Achtergrond

Reload: Castlevania: Symphony of the Night

Draculaatbloeier

Geschreven door Erwin Vogelaar op
Castlevania: Lords of Shadow was mijn eerste ervaring met Castlevania. Of dat reden genoeg is om nu met hooivorken en fakkels naar mijn kasteel te stormen laat ik aan jullie over. Gelukkig is het nooit te laat om gaten in je gamegeschiedenis op te vullen, dus een aanbieding voor Castlevania: Symphony of the Night (1997) op PSN was een mooi moment om mijzelf op te voeden. Het probleem met zulke oude games is echter dat de lof vaak gebaseerd is op nostalgie over een game dat fantastisch was in zijn tijd, maar nu hopeloos verouderd is. Hoe is Symphony of the Night voor een nieuwkomer?

Graag had ik hier willen zeggen dat de game direct een goede indruk gaf. Dat de magie van Symphony of the Night mij op mijn knieën bracht, omdat ik direct snapte waar iedereen het over had. Dat de game de hoektand des tijds heeft doorstaan als een onsterfelijke heer. Helaas kan ik dat niet.

Eerste indruk

De eerste indruk van Symphony of the Night was namelijk niet de beste. De start is verwarrend, omdat het verhaal begint bij het einde van een andere Castlevania-game. Binnen enkele minuten versla je Count Dracula al en voor je het weet staat het volgende personage, Alucard, klaar om het kasteel te bestormen. Al zijn items en krachten worden afgepakt en zijn avontuur start.

En dan is het even slikken. Ik pakte het eerste de beste wapen op dat te vinden was en ging op pad. Natuurlijk deed ik dat met de kennis dat Symphony of the Night alweer achttien jaar oud is en dat ik niet alle soepelheid van een moderne game kon verwachten. Dat de animaties de game echter zo wisten te verpesten was een enorme domper. Na een zwaai van mijn zwaard duurde het een eeuwigheid tot Alucard kon bukken om een andere aanval te ontwijken. Bij het doodgaan, wat achter elkaar gebeurde, is er geen snelle manier om opnieuw te starten, maar moet je weer vanuit het startscherm beginnen. Bijna was ik geneigd de game weer weg te leggen. 

Het juiste wapen

Gelukkig speelde ik door, en probeerde ik een ander wapen. Het eerste zwaard dat ik had opgepakt bleek namelijk een sloom ding voor twee handen. Een kleiner zwaard in de hand van Alucard maakte een wereld van verschil. De animaties gingen soepeler en Alucard kon sneller reageren op de acties van de vijanden. Hoewel timing en letten op de animaties nog steeds belangrijk was, speelde het bijna als een compleet andere game.

Wel is Symphony of the Night zo onvergeeflijk als maar kan, meer dan we van moderne games gewend zijn. De game heeft weinig mogelijkheden om je levenspunten tussen de soms ver van elkaar verwijderde savelocaties bij te vullen. Om elke hoek staat er weer een nieuw monster met een hele eigen manier om je leven zo zuur mogelijk te maken. Soms kunnen deze vijanden je met enkele klappen al dood hebben. Hoewel dit enorm kan frustreren, ligt daar ook al snel de lol. Ook al ga je vlot dood, je hebt bij het sterven iets nieuws geleerd over die vijand. De volgende keer dat je zover komt, gebruik je die kennis om dichterbij de overwinning te raken. Wellicht kost het enkele pogingen, maar de volgende keer dat je diezelfde vijand tegenkomt weet je hoe het moet. Het zijn niet alleen nieuwe krachten en items die je sterker maken, maar het is vooral je kennis.

Ontdekkingstocht

De kracht van Symphony of the Night is daarnaast het ontdekken. Niet alleen gaan er telkens nieuwe stukken van het kasteel voor je open, maar er zijn talloze geheimen om te ontdekken. Teruggaan naar eerdere gebieden is fijn, omdat je vaak nieuwe dingen vindt. Iets minder leuk is dat vijanden een seconde nadat je uit een kamer vertrekt weer respawnen. Toevallig speelde ik afgelopen weken tijdens de hittegolf veel Rogue Legacy, wat zich duidelijk heeft laten inspireren door Symphony of the Night. Dat deze rogue-like wel onthoudt welke vijanden je in welke kamer hebt verslagen voelt als een prettige luxe.

Wat vooral verrast is de sfeer in de game. Symphony of the Night is oud, maar ook erg mooi. Er zit veel werk in de details van de vele verschillende vijanden, de animaties van Alucard met zijn cape en lange haren, en de variatie en details in de omgevingen. Lopend door een grote hal terwijl zombies uit de grond komen, de ramen klapperen en buiten de storm nooit op lijkt te houden. Dit voelt niet verouderd, de sfeer is sterker dan menig titel met moderne graphics kan bereiken. En vergeet niet de fantastische soundtrack, met een sterke combinatie van sfeer en aanstekelijkheid. 

En nu door

Ja, Castlevania: Symphony of the Night is verouderd. Maar omdat de game op zoveel vlakken sterk is gemaakt, is het achttien jaar later nog uitstekend speelbaar. Van het design en de muziek tot de sterke opbouw van de wereld en de talloze verschillende vijanden. Dat het verhaal toch niet al te best is geschreven laat je dan maar voor lief.

Het is vooral mooi om te zien hoeveel games deze game beïnvloed heeft. De overeenkomsten met Rogue Legacy zijn leuk om te zien, zeker als je ze naast elkaar speelt, maar dat is maar één voorbeeld uit velen. Alleen daarom is het al de moeite waard om te zien waar dit genre al vroeg zijn hoogtepunt had bereikt en waarom het zo vaak genoemd wordt als één van de beste games aller tijden. Of de game ook in mijn favorietenlijstje terecht komt moet nog blijken, want ik ben er nog niet klaar mee. Maar als het weer zo warm wordt weten jullie mij te vinden in Transsylvanië, schuilend in het beste kasteel ooit.

Dit artikel delen:

Lees meer

Een gameplayoverzicht van Trackmania Turbo De GIGN Unit in Rainbow Six Siege
13

Reacties op: Reload: Castlevania: Symphony of the Night

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • darkmanwls

    • 12 juli 2015 10:42
    Ik heb SotN toevallig ook onlangs weer gespeeld, en ik vind m dus helemaal niet stroef spelen, en ook helemaal niet moeilijk. Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat ik het hele spel echt van voor tot achter uit mijn hoofd ken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 12 juli 2015 11:26
    Ik vond 'm in eerste instantie wel moeilijk, totdat ik ontdekte hoe belangrijk de dash move is. Toen ik daar aan gewend was ging het een stuk beter. Dat stroef spelen snap ik ook niet.

    Ik ben erg benieuwd hoe Bloodstained: Ritual of the Night gaat worden. En Death's Gambit, ook zo'n game waar ik halsreikend naar uitkijk.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Vermillion

    • 12 juli 2015 11:39
    Jammer dat Konami SOTN nooit heeft kunnen overtreffen. Het enige wat een beetje in de buurt kwam waren de Castlevania games voor Gameboy Advance. De 3D Castlevanias voor de PS2 vond ik maar Devil May Cry ripoffs. Lords of Shadow was een stap in de goede richting. Alleen jammer dat ze dat met deel 2 een beetje hebben verkloot.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 12 juli 2015 12:15
    De games op de Nintendo DS waren best ok.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Charles_Cash

    • 12 juli 2015 12:59
    Hoi Gamer.nl. Ik zou de Prince of Persia-reeks wel eens in Reload willen zien. Inclusief toekomst verwachting. Persoonlijk vind ik dat echt een toffe gameserie.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MichelMusters

    • 12 juli 2015 14:18
    Het is niet helemaal wat je bedoelt, maar we hebben de eerste game wel eens in de Reload meegenomen:

    https://gamer.nl/articles/achtergrond/terugblik-prince-of-persia/

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Charles_Cash

    • 12 juli 2015 15:41
    Koel, ga ik zeker checken!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ali3n8tor

    • 12 juli 2015 20:36
    Pff moeilijk , ik heb hem 18 jaar geleden in het japans uitgespeeld , ik moet mijn originele Indonesische bootleg op zilver hier nog ergens liggen.. ;) Ik speel hem sindsdien elk jaar wel een keer uit , en verveelt nooit. Tijdloze titel.

    Heel toevallig ben ik er nu mee bezig , maar dan op de Vita (PStv) , in de vorm van de psp versie in Castlevania chronicles, waar de algehele game (SOTN) een unlockable is.. en een bewerkte versie is met items die ontbraken in de originele release en een paar extra playable characters.. (dus een reden om hem weer uit te spelen was geboren..) Zo lijp ben ik dus van deze game ;)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • bigds9fan

    • 13 juli 2015 12:40
    Heb het origineel nog (ooit 140 Gulden 2dehands voor betaald) en het is gewoon een van de beste zoniet DE beste PSone game ooit gemaakt.

    De muziek, de animaties, de soepele besturing van Alucard, de grootte van de game, het is allemaal even indrukwekkend. Dit is gewoon DE ultieme Castlevania experience.

    De DS games hebben hierop voorgeborduurd en het menu scherm is wat beter. Zo heb je categorieen voor wapens, items, usables wat Symphony niet heeft, daar zit alles door elkaar heen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Vermillion

    • 13 juli 2015 14:41
    Ja man. Op marktplaats vragen ze 100 tot 150 euro voor de PS1 versie. Gaat te ver man. Koop dan gewoon Dracula X chronicles voor 20 euro voor PSP. Dan heb je Rondo of blood, de remake van rondo of blood en symphony of the night op 1 disc. Kreeg laatst nog ruzie met een idioot op marktplaats die 100 euro vroeg voor Aria of sorrow voor de GbA. Terwijl dat spel helemaal niet zeldzaam is en hooguit 30 euro waard is. Heb hem via iemand anders voor 20 geregeld. Wat een gek was dat man. Hij begon gelijk te schelden omdat ik zei dat ik dat bedrag te hoog vond.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • bigds9fan

    • 15 juli 2015 09:40
    Maar er gaat niets boven het origineel. ;-)

    Toen ik de PSone versie kocht was dit ook nog de enige versie.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • bigds9fan

    • 15 juli 2015 09:40
    Maar er gaat niets boven het origineel. ;-)

    Toen ik de PSone versie kocht was dit ook nog de enige versie.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Bonecrusher1973

    • 14 juli 2015 21:34
    Tja, en als je denkt dat je hem uitgespeeld hebt, guess again…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.