Column
the last of us

HBO’s The Last of Us legt het minderwaardigheidscomplex van gamers bloot

Je hoeft je niet te schamen voor je hobby

Geschreven door Michel Musters op
Iedereen is razend enthousiast over de HBO-serie The Last of Us. Niet alleen fans van de spellen prijzen de eerste aflevering de hemel in, ook mensen die voorheen nog nooit met de franchise in aanraking zijn gekomen smullen ervan. Het bewijs dat gameverhalen niet onderdoen voor andere vormen van media is er nu eindelijk, maar waarom hadden we dat bewijs überhaupt nodig?

Met een uitzonderlijk hoge reviewscore van 99 procent op Rotten Tomatoes is er geen twijfel over mogelijk: het eerste seizoen van The Last of Us is een meesterwerkje. Hoewel nog moet blijken of kijkers net zo gecharmeerd zijn van de acht resterende afleveringen, mag The Last of Us wat critici betreft in één adem genoemd worden met geprezen eerste seizoenen van series als The Sopranos, Game of Thrones en onlangs Severance.

Die unanieme lof genereert bij veel gamers ogenschijnlijk een gevoel van trots. Op fora en sociale media zag ik afgelopen week mensen claimen dat de positieve reacties dik verdiend zijn – de games zijn immers ook zo goed. ‘The Last of Us verbreekt de vloek die op gameverfilmingen hing’, koppen talloze recensies in. Ik voel bij velen dan ook de tendens dat de serie eindelijk bewijst dat games niet onderdoen voor andere vormen van media. Het verhaal in de serie is immers vrijwel een-op-een overgenomen uit de games – dat verhaal moest dus al wel zeer sterk zijn voordat het verfilmd werd.

Geldingsdrang

Dat we met z’n allen zo blij zijn dat The Last of Us dit bewijs levert, lijkt onlosmakelijk verbonden aan een minderwaardigheidscomplex dat gamers al sinds jaar en dag ervaren. Het stamt af van de aloude clichés dat games voor kinderen zijn, een bezigheid voor mensen zonder sociaal leven en het nerdy broertje van Hollywood. Natuurlijk, veel van ons zijn als kind begonnen met gamen, maar door de jaren heen hebben we spellen gespeeld met volwassen thema’s die een grote diversiteit aan emoties opriepen. Games zijn écht niet alleen voor kinderen bedoeld en kunnen net zoveel – zo niet meer – indruk maken als films, televisieseries of boeken.

Deels zijn ontwikkelaars van onze geliefde games zelf debet aan dat vooroordeel. Diverse creatieve geesten lijken hun gehele carrière uit te willen stralen dat ze film als hoogste vorm van kunst zien waar we met ‘onze’ games naar moeten streven. Metal Gear-bedenker Hideo Kojima is een duidelijk voorbeeld, maar eigenlijk mag je Neil Druckmann er ook best onder scharen. De Last of Us-games vertellen een aanzienlijk gedeelte van diens plot immers via statische tussenfilmpjes. Dat Druckmann gedurende interviews zo enthousiast is dat zijn franchise eindelijk wordt verfilmd, is uiteraard volkomen begrijpelijk, maar ook het zoveelste teken dat we binnen de game-industrie een enorme geldingsdrang hebben. We willen serieus genomen worden. Blijkbaar lukt dat beter met een serie dan met een game.

The Last of Us HBO

Ik kan het natuurlijk niet bewijzen, maar ik vermoed dat een groot deel van de mensen die vaak games spelen wel in meer of mindere mate het genoemde minderwaardigheidscomplex ervaren. Ik ben 38, speel sinds mijn achtste games en schrijf er sinds mijn zestiende over. Toch antwoord ik nog steeds met het generieke ‘journalist’ wanneer iemand mij vraagt wat ik voor mijn werk doe. Toegegeven; ik schrijf voor bepaalde publicaties ook over algemeen nieuws, maar het overgrote deel van mijn geschreven werk draait om virtueel speelplezier. En toen ik nog op Tinder zat, zette ik bij hobby’s eerder sporten, reizen en uitgaan dan gamen. Er was geen woord van gelogen, maar waarom verstopte ik zo’n belangrijk tijdverdrijf voor de buitenwereld?

Games zijn écht niet alleen voor kinderen bedoeld en kunnen net zoveel – zo niet meer – indruk maken als films, televisieseries of boeken

Het is goed zo

Het is die schaamte waarvan we hopen dat sterke gameverfilmingen zoals The Last of Us het wegvaagt. We fantaseren ervan dat mensen die de games nog nooit hebben gespeeld, naar de serie kijken en tegen zichzelf zeggen: ‘Goh, is dit gebaseerd op een game? Ik wist helemaal niet dat spellen zo indrukwekkend konden zijn!’ Die drang naar acceptatie is geheel menselijk en het is dan ook niet vreemd dat we – bewust of onbewust – voldoening halen uit het wereldwijde enthousiasme dat de HBO-serie losmaakt. Geheel terecht genieten we daar met z’n allen enorm van.

Maar ik ben hier slechts om je te verzekeren dat het goed is zo. We hebben de goedkeuring van Hollywood, het mainstream publiek of de familieleden die niets van onze hobby begrijpen helemaal niet nodig. Games zijn op zichzelf een prima tijdverdrijf en – als je daar überhaupt al belang uit haalt – een vorm van kunst. Spellen als The Last of Us, die hun plot schetsen op een manier vergelijkbaar met hoe traditionele media dat doen, zijn even legitiem als games als Elden Ring of Ico die via pure gameplay een verhaal vertellen. Prijs jezelf gelukkig dat je zo kunt genieten van je hobby, beste gamer. Veel mensen zullen dat gevoel nooit kennen.

Lees meer columns:

Dit artikel delen:

Lees meer

Obsidian werkt op dit moment niet aan Fallout, staat er wel voor open The Callisto Protocol-update voegt New Game Plus toe
45

Reacties op: HBO’s The Last of Us legt het minderwaardigheidscomplex van gamers bloot

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Rossellini

    • 21 januari 2023 09:08
    Volgens mij waren Sonic en the Witcher toch ook goed geslaagd als verfilmingen de laatste jaren?

    Zelf denk ik over overigens dat Sony heel wat exclusives in stal heeft om 1 op 1 te verfilmen omdat het verhaal meestal wel van hoog niveau is. Ook de games zelf voelen al wat filmisch aan. Waar bij de xbox het juist vaak een knoppenrag en bunnyhop festival is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Heijaangel

    • 21 januari 2023 09:29
    @Rossellini
    The Witcher schoot ook even door mijn hoofd heen. Maar die is officieel gebaseerd op de boeken en niet de game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Dealer X

    • 21 januari 2023 10:17
    @Heijaangel the Witcher wijkte af van alles. Daarom stopte Henry ermee

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleR40

    • 21 januari 2023 11:25
    @Dealer X ik wilde net zeggen als iets niet ten goede was van the Witcher game was het wel het gedrocht van de serie wat een slap aftreksel was dat

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Hellspawn

    • 21 januari 2023 10:19
    Ik denk wel dat games ooit gezien werden als tijdverdrijf voor nerds en voor kinderen. Maar die tijden zijn volgens mij toch al grotendeels voorbij. Games als Halo, Gears of War en bijvoorbeeld Resident Evil hebben toch al lang laten zien dat games ook voor volwassenen bedoeld zijn. En Halo heeft ook reeds een TV serie, wat je er ook van denken mag.

    Ik ben pas in 1998 begonnen met gamen, en toen was ik al 37 jaar oud. Ik herken dat vermeende minderwaardigheidscomplex niet. Ik ben begonnen met Myst op de CD-i, niemand vond dat destijds raar of kinderachtig. Ik ook niet, maar wellicht ben ik een uitzondering.

    Ik vind de hele heisa rondom The Last of Us op zijn minst overdreven. Het is ongetwijfeld een goed opgezette TV serie. Misschien inderdaad de beste gameverfilming tot nu toe, maar dat weet ik niet. Ik ben het dus deels wel eens met dit artikel, alleen vraag ik me af of we niet een beetje aan het doorschieten zijn wat betreft het psychologisch verklaren of we ons misschien individueel schamen voor het spelen van games, en dergelijke.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleR40

    • 21 januari 2023 11:27
    @Hellspawn vind juist dat gears of war en halo juist als plat entertainment gezien wordt voor nerds en kinderen domweg schieten met een verhaal wat flinterdun is. Dit gaat meer over games als the Witcher, last of us enz met een heel sterk verhaal wat ook wat diepgaander is voor volwassenen

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Dealer X

    • 21 januari 2023 10:20
    Dit is echt onzin gamers hadden dit niet nodig.
    Wat wij gamers nodig hadden was een, een op een verfilming van een geweldige franchise en dat is eindelijk gebeurt.
    Waarom is dit zo moeilijk voor regisseurs? Kijk naar Resident Evil. Perfect voorbeeld. Als het geen re was vernoemd was het een okay serie maar omdat het de re naam draagt is het dikke kak

    The last of us is geweldig!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 21 januari 2023 10:31
    @Dealer X Dat is mijn punt ook min of meer: de serie is inderdaad niet per se nodig. Ook zonder serie mogen we games als legitieme vorm van media zien :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    gamerlezer

    • 21 januari 2023 10:47
    @MichelMusters zeker, en jij kunt absoluut met trots zeggen dat je games journalist bent!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Dealer X

    • 21 januari 2023 11:03
    @MichelMusters precies en zo is het.
    En gamen ligt natuurlijk niet iedereen. Niet alleen door de manier van plezier hebben maar ook qua besturing.
    Bijvoorbeeld met een controller spelen. Sommige mensen waaronder mijn vriendin kan helaas niet lopen en richten tegelijk met 2 knuppeltjes. Maar ze vind het wel heel leuk om mee te kijken naar de cinema stukjes. :-)

    Dus ik hoop dat dit een goed voorbeeld is dat je niet ver hoef af te wijken van het verhaal. 80 a 90 procent moet accuraat zijn en daarnaast kan je filmische momenten eraan toevoegen waardoor het onderscheid van game en film maakt.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    gamerlezer

    • 21 januari 2023 10:41
    @Dealer X Heb het nog niet gezien, zombie genre ligt me niet zo. Ben het met je eens dat wij dit niet nodig hadden. Maar dat is vanuit mijn eigen perspectIef. En Ik nader de 50, heb een goede drukke baan, gezin en huis waar ik voor moet zorgen. En voor mij is het geen taboe te zeggen op,het werk of waar dan ook dat gamen een van mijn grootste hobbies is. Om maar aan te geven dat je niet een luie nietsdoende werkeloze puber hoeft te zijn om gamen tof te vinden. Maar het scheelt voor mij denk ik wel dat ik er een goede balans in weet te vinden. Dat schaart mij ivm tijd wel onder de casual gamers. Wel een trotse casual gamer ;) wat betreft games films en series, dat is voor mij pas gaaf als ze de die specifieke game wereld nog verder verrijken. Het moet een visuele overtreffende trap zijn. Zoniet, dan houd ik het wel bij de game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Michael-Raymond-Clayton

    • 21 januari 2023 10:44
    Volgens mij is er tegenwoordig al lang niet meer zo'n stigma. Ik hoor genoeg collega's van dik in de dertig over games. De reden dat ik het zelf een klein beetje awkward blijf vinden is dat ik nog zo'n traditionele vader had (die in zijn vrije tijd de krant las, het journaal keek, veel boeken las, musea bezocht en af en toe een film of een voetbalwedstrijd keek) en dat vormt onbewust toch het beeld van hoe een vader/volwassen man 'hoort' te zijn. Als je daar dan sterk van afwijkt krijg je al snel het idee dat je dus geen volwassen man bent. En dus kinderachtig/infantiel etc. Maar rationeel weet ik dat dat onzin is. Misschien was mijn pa wel fervent gamer geweest als hij in een andere tijd was opgegroeid en bovendien ga ik met mijn kinderen ook weer veel meer en losser om dan hij als traditionele vader. Dit soort dingen verandert natuurlijk rap nu onze generatie vaders wel gewoon games speelt en onze kinderen dat dus heel normaal en zelfs heel leuk vinden. Speel nu The Two Of Us met mijn dochter van 8, superleuk!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    gamerlezer

    • 21 januari 2023 11:05
    @Michael-Raymond-Clayton dit dus, mee eens hoor! Leuk als je met kind dit kunt doen! Doe het het hier ook af en toe (zoon in zelfde leeftijds groep) ik zou alleen denk ik nog geen game als last of us gaan doen denk ik. beetje te heftig

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleR40

    • 21 januari 2023 11:28
    @Michael-Raymond-Clayton ik lees ook de krant, ga af en toe naar musea en ben gek op boeken. Het kan er ook prima naast

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Nuage

    • 21 januari 2023 11:02
    Nooit gehad dat gevoel. Games vertellen al decennia lang goede verhalen, verder versterkt door de interactiviteit van het medium (dan denk ik aan Final fantasy, Oddworld Abe's oddysee, Bioshock, Portal etc.). Als anderen dat niet kunnen of willen in zien is dat niet mijn probleem.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    coola

    • 21 januari 2023 12:03
    The Last of us is geweldig ( misschien wel de beste game verfilming ooit) maar toch hoop ik dat de overige 8 afleveringen hun eigen smoelwerk gaat hebben en niet een op een de game kopieert. Want als ik die scenes wil zien zet ik de game wel aan. Maar mede omdat the last of Us zo strak geregisseerd en geacteerd is stoor ik mij er vooralsnog niet aan.

    Nog steeds meer fan van films en series die canon zijn en het universum van de games verrijken, zoals bijvoorbeeld Assassin's Creed die vind ik juist leuk omdat het canon is aan de games en het verhaal het AC universum uitbreid. Alleen hier is het weer zo dat de regie en het acteren niet zo strak was.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    BertThaBest

    • 21 januari 2023 12:10
    Tlou 1 vond ik zeer tof, vooral vanwege de wereld en de gameplay, het verhaal was natuurlijk ook gaaf. Deel 2 had ik onlangs uitgespeeld, maar ik merk dat ik vooral verder wilde spelen door het verhaal. Ik had vaker de gedachte: ik wil nu gewoon weten hoe het eindigt, de gevechten, het verzamelen van munitie en dergelijke.. het kon me een stuk minder boeien. Ik kon wel erg genieten van de pracht en praal en de details. En hoewel games wel geschikt zijn om een verhaal te vertellen, vind ik dit toch altijd ondergeschikt aan de gameplay.

    En ja na deze column.. ik weet het niet zo goed, films en series zijn toch heel iets anders dan games. Het boeit me echt niet of er een bepaald nerdgehalte aan gamen zit of wat de massa ervan vindt. Ik vind dat prima en zo voelt het ook wel nerdy soms, net als ik me bezighoud met magic cards. Als het gamen helemaal compleet ingeburgerd wordt dan denk ik eerder dat dat niet perse ten goede komt van de kwaliteit. Eigenlijk heb ik liever een bepaalde afkeuring van de massa, want over het algemeen heeft de massa toch een wansmaak in mijn ogen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • Messtranor

    • 21 januari 2023 12:28
    "Dat we met z’n allen zo blij zijn dat The Last of Us dit bewijs levert, lijkt onlosmakelijk verbonden aan een minderwaardigheidscomplex dat gamers al sinds jaar en dag ervaren. Het stamt af van de aloude cliches dat games voor kinderen zijn"

    Wat een onzin verhaal. Ik heb me nog nooit beschaamd gevoeld over de verhalen in games, ik heb altijd al wel geweten dat die goed waren. Het probleem lag in wat hollywood deed met die verhalen. Ze maakten er toch vaak een goedkope spektakel actie film van. Zelfs als de games waarop het gebaseerd was helemaal niet zo waren.
    Het was gewoon een kwestie van rijke mensen die denken een slaatje te slaan uit iets waar ze geen reet van begrijpen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Mmo-veteran

    • 21 januari 2023 12:43
    Heb liever dat de film massa wegblijft bij games, en ik heb de erkenning niet nodig waarover geschreven wordt in deze column.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Don Carpaccio

    • 21 januari 2023 17:28
    De reden waarom ik altijd een PlayStation in huis haal. Het verhaal staat meestal op de eerste plaats. Gelukkig vind je ook third party titels zoals Red Dead Redemption (1 en 2), The Witcher 3 met ijzersterke verhalen. Hoe meer van dit soort games des te beter.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.