Column
films

Film en tv willen steeds meer op games lijken

Interactieve series zijn in opmars

Geschreven door Michel Musters op
In het aankomende vijfde seizoen van Black Mirror zit een aflevering waarin kijkers zelf kunnen bepalen hoe het verhaal zich ontwikkelt en eindigt. Interactieve televisie wordt steeds populairder en dat hebben we aan games te danken.

Dat games als relatief nieuw medium hevig geïnspireerd worden door de ‘oude rot’ in de entertainmentindustrie, de film en in het verlengde daarvan televisie, mag geen verrassing heten. Hoe realistischer games eruitzien, hoe meer ontwikkelaars in veel gevallen een filmische ervaring willen bieden aan spelers.

Lange tussenfilmpjes

Zeker met de komst van de HD-consoles vlogen opmerkingen als ‘het is net een interactieve film!’ je om de oren. Voordat de HD-consoles op de markt verschenen vooral dankzij voorgerenderde tussenfilmpjes – de Final Fantasy-reeks staat er sinds het zevende deel om bekend – maar in sommige gevallen ook met in-game graphics. Metal Gear Solid bijvoorbeeld laat je bijna net zo lang zonder een knop aan te raken naar filmpjes kijken en diens vervolgen maken het nog bonter. Metal Gear Solid 4 heeft letterlijk uren aan filmpjes en de afsluitende scène van die game duurt met gemak langer dan een uur.

Sommige ontwikkelaars nemen dit idee nog een stapje verder. De games van Quantic Dream (Heavy Rain, Detroit: Become Human) geven je wel controle over personages, maar hebben net zo vaak statische scènes waarin je alleen maar af en toe een bepaalde knop (of knoppencombinatie) indrukt. Ook Until Dawn is een voorbeeld van een game die meer aanvoelt als een spannende horrorfilm of -serie met sterke dialogen en spannende scènes, dan dat het als een pure game aanvoelt. Sommige Playlink-titels op PlayStation 4, waarbij spelers in games als Hidden Agenda met hun smartphone kunnen bepalen hoe het verhaal in het spel verder gaat, zijn de overtreffende trap hiervan.

Gamers zijn hier verdeeld over. Aan de ene kant zijn mensen die de ontwikkeling van het medium bewust hebben meegemaakt ergens trots op hoe ver games zijn gekomen. Aan de andere kant staan mensen die benadrukken dat games juist zo sterk omdat ze veel meer interactie kunnen bieden dan een film of televisieserie, en daarom betreuren dat bepaalde games die hoge mate van interactie lijken te verwaarlozen voor de plot. De gulden middenweg is misschien nog niet gevonden, maar dat hoeft ook nog niet. Laat studio’s maar lekker experimenteren en dan bepalen wij als gamers zelf wel wat we het leukst vinden.

Detroit: Become Human

De omgedraaide wereld

Intussen is in dat medium waar we stiekem wel een beetje op willen lijken iets heel anders aan de hand. Ook daar is men niet blind voor het gigantische succes van videogames. De boodschap lijkt dan ook: mensen willen interactie. Steeds meer filmstudio’s laten zich hier dan ook door inspireren en komen met producten die bovenal films of series zijn, maar toch ook iets weghebben van games.

Een film of serie waarbij je als een ouderwets ‘choose your own adventure’-boek bepaalt welke richting het verhaal op gaat, is niet nieuw. Hier wordt al tientallen jaren mee geëxperimenteerd in sommige bioscopen bijvoorbeeld. Maar de laatste tijd lijken steeds meer studio’s een hernieuwde interesse te hebben in dit concept, en streamingdienst Netflix is daar het aller duidelijkste voorbeeld van.

Black Mirror

Black Mirror dus. Hoe de interactieve aflevering uit het vijfde seizoen zich precies laat sturen blijft nog afwachten, maar het concept kan sinds de bekendmaking eerder deze week al op veel enthousiasme bij fans van de serie rekenen. Dat komt omdat Netflix – en waarschijnlijk showrunner Charlie Brooker – er de serie bij uitstek voor heeft gekozen. Black Mirror, waarin elke aflevering een compleet nieuw verhaal vertelt dat zich in de (nabije) toekomst afspeelt, draait vaak om technologie die we nu nog niet hebben, maar toch niet zo vergezocht is. Dit soort experimenten past dus extreem goed bij het concept van de serie. Nogmaals, we moeten even afwachten wat het resultaat is, maar de fantasie wordt op voorhand al geprikkeld.

En zo zijn er nog meer voorbeelden van Netflix die een beetje gamevermaak in zijn streamingdienst introduceert. Minecraft: Story Mode wordt een interactieve serie, gebaseerd op de gelijknamige games. Want hoe houd je kinderen nog meer aan de buis gekluisterd om een tekenfilm te kijken? Door het interactief te maken natuurlijk. Het is de enige serie die het pasgeleden gesloten Telltale Games nog afmaakt. Die studio zou ook een interactieve Stranger Things-serie voor Netflix ontwikkelen. Hoewel Telltale dat niet meer gaat doen, geeft Netflix aan dit concept nog door te willen zetten.

Minecraft Story

Leren van elkaar

Terwijl de game-industrie dus al decennia – al dan niet uitgesproken – haar best doet om film af te troeven, is laatstgenoemde industrie tegenwoordig net zo hard op weg om zich te laten inspireren door ons favoriete medium. Ik verwacht echt niet dat straks alle bioscoopfilms en series interactief zijn, al geloof ik wel dat sommige studio’s zullen proberen er de nieuwe 3D-bril van te maken. Maar dat de verschillende media van elkaar kunnen leren en elkaar kunnen helpen, daar ben ik heilig van overtuigd. Het zijn spannende tijden voor zowel game- als film- en televisiefanaten.

Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die ingaat op actuele gebeurtenissen. Lees ook:

Dit artikel delen:

Lees meer

Nieuws van de week: Nieuwe Nintendo Switch en gelekte Harry Potter-game Update: EA uit zorgen over Ronaldo in verband met verkrachtingszaak
2

Reacties op: Film en tv willen steeds meer op games lijken

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Nuage

    • 6 oktober 2018 10:39
    Past inderdaad perfect bij Black mirror. Fantastische serie overigens!
    Verder heb ik niet zo'n interesse in films/series als interactief medium. Ik laat mij liever verrassen dan dat ik zelf het plot moet sturen van personages waarmee ik mij toch niet identificeer. Dit in tegenstelling tot games waarbij je de volledige controle hebt over je personage.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Robert-Frans

    • 6 oktober 2018 11:52
    Ik denk dat het belangrijk is om de keuze te blijven hebben.
    Wil je meegesleept worden in een verhaal en benieuwd zijn naar de afloop ervan? Dan kijk je een film of serie.
    Wil je zelf als hoofdpersonage deelnemen in een verhaal en zelf het plot (ingrijpend) beïnvloeden? Dan speel je een (episodische) cinematic game.
    Wil je vooral uitgedaagd worden en geef je meer om zelf te ontdekken lore dan om verhaallijnen? Dan speel je een meer klassieke game.

    Delicate, goed uitgewerkte vermengingen tussen deze drie globale indelingen kunnen prima zijn, net zoals game genres ook minder strikt zijn dan ze voorheen waren.
    Maar je moet denk ik wel waken voor een grijze brij waarin alles uiteindelijk op hetzelfde neerkomt en waarin gamer noch filmliefhebber tevreden zijn.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.