Gamer.nl duikt in de wereld van Warhammer Online: The Age of  Reckoning. Regelmatig houden we je op de hoogte van onze avonturen.Deel 1: De eerste stappen in Warhammer Online Deel 2: Role-Play servers en dronken reuzen Deel 3: Als toerist door Inevitable City Deel 4: Moorden op het slagveld, relaxen in The Viper's Pit Deel 5: Een cape staat iedereen Moorden op het slagveld, relaxen in The Viper's Pit In mijn vorige stukje kon je lezen dat een opgesloten oude geit mij smeekte hem te bevrijden in ruil voor een sleutel die naar een kist met goud zou leiden. Dat er alleen maar oude paperassen in zaten, zit mij nog steeds dwars. De volgende keer dat hij opgesloten zit, laat ik hem dus lekker stikken. En daarom ga ik in mijn eerste scenario extra mijn best doen om het vooral de Empire moeilijk te maken.

Na ellenlang wachten is het eindelijk tijd om de scenario genaamd Nordenwatch, een niet veel vrolijker gebied dan Nordland, onveilig te maken. Eenmaal binnen word ik in een team met een aantal andere spelers gezet. Als ik op de kaart kijk, valt het me op dat er hier drie plaatsen overgenomen kunnen worden door een factie: The Barracks, The Fortress (ontmoetingsplek voor beide facties in het begin) en The Lighthouse. Een overgenomen plaats geeft punten en hoe meer plaatsen er overgenomen zijn, hoe meer punten de factie krijgt. De factie die het eerst 500 punten haalt, wint. Elke speler lager dan rang acht krijgt een 'buff' genaamd Bolster, die zijn status naar rank acht verhoogt zodat het slagveld wat meer gebalanceerd is.

Als ik eindelijk dood en verderf mag gaan stichten, word ik geblokkeerd door een paar medespelers die niet beginnen te lopen. Ik ben verbaasd, waarom kan ik niet door ze heen? Het feit dat je niet door anderen heen kunt lopen in een scenario moet blijkbaar voor de nodige extra spanning en realisme zorgen. Spelers in de frontlinie kunnen dus niet meer zomaar wegrennen. Het slagveld begint pas echt als Destruction en Order elkaar bij The Fortress tegenkomen. Vanwege een schaarste aan helers bied ik mij maar aan, mede omdat ik dan lekker in de achterste linie kan blijven.

Het is overduidelijk dat van de Order de zogenaamde Ironbreakers veel te sterk zijn. Een aantal van mijn maten waren zeker een minuut of twee lang aan het inhakken op hen, dus hopelijk snapt Mythic dit ook en worden alle klassen wat meer gebalanceerd. We winnen deze slag echter wel, waarna we de mogelijkheid hebben om alle plaatsen over te nemen. Opvallend is dat je bij iedere gedode vijandelijke speler ervaringspunten en renown-punten krijgt. Voor renown-punten heb je een aparte ervaringsbalk (die tot rang 80 zal gaan). Bij elke nieuwe rang kun je nieuwe nieuwe passieve vaardigheden en uitrusting kopen. Tevens krijg je bij iedere tien rangen een nieuwe titel.

Nadat we de Order een verpletterende nederlaag hebben gegeven, is het weer tijd om wat opdrachten te gaan doen. Ik besluit af te gaan reizen naar The Marshes of Madness. Eenmaal aangekomen pak ik wat opdrachten mee. Het gebied bestaat uit een moeras, met veel kronkelige bomen en een chemisch tintje. Het is wel wat kleurrijker dan Nordland, maar dit is nog niet bepaald de plaats waar ik graag op vakantie zou willen gaan. Terwijl ik voor mijn opdrachtgever baarden aan het afhakken ben van dwergen in een dichtbij gelegen kamp, val ik opeens door de grond heen. Alles boven mij hangt in de lucht: bomen, huizen, katapulten, en zelfs die baardloze bierdrinkers.

Eenmaal weer in de normale wereld krijg ik het bericht dat The Inevitable City naar rang twee is gepromoveerd. Meteen ga ik er heen, want nu is The Viper's Pit open! Dit is de ontmoetingsplaats van de Destruction. Hier kun je verkopers van renown-uitrusting vinden, evenals de mogelijkheid om naar alle gebieden af te reizen via een zogenaamde Flight Master. Wat mij wel tegenvalt is dat The Viper's Pit een openbare hal is: als je de hal betreedt, kom je dus ook spelers uit andere Guilds tegen. Tenslotte is er ook nog een speciale hal voor guild-officieren en hoger. Mij rest dus het lief aankijken van de guild leader voor promotie.