Column
Halo Infinite

De buik vol van openwereldgames

Genoeg is genoeg

Geschreven door Michel Musters op
Ik zit dicht tegen een openwereld-burn-out aan. De ene na de andere openwereldgame ‘die je niet mag missen’ komt uit, zelfs binnen franchises die voorheen juist bekendstonden om hun lineaire spelwerelden. In de nabije toekomst wordt die trend hoogstwaarschijnlijk onverminderd doorgezet. Tijd voor een klaagzang van iemand die helemaal geen tijd heeft voor al die openwereldgames.

Afgelopen december speelde ik Halo Infinite, een nieuw deel in een reeks die voorheen weinig met open spelwerelden van doen had. In de eerste paar Halo-games zaten natuurlijk ook uitgestrekte gebieden waarin je lekker kon rondcrossen met je Warthog, maar het waren uiteindelijk vooral lineaire ervaringen waarin je een vooraf bepaald pad richting het volgende level volgde.

Halo Infinite

Spider-Chief

Halo Infinite biedt daarentegen een daadwerkelijk open spelwereld. En hoewel de hoofdmissies nog steeds erg lineair zijn ontworpen, kun je in de spelwereld gaan en staan waar je maar wil. Bewegen door die wereld is een genot dankzij de grapple hook, waardoor Infinite verrassend genoeg veel wegheeft van sterke first-person Spider-Man-game. Ondanks dat ik mij daardoor met veel plezier over Zeta Halo heb verplaatst, voelde het vaak wel een beetje nutteloos.

Ik heb alle FOB’s en vijandelijke basissen bevrijd, alle doelwitten uitgeschakeld en alle Spartan Cores verzameld. Buiten de endorfine die vrijkwam toen ik de bijbehorende Achievements in beeld zag verschijnen, heeft mij dat verder bar weinig opgeleverd. Ja, een aantal leuke gevechten met de Banished, maar die hadden ook tijdens lineaire missies kunnen plaatsvinden. Hoewel ik mij kostelijk heb vermaakt en de open wereld van Infinite godzijdank niet overdreven groot is, vroeg ik mij achteraf wel af wat het nut ervan was.

Halo Infinite

Zeg nee tegen tierelantijnen

Na het uitspelen van Halo Infinite vond ik het tijd voor een zogenaamde palate cleanser: even iets compleet anders om mijn game-ervaring mee te resetten. Ik had het van tevoren natuurlijk kunnen weten, maar Forza Horizon 5 bleek daar niet de juiste kandidaat voor. Hoewel ik ook uit deze game veel plezier haal – vooral dankzij de uiterst fijne besturing en prachtige graphics – spelen de Forza Horizon-games zich natuurlijk af in open spelwerelden.

Wederom vraag ik mij tijdens het spelen constant af waarom dat dan is. Is het echt zó leuk om pakweg vijf minuten naar de volgende race te rijden en ondertussen random borden aan de kant van de weg kapot te rammen? Persoonlijk had ik liever een alternatieve versie van de game gezien, waarin verschillende raceparcoursen elkaar op een ouderwetse manier opvolgden. Dat levert een pure ervaring op met de kern van de gameplay nog intact, zonder allerlei extra tierelantijnen of een constant gevoel van keuzestress.

Forza Horizon 5

Het houdt niet op

De rest van het jaar volgen er nog veel meer openwereldgames waar ik weer tientallen uren voor moet uittrekken om ze te doorlopen. Alleen al in februari krijg ik het aan de stok met Horizon Forbidden West en Elden Ring, wederom twee spellen die vast uitpuilen van de kwaliteit. Laatstgenoemde komt uit de koker van FromSoftware. Hoewel hun eerdere games alles behalve lineair waren, is het voor het eerst dat ze een volledige open spelwereld neerzetten. Ook zij gaan dus overstag. En later dit jaar verlies ik vast weer honderden uren in Starfield en het vervolg op Zelda: Breath of the Wild.

Ik hoor je denken: wat zeur je nou? Je kunt die spellen toch gewoon niet spelen? Het probleem is dat het hoogstwaarschijnlijk allemaal geweldige games zijn en ik ze dus niet wil missen. Ik denk alleen dat het overgrote deel van die openwereldgames nóg beter zou zijn wanneer ze een kortere, meer gefocuste ervaring zouden bieden. Echt niet elke game hoeft een open spelwereld te bevatten. Alleen maar omdat het kán, wil niet zeggen dat je het als ontwikkelaar ook moet doén.

De rest van het jaar volgen er veel meer openwereldgames waar ik tientallen uren voor moet uittrekken om ze te doorlopen.
Horizon Forbidden West PS4

Episch obstakel

Tegelijkertijd besef ik dat ik vanuit een ivoren toren praat. Als fanatieke gamer en redacteur voor een gamesite speel ik bijna elk jaar tientallen games. Ik verdien genoeg om er veel te kopen en krijg zo nu en dan ook een gratis code toegereikt. Veel games thuis hebben liggen betekent ook dat je altijd uitkijkt naar het volgende spel op die stapel. Een openwereldgame is dan soms niet een epische ervaring, maar een episch obstakel.

Vergelijk dat met iemand die om wat voor reden dan ook – een hand op de knip of een druk gezinsleven bijvoorbeeld – maar een paar games per jaar koopt. Voor die persoon kan een openwereldgame waarin je letterlijk honderd of meer uren in kunt steken juist het perfecte product zijn. Wanneer die persoon Assassin’s Creed Valhalla koopt, is hij of zij meteen een halfjaar of langer zoet. Over waar voor je geld gesproken!

Assassin's Creed Valhalla

Koppijn van kaarten

Ik pleit er ook niet voor openwereldgames compleet af te schaffen. Ik hoop alleen maar dat de game-industrie er niet te ver in doorschiet. Er zijn genoeg liefhebbers van gefocuste ervaringen, verhalen die een uur of vijftien à twintig duren alvorens de aftiteling over het scherm rolt. Vergeet die gamers alsjeblieft ook niet voordat elke game niets meer is dan een verzameling icoontjes op een gigantische kaart.

Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die (meestal) ingaat op actuele gebeurtenissen. Lees ook:

Dit artikel delen:

Lees meer

Hoogtepunten: PSVR2, nieuwe Kojima-titel, Fallen Jedi Order 2 Wat spelen we dit weekend? 8 en 9 januari
50

Reacties op: De buik vol van openwereldgames

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    captain vimes

    • 8 januari 2022 15:46
    Open World games kunnen in de basis echt wel tof zijn, de laatste Zelda bewees dat en een spel als Skyrim heb ik met veel plezier doorgespeeld. Ik ben voornamelijk een beetje uitgekeken op de Ubisoft-blauwdruk die je terugziet in Assassins Creed, Far Cry, Watchdogs etc. Grote maps, maar alles wordt zo halverwege het spel zo eentonig dat ik ze op een gegeven moment niet meer uitspeel. Alles wat je "ontdekt" in de wereld is voornamelijk meer van hetzelfde en het spel verzand dan in grinden en afstanden afleggen.
    Ben benieuwd naar Elden Ring, ik heb het idee dat je daar echt wel op onderzoek kunt uitgaan en dat er voldoende te vinden is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    wazp

    • 8 januari 2022 15:59
    Voor mij is vooral in racegames "open world" een vreemde gewaarwording. Voegt voor mij echt 0 toe.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • MeneerAert

    • 8 januari 2022 16:11
    Heb op zich niet iets tegen open wereld games. Wel tegen de manier waarop Ubisoft het doet.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Jurry1984

    • 8 januari 2022 17:16
    Mooi artikel en ook herkenbaar voor iemand met weinig tijd zoals ik. Speel nu halo infinite en voor mij voegt het concept niets toe. Bij mij werken openworld games alleen met een shitload aan loot (lees: fallout/skyrim)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Akira

    • 8 januari 2022 19:25
    Ik ben nog niet echt openwereld moe. Maar soms ben ik er wel even klaar mee.
    Ik hen sinds kort een xbox series s. En was heel blij dat ik Gears kom oppakken waar ik bij se 360 was gebleven.
    Even gewoon heerlijk lineair knallen.

    Maar ik ben ook met Borderlands en Ghost of Tsushima bezig. Kan ik me ook nog goed mee vermaken. Maar soms wil ik gewoon niet nadenken en gewoon gaan waar de game wilt dat ik wil gaan.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • WauWsy

    • 8 januari 2022 22:20
    Ik vind open wereld games hardstikke leuk, helaas zijn er veels te weinig echt goede open wereld games.. Vaak nauwelijks iets te doen, saaie wereld, 30 min lopen van de ene na andere kant enz..

    Maar je hebt ook open wereld games die gewoon vreselijk zijn, kijk maar naar farcry games wtf is daar mee gebeurd? Zo erg makkelijk is gewoon belachelijk.. totaal geen uitdaging meer, binnen paar min heb je al sterke wapens.. Totaal geen uitdaging, maar blijkbaar ben ik een van de weinige die zo denken.

    Ik denk meer dat open wereld games zoveel gemaakt worden puur dat daar makkelijk veel DLCs en Microtrans in verwerkt kunnen worden.

    Maar ook de generaties zijn heel erg anders, ik kan me nog goed herrinneren dat ik vroeger 12 uur aan het grinde was op silkroad online.. voor 0,01 exp stijging, nou dat zie ik tegenwoordig mensen echt niet meer doen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • LoGiCaL_PsYcHo

    • 9 januari 2022 10:49
    GVD

    Ik typ een reactie van 3 alinea’s en kan hem niet submitted omdat het als spam gezien wordt.

    Kijk aub jullie algoritme na. Wat is de kans dat iemand die 15 jaar lid is spam stuurt?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 9 januari 2022 13:27
    @LoGiCaL_PsYcHo Ik heb de spamfilter ook niet bedacht, maar zorg dat er geen leestekens op letters staan, dat lost het al vaak op. I know…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    PietS.

    • 10 januari 2022 11:45
    Het ligt er bij mij maar net aan hoe de game in elkaar steekt. Toen ik Immortals Fenyx Rising aan het spelen was (na meerdere keren BotW uitgespeeld te hebben), schrok ik met rot van al die iconen in de navigatiebalk en op de map (precies hetzelfde zoals in de AC games). Wat een zooitje zeg… (Die game is trouwens echt heel vet en ik heb 'm dan ook 100% uitgespeeld, incl. DLC!) Als het allemaal een beetje overzichtelijk en behapbaar blijft, zoals BotW, dan heb ik totaal geen problemen met open wereld games. Echter snappen veel developers niet dat 'less' soms 'more' is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Heer Mida

    • 12 januari 2022 12:48
    Openwereldspellen zijn voor een groot deel eerder bezigheidstherapie dan vermakelijk. TW3 en AC maken dat wel helder, en Valhalla was voor mij de druppel. Je wordt overweldigd met vraagtekens op een landkaart, en bijna elke keer wanneer je op plaats van bestemming bent is het niks meer dan de zoveelste keer hetzelfde trucje doen zonder (bevredigende) context of beloning.
    Je kan het zien als geworpen worden in een oceaan, maar een met een diepte van babybad. Gezien de enorme uitgroei van openwereldspellen tegenwoordig, lijkt het me beter als sommige series overstappen naar een ervaring die kleiner van schaal is, maar met genoeg diepte waarbij je niet meteen je tanden breekt wanneer je erin wil duiken.

    Het is ironisch dat AC een van de grote zondaars is tegenwoordig, terwijl de serie begon met een nogal postmoderne benadering van het genre: Een openwereld waar amper wat te doen is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.