Ik leerde Shepard kennen aan het begin van 2008. Hij was een man met veel zorgen en een afstandelijke houding. Ook niet zo gek met zo'n jeugd: hij groeide op als wees in de straten van de grote steden op aarde. De enige manier om daar weg te komen, was om zich in te schrijven bij de Alliance. Daar ontwikkelde hij zich al snel tot een meedogenloos talent, die altijd tot het uiterste ging om de klus te klaren. Hij stuurde zelfs driekwart van zijn team de dood in, als daarmee de missie kon worden voltooid.

Streng maar rechtvaardig

Dat gebeurde allemaal voordat ik hem kende. Maar ik heb met eigen ogen gezien dat Shepard een strenge maar rechtvaardige leider was. Hij was bereid om grote risico's te nemen en zijn teamleden tot het uiterste te drijven. Shepard wist hoe het leven in elkaar steekt: je krijgt niet altijd wat je wilt. In het echt kun je niet iedereen redden, maar moet je in het heetst van de strijd een snelle beslissing nemen. Wie laat je sterven, en wie red je? De Shepard die ik ken? Die redde altijd de vrouw. Laat Kaiden maar omkomen in een nucleaire ontploffing.

Je moet trouwens niet denken dat Shepard je altijd kwam redden, alleen omdat je in zijn team zat. De Commander overwoog al zijn opties en koos dan voor de weg die de grootste kans was om de missie te volbrengen. Zwakke teamleden kon hij daarbij niet gebruiken. Sorry dokter Chakwas, er is nu even niemand beschikbaar om u naar de uitgang van de Collector basis te begeleiden. Ik wens u veel succes, u redt het vast wel in uw eentje (spoiler: ze redde het niet).

Van je team moet je het hebben

Ook sterke collega's hoefden niet te verwachten dat Shepard het altijd voor ze opnam. Vooral niet als je tegen hem in ging. Luister, als de Commander de Krogan wil bedonderen door wel te zeggen dat hij de genophage gaat genezen, maar het proces vervolgens saboteert, dan moet hij dat zelf weten. Kom dan niet met je morele bezwaren aanzetten, want dan solliciteer je gewoon naar een kogel door je kop. Sorry Mordin, even goede vrienden, behalve dan dat jij doodbloedde op de grond na een schot van Shepard. Ook Wrex heeft het moeten ontgelden tegen zijn leider. Alles leuk en aardig, maar als je niet meewerkte met zijn plannen, dan kreeg je al gauw de loop van zijn assault rifle op je gericht.

Eigenlijk de enige teamleden waar hij wel aardig tegen was, waren de vrouwen. Ik heb hem niet minder dan drie vrouwelijke collega's om zijn vinger zien winden. Eerst een blauwe alien, die hij verleidde met lieve praatjes waar hij natuurlijk totaal niks van meende. Daarna een kale freak met een getatoeëerd lichaam waarmee hij een vluggertje deed in een afgezonderd stuk van het schip. En natuurlijk Miranda, een vrouw die haar hart voor hem opende en die hij tijdens zijn volgende avontuur rücksichtslos weer aan de kant schoof.

Journalisten en politici

Zat je niet in zijn team? Dan kon je een vriendelijke behandeling al helemaal vergeten. Een ratelende wetenschapper op Eden Prime die net getuige is geweest van een invasie hoeft niet te rekenen op medelijden, die wordt gewoon bewusteloos gemept. Een mercenary die denkt dat hij Shepard kan bedreigen wordt zonder pardon door een raam heen gegooid, duizenden verdiepingen naar beneden. Een salarian die smeekt om zijn leven... laten we zeggen dat die smeekbede weinig effect heeft gehad.

Maar de grootste hekel had hij wel aan journalisten en politici. Verslaggevers die hem bestookten met insinuerende vragen konden al gauw een vuist in hun gezicht verwachten. Politici waren nog erger. Die kwamen aanzetten met regeltjes en protocollen, terwijl Shepard verdorie bezig was om de wereld te redden. Als ze teveel zeurden, verbrak de Commander resoluut de verbinding. Mond dicht nu, ik ben bezig! Het verbaasde dan ook niemand dat hij geen moeite deed om de Council te redden van de Reapers. Hij bracht het met het argument dat er geen tijd voor was, maar wij weten wel beter. Daar moest gewoon nog een rekening vereffend worden.

Hij is de held

Hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk is Commander Shepard wel de held. Hij ging tot het uiterste en maakte de ultieme opoffering om de Reapers te verslaan. Want zo was hij: geen aardige vent, maar wel degene die je bij je wilde hebben als de toekomst van het universum in het geding was. Hij maakte zich misschien niet geliefd, uiteindelijk had hij wel het beste met ons voor. Hij hield niet van mensen als individuen, maar wel van de mensheid in zijn algemeen. Hij gaf alles om ons van de ondergang te redden.

Jullie zullen je Commander Shepard waarschijnlijk heel anders herinneren. Misschien zagen jullie hem als een lieve man, die zorg droeg voor al zijn medemensen. Maar dit was mijn Shepard, en ik ben blij dat hij zo was. Ik zou hem niet anders willen. Met zijn kneiterharde attitude vocht hij een weg in mijn hart. Nu is het tijd om hem los te laten. Vaarwel, Commander Shepard. Het ga je goed, waar je ook bent.