Een South Park-aflevering heeft iets enerverends. Je weet nooit waar de avonturen van Kyle, Cartman, Kenny en Stan beginnen, laat staan dat je van tevoren kunt doorgronden waar ze eindigen. Parker en Stone kaarten steeds weer andere onderwerpen aan. En of ze die insteek nu grijpen uit de actualiteit of uit de diepste krochten van hun verdorven psyche, uiteindelijk leidt het zelden tot een tegenvallend resultaat.

Misschien is het daarom raar dat dit puike trackrecord zo gebonden is aan de televisie. De klassieke humor en onvoorspelbaarheid sneuvelden in het verleden keer op keer bij de vertaalslag naar een videogame. En dat waren vaak niet eens de enige aspecten die ondermaats waren. Nee, de South Park-franchise is op spelcomputers nooit een succes geweest.

De eerste misstapjes

De eerste South Park-game, een first-person shooter gelijknamig aan de serie, was van alle titels in de franchise nog niet eens de beroerdste. Althans, niet op de Nintendo 64. Het gooien van met pis besprenkelde sneeuwballen op gemuteerde kalkoenen was in combinatie met de destijds fijne graphics en grappige personages best te doen. Maar let wel, dat geldt alleen voor de Nintendo 64-versie. Op de PlayStation en PC kwam het spel vanwege een gebrek aan toffe content totaal niet uit de verf. En dat is nog relatief aardig verwoord.


South Park 64

In 1998 leek het met de serie op de console nog alle kanten op te kunnen gaan, maar een jaar later werd de negatieve lijn met  South Park: Chef's Luv Shack definitief doorgezet. Chef's Luv Shack (eveneens op PC, PlayStation en Nintendo 64) was een Mario Party-kloon pur sang, maar dan wel een die zelfs met een, twee of drie medespelers niet wist te overtuigen. Wie denkt dat bier alles leuk maakt, heeft duidelijk nog geen kennisgemaakt met Chefs tergend uitgewerkte minigames gebaseerd op bestaande gameconcepten als Pong, Galaga of Asteroids. De PC-versie kreeg het voor elkaar de franchise nóg lager te laten zinken. Medespelers waren daarin niet toegestaan. Jawel, een partygame die je tegen de computer speelt…

Maar wijlen uitgever Acclaim, die ook verantwoordelijk was voor de eerste twee titels, deed zijn uiterste best om te bewijzen dat het altijd slechter kan. Met South Park Rally zonk de serie een jaar later nog dieper. Want slecht, dat was deze Mario Kart-kloon zeker. Bar slecht. Naast talloze technische problemen, was het niet eens mogelijk om fatsoenlijk met de karts door de straten van South Park te rijden. Ze vlogen als boter in een hete pan over het wegdek. Of juist niet. De besturing was vaak net zo onvoorspelbaar als de tv-serie.


South Park Rally

Eigen inbreng

Acclaim heeft de South Park-franchise weinig goeds gedaan, tot grote ergernis van de twee makers. De serie droeg de opgelopen schade jaren met zich mee. Het duurde lang, heel lang zelfs, voordat er überhaupt sprake was van een nieuwe South Park-game. In 2007 probeerden Parker en Stone het opnieuw. Met goede hoop, want ze wisten nu waaraan het de eerdere games ontbrak: hun eigen inbreng. In voorgaande titels speelde het duo een marginale rol in de ontwikkeling. Parker en Stone werden pas bij het creatieve proces betrokken toen de stemmen moesten worden ingesproken.

Om de kwaliteit van de franchise te waarborgen creëerde het duo een klein team van medewerkers dat zich volledig focuste op videogames. Het resultaat was aanvankelijk opbeurend. South Park Let’s Go Tower Defense Play! (XBLA, 2009) stond zijn mannetje tussen alle concurrenten in het nu al bejaarde en overvolle tower defense-genre, hoewel het niet de grote South Park-game was waar veel fans op wachtten. Wel waren zij enthousiast over de typische South Park-humor en de vele verwijzingen naar de serie. Het was duidelijk het werk van Parker en Stone. Er was hoop.


South Park Let’s Go Tower Defense Play!

Het zou drie jaar duren voordat er een nieuwe  downloadbare South Park-titel op Xbox Live zou verschijnen. De fans hoopten op een game die Tower Defense Play! inhoudelijk zou overtreffen, maar ironisch genoeg was South Park: Tenorman's Revenge vooral een matige platformer zonder toffe gameplayelementen. Wederom had een nieuwe South Park-game niets te bieden. Al het enthousiasme rondom een herleving van South Park op de spelcomputer werd weer gelijk tot bedaren gebracht.

Hoop

We kunnen inmiddels niet anders dan cynisch zijn. Vandaar dat alle hoop is gevestigd op de twee spraakmakende regisseurs van de serie. Parker en Stone zijn nauw betrokken bij het maken van South Park: The Stick of Truth, de eerste echte grote South Park-game sinds het dertien jaar oude South Park Rally. In onze gloednieuwe top 100 pronkt het rollenspel van Obsidian Entertainment op een 34ste plaats. De voortekenen zijn wat ons betreft voorzichtig positief, met de nadruk op voorzichtig. Want het kan raar lopen. Dat zal iedereen die regelmatig South Park kijkt beamen.