Bijna drie weken geleden verscheen bij ons de review van de PS3-game Uncharted: Drake's Fortune, welke is geschreven door collega Matthijs. Ik werk nog niet heel lang bij Gamer.nl, maar ik kan wel zeggen dat de 10 die Matthijs het spel gaf, waarschijnlijk het meest omstreden cijfer is geweest in de geschiedenis van de site. Het cijfer werd achter de schermen (vooral door mijzelf) behoorlijk in twijfel getrokken. De drie keren dat ik de game al had gespeeld (in Leipzig, tijdens een persevenement van Sony en natuurlijk de demo) gaven mij namelijk zeker niet het gevoel dat ik te maken had met een game van dergelijk kaliber en ik trok het oordeel van Matthijs enorm in twijfel. Echter, we moesten allemaal toegeven dat Matthijs de enige was die de game helemaal had voltooid en dus het beste een oordeel over het spel kon vellen om dat moment. Gevolg: de 10 bleef staan. Nu ik echter zelf de game heb uitgespeeld, blijf ik bij mijn punt en moet ik zeggen dat Uncharted een hele goede game is, maar absoluut niet het cijfer 10 (en de daaraan verbonden status) waard is. She's quite the looker! Ik wil beginnen met een punt waar Matthijs zonder meer gelijk in had: Uncharted is werkelijk een traktatie voor oog en oor! Ik heb al een tijdje een PlayStation 3 thuis staan ronken, maar dit is werkelijk de eerste keer dat ik onder de indruk was van de kracht die in de machine huist en ik denk eerlijk gezegd dat deze audiovisuele orgie niet op een andere console mogelijk zou zijn geweest. De omgevingen zijn bruisend en kleurrijk, de personages enorm gedetailleerd en het geheel animeert als een droom. Werkelijk een feest om naar te kijken. De texturen van de verschillende ruïnes zijn geweldig en ik ben meerdere malen even gestopt om van de omgeving te genieten.Daarnaast zit het geluid ook prima in elkaar. Mijn Dolby 5.1 DTS-setje verwende me uitstekend met prachtige geluiden uit de jungle, realistisch klinkende wapens (de Desert Eagle en de M4 moet je echt gehoord hebben om het te geloven) en een prachtige soundtrack die perfect bij het verhaal en de sfeer past. Het grafische gedonder wordt wel geplaagd door wat kleine tekortkomingen als animaties die niet volledig lopen, het laden van texturen terwijl je speelt en helaas ook de nodige screen tearing. Deze minieme kwaaltjes doen geen afbreuk aan de totale verpakking. Hulde.

Platvloers

Een game mag er dan nog zo mooi uitzien, of zo lekker in het gehoor liggen, als het geheel niet lekker speelt, dan valt de game vroeg of laat door de mand. Dit weet waarschijnlijk iedere gamer. Matthijs behandelt dit vlak met betrekking op Uncharted alsof hij zelf de schat van El Dorado voor zich heeft staan. Op dit vlak moet ik gewoon wat kritische kanttekeningen plaatsen die Matthijs en consorten misschien van hun roze wolk af helpen, maar een kritische blik wel ten goede komen. Mijn collega roemt de verschillende gameplay-onderdelen die naadloos in elkaar overlopen. Helaas heb ik alles wat Uncharted mij voorschotelt al eens eerder gezien. Het cover-systeem ken ik al van Operation Winback voor de Nintendo 64, KillSwitch voor de PS2 en natuurlijk het befaamde Gears of War. Het klimmen en het klauteren deed mij denken aan Tomb Raider en Prince of Persia en het hele stijltje van Uncharted lijkt sterk leentjebuur te hebben gespeeld bij films als Indiana Jones en Romancing the Stone.

Nu maakt een gebrek aan originaliteit het geheel natuurlijk niet meteen slecht, maar Uncharted weet helaas ook geen potten te breken op dit vlak. De game reproduceert enkel systemen uit andere games, maar weet hier geenszins een eigen draai aan te geven. Alles wat ik doe in Uncharted, heb ik al eens eerder gedaan en de game weet de hergebruikte elementen niet op een aantal fundamentele vlakken te verbeteren. Het spel speelt lekker weg, maar introduceert op eigen kracht geen nieuwe gameplay-elementen die een 10-waardige game naar mijn mening wel dient te bezitten. Het vechtsyteem is gelukkig het meest solide uitgewerkt (aangezien je dat het meeste zal doen in de game), maar de platform- en puzzelelementen blijven helaas platvloers.

Het platformen beperkt zich tot het springen en klimmen van plateau naar richel en persoonlijk had ik iets meer uitdagingen op dit vlak gezien die ook mijn timing wat op de proef zouden stellen. Het puzzelen is helaas echt een farce. De 'breinbrekers' ontsnappen nooit het niveau van 'verschuif dit object' of 'trek aan deze hendel' en het dagboek van Drake geeft je vaak als snel de oplossing voordat je ook maar zelf de poging hebt gedaan om op eigen kracht uit te zoeken hoe de vork in de steel zit. Natuurlijk zijn te moeilijke puzzels ook niet goed, maar iets meer uitdaging was echt geen overbodige luxe geweest. Veel=slim?!

Nu we het toch over het gebrek aan uitdaging hebben, dit brengt mij naar mijn volgende punt. Matthijs geeft je namelijk als lezer het gevoel alsof de vijanden in Uncharted het IQ hebben van iemand die de universitaire opleiding Technische Natuurkunde cum laude heeft afgesloten, maar als je iets verder kijkt dan je neus lang is, kom je erachter dat er iets anders aan de gang is. De dreiging van de vijanden zit namelijk niet in hun intelligentie, maar in hun aantallen. Je bent vaak zo overmand dat je het gevoel krijgt dat je van alle kanten wordt belaagd, maar in feite is dit een goedkoop trucje.

De vijanden zoeken wel goed dekking, maar hebben een vaststaand aanvalspatroon wat ze om de zoveel tijd herhalen. Als je dus even rustig blijft zitten en de boel even analyseert, kun je vaak de bewegingen van je tegenstanders voorspellen en zo de gevechten zonder te veel moeite tot een goed einde brengen. Dat de piraten dan ook beschikken over het talent van een quarterback uit de NFL en vaak een granaat vlak naast je kunnen droppen, geeft geen indicatie van de intelligentie. De granaten hebben daarnaast de actieradius van een rotje, dus als je je een klein beetje verplaatst, heb je daar ook geen last meer van. De moeilijkheidsgraad biedt ook niet echt uitkomst, aangezien mijn ervaringen gebaseerd zijn op de Hard-modus, een niveau hoger (en moeilijker) dan de game normaal gespeeld dient te worden. Dement circusaapje

Dan het minpunt die Matthijs ook al aanhaalde; de repetitieve aard van het spel. Uncharted weet zichzelf namelijk net iets te vaak te herhalen en vooral tegen het einde wordt het geheel wel een enorm monotoon schietfestijn. Het geheel bestaat te vaak uit het betreden van een nieuwe omgeving, vijanden omleggen, even klimmen/puzzelen en weer verder gaan. De game weet op enkele momenten het stramien te doorbreken door secties die als welkome afwisseling dienen (een bepaalde achtervolging in een Jeep is waanzinnig te noemen), maar over het algemeen doet de game denken aan een klein dement circusaapje die steeds zijn kunstjes overnieuw doet om zijn publiek te vermaken.

Hoe kan een game een 10 krijgen als hij repetitief aanvoelt? Als een game dit cijfer krijgt, dan wil ik constant verrast en uitgedaagd worden niet steeds het gevoel krijgen dat ik vaak hetzelfde sta te doen. Gelukkig speelt het spel heerlijk weg en voordat je je er echt kunt storen, is de game alweer voorbij. Uncharted is namelijk wel erg kort. Ik speelde de game uit onder de 9 uur, 8 uur en 53 minuten om precies te zijn. Natuurlijk kun je nog wat kleine dingen vrijspelen die een volgende ronde het spelen waard maken, maar er zullen veel mensen zijn die de game na een enkele keer doorkruisen weg leggen. Dit is te weinig speelduur voor de 70 euro die de game op veel plaatsen kost. Een eigen smoel

Nu lijkt het misschien alsof ik alleen maar gif zit te spugen en niets goed heb te melden over de game. Dit is zeker niet het geval. Ik heb werkelijk genoten van Uncharted en het spel was een geweldige ervaring. Ik ben alleen zeker niet van mening dat de game een 10 verdient. Uncharted weet namelijk niet op eigen kracht een nieuwe standaard binnen een genre te zetten, noch pronkt de game met revolutionaire elementen. Uncharted is een game die je blij maakt met het feit dat je een PS3 hebt, het is niet een game waarvoor je een PS3 in huis haalt. Een element waar een 'perfecte' game wel aan dient te voldoen, aldus ons cijfersysteem. De game heeft echter bovenal een eigen smoel, een sfeer waar je u tegen zegt en een presentatie waarvoor diep ontzag op zijn plaats is. Het geheel is een prachtig avontuur met een leuk (hoewel behoorlijk cliché en tegen het einde ietwat ongeloofwaardig) verhaal en hartverwarmende personages. Uncharted: Drake's Fortune is een prima game en een fantastische aanvulling op het assortiment van de PS3, maar het spel is echt geen 10 waard. Het is niet mijn bedoeling geweest om afbreuk te doen aan het oordeel van Matthijs, maar enkel om wat noten te zetten bij dingen die mijn gewaardeerde collega niet behandelde en die zeker niet vergeten mogen worden. Mijn advies: koop Uncharted, de game is het waard, maar benader de game iets voorzichtiger dan Matthijs dat heeft gedaan. De game is zeker een edelsteen van een spel, maar niet de belichaming van El Dorado. Michiel's oordeel: 8.