De vergelijking met de Wii is al snel getrokken, maar dat was ook al het geval op de E3 van vorig jaar toen PlayStation Move (toen nog naamloos) voor het eerst het daglicht zag. Dat Sony dit nu zelf ook doet, is een aparte manier van marketing. De vraag is of Sony zich met Move ook wil richten op dezelfde doelgroep als Nintendo. De grootste doelgroep van Nintendo is de casual markt en in hoeverre wil deze groep consumenten investeren in een PlayStation 3 en Move? Grootste struikelblok voor hen is de prijs, want Sony is ten opzichte van de concurrentie nog altijd de duurste.

Sony's "It Only Does Everything"-campagne is deels al gericht op de casual markt en voor die markt presenteert men nu ook motion control. Tel daar leuke, innovatieve games bij op met spetterende graphics en geluid, en je hebt een ervaring van een ander kaliber. Sony heeft ondersteuning voor grote titels als SOCOM 4 en Little Big Planet aangekondigd en daarnaast lieten ze ook nog een scala partygames zien. De sportgame heeft misschien een hoog Wii Sports-gehalte, maar het werd meteen duidelijk dat Move enorm veel potentieel heeft. Voor het eerst worden de bewegingen die spelers uitvoeren één-op-één omgezet naar de actie op het scherm. Geweldig om te zien hoe een speler in een boksgame een achterwaartse stoot geeft en het personage in de game dit ook exact uitvoert. Als we terugblikken naar het boksspel in Wii Sports wordt al snel duidelijk dat het een wereld van verschil is. Wii Sports registreerde niet altijd alle bewegingen, waardoor de actie op het scherm wel eens verschilde van wat er in de werkelijkheid gebeurde. Het draait bij bewegingsbesturing immers toch om de illusie dat de echte bewegingen van de speler omgezet worden in acties van het personage in de game.

Audiovisueel Superieur

Wat Sony heeft laten zien op de GDC lijkt voornamelijk innovatie op het gebied van technologie, en tot dusver nog niet in gameplay. Er werden voornamelijk games getoond die sterk lijken op titels als Wii Sports en Mario Party. Met als verschil de superieure audiovisuele presentatie en de precisie van de controller. Hardcore gamers lopen waarschijnlijk niet echt warm voor dit type games, maar het vooruitzicht van een game als Resident Evil met responsieve, precieze motion besturing maakt velen wel nieuwsgierig naar wat er mogelijk is.

SOCOM 4 ondersteunt zowel de motion controller als de reguliere DualShock 3-controller en dit lijkt een goede keuze omdat Sony hierdoor zowel de casual als hardcore gamers aan zich bindt. Sony’s doel met de PlayStation Move is een brug te slaan tussen de hardcore en casual gamers, en de opzet van SOCOM 4 lijkt hiervoor een juiste keuze.

Sony heeft op de GDC vooral een fundering gelegd voor de PlayStation Move en het concept uitgelegd. Het is nu aan Sony zelf en ontwikkelaars om iets te doen met deze indrukwekkende technologie. Het is niet het doel van Sony om na de release van Move enkel games als Move Party uit te brengen en zich op de casual markt te storten. Juist het slaan van die brug tussen hardcore en casual gamer moet op een andere manier gebeuren en PlayStation Move doen onderscheiden van de concurrentie.

Concurrent Wii

De technologie en het mogelijke succes van PlayStation Move wordt hierin gesterkt door twee beperkingen die ontwikkelaars signaleren op de Wii. Ten eerste is de technologische grens van de Wiimote in veel gevallen niet precies genoeg. Het houdt bij de meeste games op bij het bewegen van de controller in een bepaalde richting. Dit wordt meestal wel goed geregistreerd, maar echt precies is het nooit geweest. Met Wii MotionPlus probeert Nintendo hieraan te werken en games die gebruik van maken van Wii MotionPlus, zoals GrandSlam Tennis en Red Steel 2, besturen aanzienlijk beter. Helaas maken nog lang niet alle games die uitkomen op de Wii gebruik van deze techniek en is het ook niet mogelijk om games die eerder zijn uitgekomen te spelen met MotionPlus.

Ten tweede is er de technologische grens van de console zelf. Ontwikkelaars hebben te maken met een relatief lage standaard qua graphics en geluid, waardoor er bij de meeste games voor een zeer specifieke artistieke stijl wordt gekozen. Dit is niet echt een probleem, maar velen hebben de mening dat er vooruitgang kan worden geboekt op dit gebied. Misschien deelt Nintendo die mening zelf ook wel. Misschien vragen ze zich wel af: blijven we niet te lang stil staan bij de Wii en de SD generatie?

Een gevolg van teveel focus op de casual markt door Sony zou kunnen zijn dat veel third-party-ontwikkelaars, zoals dat ook bij Nintendo is gebeurd, afstand doen van het produceren van games op het systeem. Natuurlijk heeft Sony altijd nog hun standaard controller om op terug te vallen. Alle eerste stappen zijn moeilijk, zo ook voor Sony en hun reis naar de wereld die de casual markt heet, ook al hebben ze natuurlijk kunnen leren van de fouten van Motion Control-pionier Nintendo. Als Playstation Move in de herfst uitkomt in Nederland kunnen we met eigen ogen en handen ervaren hoe de motion controller van Sony speelt.

Dit artikel is geschreven door Marvin van Kempen en Paul Mulders.