Column
Hollow Knight

Hollow Knight is mogelijk mijn favoriete game ooit

Een metroidvania die zijn weerga niet kent

Geschreven door Michel Musters op
Het duurde even, maar een paar weken geleden kwam eindelijk de fysieke editie van Hollow Knight uit op consoles. Dat was voor mij het moment om tot aankoop over te gaan. Ik had niets minder dan een goed spel verwacht na alle lof die de game al heeft ontvangen, maar dat Hollow Knight mij zó omver zou blazen, had ik niet kunnen voorspellen.

Hollow Knight is misschien wel mijn favoriete game ooit. Dat is nogal een statement, en eentje die op het eerste gezicht wellicht wat overdreven lijkt. Ik speel al een kleine dertig jaar games, ben ooit begonnen met Super Mario Bros. en heb in de afgelopen decennia talloze klassiekers gespeeld, van Zelda: Ocarina of Time en Metal Gear Solid tot Half-Life en Metroid Prime. Ook games als Resident Evil 4, Rez, Tetris, Super Mario 64, Uncharted 2, Halo: Combat Evolved, GoldenEye 007 en Horizon: Zero Dawn staan hoog op mijn lijstje. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar het punt dat ik wil maken is dat Hollow Knight mogelijk boven al deze spellen prijkt op mijn lijstje van ‘beste games ooit’.

hollow knight

Ik zeg mogelijk, omdat ik het spel nog maar een paar weken geleden voor het eerst heb opgestart en een dergelijke ervaring geruime tijd moet marineren in mijn gedachtegoed voordat ik het écht een plaatsje kan geven in mijn gamegeschiedenis. Ook zeg ik mogelijk, omdat ik Hollow Knight nog niet helemaal heb uitgespeeld; ik heb er zo’n veertig uur ingestoken en ben duidelijk in het laatste gedeelte van het spel aangekomen, maar ik heb natuurlijk nog niet alles gezien. Ik houd bij het schrijven van deze column dan ook nog een voorzichtige slag om de arm.

Dat ik inmiddels al diverse avonden de Hollow Knight-soundtrack op Spotify heb opgestart, terwijl ik normaal eigenlijk nooit buiten het spelen van games naar gamemuziek luister, zegt wat dat betreft genoeg

Liefde voor metroidvania

Toch heb ik mij zelden zo vermaakt tijdens het spelen van een game als de afgelopen weken die ik met Hollow Knight heb gespendeerd. Het metroidvania-genre heeft mij altijd al aangesproken, omdat ik veel voldoening haal uit het verkennen van doolhofachtige, tweedimensionale spelwerelden. Ik vind het tof om telkens terug te keren naar eerder bezochte plekken en daar nieuwe dingen te kunnen doen met opgedane ervaring of nieuwe mogelijkheden, en zo de wereld langzaam maar zeker in mijn hoofd vorm te geven. Zelfs wanneer ik slaap, verken ik in feite de werelden van deze games. Wanneer ik wakker word en een de dag ervoor gespeelde metroidvania opnieuw opstart, merk ik dat mijn hersenen het ontdekte gebieden hebben verwerkt en ik beter de weg ken in diens ingewikkelde gangenstelsels.

Hollow Knight

Wat bovenstaande gameplaycyclus betreft, zijn er weinig games die kunnen tippen aan Hollow Knight. De game gooit in het begin nog vrij simpel gestructureerde levels richting de speler. Het introgebied van Hallownest en de daaropvolgende eerste gebieden, Forgotten Crossroads en Greenpath, zitten niet al te ingewikkeld in elkaar en het kostte mij dan ook maar een paar volledige trektochten om een mentale map van de omgeving te maken. Het spel voert daarna de hoeveelheid gebieden om te verkennen en diens complexiteit stelselmatig verder op. Op een gegeven moment zijn er eigenlijk altijd wel een stuk of vijf dingen die je op verschillende plekken in de spelwereld kunt doen. Het gevoel van mysterie, ontdekking en de vrijheid om zelf te bepalen waar je eerst op avontuur gaat, zijn in Hollow Knight sterk aanwezig.

Als muziek in de oren

Het spel combineert dat met – in mijn optiek – een zeer sterke audiovisuele presentatie, die extra indrukwekkend is wanneer je je beseft dat Hollow Knight maar door een paar mensen is ontwikkeld. De tekenfilmachtige graphics zijn simpel maar doeltreffend, en worden steeds indrukwekkender en gedetailleerder naarmate verder je komt in het spel.

De audio is daarnaast van een ongelooflijk hoog niveau. Verschillende deuntjes graven zich al snel in je hoofd en voegen enorm veel toe aan de sfeer. Van de rustgevende pianoklanken die van de City of Tears een wonderschone locatie maken, tot de avontuurlijke muziek in Greenpath die mij daadwerkelijk het idee geeft dat ik de muffe, mistige lucht en gevarieerde flora in dit bosrijke gebied kan ruiken. Dat ik inmiddels al diverse avonden de Hollow Knight-soundtrack op Spotify heb opgestart, terwijl ik normaal eigenlijk nooit buiten het spelen van games naar gamemuziek luister, zegt wat dat betreft genoeg. Ook de grappig klinkende stemmetjes die de diverse personages opzetten geven het spel enorm veel karakter en zijn een prima alternatief op voice acting, zoals Banjo-Kazooie al die jaren geleden al bewees.

Go with the flow

Dit alles wordt met elkaar verbonden door een unieke flow die er uiteindelijk voor zorgt dat Hollow Knight zoveel indruk op mij maakt. De gameplay zelf lijkt misschien wat simpel, maar door te experimenteren met de verschillende aangeleerde moves en badges, die je gedurende het spel vindt en je nieuwe mogelijkheden bieden, ontdek je je eigen manier van spelen. Langzaam maar zeker ‘klikt’ de flow van het spel gewoon en ren, dash en zweef je met het grootste gemak door de spelwereld, terwijl je links en rechts vijanden van een welgemikte klap voorziet.

Dat neemt niet weg dat Hollow Knight behoorlijk uitdagend kan zijn. Toch blijkt ook de moeilijkheidsgraad van het spel precies geschikt voor mij. Eigenlijk vind ik games meestal te makkelijk of te moeilijk. Spellen als Dark Souls gaan mij bijvoorbeeld net te ver, maar hoewel Hollow Knight soortgelijke principes toepast, vind ik de uitdagingen hier altijd goudeerlijk aanvoelen. Ik heb het regelmatig tien keer of meer moeten opnemen tegen dezelfde eindbazen, maar elke keer leer ik meer over de bewegings- en aanvalspatronen van betreffende bazen en kom ik een stukje dichter bij de overwinning. De platformuitdagingen passen daarnaast perfect bij de erg precieze gameplay.

Hollow Knight

Je moet het ervaren

Het zijn vooral heel veel woorden om iets duidelijk te maken wat je eigenlijk alleen kunt ervaren door Hollow Knight zelf op te starten. Ik weet ook wel dat het spel niet voor iedereen even geschikt is. Hoewel ik mij er niet in kan vinden, hebben veel mensen bijvoorbeeld kritiek op het mapsysteem. Persoonlijk vind ik het juist fijn dat je bij het arriveren in een nieuw gebied nog geen map ter beschikking hebt – dat draagt alleen maar bij aan het desoriënterende gevoel en maakt de voldoening des te groter wanneer je eindelijk de map ontvangt en je meer zicht krijgt op je positie binnen de spelwereld. Ook het vele backtracken valt niet bij iedereen even goed in de smaak, al zie ik dat vooral als een noodzakelijk element van een metroidvania dat er voor zorgt dat je bekend raakt met je omgevingen.

Ondanks dat wil ik sinds ik dit spel speel op elk willekeurig moment van de daken schreeuwen dat iedereen Hollow Knight eens moet uitproberen. Er zijn vast nog genoeg gamers die het nog niet hebben gespeeld. Zeker de digitale versie is met zo’n 15 euro een ongelooflijk koopje. Je zou – net als ik - zomaar eens in aanraking kunnen komen met een nieuwe favoriet.

Lees ook de review van Thijs: Hollow Knight - Beestjesachtig goed

Dit artikel delen:

Lees meer

Darksiders 2: Deathinitive Edition komt naar Switch De systeemeisen van Remedy's Control bekendgemaakt
25

Reacties op: Hollow Knight is mogelijk mijn favoriete game ooit

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Agent 4125

    • 6 augustus 2019 09:52
    Prachtig gemaakt, heerlijke en unieke sfeer en superstrakke gameplay. Ik snapte alleen maar weinig van het verhaal, mij net wat te vaag allemaal. Meer mensen die ervaring?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:52
    @Agent 4125 Ja, het verhaal is wel aan de vage kant en je moet bepaalde elementen echt uit de omgeving halen. Een paar belangrijke plotpoints zijn daarbij niet noodzakelijk voor het uitspelen van de game, dus kun je optioneel vinden, en daar moet je soms behoorlijk voor omdenken. Ik stoorde mij hier niet aan, maar het had inderdaad beter gekund.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Roy36NL

    • 6 augustus 2019 10:18
    Ik kon deze game niet neerleggen. Het verhaal, de muziek, en het altijd weer wat nieuws ontdekken. Maakte het voor mij 1 van de meer memorabelen games.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Quintex

    • 6 augustus 2019 10:56
    Vaak hoor je dat iemand die al erg lang (bijvoorbeeld dus 30 jaar) games speelt, niet meer omver geblazen kan worden met betrekking tot deze hobby. Ik ben dan oprecht ook blij voor je dat deze game hoog op jouw ‘beste games ooit’ lijstje staat.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:52
    @Quintex Klopt absoluut! Ik geniet nog regelmatig van games hoor en kan nog vaak enthousiast worden, maar dat ik na dertig jaar een game vond die in mijn top 5 van games ooit (en misschien dus wel bovenaan) zou komen te staan, had ik ook niet verwacht.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • sandervs

    • 6 augustus 2019 11:55
    Hij zit ook in gamepass trouwens. Ga er binnenkort aan beginnen, speel ook al ruim 30 jaar games en ook gek op metroidvanias dus kan haast niet anders dan dat ik deze game leuk ga vinden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • DevTrunks

    • 6 augustus 2019 14:27
    Kan mij hier zeker in vinden. Hollow Knight is de enige game waar ik van haat (richting de boss fights) naar smoorverliefd ging. Eerste playthrough was echt constant switchen van "Deze game is geweldig" als ik aan t exploren was naar "Ik haat deze game" als ik weer een nieuwe baas tegenkwam.

    Inmiddels de game al vijf keer uitgespeeld, elke keer iets sneller en elke keer met een wat hoger percentage 'completion'. Het feit dat ik terugkeerde naar een spel dat mij de eerste keer zo frustreerde doet mij overtuigen dat het ook voor mij één van de meest indrukwekkende spellen ooit is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • StormX

    • 6 augustus 2019 15:39
    Beter dan Ori?
    Persoonlijk ga ik voor Ori, speelt net even wat lekkerder weg

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 6 augustus 2019 16:43
    @StormX Ori is geen metroidvania en is puur platforming. Ik vind Ori ook geweldig, maar het is een totaal andere game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • DevTrunks

    • 6 augustus 2019 20:55
    @Baukereg Hmmmmmm niet helemaal mee eens. Ori is metroidvania-light. Maar heeft zeker wel elementen van het genre. Heel anders dan Hollow Knight is 'ie niet. Grootste verschil is dat Ori vrij lineair is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 7 augustus 2019 10:43
    @DevTrunks Dat de ene game lineair is en volledig gefocust op platforming, terwijl de ander om exploration draait en meer gefocust is op combat, vind ik toch best een groot verschil. Het enige metroidvania-achtige in Ori is dat je later terug kan om bepaalde secrets te unlocken, maar het maakt voor het uitspelen van het spel niet uit.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:53
    @StormX Ori helaas nog niet gespeeld, echt heel jammer. Moet ik zeker nog eens tijd voor maken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 6 augustus 2019 16:41
    "Ondanks dat wil ik sinds ik dit spel speel op elk willekeurig moment van de daken schreeuwen dat iedereen Hollow Knight eens moet uitproberen."

    Ja herkenbaar. Ik kocht het spel na de launch op PC en hemelde het oneindig op tot misschien wel de beste game die ik ooit gespeeld heb. Maar niemand speelde die game! Het duurde tot de Switch release bijna anderhalf jaar later dat de game de aandacht kreeg die het verdiende van zowel spelers als de pers.

    Afgelopen tijd voor de 2e maal gespeeld. Ik zit nu op 110% en moet nog de laatste deur van de Godmaster DLC. Ik heb ook de fysieke uitgave voor de Switch gekocht, terwijl ik niet eens een Switch heb. :p

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Sabor

    • 6 augustus 2019 19:10
    @Baukereg
    He. Eindelijk iemand die ook games koopt voor consoles die hij niet heeft. :P

    Hollow Knight moet ik overigens wel nog steeds kopen!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:53
    @Baukereg Hahaha, ik kan mij herinneren dat ik op de lancering van de Dreamcast SoulCalibur kocht, terwijl ik nog geen Dreamcast had. Heb ik wel een paar weken daarna gecorrigeerd ;)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Skar

    • 6 augustus 2019 20:56
    Heb Hollow Knight op PC gespeeld, maar haakte toch vrij snel (na iets van 5 uur) af.

    Nu weer voor Switch gekocht. Speelt heel fijn, kom steeds verder… maar vind een Metrovanian toch lastig.

    Hoe moet ik nou onthouden waar ik tegenaan liep en wanneer ik dat unlocked heb?

    In het begin viel het nog wel bij te houden, maar kom nu soms op plekken waar ik niet verder kom, plaats dan maar een 'token' en ga dan maar terug als ik een nieuwe skill heb.

    Maar soms is dat echt half het level doorploegen en kom er dan achter dat ik nog niet verder kom.

    Iemand nog tips?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:55
    @Skar Ja, echt goed met die tokens te werk gaan dus. Mocht je daarmee niet onthouden wat voor uitdaging je daar tegen het lijf liep, maar er dan gewoon op je telefoon of op papier een notitie van. Zoiets als: 'onoverbrugbaar gat, hier heb ik een move voor nodig die ik nog niet heb'. Ik heb het uit mijn hoofd gedaan, maar ben inderdaad na het verkrijgen van nieuwe moves regelmatig teruggekeerd op plekken waar ik alsnog niets kon doen. Het is een beetje experimenteren. Als je veel gebruik maakt van de Stag Stations, hoeft het niet héél veel tijd te kosten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • oropher

    • 6 augustus 2019 21:44
    Ik was na 10 minuten al helemaal klaar met het save-systeem.
    Heb het geloof ik gekregen van een steamvriend.
    En qua gameplay ook gewoon te moeilijk, ik ben veel te onvast in mijn vingerbewegingen voor dit soort games.
    Ik word gewoon nooit goed genoeg om iets foutloos te doen, ook omdat je altijd weer tijd hebt om te twijfelen.
    Naar mijn idee, rotzooi; puur vanwege het savesysteem. Zelfde met Dark Souls; leuk spel: zonder het savesysteem.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 7 augustus 2019 09:56
    @oropher Ik heb het spel op de Switch gespeeld en daardoor nooit last gehad van het save-systeem. Ik zet de Switch op slaapstand (daar staat hij altijd op naast mijn tv), en wanneer ik weer zin heb om te spelen zet ik hem aan en ben ik in een paar seconden waar ik was gebleven.

    Als je doelt op het sterven en dan weer verder kunnen spelen op je laatstgevonden bankje: dat vond ik juist wel spannend. Geeft het spel wat meer uitdaging, maar niet op oneerlijke wijze imo.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • oropher

    • 10 augustus 2019 00:55
    @MichelMusters
    mja, wat is oneerlijk. Ik denk dat mijn spanningsboog te kort is of iets in die zin.
    In ieder geval, ik word nogal nerveus van het idee dat ik progressie kan verliezen; dat vind ik eigenlijk altijd een vervelend gevoel.
    Hoe dan ook, het is niet mijn voorkeur om door niet heel goed te spelen, eventueel geheel overnieuw te moeten beginnen.
    Sommige spellen laten wmb te weinig ruimte om te experimenteren zonder gevolgen, dat vind ik toch wel belangrijk.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.