Voor Motorstorm betekenden de beelden instant fame. Over elkaar duikelende rallywagens, rondsproeiende modder, een camera die geen moment stil hangt, vervelende concurrenten het ravijn in beuken: dit was off road zoals het moest en zoals tot dan toe technisch onmogelijk was. Elke gamer met ook maar enige voorkeur voor snelheid en/of spektakel moest en zou dit stuk destructie vanaf dag één op zijn nieuwe spelcomputer spelen.

En toen kwam dag één. Wat bleek? Motorstorm was op z’n zachts gezegd niet zo oogverblindend als de trailer beloofde. Het zanderige Monument Valley waar de game zich afspeelde zag er flets uit en kwam qua details geenszins in de buurt van wat de trailer beloofde. Track deformation was beperkt tot een paar remsporen die de gemiddelde racefiets nog zou maken. Visuele effecten bestonden uit wat stof op de cameralens en met die hectische races viel het (relatief) wel mee.

Karig

Toch (1) staat MotorStorm te boek als één van de beste launchgames voor de PlayStation 3. Hoewel de game de beloftes van de trailer niet nakwam, was MotorStorm namelijk op zich een hele behoorlijke racer. Gamer.nl gaf ‘m een nette 8 en ruim vijf jaar later kan ondergetekende zich daar prima in vinden.

Wanneer ik nu MotorStorm – voor het eerst sinds jaren – weer opstart is het wel even schrikken. Zag een gemiddelde launchgame deze generatie er zó karig uit? Hebben we sindsdien zó veel visuele vooruitgang geboekt? Mij schiet het prachtige Uncharted 3: Drake’s Deception of Journey te binnen als ik het gele tafellaken zie wat de woestijn moet voorstellen in MotorStorm. Of, als het om actie en spektakel gaat, Split/Second: Velocity.

Duim op X

Toch (2) is MotorStorm leuk. Wanneer het startsein wordt gegeven en de verzameling Spartaanse moddervreters zich in beweging zet, verdwijnt die kritiek als sneeuw voor de snikhete zon. De race ontwikkelt zich tot een strijd, iets waar veel racegames wat van kunnen leren. Coureurs in MotorStorm zijn compleet gestoord en nemen de off road-stempel iets té serieus: ze beuken je van de niet-weg alsof hun leven ervan afhangt.

En eigenlijk is dat ook zo. De game voert je langs (of in) ravijnen, langs (of tegen) rotsen én langs verschillende routes. Kukel van de richel en je raakt geheid een paar plekken kwijt, die je met moeite terugwint. Essentieel daarbij is het juiste gebruik van de Boost-knop. Die zet je in om tegenstanders in de halen, om je barrel dwars in de bocht te gooien en op volle snelheid verder te karren, en om je motor op te blazen. Rijd je tweede vlak voor de finish en staat je auto in de fik? Een echte MotorStormer houd zijn duim op X, blaast zijn motor op en lanceert zichzelf alsnog naar een overwinning.

Na twee rondjes krijg ik deze basis weer onder de knie, wordt MotorStorm steeds leuker en vraag ik me af: waarom speel ik deze game in vredesnaam niet meer? Het antwoord: splitscreen. Waar opvolgers Pacific Rift en Apocalypse speelbaar waren met vier personen op één televisie, heeft deel 1 alleen een online multiplayermodus. Ook zijn de laadtijden wel erg lang, is je boost niet af te koelen met water of lucht en gaat die dorre woestijn op den duur wel vervelen.

Speelbal van de elementen

Toch (3) was MotorStorm veruit het meest succesvol van de serie. De game werd bijna vier miljoen keer verkocht; drie keer zoveel als Pacific Rift en het tienvoudige (!) van Apocalypse. En hoewel beide opvolgers technisch beter in elkaar zaten, was het racen zelf misschien wel het leukst in deel één. MotorStorm is veruit de moeilijkste game van de drie – zeker vergeleken bij het tergend eenvoudige en korte Aflopalypse – en de voertuigen voelen een stuk zwaarder aan dan in latere delen. Zo ben jij geen vederlichte speelbal van de elementen, maar is de natuur een speeltuin die lijdt onder de schreeuwende motoren van loodzware trucks, raggende rallywagens en pijlsnelle quads.

Conclusie: ik wil een MotorStorm op de PlayStation 4. Ik wil de MotorStorm van die trailer uit 2005, want dat is op de nieuwe generatie wél mogelijk. Ik wil dat Evolution én PlayStation de belofte alsnog inlossen. MotorStorm is namelijk zonder al die visuele opsmuk al een heerlijk chaotische off road racer, moet je voorstellen wat er nu mogelijk is. Ik wacht op de officiële aankondiging; de trailer hebben we al.