Ja, het is dan eindelijk zover, we zijn aanbeland bij de top 10. Je bent dus nog pakweg twee klikken verwijderd van de nummer één in de lijst. Wat zal het dit jaar worden? Vorig jaar kozen we voor Assassin's Creed, een spel dat destijds hoge verwachtingen schepte bij ons en die ook grotendeels wist waar te maken. Toch was Assassin's Creed niet dé topper van 2007 uiteindelijk, maar misschien hadden we dat ook al wel voorzien. Vorig jaar vroegen we ons namelijk af of "men voldoende afwisseling in de gameplay weet aan te brengen en of we dus niet iedere missie weer praktisch hetzelfde doen". Uiteindelijk bleek dit hét manco te zijn van Assassin's Creed.

Verder bestond onze top 10 vorig jaar overigens vooral uit rasechte toppers, alleen Blue Dragon wist zijn verwachtingen evenmin helemaal in te lossen. En dan zijn er nog twee games die dit jaar opnieuw in de top 10 een plaatjes hebben weten te veroveren. We hopen dat je veel plezier hebt gehad met het lezen van deze special en wie weet tot volgend jaar!
10. Mafia II (PC, PS3, X360) Ontwikkelaar: Illusion Softworks Uitgever: 2K Games Release: 2008 Wat is het: Mafia II is het vervolg op één van de beste actiegames ooit gemaakt en een persoonlijk favoriet van veel van onze redactieleden. Mafia wist de speler daadwerkelijk te laten meeleven met het verhaal en een gevoel van verbondenheid te creëren met het hoofdpersonage op een wijze zoals dat bijna nooit gebeurt in een game. Het spel had dan ook een magnifieke verhaallijn, welke zich afspeelde in de fictieve Amerikaanse stad Lost Heaven tijdens de jaren dertig en veertig. Derdepersoons actie werd gecombineerd met vrije toegang tot een mooi ontworpen stad. De keur aan afwisselende missies en de manier waarop het geheel verteld werd, lieten een diepe indruk na op vele gamers. Eigenlijk deed Mafia, toen het in 2002 uitkwam, méér dan alles goed.

De Tsjechische ontwikkelaar Illusion Softworks, ook bekend van de Hidden and Dangerous-reeks, heeft dan ook een hele tijd in het diepste geheim gewerkt aan deze opvolger, welke onthuld werd tijdens de Games Convention in Leipzig. De trailer en de screenshots die getoond zijn, laten in ieder geval zien dat Mafia II dezelfde soort ervaring wil gaan bieden als het eerste deel: veel sfeer, het typische Mafia-gevoel en een stad waar je kunt gaan en staan waar je wilt. Hetgeen wat we kunnen zeggen, is dat Mafia II er geweldig uit lijkt te gaan zien. Over de gameplay en de sfeer kunnen we alleen maar hopen dat zo de torenhoge standaard die Mafia heeft gezet, kunnen evenaren.

Waarom wel: Omdat het Mafia II is! Fans werden helemaal gek toen eindelijk bekend werd dat er een opvolger komt. De formule is ijzersterk: derdepersoons actie in een vrij toegankelijke stad, gedoopt in een maffiasfeer. En Illusion heeft met Mafia al laten blijken dat het met deze formule heel goed uit de voeten kan. Waarom niet: Hoe is Mafia ooit te evenaren? Kan de emotionele betrokkenheid met het hoofdpersonage opnieuw zo sterk zijn? En is de sfeer die uit de trailer sprak, niet iets te grimmig en te bruut. Iets meer Goodfellas dan The Godfather? Is dit wel het Mafia waar we helemaal gek van zijn? 9. Prototype (PC, PS3, X360) Ontwikkelaar: Radical Entertainment Uitgever: Sierra Entertainment Release: Q2 Wat is het: Iedereen die Crackdown leuk vond, weet dat het rondrennen in een free-roaming game met superkrachten enorm verslavend kan zijn, zelfs zonder een verhaal. Prototype gaat echter een stapje verder door ons een verhaal te geven. Ook belooft ontwikkelaar Radical ons een gevarieerd aantal moves te geven die ons in staat stellen de stad New York op stelten te zetten. De hoofdpersoon in het verhaal is Alex Mercer, een man die enorme krachten heeft die hij kan inzetten door zijn lichaam te vervormen. Deze alternatieve vormen krijgt hij door mensen, kwaadwillend of onschuldig, te consumeren. Alex weet echter niet hoe hij aan deze krachten is gekomen, maar het feit dat er een aantal groeperingen achter hem aanzitten, vertelt ons dat er heel wat op het spel staat.

Interactiviteit met de omgeving gaat het speerpunt worden van deze Prototype. Door de krachten van anderen te absorberen, kan hij niet alleen hun vorm aannemen, maar beschikt hij ook over hun herinneringen. Hierdoor is het mogelijk voertuigen te besturen, nadat de bestuurder ervan is geconsumeerd. Het sandbox-principe is deze generatie al sterk verbeterd, maar Radical lijkt met Prototype de lat hoger te leggen voor de daaropvolgende games. Complete vrijheid, superkrachten en een sterk verhaal zijn de ultieme ingrediënten voor een meeslepende en verslavende game.

Waarom wel: Radical heeft al enige indruk weten te maken met hun vorige game The Incredible Hulk: Ultimate Destruction. Door aan het oude concept een verhaal vast te knopen en gameplay die vele malen gevarieerder belooft te zijn, heeft de ontwikkelaar waarschijnlijk een hit in handen. Coöperatieve online multiplayer waarin unieke krachten kunnen worden gebruikt spreekt ons ook erg aan. Waarom niet: Een open wereld met de destructie die we kunnen verwachten in Prototype staat inherent aan en open voor slordigheden. Zo is de kans groot dat we te maken krijgen met AI die niet naar behoren reageert, of andere issues die tijdens het testen over het hoofd zijn gezien. 8. Super Smash Bros. Brawl (Wii) Ontwikkelaar: Nintendo Uitgever: Nintendo Release: Q3 Wat is het: In de loop der jaren heeft Nintendo een indrukwekkende verzameling aan gamepersonages weten te introduceren, waarvan er velen voorgoed opgeslagen zitten in het collectieve geheugen. Je zou daarom als ontwikkelaar gek zijn mocht je die populariteit niet gebruiken om een spel als Super Smash Bros. Brawl rond op te bouwen. Laat je echter niet misleiden, deze toekomstige Wii-game is meer dan enkel een digitale encyclopedie vol met Nintendo-iconen. Net zoals altijd staat Super Smash Bros. synoniem voor heel wat plezier, dit in je eentje, met wat vrienden op de bank of zelfs via internet samen met gamers van over heel de wereld!

Super Smash Bros. Brawl draait vooral rond knokken, zoals dat bij de vorige edities ook al het geval was. Vechten doe je in omgevingen die afkomstig zijn uit titels die ooit eens voor een of andere console van Nintendo verschenen zijn. Naast de traditionele gevechten heeft Nintendo deze keer ook een gloednieuwe modus aan het spel toegevoegd, met name de Adventure Mode. Dit singleplayer side-scrolling actiespel zal in het bezit zijn van een eigen verhaallijn waarin zowat alle bekende personages een (soms verrassende) rol zullen vertolken. Maak je met andere woorden maar klaar voor een game die lange tijd in je Wii vast geroest komt te zitten.

Waarom wel: Elke Super Smash Bros. game die tot nu toe op de markt verschenen is heeft garant gestaan voor uren speelplezier en het ziet er niet naar uit de Brawl daar verandering in zal brengen. Een veelheid aan bekende personages, de gloednieuwe Adventure Mode en het vooruitzicht dat we binnenkort online mogen gaan knokken doet ons nu al watertanden. Waarom niet: Hoe leuk Super Smash Bros. Brawl ook mag worden, Nintendo speelt eigenlijk een beetje op veilig met deze titel. Zo ziet het er bijvoorbeeld naar uit dat er weinig gebruik zal gemaakt worden van de speciale besturingsmogelijkheden die de Wii te bieden heeft, al blijft het natuurlijk nog de vraag of dat überhaupt wel moet. Daarnaast is het nog even afwachten of de gevechten via internet wel soepel zullen verlopen, de Wii heeft namelijk nog niet zo veel ervaring met het hele online-gebeuren. 7. Starcraft II (PC) Ontwikkelaars: Blizzard Uitgever: Activision Blizzard Release: Q2 Wat is het: In 1998 kwam er StarCraft, tot op heden één van de meest geliefde strategiespellen allertijden. In Korea is het niet voor niets volkssport nummer één, met compleet eigen tv-kanalen waar dag en nacht potjes StarCraft op te zien zijn. Het spel heeft dus wat los gemaakt bij een groot deel van de wereldbevolking. Dat er halverwege dit jaar werd aangekondigd dat Blizzard bezig is met een opvolger, was dan ook een waar geschenk uit de hemel.

Vooruit, het mag dan misschien een lichtelijk vernieuwde variant zijn op de gameplay van Warcraft III (maar dan uiteraard in een StarCraft-jasje): de pret drukken doet het zeker niet. Opnieuw kun je de oorlog aangaan als de versplinterde Terrans, het buitenaardse Zerg of het nobele Protoss en kun je weer aan de slag met oude, bekende (en uiteraard ook nieuwe) eenheden. Op het gebied van singleplayer gaat Blizzard ons waarschijnlijk nog verrassen, maar qua multiplayer gaat het - afgaande op door onze tussentijdse speelsessies - als vanouds knallen worden. Ben je een RTS-fan in hart en nieren, dan moet je deze game in je agenda zetten, wat er ook gebeurt. Alleen jammer dat er nog geen concrete releasedatum is: ergens in de eerste helft van 2008 werd ons toegefluisterd. Daar houden we het voor nu maar op.

Waarom wel: Omdat het StarCraft II is! Blizzard weet haar strategiespellen tot in het oneindige te balanceren, wat ongetwijfeld zorgt voor een gigantisch aantal speeluurtjes. Waarom niet: Wordt het misschien niet teveel meer een remake? In hoeverre wordt de singleplayer daadwerkelijk anders dan andere Blizzard-spellen? En gaat die cartooneske look eigenlijk wel passen bij zo'n grauw ruimtestrategiespel als StarCraft? 6. Spore (PC, Wii, DS) Ontwikkelaar: Maxis Uitgever: EA Release: Q2 Wat is het: Vorig jaar stond het spel nog op nummer drie in de lijst voor 2007, maar door het uitstellen en het verschijnen van andere potentiële topgames, moet Spore toch drie plaatsjes zakken. Dit neemt niet weg dat de zesde plek nog altijd erg hoog is, en we hebben dan ook nog steeds een hoge pet op van Will Wright's nieuwste kindje. In The Sims kon je de mensheid in al haar dagelijkse bezigheden besturen, maar in Spore kun je een hele beschaving oprichten naar jouw wensen. Het spel begint erg simpel met enkele minigames. Je bent nog maar een micro-organisme en op klein niveau kun je nog weinig fundamenteels uitvoeren. Toch zullen je eerste keuzes gelijk de rest van je toekomst bepalen, want je micro-organisme zal groeien en evolueren.

Doe je goed je best, dan ontstaat er een nieuwe levensvorm die je zelf kunt ontwerpen. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook zul je moeten bepalen of je levensvorm vredig is, of juist agressief. Vallen ze eerst aan en stellen ze daarna vragen, of proberen ze problemen eerst op een vredige manier op te lossen? Je zult je creatie zien opgroeien en beschaven, steden opbouwen en contacten met andere wezens leggen. En is je leven helemaal gemoderniseerd, dan kunnen ze zelfs de ruimte in om nieuwe planeten te ontdekken om daar weer nieuw leven te beginnen. Of ga je verder, en maak je kennis met andere beschavingen die andere spelers al hebben gemaakt? Val je ze dan aan, of sluit je een bondgenootschap? Spore lijkt spelelementen uit games als The Sims en Sim City te verpakken in een origineel pakket, dat nog velen zou kunnen verrassen.

Waarom wel: Een nieuw origineel spel uit het hoofd van Will Wright dat kan niet falen. Het spel biedt spelers een ongekende vrijheid die ze nog nooit gekend hebben. Vele gamers hebben al ideeën in hun hoofd van hoe hun beschaving er uit gaat zien. Waarom niet: Het spel kent ongelofelijk hoge verwachtingen, juist omdat het weer het nieuwe project van Will Wright is. Het zal de gigantische schoenen van The Sims moeten opvullen, en dat is een flinke klus. 5. Fallout 3 (PC, PS3, X360) Ontwikkelaar: Bethesda Softworks Uitgever: Onbekend Release: Q4 Wat is het: Fallout 3 is de nieuwste, omstreden telg uit de legendarische Fallout-franchise. Deze franchise ontwikkelde zich als een top-down turn-based role-playing game in een postapocalyptische setting en wist vele harten te stelen met deze unieke inslag. Toen ontwikkelaar Bethesda, vooral bekend van de role-playing game Oblivion, de rechten vergaarde om een nieuwe Fallout te maken, waren vele conservatieve fans woedend. Hoe kon deze 'mainstream'-ontwikkelaar ooit met Fallout uit de voeten? Blijft de originele formule en de unieke sfeer wel bewaard? Natuurlijk kunnen we nu nog geen antwoord geven op deze prangende vragen, maar feit is wel dat Fallout 3 enorm veel potentie heeft en misschien wel role-playing games in zijn algemeenheid naar nieuwe hoogten weet te tillen.

Veel gameplay-eigenschappen van de franchise zijn behouden gebleven. Natuurlijk is er de postapocalyptische setting, maar ook het S.P.E.C.I.A.L.-systeem om je karaktereigenschappen aan te maken is van de partij. De gameplay is echter niet meer top-down, maar derdepersoons en eerstepersoons. Ook het turn-based-aspect is overboord gegooid. Je speelt in real-time, maar je kunt actiepunten gebruiken om gevechten te pauzeren en aanvallen te plannen. Wij hebben het voorfilmpje en een klein stukje van Vault 101, waar de game begint, gezien en de sfeer die daaruit sprak gaf het gevoel dat het wel goed zit met de game. Het desolate gevoel weet precies de juiste snaar te raken en ook de oldskool Fallout-fans zullen zeker met bepaalde aspecten van de game zeer blij zijn. Maar misschien hoeft Fallout 3 ook helemaal geen oude game in een nieuw jasje te worden, want de game op zichzelf belooft genoeg om een absolute topper te worden. En het levelscaling uit Oblivion zit niet in Fallout 3!

Waarom wel: Omdat het Fallout is! De postapocalyptische, desolate setting in Washington DC heeft een enorme aantrekkingskracht. Bovendien lijkt er goed nagedacht te zijn over de gameplay. Het gevoel van de franchise moet behouden blijven, maar dat weerhoudt Bethesda er niet van om zijn eigen weg in te slaan. Waarom niet: Wordt dit niet gewoon een postapocalyptische Oblivion? Of wordt het niet teveel een shooter en te weinig een role-playing game? Hoe kun je een vervolg maken, terwijl je de oorspronkelijke gameplay in zeer grote mate naar de prullenbak verwijst? 4. Alan Wake (PC, X360) Ontwikkelaar: Remedy Entertainment Uitgever: Microsoft Release: 2008 Wat is het: Hoewel we al meer dan een jaar niets gehoord hebben van Alan Wake, blijft de game een titel om niet uit het oog te verliezen. De nieuwste game van Max Payne-ontwikkelaar Remedy Entertainment vertelt het verhaal van schrijver Alan Wake. Wake heeft zojuist een boek geschreven dat grotendeels gebaseerd is op zijn nachtmerries. Wanneer de gebeurtenissen uit het boek zich ook in het echt af gaan spelen, begint het avontuur.

Alan Wake is een free-roaming actietitel die sterk leunt op het verhaal. Hoewel je dus kunt gaan en staan waar je wilt, blijf je wel altijd gebonden aan de verhaallijn. De locatie van het spel is het mystieke dorpje Bright Falls, een gehucht dat middenin de bergen van het Noord-Westen van de Verenigde Staten ligt, dat gekenmerkt wordt door heel veel bos, lugubere berghutjes en ook een gigantische stuwdam. Inhoudelijk is over de gameplay nog weinig bekend, maar wel weten we dat licht een belangrijke rol vervult. Zodra de nacht valt is Alan een stuk kwetsbaarder en laten ook de mysterieuze vijanden zich zien. Ondanks de geringe gameplaytechnische informatie een titel om met argusogen in de gaten te houden.

Waarom wel: Grafisch overweldigend om twee redenen: de belichting en de physics. De game kent een realistische dag- en nachtcyclus, waarbij de inval van licht werkelijk briljant is uitgewerkt. De physics zijn Source-achtig realistisch, waarbij een tornado geen spat heel laat van een dorp. Bright Falls is een prachtige plek voor een mysterieuze thriller. Verhaal klinkt zeer interessant. Max Payne was geweldig en Remedy werkt al geruime tijd aan de titel. X06-presentatie was je-van-het. Waarom niet: Feitelijk nog maar weinig over de gameplay bekend: krijgen we steeds maar stukjes te spelen in een interactieve film? PC-systeemeisen worden lood en loodzwaar. En toch ook: haalt 'ie 2008 echt wel?

 

3. Tom Clancy's Endwar (PC, X360, PS3) Ontwikkelaar: Ubisoft Shanghai Uitgever: Ubisoft Release: 2008 Wat is het: Een strategiegame exclusief voor de consoles. De game speelt zich af in de nabije toekomst, waarin de Derde Wereldoorlog losgebarsten is. Een aantal verschillende facties nemen het over de hele wereld tegen elkaar op. De ironie is dat dit zowel in de game het geval is als in de multiplayer. Tom Clancy's EndWar zal namelijk een volledig naadloze overgang kennen tussen single- en multiplayer. Op elk gewenst moment in het spel kan van het singeplayer-slagveld veranderd worden in een wereldwijd conflict met vrienden over de hele wereld.

Een ander zeer belangrijk aspect van Tom Clancy's EndWar is de manier waarop troepen op het slagveld commando's doorkrijgen. Normaal gesproken werd dit met een controller gedaan, een belangrijke reden waarom strategiegames op consoles toch nooit echt doorgebroken zijn. EndWar gooit het echter over een andere boeg. Met behulp van een headset geeft de speler direct bevelen aan zijn of haar troepen. Een simpele 'alpha attack target one'  zorgt ervoor dat de groep die jij onder 'alpha' geplaatst hebt een aanval begint op de vijand.

Dit lijken allemaal leuke gadgets, maar tijdens de presentatie die we afgelopen september op de Games Convention zagen werd duidelijk dat EndWar wel eens één van de toppers van volgend jaar kan worden. Niet alleen dat, ook kan het spel een ware revolutie teweeg brengen in het RTS-genre, dat sinds StarCraft en Red Alert nauwelijks nog veranderd is.

 

Waarom wel: De game lijkt een ware revolutie te brengen in een genre dat al redelijk lang vastgeroest zit in oude gebruiken. De manier van commando's geven is niet alleen uniek, ook de online functies lijken iets te worden wat nooit eerder gedaan is. Waarom niet: We zijn zo bang dat de voice-commands niet goed gaan lukken. Vooral voor mensen die Engels met een accent spreken, zoals wij Nederlanders, is het een beetje beangstigend of de units wel goed reageren op onze opdrachten. 2. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (PS3) Ontwikkelaar: Kojima Productions Uitgever: Konami Release: 2008 Wat is het: Elke zichzelf respecterende gamer zal wel waten wat de Metal Gear Solid-reeks is. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots is het vierde (en laatste) deel uit deze legendarische saga van Hideo Kojima. Metal Gear Solid 4 vindt plaats na de gebeurtenissen in het tweede deel. Het tweede deel werd niet overal even goed ontvangen, gezien het feit dat held Snake maar een klein deel in de game speelbaar was en je de rest van het spel door moest spelen met Raiden, inclusief glanzende gouden lokken en valpartijen met vogelschijt als boosdoener.

Gelukkig heeft Kojima naar de kritieken geluisterd en zal je in MGS4 gewoon weer de controle hebben over Snake, hoewel in een behoorlijk schokkende gedaante. Snake is namelijk oud geworden, gezien de grijze hare en de vele rimpels die zijn gelaat ontsieren. Snake zal het weer op moeten nemen tegen Revolver Ocelot, die met zijn plan verschillende particuliere oorlogsorganisaties tegen elkaar op wilt zetten en zo enorme chaos wil creëren. Aan Snake om dit plan te verijdelen. Gelukkig wordt hij dit keer bijgestaan door talloze bekenden uit het MGS-universum, zoals Meryl, Colonel Campbell en ook Raiden, die voor de gelegenheid is voorzien van een high-tech ninja-outfit met bijhorende acrobatiek. Ook oude slechteriken als Vamp en natuurlijk Ocelot zelf zullen hun opwachting maken.

Daarnaast is aan de gameplay flink gesleuteld. De kern blijft echter nog steeds intact: sluipen en sneaken zonder dat je gezien wordt. De omgevingen maken het verbergen van jezef echter flink moeilijk. Het grootste gedeelte van de game zal namelijk plaatsvinden op verschillende slagvelden, waar jij tussen alle chaos je sluipweg moet zien te vinden, een even opwindende als lastige opgave. Je kunt echter ook van de situatie gebruik maken en de vechtende facties bijstaan, waardoor je op jouw beurt weer door de zojuist bijgestane factie weer wordt geholpen.

Het sleutelwoord hier is interactie. De interactie zal ook plaats vinden met de omgeving. Zo bezit Snake over een handig pak die iedere achtergrond aan kan nemen en zo kan onze snode slang zich dus in elke omgeving verbergen met een simpele druk op de knop. Ook zal je dit keer weer gebruik kunnen maken van allerlei artikelen om het sluipen nog iets gemakkelijker te maken. Denk aan een grote ton waarin je je kan verbergen en deze vervolgens kunt gebruiken als aanvalswapen. Het is ook mogelijk om vieze boekjes rond te strooien om zo je tegenstanders om de tuin te leiden. Mocht het echter wel tot een handgemeen komen (en dit zal behoorlijk vaak gebeuren) dan kun je gebruik maken van de vele aanvallen die Snake rijk is. Het ophouden van je tegenstanders en ze zo van hun gerei ontdoen behoort trouwens ook tot de mogelijkheden.

Een andere aspect wat een groot deel van de ervaring zal vormen zijn de verschillende eindbazen. Nu staat de serie al bekend om de weergaloze gevechten met de verschillende oppervijanden, maar voor deze vierde gelegenheid wordt werkelijk alles uit het register getrokken om zo een ongelofelijke ervaring teweeg te brengen. De bazen uit Metal Gear Solid 4 komen voort uit het zogenaamde Beauty and the Beast-principe. Elk van de bazen was namelijk ooit een mooie vrouw, maar de verschikkingen van de oorlog hebben hen mentaal en fysiek misvormd, waardoor ze nu over een enorme bloedlust bezitten. De bazen dragen allemaal namen als Laughing Octopus en Screaming Mantis en Kojima zelf heeft al aangegeven dat de gevechten met deze persona's de hoogtepunten van de game zullen vormen.

Metal Gear Solid 4 is in ontelbare opzichten een project om naar uit te kijken. Niet alleen brengt meester Kojima de serie met dit laatste deel tot een eind, het laatste deel lijkt ook nog eens de beste in de serie en een klapper van jewelste te worden. Elk facet van een legende in wording lijkt samen te smelten in Metal Gear Solid 4. Van de wergaloze graphics, tot de innovatieve, doch vertrouwde gameplay. Het is voorlopig helaas nog onduidelijk wanneer deze gigant ons met zijn aanwezigheid zal vereren, maar het kan niet snel genoeg zijn.

Waarom wel: De naam Metal Gear Solid staat voor kwaliteit en het ziet er nu naar uit dat deel vier die hoge kwaliteit absoluut zal waarborgen. De kracht die de PlayStation 3 biedt zorgt voor meer mogelijkheden als het gaat om grafisch vertoon en gameplay, en deze vernieuwingen zullen de serie ongetwijfeld naar een nog hoger niveau tillen. De game laat de speler plaats nemen in een oude Snake en we zien eveneens oudgedienden als Meryl, Raiden en Revolver Ocelot terug. Dit monsterproject is al jaren in de maak en heeft al mijoenen euro's gekost en het lijkt erop dat Kojima dit keer werkelijk alles uit de kast haalt om van Metal Gear Solid deel vier een afsluiter te maken die zijn gelijke nog moet ontmoeten. Waarom niet: Is het spel met alle verwijzingen en insider jokes wel geschikt voor nieuwkomers? Wat nou, 'waarom niet'? Metal Gear Solid zal zowel de Apocalyps als de herkomst van Jezus Christus betekenen op videogame-gebied. 1. Grand Theft Auto IV (PS3, X360) Ontwikkelaar: Rockstar North Uitgever: Rockstar Games Release: April 2008 Wat is het: Grand Theft Auto IV is misschien wel de saaiste en meest voor de hand liggende nummer één om naar uit te kijken voor 2008. Maar dat wil niet zeggen dat de positie onverdiend is. Alles wat we van GTA IV gezien hebben, heeft ons overtuigd. De perstrip naar Londen, inclusief ingame presentatie, liet een overweldigende indruk achter. Rockstar Games weet verdomd goed waar het mee bezig zijn en het moet wel heel raar lopen, wil GTA IV geen ongelooflijk succes worden, zowel kritisch als commercieel.

Ten eerste is Grand Theft Auto IV natuurlijk 'gewoon' een GTA: een volledig open stad waar je alles in kunt doen wat God verboden heeft, derdepersoons actie te land, ter zee en in de lucht, een komische inslag met de nodige satire en natuurlijk pure kwaliteit in alle opzichten. Alles dat de vorige GTA's zo verschrikkelijk goed maakte, zit ook in dit deel. Maar met de stap naar de volgende generatie consoles maakt deeltje vier ook een niet te onderschatten stap. Die stap is het duidelijkste waar te nemen op het grafische vlak. Vooral de belichting en het oog voor detail zijn van een ongelooflijk hoog niveau. De bewegende beelden en met name de ingame presentatie in Londen hebben ons overtuigd van de extreem mooie graphics die GTA IV te bieden heeft. Niet alleen technisch gezien, maar ook wat er met die techniek gedaan is. De stad oogt en voelt levendig en geloofwaardig en dat is het allerbelangrijkste.

Maar de gameplay van Grand Theft Auto IV evolueert mee met de graphics. Het aantal veranderingen is veel groter dan je in eerste instantie zou denken. De missie-opbouw is volkomen omgegooid, de manier waarop de politie op je hielen zit is veranderd, de mate waarin je relaties aan kunt gaan met personen in de spelwereld is helemaal nieuw. Dit is slechts een handjevol aangekondigde veranderingen. Belangrijker is de algemene filosofie die Rockstar hanteert: kwaliteit boven kwantiteit en een vloeiende speelervaring. Het gaat ditmaal niet zozeer om een zo groot mogelijke wereld en zoveel mogelijk dingetjes, iets wat bij San Andreas teveel het geval was, ook volgens Rockstar zelf. Ditmaal speelt de game zich in één stad af (Liberty City, de fictieve versie van New York), hoewel deze stad wel bijna even groot is als het gebied van San Andreas.

Bovendien wil Rockstar daadwerkelijk een onderscheid maken tussen werktijd en vrije tijd in deel vier van de reeks. Je kunt klusjes en opdrachten doen in werktijd en bijvoorbeeld met een vriend afspreken in je vrije tijd. Hoe en wat weten we nog niet precies, maar het klinkt zeer interessant. Het hoofdpersonage en zijn achtergrond zijn minder over-de-top dan in de voorgaande delen, hoewel de komische noot natuurlijk altijd van de partij is. Toch lijkt Roman Bellic een tamelijk serieus persoon, iets dat misschien typerend is voor de richting waar GTA IV op gaat. Rockstar wil dat de gamers een emotionele betrokkenheid gaan krijgen met het verhaal, iets dat door de wat overdreven verhaallijnen in de vorige delen niet gebeurde.

Een lijstje opnoemen van alle verbeteringen die Grand Theft Auto IV ten opzichte van voorgaande delen biedt, is misschien ietwat saai. Wat te denken van multiplayer, co-op, het richtsysteem, physics en nog veel meer. Maar uiteindelijk gaat het erom dat de nieuwste telg van één van de beste actiefranchises die de gamesindustrie kent een nieuwe generatie binnentreedt. En dat lijkt met dezelfde gigantische impact te gaan gebeuren die Grand Theft Auto III, één van de beste games van de afgelopen generatie, destijds had.

Waarom wel: Lees het stuk hierboven nog eens, als je je die vraag nog stelt! Wanneer heeft Grand Theft Auto ooit teleurgesteld? Alles dat we tot nu toe van GTA IV hebben gezien, is fantastisch. En eigenlijk hebben we nog niet eens zo heel veel gezien. Rockstar Games is zich er terdege van bewust dat met een nieuwe generatie consoles ook een nieuwe stap in de gameplay gezet dient te worden en handelt daar ook naar. Sowieso is een GTA-game eigenlijk altijd extreem goed, maar een GTA-game die zoveel vernieuwt en zo verschrikkelijk ambitieus is, belooft nóg meer dan 'gewoon' een vervolg van een legendarische franchise. Waarom niet: Krijgt Rockstar dit allemaal wel soepel draaiende op de PlayStation 3 en Xbox 360? En hebben de beloofde vernieuwingen wel daadwerkelijk invloed op de gameplay? Bovendien worden de free-roaming games van de concurrentie, zoals Prototype en Saboteur, ook steeds veelbelovender. Weet GTA IV zich staande te houden tegen kwalitatief steeds betere troonpretendenten? Ehm, ja, waarschijnlijk wel, maar dat terzijde…