Column
Michel

Zo begon de gamepassie voor Gamer.nl-redacteur Michel

Van hobby naar carrière

Geschreven door Michel Musters op
Veel volwassen gamers zijn van kleins af aan al verslingerd aan computerspellen. Vroeger was niet per se alles beter, maar het is moeilijk om niet nostalgisch te worden bij herinneringen aan die goede, oude, ‘simpele’ tijd. Gamer.nl-redacteur Michel duikt in het verleden om te kijken hoe zijn passie voor videogames is begonnen.

De NES was mijn eerste echte spelcomputer. Ik heb geen idee hoe ik van het bestaan van dat ding afwist – misschien van vriendjes op het schoolplein of de talloze reclames tussen tekenfilms – maar ik wist wel dat ik hem wilde hebben. Op mijn achtste verjaardag, in 1992, kwam ik ’s ochtends vroeg naar beneden om te kijken wat voor cadeaus op mij lagen te wachten en sloeg mijn hart over. Heel het televisiemeubel stond ingepakt met cadeaupapier. Daaronder stond hij dan: die grijze bak van Nintendo, aangesloten en wel, klaar voor Super Mario Bros., Duck Hunt en Teenage Mutant Ninja Turtles.

NES

Jong geleerd

Hoe wonderlijk is het eigenlijk dat je als kind zo snel kunt leren. Je hersenen zijn nog kneedbaar en leggen veel sneller nieuwe ‘snelwegen’ aan met aangeleerde handelingen. Binnen de kortste keren kende ik alle levels van Super Mario Bros. binnenstebuiten. Over gapende afgronden springen en Bowser op zijn donder geven werd al snel een tweede natuur. Toch geef ik toe: het op plekken extreem uitdagende Teenage Mutant Ninja Turtles was zelfs voor mijn exponentieel groeiende gaming skills te veel gevraagd.

Niet dat dit betekende dat ik na de eerste de beste tegenslag al opgaf, want als kind kon ik meestal maar aan een paar games per jaar komen. Met mijn verjaardag en Sinterklaas bijvoorbeeld. Dat betekende dat ik elke game die ik in mijn bezit had speelde… en maar bleef spelen. Elke woensdagmiddag zat ik alleen of met vrienden te proberen mijn meest recente spel uit te spelen, tenzij ik écht naar buiten moest van mijn ouders omdat het zulk lekker weer was. Maar ook tijdens het trappen van een bal of het ravotten op straat dacht ik vooral aan de volgende virtuele uitdaging die op me lag te wachten.

Af en toe was de eentonigheid van mijn kleine gamecollectie te doorbreken door naar de videotheek te gaan. Vaak verhuurden die namelijk ook games! Dan had je een paar dagen de tijd om een spel helemaal van voor naar achter te spelen. Het is nu bijna niet voor te stellen dat we vroeger games gingen huren, maar het was in de jaren ’90 dé manier voor kinderen met een beperkt budget om zoveel mogelijk spellen uit te proberen. En hoe koos je die spellen? Las je allerlei recensies in bladen? Nee hoor, je keek gewoon welk hoesje in de winkel of videotheek je het meeste aansprak. En dan maar hopen dat de in-game ervaring vergelijkbaar was met die prachtige prent op de cover.

old games

Master race

De NES werd al snel vergezeld door de Game Boy, zodat ik ook tijdens autoritten naar saaie familiebijeenkomsten het digitale avontuur kon opzoeken. Met een lichtgevend vergrootglas kon ik zelfs op slecht verlichtte plekken duizenden Tetris-blokjes zien passeren of in het rond stuiteren op de stok van Dagobert Duck. Van nog grotere invloed was echter de komst van een krachtpatser van een pc in huize Musters. Een 386 – kennen we hem nog? – stond op het kantoor van mijn vader te pruttelen, waar ik klassiekers als Commander Keen, Wolfenstein 3D, Jazz Jackrabbit en SimCity op speelde.

Hoewel consolegaming toen en nu nog mijn voorkeur geniet, merkte ik al snel dat de pc iets diepere ervaringen kon bieden en ik echt werd opgeslokt in de spelwereld, niet in de laatste plaats omdat ik zo dicht bij het scherm zat. Zeker spellen als SimCity konden me letterlijk hele dagen bezighouden. Tegen het avondeten kreeg ik dan te horen dat ik toch echt van dat ding af moest komen. Anders zou ik nog vierkante ogen krijgen!

Aangezien internet nog een abstract toekomstbeeld was, stond dat crèmekleurige bakbeest puur aan om de nieuwste games op te spelen. Vaak was het niet meer dan shareware – goedkope floppydisks met maar een paar levels van een complete game – en de teleurstelling was des te groter wanneer ik erachter kwam dat ik niet de hele game in mijn bezit had.

Magazines

Lezen over games

Sindsdien ben ik nooit gestopt met games spelen. Oudere consoles moest ik weer verkopen om nieuwere edities aan te schaffen – de NES werd een Super Nintendo, dat werd weer een PlayStation, die werd ingewisseld voor een Nintendo 64, enzovoorts. Later heb ik al die oude consoles weer teruggekocht, maar als kind was het inleveren van de oude generatie de enige manier om aan de slag te gaan met een nieuwe. Dat deed ik dan ook zonder mokken of emotioneel afscheid. Er stonden nieuwe avonturen op mij te wachten, wat boeiden die oude spellen mij dan nog?

Zo’n beetje aan het einde van de SNES-generatie, of rond de release van de extreem populaire PlayStation, begon ik fanatiek gametijdschriften te lezen. Die hobby werd ingeluid door de Power Unlimited, maar al snel kwamen daar Engelstalige magazines zoals Edge, EGM en N64 Magazine bij. Waar je voor de PU maar enkele guldens kwijt was, kostte een internationaal magazine al snel 10 of 15 gulden, waarschijnlijk om de importkosten mee te dekken.

Soms ging ik al een week voordat een nieuw nummer van zo’n magazine uitkwam dagelijks langs bij de tijdschriftenhandel om te kijken of hij stiekem toch al niet binnen was gekomen. Ik las met veel plezier de vele nieuwtjes, diepgaande recensies en vooruitblikken naar aankomende games en maakte met een ouderwetse typmachine zelfs mijn eigen magazines, gebaseerd op mijn eigen ervaringen én de teksten die ik in die magazines had gelezen. Ik gaf op een gegeven moment minstens zoveel – zo niet meer – geld uit aan tijdschriften als aan games. Daar is mijn passie voor dit vak, het schrijven over games, dan ook geboren. Dat ik van mijn hobby mijn passie heb kunnen maken had ik als kind dan ook nooit durven dromen, maar misschien onbewust altijd wel geweten.

Dit artikel delen:

Lees meer

Wii-games komen in HD naar Chinese Nvidia Shield Update: UFC-streamer krijgt veel volgers en een ban van 24 uur
13

Reacties op: Zo begon de gamepassie voor Gamer.nl-redacteur Michel

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • casualkiller

    • 5 december 2017 10:56
    Herkenbaar artikel, ondertussen alles uit mijn jeugd weer terug gekocht ;p behalve de atari 2600 , wat een kutding is dat zeg!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • XtraLinkUK

    • 5 december 2017 10:57
    Leuk om weer terug te gaan. Brengt ook bij mij de nostalgische herinneringen weer boven. Ik ben twee jaar jonger, maar mijn jeugd is nagenoeg copy/paste. Ook ik huurde veel games. Worstel spelletjes, Mario 3, Street Fighter II.

    Ik was helemaal weg toen ik Mortal Kombat eindelijk mocht hebben. Als 8 jarig jochie, met die duistere draak op de hoes. Ik wist ook wel dat het voor 18+ bedoelt was, maar dat maakte het gevoel niet minder tof!

    Ik heb later op de 486 alle games wel gespeeld. Die dikke Tulip was een beest van een bak. Geweldige tijd.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • clandestine666

    • 5 december 2017 11:32
    Hoe herkenbaar! Ik ben iets ouder dan jij en zat in de SNES-tijd al aan de peperdure buitenlandse bladen,(Total! anyone?) en ook ik ben begonnen met de NES (en Master System van de overbuurjongen) en moest ook altijd m'n oude systeem verkopen bij het verschijnen van een nieuwe..

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • El Ninjo

    • 5 december 2017 11:53
    Memory lane zeg!

    Bij mij was het de SNES met Super Mario World waarmee het allemaal begon, daarvóór klooide ik een beetje aan met een Commodore 64, casettebandjes en 5¼" floppy disks, maar pas met de SNES sloeg het aan. Ook het huren van spellen, al dan niet met een convertor voor NTSC games, herinner ik me nog goed bij de videotheek. Van de originele Gameboy heb ik er nog 2, met alle add-ons erop (vergrootglas met licht, stereo speakers en gamegenie) maakte dat een enorm bakbeest haha!

    Totdat de Playstation met Final Fantasy VII kwam, vanaf dat moment raakte Nintendo uit het zich en heb ik iedere Sony console gehad.

    Games hebben een speciaal plekje in m'n hart, ook al speel ik af en toe nog een spelletje heb ik het stokje overgedragen aan 2 zoons.

    Vanavond zit Super Mario Odyssey in de zak voor m'n oudste, stiekem kijk ik daar toch wel erg naar uit ;)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Nuage

    • 5 december 2017 12:25
    Ik stond ook vaak al te vroeg in de winkel, het nieuwe game magazine af te wachten. :D Ik kocht altijd The official UK Playstation magazine en kostte destijds 25,95 gulden. Flink wat geld als je alleen nog een krantenwijkje had, maar de demo cd maakte het vaak meer dan waard. Ook heeft dat blad mij overtuigd in 1997 bij release Final fantasy VII aan te schaffen, mijn eerste rpg..ik ben er ze altijd dankbaar voor geweest. :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • obi-twan kenobi

    • 5 december 2017 14:55
    Inderdaad zeer herkenbaar. Bij mij begon het ook met de NES en super Mario Bros en Duckhunt. Daarna ook de consoles moeten verkopen voor de volgende generatie. Bij de N64 ben ik echter afgehaakt en was pc vooral mijn main platform (Playstation 1 heb ik wel gehad). Tot de xbox 360 en ps3, want sinds die consoles game ik weer vooral op console. Ook ik kocht game magazines en op de basisschool maakte ik met een paar klasgenootjes ook een eigen magazine. Helaas nooit mijn beroep geworden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • obi-twan kenobi

    • 5 december 2017 15:03
    @obi-twan kenobi
    P.s. Ik herken ook die blauw met gele Nintendo opbergkoffer :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • spreadthehate

    • 5 december 2017 17:24
    Ik heb mijn eerste computer de MSX 2 nog steeds in bezit en werkende!
    Speel er nog regelmatig op blijven geweldige games op dat apparaat.

    Bubble Bobble, Thexder, Yie Ar Kung Fu. Man wat een tijden waren dat.
    Zeker herkenbaar dat mijn ouders mij uit mijn kamer moesten slepen om gezellig bij het avond eten te komen zitten :p

    Na de MSX ook begonnen aan de Atari en daarna de NES + Snes en ga zo maar door.
    PC is tegenwoordig toch wel mijn favoriet.

    Heb nu nog steeds de PS4 en de Pro, de Xbox en een Switch.
    PS4 en de Xbox staan stof te happen, de Switch aan de andere kant is dagelijkse kost aan het worden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Vriess

    • 5 december 2017 17:26
    De NES was ook mijn eerste spelcomputer. Ik was 8 jaar maar herinner mij als de dag van gister toen ik hem kreeg. Tijdens onze jaarlijkse vakantie liepen we door mijn favoriete speelgoedwinkel. Ik zag de NES met Mario en Duck Hunt en was helemaal in de wolken. Mijn moeder vroeg me me of ik hem wilde hebben. Ik keek haar stomverbaasd aan. Ze vertelde me dat ik aardig wat spaargeld had. Dat wist ik niet eens! Ik weet wel dat ik die dag en de jaren er na dolgelukkig was :D

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • SevenEight

    • 5 december 2017 21:32
    De NES was niet mijn eerste, maar had wel precies dezelfde games bij de start. Ik vond Turtles geweldig!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Flipski

    • 6 december 2017 08:04
    haha ik had even weer het nostalgische gevoel van mijn jeugd te pakken. Geweldig en heel herkenbaar. :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • woutzorz

    • 6 december 2017 11:21
    Leuk stuk! We zijn ongeveer even oud, bij mij begon het met de MSX van m'n vaders werk die hij in de vakanties mee naar huis kreeg. 25 games die op 1 floppy stonden. Om een of andere reden had een buurvrouw altijd weer nieuwe games die we eens in de zoveel tijd konden ophalen bij haar op floppy. Dag en nacht zat ik achter dat ding. Mijn eerste zelfgekochte computer waar ik erg hard voor gespaard had was de GameBoy met Tetris, Gargoyles quest en Kwirk. Gek genoeg nooit een NES gehad, maar had wel zelf een SNES gekocht dmv sparen en vakantiebaantjes. We waren ook een van de eerste die een echte pentium hadden. Koste 4000 gulden dat ding toen! Mooie tijden waren dat… Ik speelde ook echt uren Sim City, Railroad Tycoon, MAD TV en Sim Tower. Blijkbaar was ik toen heel erg van de sim games haha! Oh ja, en Heroes of Might & Magic 3, wat een topgame was dag zeg! Tegenwoordig ben ik een echte consolegamer en heb ik na World of Warcraft geen PC games maar gespeeld

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Pug205GTi

    • 7 december 2017 08:42
    Ik ben met een NES begonnen, was denk ik 6 jaar oud toen. Daar heb ik onwijs lang op gespeeld, 2 vriendjes uit de klas hadden een SNES en daar was ik dan ook vaak te zoeken, terwijl ik thuis nog altijd op de NES aan het spelen was. Op een gegeven moment kwam de Playstation en ik stond in de BCC waar mijn vader één van de eerste breedbeeld tv's ging kopen. Daar stond een demo opstelling van de Playstation met Formule 1 '97 erin. Wat gaaf was dat zeg, heb daar veel staan spelen totdat ik op een gegeven moment een zaak in onze winkelstraat had ontdekt waar je tegen 2 gulden ofzo een half uur een game naar keuze kon spelen op welke console dan ook, super vet altijd!

    Mijn neef woonde onder ons in de flat en die had een N64 staan waar ik vaak op mocht gamen en die had hij ingeruild voor een Playstation. Daar speelde we voornamelijk Tekken op en Destruction Derby. Op een dag toen ik weer achter de NES kroop in mijn kamertje kwam mijn vader binnen met een grijze doos. Ik wist hoe laat het was. Na jaren gamen op de NES kwam daar de Playstation met de game The Need for Speed en al snel gingen mijn vader en ik vaak naar de videotheek om games te huren. Daar probeerden we ze uit en als het goede games waren kochten we ze ook.

    Mijn vader is treinmachinist en op het station nam hij altijd game magazines mee bij de kiosk. Erg gaaf om te lezen en dan vooral de game cheats opzoeken om te kijken of jouw spel er tussen stond. Op een gegeven moment een artikel of review denk ik gelezen van Final Fantasy VII en mijn neef raadde mij die game ook aan. Mijn vader had deze meteen gekocht. Ik was eigenlijk nog te jong en snapte er niet veel van dus ik kwam Midgar nooit uit. Toen ik wat ouder was weer opnieuw begonnen en ook uit kunnen spelen. Best game of all time voor mij.

    Door de jaren heen blijven gamen en heb zowat elke console wel gehad nu. Nu een gezinnetje en is de tijd voor gamen heel erg schaars, daarom speel ik vooral games die snel op te pakken zijn zoals CoD om even snel een paar potjes te spelen. Het is ook wel een uitlaatklep, alle dagelijkse zaken even vergeten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.