Column

Remasters zijn niet de oplossing

Maar we hebben wel een probleem

Geschreven door Lars Cornelis op
Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition is een van de slechtste remasters die ik ooit heb gespeeld, laat daar geen misverstand over bestaan. Terwijl ik mijn auto maar weer eens langs de kant van de weg zet omdat ik door de wanstaltige regeneffecten geen hand voor ogen zie, bedenk ik mij dat we met zijn allen een gigantisch probleem hebben. Een probleem waar remasters alleen niet de oplossing voor zijn.

De GTA-trilogie is een extreem voorbeeld, omdat het geweldige games zijn die intens slecht zijn geremasterd. Zo slecht, dat je aan de hand van deze remaster niet meer kan begrijpen waarom deze games twee decennia geleden zo belangrijk waren. Er bestaan natuurlijk goede en slechte remasters, van zowel goede als slechte games. Maar zelfs de beste remasters wijken vaak af van de originele visie van de maker. Terwijl juist dát hetgeen is dat we moeten bewaren. 

Grand Theft Auto: The Trilogy - The Definitive Edition

Het zit ‘m in de details

Ter illustratie pak ik maar weer even de GTA-trilogie erbij, want dat is zo’n heerlijk schoolvoorbeeld van hoe het allemaal niet moet. Nog los van de instabiele framerate, de regeneffecten en de overdreven smoothening, ogen de games extreem steriel. Er zit geen enkele grafische filter of effect in de game. Vanaf een hoog punt zie je daardoor meteen de hele spelwereld. Daardoor lijkt San Andreas ineens heel klein, alsof je over een speelgoedstad uitkijkt. Als je teveel ziet, verdwijnt de magie.

In de oorspronkelijke versie werd het in de verte vanzelf heiig. Sterker nog: in de stad was de kijkafstand korter dan op het platteland. Daar lag een technische beperking aan ten grondslag: de drukke stad vroeg meer van de PlayStation 2 dan van het platteland. Maar daardoor ontstond wel een bepaalde sfeer. De stad voelde drukkend, warm, gevuld met smog. Terwijl je op het platteland juist vrij kon ademen in de schone lucht. Juist dat soort esthetische details zijn extreem bepalend voor de sfeer van een game.

Er zijn meer voorbeelden te noemen van remasters die steken laten vallen als het gaat om het behouden van de oorspronkelijke visie. Ook ‘goede’ remasters maken fouten. Onlangs speelde ik Halo 4 opnieuw ter voorbereiding op Halo Infinite. De oorspronkelijke versie van Halo 4 op de Xbox 360 eindigt, logischerwijs, met de credits. Die worden begeleid door een prachtige uitvoering van Never Forget, dat als emotioneel uitroepteken achter het einde hoort. In de Master Chief Collection zijn de credits eruit geknipt en wordt de post-credit scène direct gestart. Wat dan technisch gezien meteen geen post-credits scène meer is.

Halo 4

Blijf met je tengels van het bronmateriaal

Ik stoor mij mateloos aan dit soort dingen. Games zijn artistieke werken en worden gemaakt met een bepaalde visie. Beeld en geluid worden op een bepaalde manier samengebracht. Van de geluiden in het menu tot de aftiteling en alles er tussenin draagt bij aan het geheel.

De afgelopen jaren het ik bewust een televisie en audioset uitgekozen die die visie zo goed mogelijk weergeven, zonder verzadigde kleuren of overdreven bas. Maar als een game een paar jaar oud is en rijp is voor een remaster, moeten we maar accepteren dat een willekeurige beunhaas aan de haal gaat met het bronmateriaal? Blijf er gewoon met je tengels van af!

Als een game een paar jaar oud, moeten we maar accepteren dat een willekeurige beunhaas aan de haal gaat met het bronmateriaal?

Bedreigde gamesoort

Dat zeg ik niet omdat ik niet (opnieuw) wil betalen voor remasters. Ik zeg dat omdat ik hou van games. En dingen waar je van houdt, wil je bewaren. Dat wordt bij games helaas steeds lastiger. Ze worden links en rechts bedreigd. Digitale winkels gaan offline, games zijn (te) afhankelijk geworden van patches of online diensten, of uitgevers trekken de eerste uitgave terug omdat er een heruitgave verschijnt.

Rockstar haalde bijvoorbeeld de oorspronkelijke GTA-games uit de digitale winkels. De pc-versies zijn inmiddels weer (beperkt) te downloaden, maar de consoleversies zijn niet meer beschikbaar. Sony verwijderde onlangs met het oog op Uncharted: Legacy of Thieves Collection de losstaande PS4-games (kleine nuance: die PS4-versies zijn nog wel als bundel beschikbaar). De disk van Halo Infinite is enkel nog een veredelde DRM-key; het spel zelf staat er überhaupt niet op. Dat is nú geen probleem, maar maakt de consument wel volledig afhankelijk van digitale distributie. Het is echt schering en inslag.

En dan is er nog de technologische ‘vooruitgang’. Mijn moderne televisie heeft bijvoorbeeld geen scart- of tulpaansluiting meer, dus mijn PlayStation 2 aansluiten is zonder tussenkomst van hulpstukken ook geen optie meer.

Voorbeeld nemen aan de filmindustrie

Lang verhaal kort: oude games willen spelen is een doffe ellende – en het belooft alleen maar erger te worden. Uitgevers grijpen dit probleem maar wat graag aan door remasters uit te brengen, maar dat blijkt keer op keer geen bevredigende oplossing te zijn. Dat komt ook deels door de consument, die bij zo’n heruitgave toch ook vaak iets van een upgrade verwacht. Het eindresultaat is daardoor vaak vlees noch vis.

Het is vreemd dat de game-industrie (zowel de uitgevers als de consumenten) hierin zo verschilt van de filmindustrie. Er zijn zat oude films op 4k blu-ray te koop. De resolutie is dan hoger, er is HDR toegevoegd en het geluid is meestal opgekalefaterd naar moderne audioformaten als Dolby Atmos of DTS-X, maar het zijn nog steeds de oorspronkelijke films van begin tot eind. Niemand verwacht dan ineens nieuwe content of verbeterde special effects. En wie nu wijsneuzerig gaat roepen dat er bij elke re-release wel iets wordt aangepast aan Star Wars: dat klopt. Behalve George Lucas zelf is niemand daar ooit vrolijk van geworden. Precies mijn punt.

Star Wars

Films zijn een heel ander medium dan games en worden minder aangetast door de tand des tijds, maar toch is een soortgelijke aanpak bij games weldegelijk mogelijk. Dat bewijst Microsoft met zijn backward compatibility-strategie. Zij maken juist de oorspronkelijke games speelbaar op moderne hardware. Alleen als het mogelijk is worden (hardwarematig) de resolutie of framerate verhoogd, of wordt er HDR toegevoegd. Maar meer ook niet: het blijft de oorspronkelijke, ongewijzigde game en die technische verbeteringen zijn zelfs zo weer uit te schakelen. Dát is waar we naartoe moeten. Zó bewaar je de klassiekers in hun originele glorie en maak je ze speelbaar op moderne apparaten. 

Meeblèren met Toto

Dan kunnen we ook meteen doorschakelen naar betere, consistentere terminologie. Weg met de Legendary HD Definitive Super Edition. Wil je als regisseur echt iets aanpassen, bijvoorbeeld door je game uit te breiden met extra content of een ander cameraperspectief? Dan spreken we van een Director’s Cut. Wil je een game echt opnieuw maken naar moderne maatstaven? Dan heet dat een remake. Die mag dan gewoon weer voor de volle mep worden verkocht, maar doe er dan wel je best op. Doe wat leuks met de kans om een klassieker opnieuw te maken. En in alle andere gevallen: laat het bronmateriaal met rust, alsjeblieft. 

Grand Theft Auto: The Trilogy - The Definitive Edition

Alleen zo kunnen we onze geschiedenis bewaren. Alleen zo kan de generatie van nu begrijpen dat Grand Theft Auto 3 in zijn tijd echt heel significant was. En alleen zo kan ik in een nostalgische bui onder het genot van een paar biertjes Toto’s Africa meeblèren terwijl ik langs de neonverlichte boulevard van Vice City cruise.

Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die (meestal) ingaat op actuele gebeurtenissen. Lees ook:

Dit artikel delen:

Lees meer

Analogue Pocket verhoogt prijs voor nieuwe reserveringen Wat spelen we dit weekend? 11 en 12 december
31

Reacties op: Remasters zijn niet de oplossing

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    Michael-Raymond-Clayton

    • 12 december 2021 16:40
    @Ziminar eens voor wat betreft de vorige generatie. Maar backward compatibility voor generaties daar weer voor….daar word ik zelf niet heel warm van.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • Ziminar

    • 12 december 2021 16:58
    @Michael-Raymond-Clayton daar hoef jij ook niet warm van te worden. Ik word daar wel warm van. Ik heb best nog wat BC games gespeeld.
    We hebben het hier over de mogelijkheden die een console je kan geven, ik vind het mooi dat dit mogelijk is en een gemis op andere consoles dat het niet kan

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • lightyears

    • 12 december 2021 09:09
    Voor 100% eens met de titel van dit artikel. Het is vooral commercieel interessant om jaren later nog een keer veel geld proberen te verdienen aan hetzelfde product met een beperkte inspanning. Echte triple a games maken kost 100 miljoen. Dit zal een schijntje daarvan kosten en ze zetten het wel weer voor stevige prijzen in de markt. Maar het voegt inderdaad weinig toe. Sommige remasters zoals crysis zien er niet eens veel beter uit dan het origineel. Als je dezelfde game nogmaals uitbrengt doe het dan voor een compleet andere ervaring. Bijvoorbeeld voor virtual reality. Zoals met resident evil 4 is gedaan. Dat vind ik wel prima.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Saria282

    • 12 december 2021 10:55
    Ik vind dat ze de spyro trilogy wel goed hebben gemaakt. Kon jaren terug de eerste 3 games voor een paar euro op de ps3 spelen maar ik werd gauw misselijk ervan door de oude grafisch. Ik was blij met de remaster die later uit kwam. Ik heb nu ze alle 3 kunnen spelen zonder problemen op de ps4 doordat ze de grafisch hadden op gepoetst naar die van deze tijd

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Jay27

    • 12 december 2021 14:00
    "Ik stoor mij mateloos aan dit soort dingen."

    Ik erger mij mateloos aan mensen die schrijven "ik stoor mij mateloos".

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    arthurvv

    • 13 december 2021 08:12
    @Jay27 Waar zit 'm de ergernis precies in? 'Zich storen aan' is correct Nederlands, als we Van Dale volgen. Of gaat het je om het ge-/misbruik van de ingeburgerde woordcombinatie van 'mateloos' en 'ergeren'?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Jay27

    • 24 december 2021 23:31
    @arthurvv Ik zie het nu inderdaad zelf ook in de Van Dale staan. Daar kijk ik van op, want ik had ooit eens het volgende geleerd:

    Je storen aan - incorrect.
    Je irriteren aan - incorrect.
    Je ergeren aan - correct.

    Iets stoort je - correct.
    Iets irriteert je - correct.
    Iets ergert je - correct.

    Ik kom er nu net achter dat beide 'storen' constructies correct zijn, net als bij 'ergeren'.

    Bij deze trek ik m'n eerste post in. Weer wat geleerd.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    arthurvv

    • 27 december 2021 14:39
    @Jay27 Grappig genoeg werd 'zich storen aan' al op deze manier gebruikt in de zeventiende eeuw, maar raakte het in onbruik eind negentiende eeuw. Om honderd jaar later weer terug te keren in de Van Dale. Aldus Villamedia, waar ik wegens spamregels hier niet naar kan linken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Jay27

    • 28 december 2021 22:40
    @arthurvv Niet te geloven. Dus toen ik leerde dat 'zich storen aan' niet correct was, was het misschien nog zo ook. Jammer dat het zo lang geleden is, en dat ik de bron niet meer weet. Oh, well… you live, you learn!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    oropher

    • 12 december 2021 14:44
    Ik zeg al jaren dat we moeten stoppen met console gaming, is slechts een deel van de oplossing, maar wel een groot deel.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Heer Mida

    • 13 december 2021 11:46
    Ik zie remasters op zijn best als een optie voor hen die geen zin hebben om uit te vogelen hoe oude spellen op nieuwe systemen te draaien, en op zijn slechtst als een cynische manier voor uitgevers om hetzelfde spel opnieuw aan de man te brengen.

    Vaak heb ik het idee dat remasters een manier zijn om beoogde vergissingen in het origineel weg te gummen, waar ik toch echt bezwaar tegen heb. Dan kom je meer in de buurt van remakes. Zie de Definitive Edition van Age of Empires 3 bijvoorbeeld, waar ze de indianen anders hebben vormgegeven. Een nog erger voorbeeld vind ik de Legendary Edition van de Mass Effect-trilogie, waar ze sommige camerashots hebben gewijzigd om minder puberaal over te komen. Als games een kunst zijn, kan je ze niet zomaar veranderen. Sta achter je werk.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.