Column
Michel

Waarom ik ál mijn games fysiek koop

Een gamedoosje als tijdmachine

Geschreven door Michel Musters op
Het zorgt al jaren voor de nodige hilariteit onder mijn Gamer.nl-collega’s: ik koop al mijn games fysiek, zelfs wanneer ik de game in kwestie al digitaal heb. Maar waarom dan, vragen ze zich af — en ikzelf eigenlijk ook. Tijd voor een duik in mijn eigen psyche, op zoek naar het antwoord.

Het is maandagochtend en ik heb net een nieuwsdienst voor Gamer.nl gedraaid. Ik redigeer nog een review die later vandaag online moet komen en klap de laptop dicht. Ik maak de meterkast open, trek er een grote, felgekleurde plumeau uit en sla aan het stoffen. Ik boen het aanrecht en fornuis, geef de planten water en laat de deurklinken blinken, dweil de eikenhouten vloer en schrob de wasbak in de badkamer. Zelfs de toiletten reinig ik zonder te mokken.

Maandagochtend is mijn vaste schoonmaakmoment. Ik woon alleen, dus ik kan de verantwoordelijkheid niet doorschuiven. Wordt het een zooitje, dan treft alleen mij blaam. Maar een zooitje wordt het niet, want daar heb ik een hekel aan. Een opgeruimd huis geeft me mentale rust, en mentale rust is belangrijk als je creatief werk hebt – het is het verschil tussen een lege pagina en een lekker lopend artikel. Het schoonmaken zelf zie ik niet bepaald als hobby, maar als ik op maandagochtend heel mijn huis spic en span maak, ben ik er de rest van de week van af. Daarbij: als je eenmaal bezig bent, valt het allemaal reuze mee – een accurater levensmotto is er eigenlijk niet.

De volgestampte gamekamer

Tijdens de wekelijkse schoonmaaksessie doe ik ook altijd een klein kamertje aan op de eerste verdieping. Aan een van de muren hangen van het platfond tot aan de vloer stevige planken met daarop mijn uit de kluiten gewassen gamecollectie. Van de NES tot de Switch, van de Mega Drive tot de PlayStation 5: voor tientallen systemen prijken er wel games. Daaronder staan nog een stuk of dertig dozen; vooral oorspronkelijke verpakkingen van oude consoles – met de consoles in kwestie er natuurlijk netjes in verpakt.

Het is best een gedoe om week in, week uit secuur langs al die games te stoffen, laat staan de pakweg 25 amiibo die ik op een van de planken heb geplaatst. De situatie was een paar jaar terug veel erger: toen stonden er overal actiefiguurtjes en gamebeeldjes, voor een groot gedeelte plastic meuk die ik tijdens mijn loopbaan als gameredacteur heb gekregen. Ik was die rotzooi en het gevoel van verstikking die het opriep een tijdje geleden helemaal beu. Alle aan Mario gerelateerde poppetjes gingen naar mijn buurjongetje, een vriend ontving mijn Cyberpunk Samurai-jasje die ik tijdens een Gamescom-presentatie kreeg, en de rest belandde in de kliko. Opgeruimd staat netjes! Ik heb er geen moment spijt van gehad.

Vaak genoeg overweeg ik hetzelfde met mijn gamecollectie te doen. Ik zou de spellen niet in de prullenbak mieteren natuurlijk, maar verkopen – ik heb ze immers zelf allemaal met mijn eigen zuurverdiende centen gekocht. Als recensent ontvang je dan wel downloadcodes, maar als het spel me bevalt, koop ik hem alsnog fysiek voor de volle mep. Veel van mijn collega’s vinden die drang om alles fysiek te hebben – die overigens ook geldt voor muziek en films – erg curieus, maar ik word er blij van.

De psyche achter fysieke games

Maar waaróm word ik er zo blij van? En waarom heb ik die fysieke gamecollectie nog niet verkocht, als ik nog blijer word van een opgeruimd huis? Wanneer ik er vluchtig over nadenk, haal ik mijn schouders op en bedenk ik me: ik vind het nou eenmaal fijn om die games te hebben. Maar dat is geen concreet antwoord. Tuurlijk, er kleven wat objectieve voordelen aan fysieke spellen kopen: je kunt ze doorverkopen, je hebt ze voor altijd – ook wanneer een gamebedrijf de digitale winkel van een console offline haalt – en fysieke spellen gaan sneller in de uitverkoop. Maar als ik heel eerlijk ben, gaat het me daar niet eens om.

De daadwerkelijke drijfveer bestaat uit flarden van warme herinneringen die door mijn hoofd schieten wanneer ik een gamehoes van de plank pak. Ik houd het inmiddels gekreukelde kartonnen doosje van Turok: Dinosaur Hunter voor me en zie mezelf in de warme auto zitten, wachtend tot mijn moeder klaar is met haar boodschappen terwijl ik het boekje van de game wel honderd keer doorblader. Ik trek The Legend Of Zelda: The Wind Waker uit de collectie en een beeld schiet door mijn hoofd van mijn toenmalige vriendin en ik die in de vakantie vanaf de slaapbank over de virtuele oceaan varen. Ik blaas het stof van het vierkante PlayStation-hoesje van Rayman en denk aan de zomer dat ik mijn ouders op de boerderij hielp met de aardappeloogst, toen ik het spel speelde tussen het komen en gaan van karren vol bintjes. Ik ruik haast weer de geur van door de wind opwaaiende akkerbouwgrond en de friet die we ’s avonds welverdiend opaten.

Door het bekijken van gamehoezen herinner ik me talloze momenten uit mijn leven (waaronder de paar die hier vermeld staan) weer glashelder. Aan bijna alle spellen die ik in mijn leven heb gespeeld kleven dergelijke herinneringen, soms letterlijk of soms een gevoel, een muzieknummer, een geur. Het fysieke exemplaar van het spel is de tastbare herinnering aan die periode, een momentopname, een polaroidfoto van een leuke dag. En daarmee ook een manier om kortstondig terug in de tijd te reizen.

Gemak versus gevoel

Mijn reden om games fysiek te kopen en dat te blijven doen – zolang bedrijven en winkels die mogelijkheid blijven bieden – is allesbehalve rationeel, maar daarom voor mij niet minder legitiem. Integendeel: die tastbare herinnering aan een virtuele ervaring en dat specifieke moment uit mijn leven, is mij extreem waardevol.

Wanneer ik klaar ben met mijn huis schoonmaken, plof ik op de bank en slinger ik mijn Series X aan. Via Game Pass start ik Halo: The Master Chief Collection op. Ik bedenk me tijdens het afknallen van de Covenant dat het toch wel erg gemakkelijk is om games digitaal binnen te halen tegenwoordig. Mijn gedachten dwalen weer af naar die logge, fysieke collectie in dat kamertje, de toekomstige kwelling van een eventuele verhuizing. Moet ik ze dan toch allemaal maar verkopen?

Ik pak mijn smartphone erbij. Een paar tikken op het scherm en ik leg hem naast me neer om de controller weer op te pakken. Over een paar dagen steekt een fysiek exemplaar van Halo: The Master Chief Collection door de brievenbus.

Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die (meestal) ingaat op actuele gebeurtenissen.

Dit artikel delen:

Lees meer

Hoogtepunten: Gameplaybeelden nieuwe Rainbow Six gelekt Super Meat Boy Forever verschijnt op 16 april voor PlayStation 4 en Xbox One
29

Reacties op: Waarom ik ál mijn games fysiek koop

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • rohirrimdwarf

    • 10 april 2021 21:05
    Ik herken het gevoel maar ben een jaar of 7 geleden al gestopt met het kopen van fysieke games. Gewoon vanwege het gemak. Ik ken nog het spel diablo 3 dat ik fysiek kocht en op de postbode kon wachten op launch day. Terwijl andere mensen al konden spelen. Hier had ik gewoon geen trek meer in. Door de komst van steam gaat het allemaal digitaal.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    bigds9fan

    • 11 april 2021 17:04
    Sluit me er volledig bij aan. Zeker nadat Sony aabkondigde de PS3/PS4 shop te gaan sluiten

    En ik heb vaak ook dat ik het fysieke exemplaar koop. Zo wou ik per se The Hunt fysiek op Blu-Ray hebben nadat ik hem op Prime zag.

    Veel van mijn favo series zijn niet eens digitaal te krijgen dus dan moet je wel fysiek.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Roolio

    • 12 april 2021 11:15
    @bigds9fan
    Dat de winkel sluit wil niet zeggen dat je de games niet meer hebt of kunt downloaden toch?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Roolio

    • 12 april 2021 11:27
    Herkenbaar. Ik heb bv. alle films die ik tof vind (en dat zijn er veel) ook fysiek aangeschaft.
    Bij pc games ben ik erg blij dat die digitaal aan te schaffen zijn. Vooral het installeren via oude cd/dvd's is echt onhandig en nieuwe besturingssystemen helpen dan ook niet altijd mee.
    Kwam er laatst achter dat de code voor prey (origineel) ook op steam in te voeren is. Meteen het fysieke exemplaar weggedaan.

    Maar de nostalgie herken ik helemaal. Als ik met een dvd van een oude film in mijn handen sta dan krijg ik dezelfde flashbacks. Op de een of andere manier kun je dat inderdaad vergelijken met polaroids bekijken.

    Maar gemak is ook wat waard. Ik bezit bv. veel strips van Spawn in papieren vorm. Maar als ik ze nu weer wil gaan lezen dan haal ik de tablet te voorschijn. Ik ga echt niet die doos van zolder halen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    woutzorz

    • 12 april 2021 14:50
    Laatst verhuist en al mijn oude SNES, Gameboy en Gamecube games weer gevonden. Heerlijk om ze weer te zien in m'n handen te houden en die herinneringen te voelen! Toch kies ik er al een paar jaar voor om ze digitaal te kopen. Puur vanwege het gemak, maar ook omdat ze op bijv. de PS store zo vaak goede aanbiedingen hebben die vaak goedkoper zijn dan de fysieke exemplaren. Nu ik laatst een Switch heb gekocht, heb ik daar ook meteen fysieke games bij gekocht. En hoewel ik het heerlijk vond om weer hoesjes in m'n handen te hebben, merk ik ook dat ik het erg irritant vind om steeds op te staan om de Switch uit de kast te trekken, het kleine klepje open te frummelen, en die memorycard er in te duwen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • -it-

    • 12 april 2021 17:15
    Maar hoe doe je dat dan met je laptop? Ik heb al sinds 2012 geen laptop meer met een dvd/blu-ray lade. Naar mijn weten bestaan die ook bijna niet meer. Of je moet voor zo`n dikke zware unit gaan als laptop, daar zit ik ook niet op te wachten, moet dat ding dagelijks meesjouwen overal naartoe.
    Of koop je spellen dan dubbel? Fysiek én digitaal.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 12 april 2021 17:20
    @-it- Hoe bedoel je precies? Waar heb ik die laptop voor nodig? Ik werk er op, that's it :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Ego8

    • 12 april 2021 21:06
    Fysieke games, ooit zweerde ik erbij. Maar ik ben eigenlijk altijd primair een PC gamer geweest, heb pas sinds 2 jaar ook een console (PS4). Op PC is het al tijden digitaal wat de klok slaat. Heb al jaren geen PC game fysiek gekocht. Denk dat Mass Effect Andromeda wel eens de laatste kan zijn geweest. Was enkel een hoes met downloadcode erin. Geen disc, geen boekje. Sowieso zitten veel PC games vast aan Steam, Origin of UPlay. Dus dan heeft fysiek nog minder meerwaarde. Huidige PC heeft ook geen dvd-speler meer. Vind het wel erg jammer, mis echt de tijd van mooie cover art en uitgebreide handleidingen vol mooie plaatjes en achtergrondinformatie.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Krytuun

    • 16 april 2021 12:19
    Wauw @MichelMusters Wat een toffe column. Ik predik het hier wel vaker, en ook ik voel met met enige regelmaat in de minderheid.

    Al sinds jongs af aan, koop ik mijn spellen fysiek, en dat doe ik nog steeds!
    Ik ben inmiddels al ruim 10 jaar werkzaam voor een game winkel, dus wellicht dat sommige mensen mijn mening een beetje biased vinden.

    Het is inderdaad het gevoel, de herinnering, het lezen van het hoesje, de trots. Daarnaast is het voor mij (en mijn gamende vriendin) ook het direct kunnen delen van games. Een Ghost of Tsushima, Last of Us, God of War, maar ook Gears of War, ReCore, en diverse classics van Final fantasy tot Pokemon.

    Wij genieten er van, en zo lang het kan blijven we dat doen.
    Ik snap het concept Gamepass, maar voor mij is dat gewoon niet weggelegd. Het blijven betalen voor toegang zonder achteraf eigendom is voor mij wrang, ik voel me dan soort van verplicht zo snel mogelijk te spelen.

    Ik heb ook tientallen jaren diverse Collectors Editions verzameld. Ik ben dan niet zo rigoreus als jij. Ik heb recentelijk een deel van mij CE's weg gedaan om meer te kunnen genieten van de exemplaren die mij veel doen.

    Natuurlijk lees en ervaar ik dat de fysieke game van vroeger tegenwoordig minder voorsteld. Geen boekje, patches die je moet downloaden of games die volledig omgegooid worden als live service. Het zijn vaak die games (Destiny Battlefield) die ik zo nu en dan wel eens digitaal oppik als het goedkoper is. Daarnaast ontkom je er op PC ook niet echt meer aan, aangezien het grootste deel enkel digitaal is.

    Toch heb ik vol trots een Series X staan en koop ik al mijn games fysiek. Laatst Skyrim Special Edition weer opgepikt voor de Xbox, goedkoper dan 1 maand gamepass en dat kost mij naast m'n werk en andere verplichtingen toch nog wel een maandje of 4 voor deze uitgespeeld is.

    Doe mij maar fysieke games, met digital wordt het nooit meer waard dan een bestandje in je account, en wie weet wat er straks gebeurd als de servers echt sluiten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.