Tegenwoordig bespreekt Gamer.nl de allernieuwste games die je op Xbox Live Arcade kunt downloaden, het online platform van de Xbox 360. Aangezien er in het verleden ook al aardig wat games uit zijn gekomen op dit platform, presenteren we jullie nu de laatste serie uit de reeks oude besprekingen van Xbox Live Arcade Games. Dit keer passeren er maar liefst zes games de revue. Doom

Door Erwin Vogelaar

De Xbox kreeg met Doom 3 de eerste aanraking met de FPS-serie van id Software. Voor de Xbox 360 doen we in plaats van een nieuw deel een paar stapjes terug, omdat op Xbox Live Arcade nu al geruime tijd het eerste deel van de serie te vinden is. Dus laten we de Doom 1 en 2 versie bij Doom 3 even voor wat het is, en kijken wat er van Doom op de Xbox 360 geworden is. Sprites, extreem simpele gameplay en nog meer sprites. Het is het eerste wat opvalt wanneer Doom opgestart wordt. Heb je daar nou een Xbox 360 voor gekocht? Nee, natuurlijk niet. Maar Doom is exact hetzelfde spel gebleven als dat het vroeger was met singleplayer, multiplayer en online modes. Het singleplayer stuk is het ouderwetse monsters schieten, keycards vinden en puzzels in de levels oplossen. Maar hoewel het spel bejaard is, staat die gameplay nog als een huis en doet menig shooter niets meer. Doom is ook tot met vier spelers in splitscreen te spelen en met zijn tweeën kan het spel in coöperatieve mode doorgelopen worden. Online toont het spel echter zijn zwakte, omdat de framerate regelmatig een duik in de diepte neemt. Lag-problemen zijn vervelend, maar het feit dat je tot met vier spelers tegelijk coöperatief kunt spelen over Xbox Live is briljant. Ondanks het mindere presteren online is Doom een heel sterk spel gebleven. Zeker het luttele bedrag van nog geen 10 euro waard. Waarom wel: Doom blijft ook nu nog een hele sterke game. Het spel is nagenoeg perfect overgezet naar de Xbox 360. Waarom niet: Gewend aan de nieuwste graphics, kunnen de sprites van Doom een afknapper zijn. Online gameplay loopt niet altijd even vloeiend. Hardwood SpadesDoor Ronn Perdok

Wanneer je jezelf als doel stelt om games te ontwikkelen die door praktisch iedereen goed te spelen zijn, dan is het digitaliseren van kaartspelen één van de meest effectieve paden om te bewandelen. Op Xbox Live Arcade zie je dit ook regelmatig terug met UNO, Texas Hold ‘Em en de Hardwood games. Wij wierpen meest recentelijk een blik op Hardwood Spades. Je kunt het kaartspelletje Spades op verschillende manieren spelen en de ontwikkelaar heeft al deze varianten in de game proberen te verwerken. Voordat je begint met een potje tegen de computer, of menselijke tegenstanders online, kun je een hele lijst met opties afwerken. Op die manier bepaal je hoe bijvoorbeeld de puntentelling verloopt, wat de samenstelling van spelers en eventuele teams wordt en meer van dat soort aspecten. Zodoende is er voor ieder wat wils en kan iedereen zijn of haar persoonlijke variant spelen. Hardwood Spades is behoorlijk leuk aangekleed. Het spel omvat degelijk geanimeerde menu’s met een rustgevend muziekje en je kunt zelf een achtergrond instellen. Hier en daar kun je wel merken dat er met een klein budget gewerkt is. Niet alles oogt even strak afgewerkt en sommige grafische onderdelen ogen wat amateuristisch. Dit zie je bijvoorbeeld terug bij de tekstballontjes die onder andere in de tutorials gebruikt worden. De tutorials zijn overigens uitermate duidelijk en leggen je op een uitstekende manier uit hoe het spelletje precies in z’n werk gaat. Er zit alleen een wat minder logische structurering in de verschillende onderdelen van de tutorial, waardoor je soms even bezig bent met het zoeken naar de gewenste uitleg. De bediening is erg simpel en door iedereen te begrijpen. Alle handelingen verlopen bovendien lekker soepeltjes en gesmeerd, waardoor er geen onnodige vertragingen voor komen. Wanneer je tegen de computer speelt, worden kaarten wel extreem snel op tafel gelegd, waardoor je wel eens het overzicht verliest. Je kunt niet eventjes pauzeren om rustig de ingelegde kaarten te evalueren, terwijl dat best belangrijk kan zijn voor je te volgen strategie.

Al met al is Hardwood Spades een erg complete digitale overzetting van een populair en leuk kaartspel. Je kunt zelfs met speciale emotes op je tegenstander of medespeler reageren. Dit is bijvoorbeeld handig wanneer er geen voice chat gebruikt wordt, of om bepaalde gebeurtenissen tijdens het spel wat meer kracht bij te zetten. Samen met de muziek, de animaties en de achtergronden maakt dit Hardwood Spades tot een behoorlijk degelijke Xbox Live Arcade-game. Waarom wel: kaartspelen van dit kaliber vervelen in principe nooit, de tutorial legt je de werking van het spel zeer duidelijk uit, de bediening is lekker begrijpelijk en soepel, veel instelmogelijkheden, algehele presentatie en aankleding maakt de game net even wat aantrekkelijker Waarom niet: stiekem zijn kaartspelen in het echie toch leuker en gezelliger, hier en daar oogt de vormgeving wat sober en amateuristischUltimate Mortal Kombat 3Door Ronn Perdok Als je tegenwoordig aan geweld in games denkt, dan schieten titels als Grand Theft Auto en Manhunt door je hoofd. Lang geleden, toen games nog tweedimensionaal waren en ontwikkelaars nog bezig met een ontdekkingstocht in gamesland, zou je aan iets heel anders denken bij geweld in games. Destijds kwam het controversiële Mortal Kombat uit. Een vechtspel van Amerikaanse bodem wat vooral populair werd onder het mainstream publiek wegens de opruiende, gewelddadige inhoud. De eerste maatschappelijke discussie over geweld in games was geboren. Inmiddels zijn we vele jaren verder en stellen die liters gepixeleerd bloed en over-de-top actie eigenlijk niet zo veel meer voor. Het is eerder spottend en komt enkel nog lachwekkend over. Dat heeft toch nog zo z’n charme en bovendien is het lekker nostalgisch. Daarom waren veel mensen maar wat blij met de release van Ultimate Mortal Kombat 3 voor Xbox Live Arcade. Deze game wordt beschouwd als de beste Mortal Kombat-game, vooral gezien alle karakters en arena’s uit het universum in de game aanwezig zijn. Voor ieder wat wils dus. De port van deze game naar de Xbox is zeer natuurgetrouw, met een scherp beeld wat het gehele scherm vult. De framerate is constant en alle animaties ogen erg soepel. De muziek en de zo herkenbare geluidseffecten, zijn exact hetzelfde als in het origineel. Beter kun je een game eigenlijk niet overzetten. Qua gameplay heeft Mortal Kombat eerlijk gezegd nooit echt veel voorgesteld ten opzichte van de meeste andere vechtspellen, maar nostalgisch is het absoluut. Alle lompe combo’s, speciale aanvallen en de welbekende fatalities zijn intact gebleven. Zelfs de volstrekt ongebalanceerde eindbazen zijn weer terug. Zeer positief aan UMK3 is de prestatie online. Waar Street Fighter II nogal te kampen kan hebben met ‘lag’, is dit in UMK3 veel minder aanwezig. Soepele online potjes zijn daardoor zonder veel problemen te houden. Toch wil je uiteindelijk natuurlijk gewoon met je vrienden op de bank spelen en gelukkig is die optie nog steeds aanwezig. Nogal jammer, maar dat is niet zozeer de schuld van de game, is dat de d-pad van de Xbox 360-controller een beetje onnauwkeurig is. Daardoor kan het bijvoorbeeld gebeuren dat je springt, terwijl je gewoon vooruit wilde lopen. Na de nodige speelsessies pas je jezelf hier echter wel op aan. Waarom wel: nostalgische Mortal Kombat-potjes, bevat alle karakters en arena’s uit het universum, online spelen werkt prima, zeer natuurgetrouw geport. Waarom niet: gameplay stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor, d-pad is niet altijd even betrouwbaar.Ms. Pac-ManDoor Ronn Perdok Men denkt vaak dat er in gamesland tegenwoordig veel meer uitgemolken wordt dan vroeger. Niets is echter minder waar. Blik maar eens met een kritische blik terug op de jaren ’80 en de eerste helft van de jaren ’90. Als een spelconcept eenmaal succesvol bleek, dan kon je er vergif op innemen dat er vele klonen zouden volgen. Wie herinnert zich niet al die platform-klonen van Mario en Sonic, meestal met vrolijke tekenfilmfiguurtjes in de hoofdrol? Franchises werden destijds net zo belangrijk geacht als tegenwoordig, en in de jaren ’80 was Pac-Man één van de bekendste. Hoewel iedereen Pac-Man tegenwoordig nog steeds maar al te goed kent, stelt de merknaam eigenlijk niet veel meer voor. De games die tegenwoordig van Pac-Man verschijnen zijn van bedenkelijke kwaliteit en eigenlijk geeft niemand nog iets om de gele happer. Namco, de ontwikkelaar van deze pionier van gamemascottes, heeft dit mede zelf veroorzaakt. Hoewel de markt na het verschijnen van de doolhofgame al snel overspoeld werd met klonen, deed Namco er namelijk zelf aan mee. Ms. Pac-Man was één van de eerste klonen en kun je eigenlijk zien als een puur uitmelkproduct. Kort door de bocht is het niet meer dan Pac-Man, alleen met een vrouwelijk karakter. De versie voor XBLA is gelijk aan de originele arcade-release en is op dezelfde manier geport als andere Namco-klassiekers die we al eerder besproken hebben. Dat betekent een artwork kader rond het spelbeeld en de toevoeging van het automatisch opslaan van het spel na elk level. Je hoeft je wederom niet druk te maken over de hoeveelheid levens die je nog hebt, want je kunt simpelweg een savegame aanroepen en weer verder spelen waar je gebleven was. Dit maakt het behalen van alle achievements ook buitengewoon simpel. Ondanks dit alles is het gameplay-concept van Pac-Man nog steeds behoorlijk tijdloos. Lang boeien zal het echter nooit, daar is het net even iets te eentonig en simplistisch voor tegenwoordig. Waarom wel: klassieke Pac-Man-gameplay is behoorlijk tijdloos Waarom niet: toevoeging van savegames haalt alle uitdaging uit de game, gameplay-concept blijft niet lang genoeg boeienHardwood BackgammonDoor Yarno Ritzen Het is zonder twijfel één van de oudste games ter wereld. Desondanks is het nog steeds reuze populair. We hebben het hier niet over Mens-erger-je-niet of Monopoly, maar natuurlijk over Backgammon. Dit bordspel is ongeveer  5000 jaar oud, maar is nog steeds niet vergeten. Ondanks zijn geschiedenis is deze game ook op Xbox Live te vinden. Heeft de game zijn aantrekkingskracht nog steeds niet verloren? Lees het in onze review. Bij Backgammon is het de bedoeling je stenen(ook wel schijven genoemd) van het bord af te krijgen. Dit doe je door ze van de kant van de tegenstander naar je eigen kant te brengen. Met behulp van twee dobbelstenen mogen je stenen verplaatst worden. Je kan er voor kiezen om allebei de dobbelstenen te gebruiken voor één schijf, maar je kan ook elke dobbelsteen voor een andere schijf gebruiken. Op deze manier moet je je schijven zo snel mogelijk naar jouw kant van het bord krijgen.  Het speelbord is opgedeeld in twee kanten, die elk weer opgedeeld zijn in twee delen. In principe zijn er dus vier gedeeltes op het bord. Elk van die vier gedeeltes heeft zes driehoeken, waarover de schijven zich dus bewegen. Natuurlijk is het gedeeltelijk een kwestie van geluk, maar er komt ook behoorlijk wat tactiek bij kijken. Het is namelijk slim om de steen van je tegenstander helemaal naar het begin te verplaatsen. Wanneer jouw schijf op een alleenstaande schijf van de tegenstander komt, wordt laatstgenoemde meteen naar het begin verplaatst. In dit geval mag je tegenstander geen enkele schijf verplaatsen totdat hij zijn schijf weer op het speelbord heeft. Dit klinkt allemaal nogal ingewikkeld, maar het is ongeveer hetzelfde als bij Mens-erger-je-niet, waarbij je een zes moet gooien om een pion op het bord te krijgen. Bij Backgammon hoeft er echter niet per sé een zes gegooid te worden, maar moet er slechts een aantal punten worden gegooid waardoor je op een open plaats komt. Zijn dus driehoek drie, vijf en zes bezet door de tegenstander, dan moet er dus een één, twee of vier gegooid worden om de steen weer op het speelbord te krijgen. Als al je stenen zich in het gedeelte rechtsonder bevinden, mag er met elke dobbelbeurt een steen van het bord gehaald worden. Degene die al zijn stenen als eerste van het bord heeft gehaald, heeft het spel gewonnen. Zo beschreven klinkt het spel heel ingewikkeld, maar wanneer je het één keer gespeeld hebt, begrijp je het meteen. Helaas is het zo dat de uitleg bij de XBLA Hardwoord Backgammon nogal kort en bondig is, waardoor je nogal wat zelf moet uitzoeken. Daarom is het aan te raden om eerst wat potjes tegen de computer te spelen voordat je met het echte werk online begint. De besturing van Hardwood Backgammon is erg eenvoudig. Dat is nogal logisch, want veel meer dan dobbelen en het verplaatsen van de stenen hoeft niet. Ook audiovisueel hoeft er niet veel verwacht te worden van het spel, simpelweg omdat het spel zich daar niet op concentreert. Datgene waar het wel om gaat is het verslavende aspect van Backgammon. Niets voor niets is het één van de oudste spellen ter wereld, iets dat te begrijpen is zodra je online begint te spelen. Ook al verlies je drie potjes achter elkaar, toch wil je blijven spelen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat dit spel de tand des tijds doorstaan heeft. Ondanks de verslavende elementen van het spel, duurt het niet lang voordat je alle achievements vrij hebt gespeeld. Speel het spel één dag, en je hebt ruim 200 punten verzameld. Dit is iets dat beter uitgewerkt had kunnen worden om de drang om te spelen nog groter te houden. Ondanks dit kleine minpuntje is Hardwood Backgammon gewoon een leuk bordspel. De uitleg is wat karig in de tutorial, maar zodra je het een paar keer gespeeld hebt, begrijp je hoe het allemaal werkt. Zodra dit het geval is, ga je het spel vooral online vaak spelen. Zoals eerder in deze review gezegd is: Hardwood Backgammon laat duidelijk zien waarom backgammon zo lang al zo populair is. Het spel kent een subtiele combinatie tussen geluk en tactiek en weet deze combinatie perfect uit te balanceren. Daarom blijft het spel leuk, ook op een console als de Xbox 360.Waarom wel: Backgammon blijft verslavend, de online modus is super en de controls zijn erg intuïtief Waarom niet: Tutorial is erg bekrompen en achievements zijn zeer makkelijk te halenTime Pilot Door Philip Cremers

Time Pilot is een van de vele klassieke 2D-shooters die in de jaren 80 erg veel succes kenden. Het spel is ongelofelijk simpel om te spelen, het enige wat je moet doen is met je vliegtuigje vijanden neerknallen. Veel bewegingsvrijheid heb je echter niet, je vliegtuig bevindt zich namelijk constant in het midden van je beeldscherm doordat de achtergrond steeds met je meeschuift. Als speler moet jij zo behendig mogelijk de vijanden ontwijken en, als het eventjes kan, lekker veel tegenstanders de lucht uit knallen totdat de eindbaas ten tonele komt. Weet je ook die snoodaard te doorzeven met kogels, dan ga je via een tijdsportaal naar het volgende level dat zich telkens in een ander jaartal afspeelt. Beginnen doe je in het jaar 1918 om uiteindelijk het eindlevel in 2001 te bereiken.

De XBLA-versie van Time Pilot verschilt wel wat van zijn originele versie, die tevens ook na het downloaden van het spel ook speelbaar is. De achtergronden zijn volledig nieuw, de vuur- en rookeffecten hebben een make-over gekregen en ook de soundtrack klinkt wat beter in de oren. Geen baanbrekende vernieuwingen, maar toch zeker een verbetering ten opzichte van vroeger. Het grootste probleem bij het spelen van Time Pilot is echter het besturen van je vliegtuigje met de Xbox 360-controller. Doordat je vliegtuig nogal traag beweegt is het erg onhandig om met de soepele thumbstick het spel te besturen. Met de D-pad gaat het al wat lekkerder, maar toch heb je soms het gevoel dat je vliegtuig net niet snel genoeg reageert, wat tochwel essentieel is in een spel als Time Pilot. De Achievements die het spel rijk is zijn erg simpel om te behalen en erg oppervlakkig, waardoor je geen extra drijfveer hebt om het spel steeds opnieuw te spelen. Al bij al is het toch een leuk spelletje geworden om wat tijd mee te verdrijven, maar heel lang amuseer je je er niet mee. Time Pilot heeft tenslotte ook nog een multiplayer mode te bieden, maar langer dan een kwartiertje breng je er niet mee door. Leuk voor eventjes dus, niet meer, niet minder.Waarom wel: speelt gemakkelijk weg door simpele gameplay en ziet er bovendien nog behoorlijk uit Waarom niet: Achievements zijn flauwtjes, besturing beetje sloom, boeit niet erg lang