Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Achtergrond
Mass Effect 2

Reload: Mass Effect 2

Past Defect

Geschreven door Arthur van Vliet op

Pas op: je favoriete games van weleer opstarten kan leiden tot onverwachte teleurstelling.

Ergens op Het Internet heeft een teleurgestelde en welbespraakte fan een relaas van tientallen pagina’s gewijd aan hoe Mass Effect 2 debet is aan de eindeloze teleurstelling die Mass Effect 3 zou worden, en ik baal dat ik de website niet meer kan vinden. Het was een overtuigend verhaal. Zo overtuigend dat ik, na een zondag te hebben besteed aan het lezen van wat hooguit een kwart van het betoog zal zijn geweest, besloot de game weer op te starten.

Het zou de vierde keer worden. Mass Effect 2 maakte in 2011 zo’n impact dat ik het scifi-avontuur daarna nog tweemaal zou doorlopen. Zonder twijfel zou in daarna in discussies roepen dat het een van mijn vijf favoriete games aller tijden was. En zonder twijfel zou ik ook nu zo hard gaan genieten van de kamikazemissie van Shepard et al.

Mass Effect 2

Onorthodox

Vooropgesteld: Mass Effect 2 doet een paar dingen heel erg goed. Het concept op zich juich ik anno 2016 nog steeds toe. De focus op personages ten faveure van de zoveelste power-fantasy waarin jij de uitverkorene bent om het universum te redden werkt en het is zonde dat weinig latere games het goede voorbeeld durfden te volgen.

Het concept werkt vooral omdat ontwikkelaar BioWare een diverse verzameling overwegend overtuigende personages bij elkaar schreef. Denk aan Thane, de spirituele huurmoordenaar met een dodelijke ziekte en de angst dat zijn zoon hetzelfde pad als hij kiest. Denk aan Grunt, die met zijn schone lei een interessant perspectief werpt op het verder nogal eenzijdige Krogan-ras. Of denk aan Legion, die met minimale screentime je hele beeld van de Geth op zijn kop zet. Of Mordin, om, nou ja, dat behoeft geen uitleg. Ook oudgedienden Thali (wiens verhaal door de hele trilogie veruit het interessantste blijkt) en Garrus worden voorzien van nieuwe flair. Minder geslaagd zijn rukobjecten als Miranda, Jack (veel overtuigender in deel 3) en de Samara-Morinth-combinatie.

Ongeacht wie je favoriete en minder favoriete personages zijn, heb je aan het einde een squad opgebouwd waarvan elk verloren lid voelt als een persoonlijk falen. De climax van Mass Effect 2 bevestigt daarom nog altijd dat binnen Mass Effect 2 BioWare de juiste keuze maakte met zijn wat onorthodoxe opzet. En in de handen van een ontwikkelaar met matige schrijvers had de cast gauw uit kunnen pakken als een middelmatige Game of Clones.

Mass Effect 2

Roze bril

In plaats daarvan is Mass Effect 2 een game van extremen. Misschien omdat ik mijn roze bril heb ingeruimd voor een montuur op sterkte vallen me jaren later opeens dingen op. Dingen die in mijn herinnering heel anders gingen. Los van het feit dat de game op de PlayStation 3 een technische rotzooi is, blinkt Mass Effect 2 anno huidige speelsessie uit in wisselvalligheid. Tegenover de fascinerende momenten met Legion staat de emotionele understatement van Jacobs loyaliteitsmissie. Voor elk moment dat Shepard een xenofobe alien op zijn plek wijst, staan drie geile chicks met als enige doel het nerdhart harder bloed zuidwaarts te doen pompen. En gesprekken – ál die gesprekken – gaan van Oscar-waardig naar Fifty Shades-niveau.

Belangrijker nog is de plaats die Mass Effect 2 inneemt in de trilogie. Met de jaren komt ook de afstand om te kunnen overzien dat er inderdaad veel misging in dit tussendeel. In de (legendarische) intro wordt niet alleen Shepard, maar elke kans op een logisch vervolg op Mass Effect 1 overhoop geschoten. Alsof, en deze line steel ik van het artikel dat ik niet meer kan vinden, er een nieuw schrijversteam werd aangenomen dat iets compleet nieuws wilde doen en daarvoor even schoon schip moest maken. Of alsof BioWare eerst het concept bedacht voor het besloot zijn aandacht te wijden aan het (overkoepelende) verhaal.

De intro staat als een huis, maar introduceert ook het overbodige probleem Cerberus. De extreemrechtse groep wordt in het eerste en derde deel geschetst voor wat het is: een ruimte-PVV die de mens aan de macht wil. Shepard, een gutmensch in de positieve zin van het woord, die Cerberus als middel gebruikt om zijn doel te bereiken is ergens nog begrijpelijk, ware het niet dat dat doel in Mass Effect 2 te vaag blijft. Er vliegen een hoop emoties over het scherm voor het redden van een kleine mensenpopulatie waar je de hele game geen glimp van opvangt. Je streeft een doel na omdat Cerberus je dat doel opdraagt, punt.

Mass Effect 2

Terugkijkend brengt deel 2 het Mass Effect-plot op geen enkele manier vooruit. Misschien werden spelers daarom in deel 3 zo opgejaagd – er moest simpelweg te veel verhaal verteld worden.

Mass Effect 2 had daarom als losstaande spinoff beter gewerkt. De hele serie was altijd op zijn best wanneer het vertelde over zijn kleinere conflicten. Conflicten zonder goed en kwaad: Quarians en Geth, Krogans en Salarians. Door in te zoomen op individuen heeft Mass Effect 2 veel van zulk goeds. Ook was de focus op tactische shootergameplay een vooruitgang ten opzichte van deel één, dat door op twee gedachten te hinken vooral irritatie opwekte. Met meer quality control en meer tijd om het schrijfwerk en het soms ongelofelijk inconsistente design aan te pakken, had Mass Effect voor eeuwig aanspraak kunnen maken op die top 5-positie.

In Reload houdt Gamer.nl elke zondag games van toen tegen het licht van nu. Mass Effect 2 verscheen in 2010 voor Xbox 360 en pc, een PlayStation 3-port volgde een jaar later.

Dit artikel delen:

Lees meer

Piloot en Titan worden één in TitanFall 2 Games die de PS4 Pro ondersteunen krijgen speciaal logo
8

Reacties op: Reload: Mass Effect 2

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • jewoenboy

    • 1 jaar geleden
    ¡¡ACHTUNG!! *Spoilers*

    Ik ben pas vrij laat begonnen met de trilogie. Pas een anderhalve 1,5/2 maanden terug begonnen en in een marathon alles gespeeld.
    Deel 1 had ik 2x eerder gecraked en had moeite er in te komen door de gameplay, het verhaal trok me. Na toch voor de derde poging ervoor zijn gegaan werd ik verliefd.
    Voor mij was deel 2 ook nog steeds de beste. Een grote verbetering op deel 1 en nog steeds beter dan deel 3 op basis van vooruitgang op zijn vorige voorganger.

    De intro zette bij mij ook gelijk een wtf op. de intro tot Cerberus vond ik best kunnen met kleine aanpassingen. Als op een magische wijze Shepherd in een stuk wrak kwam of een pod en zo op een onbekende planeet kwam en zo werd gevonden bijvoorbeeld, zou dat meer logica zijn dan uit het niks Cerberus. Die organisatie waar je zo goed als niks van info over had in ME1 en ineens héél veel in ME2. Het was niet logisch.
    En zoals jij zegt, dat was een niet al te goede keuze.

    Voor de rest was de game voor mij een hoogtepunt. ME3 vond ik ook niet slecht, maar het was te vreemd qua features als in de vorige ME's.

    Hoe dan ook kijk ik uit naar wat Andromeda zal bieden. Want het heeft een hoop potentie als game en als ''spin-off''.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • leroyx50

    • 1 jaar geleden
    Die ouwe van me stond erop dat ik dit ging spelen en ik kan begrijpen waarom hij ermee weg loopt maar RPG is nog steeds niks voor mij, helaas heb ik hem teleur moeten stellen omdat ik het niet uitgespeeld heb.

    Ik hoop voor hem dat het snel op de X1 komt als BC.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • controvi

    • 1 jaar geleden
    kan me er goed in vinden.
    ik vond ME2 de mindere van de 3.

    deel 1 was wat mij betreft te traag en te snel.
    je 80% van de game gebeurd er eigenlijk bijna niks tot you in die laatste 20 komt.
    Plots zit je midden in het verhaal en binnen no-time is het afgelopen. (geweldig einde daar niet van)

    Deel 2 was leuk om te doen maar zoals in Arthur al zegt, dit had meer een standalone game moeten zijn.
    De gameplay was veel beter dan deel 1 maar verhaal technisch vroeg ik mij toen ook al af van waar gaat dit heen jongens.
    Uit eindelijk wat de game dan weer beter maakte was "The Arrival" DLC.
    Die naar mijn mening nooit een dlc had mogen zijn. (verhaal technisch was dat te belangrijk)

    Het einde vond ik te simple vooral omdat je weinig anders kon doen dan 1 set van juiste keuzes te maken om iedereen in leven te houden.

    Deel 3 vond ik het beste.
    Veel losse eindjes werden opgehelderd en de personages waren kwa dialoog en verhaal veel menselijker.
    Vooral Ashley Williams, Kaidan Alenko die ik in deel 1 en 2 erg zwak vond.
    Daarnaast vond ik vooral het gedeelte dat je de aarde aanvalt tot je naar the citadel gaat zeer maar dan ook zeer sterk.

    Ik vond persoonlijk het einde ook goed en met de dlc erbij nog ietsje beter.
    Maar al met al een geweldige game.

    Mass Effect heeft bij mij echt een speciaal plekje.
    Kijk ook heel erg uit naar Andromeda :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • unipro81

    • 1 jaar geleden
    *Contains spoilers*

    Hm, totaal niet mee eens haha. Ben echt een mass effect fan, laatst nog weer alledrie de delen helemaal doorgespeeld.

    Voorop gesteld, bij zowel ME2 als ME3 moet je alle verhalende DLC meespelen, omdat die gewoon echt toevoegen aan het hoofdverhaal. Dat doet voor mij geen afbreuk aan de game, maar het doet wel afbreuk aan de manier waarop het in de markt is gezet.

    Daarnaast speel ik ze wel op de ps3, maar de optimalisatie daar is ronduit slecht. Voor een eerlijk oordeel zal je ze daarom eigenlijk op pc moeten spelen, vanwege normale laadtijden, etc.

    Qua games, het is vooral deel 1 die niet meer 'past'. Er was daar wel veel meer mogelijk qua customization van je karakter, maar echt veel impact had dat uiteinlijk ook niet meer. Controls waren hopeloos ouderwets (al wen je er na verloop van tijd ook aan).
    Met name voor mensen die alles wilde halen werden sommige delen van het spel alleen te veel een grind…ik heb de Maco meermaals vervloekt! Niet goed te besturen, soms opeens onverklaarbare schade…niet het leukste onderdeel van het spel. Daarnaast waren zij-missies nogal generiek van tijd tot tijd.

    Mass effect 2 vond ik juist wel lekker dat alles omgegooid werd. Werd je troon in Mass Effect 1 nog zorgvuldig opgebouwd, in deeltje 2 werd hij keihard neergehaald en stond je er opeens 'alleen' voor. In al mijn speelsessies heeft dit nog nooit als geforceerd gevoeld. Ik denk zelfs dat als ze dit niet hadden gedaan het zelfs een beetje te gezapig had gevoeld. Ik bedoel, je was al een SPECTRE. wat wilden ze verder nog met je gaan bereiken? Aan de kant van Cerberus had je opeens een nieuw doel om te bereiken vanaf 'niks'. Daarnaast werd in deel 2 de hele Reaper dreiging veel duidelijker, waar het in deel 1 toch nog meer om Sovereign ging dan om het echte besef dat er veel meer Reapers waren…daarnaast zette deel 2 juist de deur open om in deel 3 weer terug te keren naar de roots…en niet zozeer verder te bouwen op je SPECTRE status, maar vooral op je status als informeel leider…

    Dat deel 3 een veel hoger tempo heeft, dat heb ik altijd als heel logisch ervaren. Waar je in deel 1 en 2 nog te maken had met incidenten, terwijl de rest van het universum doordraaide…is in deel 3 het universum in oorlog. Er is geen tijd te verliezen en er moet veel geschoten worden..! Dat gevoel van 'haast' droeg voor mij echt bij aan het verhaal. Alle zijmissies hielden ook veel meer verband met de hoofdmissie in deel 3. Het zou ook niet logisch geweest zijn om nietszeggende zijmissies te doen in deel 3.

    Dat er veel verschil zat tussen bepaalde characters mag duidelijk zijn. Thali, Garrus, Mordin en zelfs Wrex waren mijn favoriete characters. Liara, Thane en Legion hebben een bijzonder plekje omdat ze gewoon ubercool waren…Jacob, Miranda, Kaiden en Ashley daarentegen…vervelend, uitwisselbaar…je ging ietsje van ze houden omdat ze onderdeel van het verhaal waren, maar niet echt als 'persoon'. Met name Ashley vond ik vaak maar een zeur.

    Wat Mass Effect naar mijn idee echt 'fout' heeft gedaan is dat belangrijke content gewoon in DLC zat. In deel 2, The Arrival –> had direct imact op de start van deel 3. Daarnaast The shadowbroker, ook directe impact op Liara in deel 3, daarnaast was The Shadowbroker uberhaupt niet onbelangrijk in het Universum.

    In deel 3 doen ze daar met The Leviathan nog een schepje bovenop. The hele oorsprong van The Reapers in DLC…lekker dan.

    Maar als iemand die Mass Effect twee maanden terug nog compleet heeft doorgespeeld kan ik het niet eens zijn met een 'past defect'. Ik denk waar Mass Effect vooral de mist mee in is gegaan is dat het niet aan de standaard verwachtingen voldeed. Mensen wilden in deel twee een uberspectre zijn…en je werd opeens bijna een soort outlaw….in deel 3 wilde we dat het nooit zou stoppen…en dat deed het toch.

    Mijn verwachtingen voor Andromeda zijn hoog. Niet té hoog, ik blijf realistisch. Mensen noemen het een RPG, maar dat heb ik Mass Effect nooit gevonden. De spellen zijn veel te lineair en bepalend om een RPG te noemen. Vanaf deel 1 was het eigenlijk al een coverbased shooter met RPG elementen, gemaakt door een ontwikkelaar die normaal RPG's maakt. Dat is niet echt veranderd, behalve dat de gameplay steeds werd verbeterd en de RPG elementen werden versimpeld. Alleen al het feit dat je enkel kan starten als mens en altijd dezelfde belichting van het verhaal hebt maakt het al iets anders dan een RPG. Als Andromeda diezelfde ervaring kan neerzetten. Een coverbased shooter met een dijk van een verhaal, voldoende vrijheid in de volgorde waarin je de missies speelt, goede karakters en interessante zijmissies…dan ben ik meer dan tevreden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Ichi

    • 1 jaar geleden
    @unipro81 Wow, ik kan het voor 90% met je mening vinden :)

    Een toevoeging dat de hoofdpersonage op zo veel verschillende manieren te spelen is. Bij veel spellen heb je de soldaat, de tech/healer en de magische. Die heb je hier ook, maar zoveel malen beter uit gewerkt. De verschillende stijlen maakt het doorlopen zo veel malen interessanter en soms ook lastiger.

    ShadowBroker is voor mij, ondanks het in het origineel had gehoord, wel een van de beste DLC's ooit. Het tempo, het verhaal alles was gewoon heerlijk.

    En als laatst heb je nog de MP die met deel 3 naar voren kwam. Voor mij nog steeds één van de betere en simpele MP allertijden.

    Oh ps. Je kan wel raden dat ik een fan ben, heb mijn dochter Liara genoemd :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • unipro81

    • 1 jaar geleden
    @Ichi

    Klopt inderdaad…eerst speelde ik altijd als soldier, simpelweg omdat ik alle wapens wilde kunnen gebruiken. De laatste sessie heb ik voor het eerst als Jane, maar ook voor het eerst als Sentinel gespeeld…man, wat zijn Biotics eigenlijk cool als je ze zelf continu los kan laten!

    De MP was inderdaad ook ERG goed…erg veel plezier mee gehad en een soortgelijke multiplayer in Andromeda zou ik niet vervelend vinden.

    Mass effect als universum staat voor mij echt op gelijke voet met Star Wars…mits goed uitgewerkt is daar echt heel veel mee mogelijk. Het is ook één van de weinige games die ik als film ook wel zie werken…mits goed aangepakt (al hoeft dat van mij niet per se).

    En toffe naam voor je Dochter inderdaad!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Ichi

    • 1 jaar geleden
    @unipro81 Bedankt :) Ze vind het zelf ook leuk, haar derde naam is Lea :)
    dat ik dit uberhaupt hebben kunnen onderhandelen met mijn vriendin is nog een raadsel.

    En zeker een film in de ME franshise zal zeker niet mistaan. Een apart verhaal niet aangesloten op reeds eerdere games of boeken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • controvi

    • 1 jaar geleden
    @unipro81 mooi verhaal!
    Mee eens :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.