Dat Nintendo hun grootse geschiedenis uit zou gaan buiten voor hun nieuwe console, is eigenlijk niet zo'n hele grote verrassing. Zo werden er op de GBA al behoorlijk wat ports en remakes van NES en SNES-games uitgebracht. Zelfs op de SNES zagen we al remakes van de eerste drie Super Mario Bros. games met de Super Mario All-Stars compilatie. Ook in meer recente consolegames als Super Smash Bros. Melee en Animal Crossing komen we de nodige referenties naar klassieke Nintendo-games tegen.

Nintendo gaat deze strategie nu maximaal uitbreiden met de Virtual Console. Deze service die via de Nintendo Wii aangeboden wordt, zal een grote hoeveelheid retrogames als download aan gaan bieden. We mogen niet alleen games van de NES, SNES en N64 verwachten, maar ook van de SEGA Mega Drive en de NEC Turbografx-16. Waarschijnlijk wordt dit in de toekomst nog verder uitgebouwd met meer oude gameplatformen, zoals de Atari 2600, Neo Geo, Amiga en SEGA Saturn.

De Europese launch line-up aan Virtual Console-titels ziet er als volgt uit:

NES

Baseball, Donkey Kong, Donkey Kong Jr., Ice Hockey, Mario Bros., Pinball, Soccer, Solomon's Key, Tennis, The Legend of Zelda, Urban Champion, Wario's Woods

Super NES

Donkey Kong Country, F-Zero, SimCity

Nintendo 64

Super Mario 64

SEGA Mega Drive

Sonic the Hedgehog, Altered Beast, Golden Axe, Columns, Gunstar Heroes, Ecco the Dolphin, Space Harrier II, Toe Jam & Earl, Ristar, Dr. Robotnik's Mean Bean Machine

NEC Turbografx-16 (PC Engine)

Bonk's Adventure, Super Star Soldier, Victory Run, Bomberman'93, Dungeon Explorer

Zoals de kenners al wel gezien zullen hebben, houdt men eerst nogal in op de echt grote releases. Hoewel voor de Mega Drive meteen klassiekers als Sonic the Hedgehog, Golden Axe, Gunstar Heroes, Space Harrier II en Toe Jam & Earl beschikbaar komen, doet Nintendo het een stuk rustiger aan. De enige echte klassieker in de line-up van de NES is The Legend of Zelda en in mindere mate Donkey Kong en Mario Bros. Op de Super NES komen we voorlopig nog helemaal geen echte klassieker tegen, hoewel sommigen Donkey Kong Country en F-Zero daar wel toe zouden willen rekenen. De N64 moet het voorlopig enkel doen met het toen overigens revolutionaire en behoorlijk tijdloze Super Mario 64. Op de Turbografx-16 vallen vooral Bonk's Adventure en Bomberman '93 in positieve zin op.

De Virtual Console-games worden tegen betaling gedownload. Dit gebeurt via zogenaamde Wii-punten, vergelijkbaar met de Microsoft Points voor de Xbox Live! Marketplace. Honderd Wii-punten is ongeveer hetzelfde als één euro. Voor een NES-game zul je 500 (5 euro) punten moeten neerleggen, voor games van de Super NES en Mega Drive betaal je 800 punten (8 euro), N64-games gaan 1000 punten (10 euro) per stuk kosten, en Turbografx-16 games moeten 600 punten (6 euro) gaan kosten. Op de Shopping Channel van de Wii worden de games ingedeeld per console en kun je per game behoorlijk wat inhoudelijke informatie oproepen in de vorm van screenshots, een boxshot en een algemene omschrijving.

De periode lopend van de tweede helft van de jaren tachtig tot en met de eerste helft van de jaren negentig, wordt ook wel het gouden tijdperk voor videogames genoemd. Een tijd die bol stond van creativiteit, vernieuwing, gedurfdheid en innovatie op zowel consoles als PC. Dit tijdperk ontstond na de grote crash van de markt in Amerika, welke in de eerste helft van de jaren tachtig plaatsvond wegens een complete verzadiging van de markt door licentiegames en een dramatische achteruitgang in vernieuwing en kwaliteit. Het toen nog relatief kleine Nintendo uit Japan wist de markt nieuw leven in te blazen met de NES. Een console gebaseerd op hun Japanse Famicom systeem waar ze toen al twee jaar lang succes mee hadden geboekt in eigen land. Nintendo bouwde de markt opnieuw op dankzij verschillende behoorlijk revolutionaire en vooruitstrevende gameconcepten. Veel van de elementen uit hun games zie je ook nu nog steeds terug.

Donkey Kong – NES

Eén van Nintendo’s eerste succesvolle games, was Donkey Kong. Deze game begon begin jaren tachtig in de arcadehallen en was het allereerste project van topdesigner Shigeru Miyamoto. In deze game moet je als Jumpman, een vroege versie van Mario, naar de bovenkant van een in aanbouw verkerend flatgebouw rennen en springen om zijn vriendin Pauline uit de klauwen van de grote aap Donkey Kong te redden. Onderweg spring je over tonnen die door Donkey Kong naar beneden gerold worden en kun je een hamer oppakken om de tonnen als een bezetene mee kapot te slaan. Een simpel doch doeltreffend spelconcept en één van de allereerste platformgames. In de opvolger Donkey Kong Jr., eveneens downloadbaar, speel je als de zoon van Donkey Kong die zijn vader moet redden van Jumpman. Dit spel biedt compleet nieuwe gameplay, waarbij je in lianen kunt klimmen en je zo door de levels moet voortbewegen.

 

Mario Bros. – NES

Deze arcadetitel is de eerste game waar de gebroeders Mario en Luigi officieel in voor komen. Anders dan de Super Mario Bros. games, doorloop je in dit spel nog geen aaneengeschakelde sidescrolling platformlevels. In plaats daarvan neem je het tegen elkaar op in arena’s die opgebouwd zijn uit meerdere platformen en twee buizen bovenaan waar vijanden uit tevoorschijn komen. Deze vijanden moet je kantelen door tegen de vloer te

springen waar ze over lopen en vervolgens trap je ze van het scherm af. Wederom een uiterst simpel maar erg doeltreffend concept, wat nog in latere Mario-titels als minigame terug zou komen.

The Legend of Zelda – NES

Na Donkey Kong en Super Mario Bros, was The Legend of Zelda min of meer het derde echt grote en vooruitstrevende project waar Shigeru Miyamoto mee aan de slag ging. Het spel vertelt het verhaal van de rondzwervende Link die van de ene op de andere dag in een groots avontuur gestort wordt, waarbij hij een zekere prinses Zelda moet redden uit de handen van de kwaadaardige Ganon en de acht verdeelde stukken van de zogenaamde Triforce of Wisdom weer bij elkaar moet zoeken.

Het spel was in vele opzichten revolutionair en vooruitstrevend. Zo was dit één van de eerste games met een free-roaming spelstructuur waarbij je in een grote wereld overal kunt gaan en staan waar je wilt. Onderweg kom je NPC’s tegen die je in je queeste kunnen helpen, bezoek je winkeltjes en doe je een aantal verschillende kerkers aan waarin je de juiste weg moet vinden, vele monsters bevecht, puzzels oplost en een eindbaas verslaat. Ondertussen maak je progressie door je levensbalk steeds verder uit te breiden en verschillende items te vinden die je verscheidene mogelijkheden geven om verder te komen. Een nog steeds onovertroffen spelconcept wat tot de dag van vandaag als een basis geldt voor praktisch iedere action-adventure game.

Na het zogenaamde 8-bit tijdperk waarin Nintendo domineerde en praktisch de alleenheerser was, volgde de roemruchte 16-bit periode van de eerste helft van de jaren negentig. Dit tweede deel van het gouden tijdperk voor de videogames, kenmerkte zich met name door de meest spannende en nauwe concurrentiestrijd die ooit in deze industrie gevoerd is. Nog voordat Nintendo met een opvolger van de NES op de markt kon komen, zag men bij SEGA hun kans schoon en kwamen zij eind jaren tachtig met de Mega Drive op de markt, de eerste 16-bit console. De voorloper van de Mega Drive, de Master System, deed het eigenlijk alleen echt goed in Europa, maar nu wilden ook zij een wereldwijd succes behalen zoals Nintendo.

Super NES

Toen SEGA geleidelijk aan succes begon te vergaren met de Mega Drive en ook NEC met een veelbelovende console op de markt kwam, de Turbografx-16 of PC Engine, werd het voor Nintendo toch snel tijd om zelf met een nieuwe console te komen. Iets waar ze in eerste instantie nog helemaal niet op ingesteld waren. Toch kwam Nintendo begin jaren negentig met een uitstekende nieuwe console op de markt. De onderlinge strijd was erg hevig en uiteindelijk moest de Turbografx-16 het na een aantal jaren af laten weten omdat de markt nog niet groot genoeg was voor drie consoles. De Super NES en Mega Drive bleven tot het einde van hun leven nek aan nek gaan en pas op het laatst wist de Super NES als de marktleider van die generatie uit de bus te komen. Mede dankzij de stevige onderlinge concurrentie, bracht de 16-bit generatie behoorlijk veel buitengewoon goede games voort. Zo kwam het gouden tijdperk halverwege de jaren negentig tot z’n einde.

Donkey Kong Country – Super NES

Deze game zorgde voor een revival van de Donkey Kong-franchise en gooide het karakter over een compleet andere boeg. Deze Donkey Kong was niet langer de kwaadaardige en lompe aap die Mario lastigviel, maar een stoere held die zijn eigen wereldje moest redden van de boosaardige Kremlins. Dit hele concept werd ontsproten bij het toen nog kleine Rareware en deze gamereeks zette de Britse ontwikkelstudio definitief op de kaart. Puur kijkend naar de gameplay is Donkey Kong Country achteraf beschouwd niet eens zo’n uitzonderlijke game. Destijds waren het eigenlijk vooral de onvertoonde graphics en het mooie geluid die veel indruk maakten. Dit neemt niet weg dat DKC over het geheel gezien een vermakelijke game is om te spelen en het was zeker één van de belangrijkste games voor de Super NES.

F-Zero – Super NES

Deze game luidde de geboorte in van een nieuwe Nintendo-franchise en eveneens een nieuw genre. F-Zero was namelijk zo’n beetje de allereerste sci-fi racer, ver voordat WipEout het genre verpopulariseerde. Qua gameplay en snelheid gooide de game ten tijde van release al behoorlijk hoge ogen, maar het waren vooral de zogenaamde Mode-7 graphics die indruk maakten. Met deze grafische techniek werd de illusie van echte driedimensionale beelden gewekt, wat in die tijd bijzonder effectief werkte. Tegenwoordig is F-Zero nog steeds een erg goed speelbare racer die nog steeds voor een behoorlijke uitdaging weet te zorgen als je ieder circuit zo snel mogelijk wilt racen. Toch is de franchise met de komst van echte 3D graphics alweer behoorlijk geëvolueerd ten opzichte van toen.

Sonic the Hedgehog – Mega Drive

Gezien de immense populariteit van Mario en het succes dat dit voor Nintendo opleverde, wist SEGA dat ze zelf ook met een aansprekende mascotte moesten komen voor hun nieuwe console. Na veel brainstormen en het testen van verschillende concepten, kwam men uit op Sonic de blauwe egel. Dit bleek een schot in de roos, want Sonic werd in korte tijd praktisch net zo’n populair karakter als Mario en de franchise wakkerde de verkopen van de Mega Drive enorm aan. Een slimme zet van SEGA was om de franchise volledig in te laten spelen op één van de grote voordelen van de Mega Drive ten opzichte van de Super NES, de hogere kloksnelheid van de CPU. Dankzij een speciale verwerkingstechniek die SEGA met een mooie marketingterm Blast Processing noemde, was de CPU in staat om ongekend snelle beelden te genereren. Sonic the Hedgehog zou daarom in belangrijke mate om hoge snelheden gaan draaien.

Sonic the Hedgehog is ook nu nog een erg goed speelbare platformgame. Hoewel de speelstijl behoorlijk anders is dan de Super Mario-games, doet dit voor de algehele kwaliteit nauwelijks af. Eén van de interessantere aspecten van de game, naast de hoge snelheden, zijn de open levels met meerdere routes richting het einde. Iets wat toen nog redelijk onvertoond was en zelfs in huidige platformgames lang niet altijd voor komt. Terugkijkend mist deze game wat van de subtiele diepgang die in de gameplay van de Super Mario-games aanwezig is en ook qua level design en bediening is deze franchise kwalitatief wat minder en niet zo tijdloos als de hoofdfranchise van Nintendo, maar dat neemt niet weg dat Sonic the Hedgehog zeker een klassieker is die je absoluut gespeeld moet hebben.

Golden Axe – Mega Drive

In de jaren negentig was SEGA erg groot in de toen nog populaire arcadehallen. Eén van hun populairste en beste franchises was Golden Axe. Dit spel ontstond in de tijd dat beat ‘em ups nog erg populair waren. Destijds had je erg veel games waarin je van het ene scherm naar het andere liep met een vechtersbaas die grote groepen vijanden in elkaar sloeg. Nog leuker was het om deze games samen met een maatje in coop te spelen. Golden Axe was een game die dit simpele doch doeltreffende concept als één van de eersten goed wist uit te voeren. Het spel situeert zich in een fantasy-setting en je hebt de keus uit drie helden, een dwerg, barbaar en amazone, waarmee je het opneemt tegen de legers van het kwaad. Hoewel de gameplay tegenwoordig nogal standaard en oppervlakkig aan zal voelen, kan het in multiplayer bijzonder leuk blijven.

Gunstar Heroes – Mega Drive

Dit is een perfect voorbeeld van hoe een horizontale shooter zou moeten zijn. Snelle gameplay, chaotische actie, lompe wapens, een stortvloed aan vijanden, strakke bediening, grote eindbazen en een erg uitdagende moeilijkheidsgraad. In de tijd dat Gunstar Heroes op de markt kwam, was er aan dit genre eigenlijk niet meer zoveel te vernieuwen, maar SEGA wist met deze game het genre in ieder geval te perfectioneren. Vooral voor multiplayer coop een aanrader.

Ecco the Dolphin – Mega Drive

Naast Sonic the Hedgehog, was ook Ecco the Dolphin een populaire franchise van SEGA in de 16-bit periode. In deze game speel je als een dolfijn, nog steeds een unicum in gamesland. Eveneens een unicum is dat de gehele game zich onderwater afspeelt. Het is bewonderenswaardig wat voor boeiende action-adventure SEGA van dit concept heeft weten te maken. De gameplay in het spel is nog steeds in geen enkele andere game nagebootst. Je zwemt rond, eet plankton, haalt adem boven water en voert allerlei trucs en sprongen uit. Ondertussen probeer je de vortex queen te verslaan en je eigen school van dolfijnen te redden. Naast de unieke gameplay en plot, vallen vooral de erg sfeervolle onderwater graphics op en de bijzonder sfeervolle achtergrondmuziek wat in die tijd erg uniek was.

Space Harrier II – Mega Drive

Deze game was behoorlijk anders dan veel andere shooters uit die tijd. Je speelt vanuit een derdepersoons perspectief en een gevoel van diepte wordt met dezelfde grafische techniek als in racegames zoals Outrun gecreëerd. De game was daardoor op grafisch gebied behoorlijk vooruitstrevend en dat was ook één van de grootste speerpunten. Gelukkig is er met de gameplay ook weinig mis. In tegenstelling tot veel andere shooters uit die tijd, kun je in deze game niet alleen van links naar rechts bewegen, maar ook van boven naar beneden. Dit voegde een extra element aan de gameplay toe.

Toejam & Earl – Mega Drive

Toejam & Earl zijn een dynamisch duo afkomstig van de planeet Funkotron. Deze coole dudes belanden bij ongeluk op Aarde en moeten alle onderdelen van hun ruimteschip terug zien te vinden om weer terug naar huis te kunnen komen. Dat uitgangspunt klinkt verdacht veel als de plot achter Pikmin van Nintendo. Daar houdt de vergelijking verder echter op. Toejam & Earl is een action-adventure in plaats van een strategiegame. Het spel wordt vanuit een isometrisch oogpunt gespeeld en uniek is dat levels en items willekeurig gegenereerd worden. Een concept wat later door onder andere Blizzard werd opgepakt voor de Diablo-franchise. De game valt verder vooral op door het unieke ontwerp met erg geschifte karakters, omgevingen en voorwerpen. Ook is dit wederom een SEGA-game die je in coop kunt spelen.

Bonk’s Adventure – Turbografx-16

Dit was min of meer een poging van NEC en Hudson om een mascotte te creëren voor de Turbografx-16, zoals Mario voor de NES en Sonic voor de Mega Drive. Hoewel dit zeker een solide platformgame is, die ook een aantal unieke ideeën introduceerde, mistte Bonk toch de universele charme die Mario en Sonic wel hadden. Dit kwam waarschijnlijk mede door de te specifieke setting van de Prehistorie. Hoe dan ook was Bonk’s Adventure één van de populairste games op de console en is het zeker een titel die het waard is om te proberen.

Bomberman ’93 – Turbografx-16

Dit is volgens de fans de definitieve versie van het Bomberman-concept. De beste uitvoering die van deze game te krijgen is. Dit was nog voordat Hudson allerlei experimentele gameplayconcepten toevoegde en gewoon de basis probeerde te perfectioneren. In de game loop je rond in een doolhof vol met obstakels en vijanden. Het is de bedoeling dat je alle vijanden opblaast met bommen en daarna de uitgang weet te vinden. In muren zijn allerlei power-ups te vinden die je meer mogelijkheden geven. Daarnaast is iedere arena gevuld met interactieve objecten die je in je voordeel kunt gebruiken. Al met al een uitermate verslavend spelconcept. Natuurlijk bevat de game ook een multiplayerstand, de grootste kracht van deze game.

Na het memorable gouden tijdperk van de 8-bit en 16-bit consoles, werd het 3D tijdperk halverwege de negentiger jaren ingeluid door de Sony Playstation, SEGA Saturn en een jaar daarna door de Nintendo 64. De nieuwe console van Nintendo werd van tevoren enorm gehyped door de grote successen van de twee vorige Nintendo-consoles. Het kon niet anders dan dat de N64 weer net zo’n groot succes zou gaan worden. Nintendo was echter arrogant geworden door hun vele successen en onderschatte de concurrentie teveel. Men bleef om verschillende goede maar ook dubieuze redenen aan het cartridge formaat vasthouden, de ijzeren greep van Nintendo op third-parties werd niet versoepeld, de console zelf liet gewoon te lang op zich wachten en Nintendo bleef teveel vasthouden aan oude tradities. Sony profiteerde hier rijkelijk van en wist de marktleiderspositie in twee jaar van Nintendo over te nemen.

De tweede helft van de jaren negentig was als een renaissance, waarbij veel bestaande gameconcepten volledig opnieuw uitgevonden werden door de komst van de derde dimensie. Games moesten ineens op een geheel andere manier ontworpen worden, wat haast net zoveel vernieuwingen en innovaties teweeg bracht als in de tweede helft van de jaren tachtig. Mede daardoor is ook dit tijdperk erg memorabel en zijn er bijzonder veel klassiekers uit voortgevloeid. Ondanks dat de Nintendo 64 niet helemaal werd wat men van tevoren gehoopt had, bracht Nintendo wel een aantal grote klassiekers voort op deze console die bijna allemaal een nieuwe standaard zouden zetten voor hun respectievelijke genres. De console was dan ook zeker geen mislukking en verkocht zelfs behoorlijk goed, maar het luidde wel een behoorlijke achteruitgang op de markt in voor Nintendo.

Super Mario 64 – Nintendo 64

Dé launchgame van de Nintendo 64 was natuurlijk een Mario-game. Super Mario 64 bracht meteen een revolutie teweeg en zette de standaard voor platformgames in drie dimensies. Super Mario 64 was zeker niet de eerste driedimensionale platformgame, maar het was wel de eerste die het concept nagenoeg perfect uitvoerde. Dit kwam natuurlijk ook mede door de analoge stick van de N64-controller. Een innovatie op bedieningsgebied, die daarna voor altijd gestandaardiseerd zou worden. Niet alleen qua bediening was SM64 echter een grote stap voorwaarts. De spelstructuur was ook uniek en vooruitstrevend.

Via een centrale hubwereld reis je naar andere werelden waar je verschillende missies moet volbrengen. Door zoveel mogelijk missies tot een goed einde te brengen, kun je weer verder komen in de hubwereld. Dit effectieve gevoel van progressie zou al snel een standaard worden voor bijna alle daaropvolgende platformgames. Ook op gebied van level design, cameraperspectief, bewegingsvrijheid en graphics zette Shigeru Miyamoto met deze game nieuwe standaarden en werden de grenzen van gamedesign voor de zoveelste keer door hem verlegd. Kortom, Super Mario 64 is momenteel de meest relevante en beste game die je van de Virtual Console kunt downloaden.

Wat we in de toekomst zoal van de Virtual Console mogen verwachten, is nog een beetje gissen. Natuurlijk staan ons nog veel meer games van de huidige platformen te wachten, want er zijn nog steeds heel veel klassiekers die aan bod moeten komen. Maar waarschijnlijk heeft Nintendo ook andere features voor ons in het verschiet, zoals online multiplayer en opgepoetste graphics en geluid voor de oudere games. Daarnaast is het niet gek om te denken dat er nog meer consoles aan de huidige line-up worden toegevoegd. Zolang Nintendo op een vaste basis interessante content voor de service blijft leveren, kan het in ieder geval een groot succes worden.