sekiro toch wel een heel ander verhaal haha. Nameless King, Orphan of Kos & Demon of Hatred zijn toch wel de bosses die ik in mijn top 5 hardste bossfights zou plaatsen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    melody

    • 7 januari 2021 01:08
    @garciagarcia
    Voelt wel makkelijker dan de dark souls games. Bloodborne was bij mij heel wisselend. Klikte meer bij me. Meer dan de helft van de bazen ben ik nog nooit bij doodgegaan. Een Enkele zit ik iedere playthrough bij vast (looking at you, ROM). Sekiro heb ik helaas nog niet

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.