In mijn omgeving kende ik een paar mensen die de Ouya via Kickstarter hadden besteld. Het waren ontwikkelaars en een enkele gamer, die allemaal dachten dat de Ouya heel groot kon worden. Een console met krachtige hardware die alleen maar Android-games zou draaien die in beginsel gratis te spelen zijn? En hij is helemaal naar eigen wens te hacken? En je kunt er ook de normale Android-versie op draaien? Zo'n console moet door zijn diversiteit gewoon een succes worden.

De Ouya werd geplaagd door productieproblemen. Toen veel backers in de zomer van 2013 nog op hun Android-console aan het wachten waren, was ik bij een Ouya-feestje op de E3 waar ze de apparaten aan willekeurige passanten weg gaven. Ook ik, die maanden daarvoor mijn Ouya had besteld, had 'm nog niet ontvangen. En in plaats van het productieproces weer op de rails krijgen, software-updates verspreiden om de vele bugs te verhelpen of gewoonweg hun klanten informeren over de lange leveringstijden, dronken ze om half twee 's middags biertjes in het zonnige Los Angeles.

Ouya

Het falen van de games

Het probleem van de Ouya (lees ook onze review) was het gameaanbod, dat naast te karig ook te amateuristisch was. De gamewinkel van de Ouya voelde als een speelparadijs voor amateurontwikkelaars, die al hun probeersels in een online winkel konden dumpen. Dat gebeurt bijvoorbeeld ook bij Google Play, de officiële app-winkel van Google, maar daar zijn ook veel kwalitatief hoogstaande games te vinden. Dat miste de Ouya: de goedkope console had geen exclusieve games die zowel spelers als ontwikkelaars naar de Ouya trokken.

Het afgelopen jaar zijn er eigenlijk geen dergelijke exclusieve en vooral kwalitatief hoogstaande games aan de online winkel van Ouya toegevoegd. De winkel bestaat nog steeds uit veel geporte mobiele games, zoals Canabalt, No Brakes Valet en Sonic the Hedgehog 4. In totaal zijn er nu een kleine 800 games beschikbaar. Van al die games zijn er maar weinig die écht gebruikmaken voor de twee voordelen van een console: een controller en tv-scherm. En dat zijn toch de twee belangrijkste redenen waarom je een game op de Ouya in plaats van op tablet of smartphone speelt. Maar geef gameontwikkelaars eens ongelijk als ze liever gewoon voor Android ontwikkelen en de game even snel porten naar Ouya. Die eerste doelgroep is namelijk een stuk groter.

Ouya

Een van de weinige games die écht valt te waarderen, is BombSquad. Of Super Crate Box. Maar alleen voor die twee games, die je vooral even tussendoor wilt spelen, start ik de Ouya niet op. Ook voor de emulatie van oudere Game Boy-, PlayStation- of SNES-games, een ander onderdeel waar ik de Ouya uitermate geschikt voor vond, gebruik ik de console steeds minder. Ik kan het niet meer opbrengen om een paar uur op de bank te zitten om even Pokémon Blue te spelen. Ook vind ik het vooral leuk om dergelijke games - of het nu mobiele of oudere geëmuleerde games zijn - onderweg te spelen. Uiteindelijk heb ik mijn oude grijze Game Boy uit de kast gehaald en is er steeds meer stof op mijn Ouya komen te liggen.

Streaming en media

Naast games gebruikte ik mijn Ouya nog voor een belangrijk ander onderdeel: het streamen van media. Want hetgeen ik miste bij de games, vulde ik via Plex of XBMC, beide mediacentersoftware waarmee je bijvoorbeeld films van je pc of laptop naar de tv kon streamen. Met de controller kun je door de beschikbare content navigeren, een video afspelen of extra afspeelopties aanpassen. Het werkte niet ideaal, maar ik vond mijn Ouya toentertijd geweldig voor streaming. Ik heb de kleine console toen ook een paar maanden intensief gebruikt voor het streamen van media, tot ik de Chromecast kocht.

De Chromecast nam voor mij alle functionaliteit van de Ouya weg. Het hdmi-stickje van Google waarmee je content van onder andere YouTube, Netflix en Plex naar de tv kunt streamen, werkt zo veel sneller en beter dan de goedkope Android-console. Daarnaast gebruik je bij de Chromecast een smartphone of tablet als afstandsbediening. Een veel logischere optie dan de controller van de Ouya, die het besturen van media nogal ingewikkeld maakt.

Oude hardware

Ook de hackbaarheid en de mogelijkheid om de kale Android-versie op de Ouya te draaien, hebben mij er niet van overtuigd om de console weer te gaan gebruiken. Dat komt ook grotendeels door de hardware van de Ouya. Een Tegra 3-chip en 1GB aan werkgeheugen was tijdens de introductie het beste dat je kon krijgen, maar tijdens de uitlevering was de hardware eigenlijk alweer verouderd. Zo snel gaat het in de wereld van smartphones en tablets, waarbij de hardwaredrang pas dit jaar voor het eerst iets verzadigd is. Ouya was gewoonweg te vroeg met het uitbrengen van hun console.

Maar was de Ouya dan ook geslaagd als het nieuwere en betere hardware zou krijgen? Zowel het team achter Ouya als ik denken van niet. De mensen achter Ouya hebben inmiddels besloten om zich meer te richten op het gameplatform dan de hardware, wat eigenlijk het falen van de Ouya als gameconsole bevestigt. En dat ligt puur aan Ouya als console, want andere consoles - neem de Xbox One en de PlayStation 4 - laten zien dat er nog genoeg vraag is naar apparaten waarmee je in de huiskamer kunt gamen.

Ouya

Wat was het probleem?

De Ouya probeerde eigenlijk een probleem op te lossen dat niet bestond: om de ervaring van mobiele games naar de huiskamer en het grotere scherm te brengen. Wat de mensen achter Ouya vergeten, is dat variaties in schermgroottes en de flexibiliteit en draagbaarheid van mobiele apparaten juist voor het succes van mobiele games zorgen. Ook het idee om free-to-play-games, met al die vervelende in-app-aankopen en pay-to-win-modellen, naar de tv te brengen lijkt mij een verkeerde keuze voor consoles. Gamers gaan juist een avondje op de bank zitten om te genieten, niet om door in-app-aankopen te worden gestoord.

Eigenlijk zag je de problemen van Ouya al van mijlenver aankomen. Iedereen hoopte op een revolutie in de gamewereld en een opmars van mobiele games in de huiskamer. Want hoe tof zou het zijn om Angry Birds op je tv te spelen? Nou, niet tof genoeg dus. Voor alles wat de Ouya biedt, is er een beter alternatief. Je smartphone of tablet, de Chromecast, een hdmi-stick met Android of voor de avonturiers een Raspberry Pi met Android. En dan kun je na een jaar concluderen dat de Ouya zowel als game-, media- en Android-platform gewoonweg heeft gefaald.