Met The Eye of Judgment verscheen het eerste volwaardige spel voor de PlayStation Eye, de opvolger van de EyeToy voor de PlayStation 3. Iedereen die nu wel uitgekaart is, wil misschien meer software om het apparaatje mee te gebruiken. Gelukkig is de PlayStation Store heden ten dage gevuld met een handjevol PS Eye-titels. Wij speelden ze en vertellen je er meer over. Trials of Topoq Een 'ballenrolspelletje', dat is wat Trials of Topoq is, net als bijvoorbeeld Monkey Ball en Kororinpa. Er zit nog een of ander episch verhaal achter, maar dat komt een beetje vreemd over als je puur en alleen bezig bent om je balletje door de levels te leiden. Deze levels bestaan uit grote kastelen, waarbij je de bal van trappen en langs torens laat rollen, af en toe draken ontwijkend of kisten vernietigend. De besturing zit best wel geinig in elkaar. Je begeeft je bal telkens op een vierkant vlak, dat uit een groot aantal blokjes bestaat. Elk vlak laat jou, de speler, zien en is manipuleerbaar. Door bewegingen te maken laat je de blokjes van het vlak ophogen, zodat je als het ware hellingen kunt maken, waardoor het balletje een bepaalde kant op rolt. Het is dan ook slim om met twee handen te werken, waardoor je het balletje in kunt sluiten en makkelijker een bepaalde richting op kunt laten rollen. Jammer genoeg werkt de besturing in veel gevallen nogal stroef. Door de tijdslimiet moet je goed doorspelen om de (meestal korte) levels door te spelen, maar vaak genoeg ben je als een gek aan het bewegen, terwijl de blokjes niet doen wat je wilt. En met een licht tikje gaat de bal dan plots wél rollen. Je hebt niet zoveel precisie dat je de bal echt vloeiend door het level kan rollen, iets dat wel zou moeten. Want je moet bijvoorbeeld draken ontwijken, kisten slopen en over bewegende vlakken rollen, waarbij je de precisie die bijvoorbeeld een Wii-besturing biedt, heel erg mist. “Trials of Topoq zit redelijk goed in elkaar en heeft aardig wat levels te bieden, maar het geheel wordt veel te veel gehinderd door de besturing, waardoor je veel te moeilijk zit te doen om iets dat makkelijker zou moeten zijn.” Operation Creature Feature De Blurbs zijn in grote problemen! Hun vredige bestaan is op brute wijze verpulverd en het kleine groepje gekleurde wezentjes dat de harde hand der vijandige onderdrukking heeft kunnen ontsnappen, is in het geheim samen gekomen om zich te verenigen tegen de tiran. De knappe koppen van de Blurb-verzetsbeweging Alien Libaration Front hebben een machine ontwikkeld waardoor de overgebleven Blurbs gered kunnen worden van de onderdrukking. De bestuurder van de machine ben jij en het komt erop neer dat je de wezentjes door middel van lichaamsbewegingen over het scherm manoeuvreert. De besturing werkt simpel: wanneer je een beweging maakt in de buurt van een Blurb, blijft deze aan je vast kleven. Het doel van de game is om in elk level zoveel mogelijk Blurbs naar het einde te loodsen. Dit gaat gepaard met allerlei hindernissen, obstakels en gevaren, en bovendien moet je rekening houden met een strikte tijdslimiet. Je zult dan ook zo snel mogelijk de Blurbs op een zo goed mogelijke wijze door de uitdagende levels moeten loodsen. Er zijn slechts een vijftal levels, die wel allemaal opgedeeld zijn in sublevels, maar door de geoefende speler al binnen een uur uitgespeeld kunnen worden. Als je lengte zoekt in een spel (voor zover je dat kan verwachten voor een goedkoop PSN-spelletje), zoek dan verder, want dat is een zwak punt van Operation Creature Feature. De levels zelf zijn tamelijk vermakelijk, wat mede te danken is aan het aantrekkelijke grafische stijltje waar de game gebruik van maakt. Bovendien ontlenen de levels hun thema aan de verschillende elementen. Zo zijn je Blurbs in het ijslevel veranderd in ijsblokjes, die je over het gladde ijs richting hun doel moet glijden. En in het laatste lavalevel zullen je geliefde wezentjes al snel verfikken als je ze niet in een rotvaart bij de lava weghaalt. De besturing werkt tamelijk goed, hoewel je soms net iets teveel precisie en snelheid nodig hebt, iets dat een besturing met de PlayStation Eye simpelweg niet kan bieden. Het is bovendien grappig dat je je gehele lichaam kunt gebruiken om de wezentjes te bewegen. Zo kun je ze van je ene hand naar je andere hand overpakken en ze misschien nog een stukje met je hoofd verplaatsen. De levels lijken ook zo ontworpen te zijn, dat je niet slechts met één hand er doorheen fietst. “Operation Creature Feature is een vermakelijk, maar erg kort spelletje. Hoewel de besturing niet in elk level honderd procent naar tevredenheid werkt, is het geheel toch verbazingwekkend goed geïmplementeerd. De stijl van de game en de leuk ontworpen levels maken genoeg goed om de game aan te raden voor PlayStation Eye-bezitters die wanhopig op zoek zijn naar iets nieuws voor hun speeltje.”De PlayStation Eye hoeft niet per definitie gebruikt te worden om pure games mee te spelen. Andere applicaties zijn ook mogelijk, die niet meteen als een spel beschouwd te hoeven worden. De onderstaande drie stukjes software zullen we dan ook niet met een cijfer beoordelen, omdat deze applicaties niet te beoordelen zijn met de maatstaven waarmee we normaal gesproken spellen een cijfer geven. Je zult het dus moeten doen met een beschrijving plus een stukje subjectiviteit en daaruit je eigen oordeel moeten vellen. Tori Emaki Tori Emaki is het beste te beschrijven als een interactief schilderij. Je bestuurt een zwerm vogels die zich door een geschilderd Oud-Japans landschap begeeft. Dit doe je door een klein puntje op het scherm te sturen met bewegingen, waarna de vogels richting dit puntje vliegen. De vogels vliegen langs bergen, een zee, dorpen en veldslagen. De tekenstijl is mooi verwezenlijkt en door een combinatie van kleuren, stijl en muziek slaat deze applicatie de juiste toon aan. Wanneer je met de zwerm vogels één van de elementen (zoals water of vuur) op het schilderij raakt, dan verandert de toon van de kleuren. Het schilderij kan bijvoorbeeld met allerlei groentinten bedekt worden. Jammer genoeg heb je tamelijk snel het hele schilderij gezien en is er verder niet echt veel te doen. Tori Emaki is geen game, maar een leuk stukje interactieve kunst. Aqua Vita Als je een fervent vis-fanboy bent, is Aqua Vita een no-brainer. Maar vrijwel alle bezitters van een PlayStation Eye zullen even achter hun oren moeten krabben over de eventuele aanschaf van Aqua Vita. Je beeld wordt met visjes gevuld en deze kun je over het scherm laten bewegen met verschillende bewegingen. Je kunt zelf selecteren welke vissen je wel en niet in je digitale aquarium wilt laten zwemmen. Behalve de vissen aantrekken of opjagen, is er eigenlijk niets te doen in Aqua Vita. Mesmerize De kleuren- en geluidsapplicatie Mesmerize lijkt vooral geschikt voor de drugsgebruikers onder ons. Aangezien ondergetekende geheel clean is, kan daarover geen oordeel geveld worden. Door bewegingen te maken kun je allerlei kleurenpatronen op het scherm laten verschijnen. Er zijn verschillende scenario's, zoals de optie om een graslandschap of een stedenlandschap te maken. Dit moet je vooral abstract zien, want de kleurtjes en de vormen doen nog het meeste denken aan Windows Media Player. Mesmerize maakt niet alleen gebruik van beweging, maar ook van geluid. Zo kun je het beeld dat je gecreëerd hebt met je bewegingen in sommige scenario's laten stilstaan door een hard geluid te maken. Al met al weet Mesmerize niet heel erg veel te boeien. Het is grappig om de verschillende effecten te zien en om het beeld te manipuleren met je bewegingen, maar het blijft oppervlakkig en je hebt het al snel gezien.