Kami Retro (iPhone €1,59)

De bijzondere ‘retro in een modern jasje’-look is gelukkig niet het enige dat Kami Retro aantrekkelijk maakt, maar wel het meest in het oog springende. Alles is opgebouwd uit kleine, enkelkleurige kubusjes wat het idee geeft van driedimensionale pixel-art zoals we dat ook zagen in 3D Dot Game Heroes en Picross 3D. Het komt allemaal tot leven doordat zowel voor- als achtergrondelementen aandoenlijk heen en weer wiegen. De stijl heeft ook een nadeel: het spelbeeld is bijzonder druk, waardoor het onderscheid tussen de voor- en achtergrond soms moeilijk te maken is en je sommige elementen makkelijk over het hoofd ziet.

 

Verder is Kami Retro een slimme puzzel-platformgame waarin je vier mannetjes na elkaar van het groene naar het rode deurtje moet loodsen. Voordat je ze loslaat kun je verschillende elementen in het level verplaatsen, zoals een springplank en een ventilator, die nodig zijn om het doel te kunnen bereiken. Vervolgens moet je ook nog de sprongen van de kereltjes uitvoeren door met je vinger strepen te trekken over het touchscreen, waarbij een langere streep een hogere sprong betekent. Dit werkt vrij natuurlijk, al is het soms lastig inschatten hoe ver het poppetje daadwerkelijk zal springen. Kami Retro komt wat voorspelbaar op gang, maar de latere puzzels bieden genoeg uitdaging en complexiteit om je heel wat uurtjes zoet te houden.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif


 

Minotron 2112 (iPhone €1,59)

Kami Retro mag dan ‘Retro’ in zijn naam hebben, Minotron 2112 is écht retro. Van de hand van Jeff Minter, bekend van klassiekers als Gridrunner en recenter Space Giraffe. Minotron 2112 is onderdeel van het Minotaur-project, waarin games zullen verschijnen in de kenmerkende stijl van verloren spelplatformen, maar dan wel aangepast aan de wensen van hedendaagse gamers. Minotron 2112 laat goed zien wat dat inhoudt door een onvergeeflijke arcadegame te combineren met een bijzonder intelligent en vergeeflijk savesysteem. Van elk level wordt een ‘beste toestand’ bijgehouden, van waaruit je verder kunt spelen. Begin je opnieuw, dan wordt je beste toestand alleen overschreven als je het ook daadwerkelijk beter doet. Kun je de eerste paar levels al vrijwel perfect, dan hoef je die dus niet steeds opnieuw te doen maar kun je verder gaan op de plek waar het voor jou uitdagend wordt.

 

Verder is Minotron vooral simpel schieten op alles wat beweegt, met veel bonussen, veel vreemde vijanden en objecten en, typisch Minter, veel herkauwers. De besturing is aardig overgezet naar het touchscreen, waarbij je met de ene vinger loopt en met de andere vinger aangeeft in welke richting je onophoudend wilt schieten door een lijn in die richting te tekenen. Het werkt intuïtief en heeft als voordeel dat de tweede vinger niet continu op het scherm ligt. Toch ontkomen we niet aan de indruk dat Minotron 2112 pas écht uit de verf komt met een knoppenbesturing.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif


 

Liqua Pop (iPhone €1,59)

Dat de mogelijke variaties op het aloude ‘kleurtjes combineren’ nog niet op zijn bewijst Liqua Pop, dat vooral met zijn presentatie hoge ogen gooit. Dit keer geen gekleurde blokken in een raster, maar vloeibare druppels die zich ook echt als zodanig gedragen. De druppels kunnen prachtig soepel door elkaar heen getrokken worden en gelijke kleuren combineren tot nog grotere druppels. Door te schudden spatten grotere druppels en hoe meer combinaties er gemaakt zijn, hoge groter de combo wordt.

 

Buiten de presentatie om weet Liqua Pop echter niet lang te bekoren. De tactische diepgang is daarvoor te summier, wat mede komt door het erg kleine speelveld. Wel biedt het spel een soort zen-ervaring met de rustige muziek en de souplesse waarmee je de druppeltjes met elkaar combineert.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif


 

Paper Train (iPhone €0,79, iPad €2,39)

Tegenwoordig hebben alle spelletjes waarbij ruitjespapier als achtergrond wordt gebruikt en de graphics eruit zien als een kleutertekening ‘Doodle’ in hun naam, omdat ze dan misschien gekocht worden door de fans van het overhypte Doodle Jump. Paper Train heeft ook ruitjespapier, maar doet niet mee aan het gedoodle en dat siert het spel. Het is een simpel puzzelspelletje dat vooral draait om timen, inschatten en vooruitkijken. De bedoeling is om treinen veilig naar hun eindbestemming te leiden zonder ze op één van de wissels of kruisingen te laten crashen.

 

De enige inbreng die je als speler hebt is het omzetten van seinen, waarmee je een trein tijdelijk de halt kunt toezeggen. Je dient echter wel snel en efficiënt te zijn, want nieuwe treinen blijven binnenkomen en het aantal seinen is beperkt. De levels zijn echte puzzels, waarbij de doorkomst van treintjes op elkaar is afgestemd zodat er altijd een oplossing is. Na een twintigtal treinen zit de puzzel erop. Faal je halverwege, dan kan het wel vervelend zijn om opnieuw te moeten beginnen, aangezien het verloop hetzelfde zal zijn. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Flight Control. Voor €0,79 een prima tijdverdrijf, maar de drie keer duurdere HD-versie biedt te weinig extra’s om die prijs te rechtvaardigen.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif


 

Stellar Escape (Android €1,01)

Met een verhaal dat via het menu op eigen gelegenheid is op te roepen, zal het je niet verbazen dat Stellar Escape niet om plotontwikkelingen en intriges draait. Het exclusieve Android-spel sleurt je het liefst zo snel mogelijk zijn vijftien levels in, waar je zelf alleen nog hoeft te springen, duiken of sliden. Je moet ontsnappen uit een ruimteschip en komt op je weg naar buiten een hoop obstakels tegen. Hordes op de grond en uit het plafond stekende panelen staan een veilige uittocht in de weg. Wil je een van de levels tot een succesvol einde brengen, dan zul de verschillende acrobatische bewegingen vloeiend aaneen moeten schakelen, wat met ieder volgend level weer een stukje moeilijker wordt. Tegen een obstakel opbotsen mag, maar niet te vaak: three strikes and you’re out.

 

Grafisch doet Stellar Escape weinig verkeerd, al kan het gebruikte ontwerp nu niet bepaald inspirerend genoemd worden. Wat je wel soms in de weg staat is de besturing. De icoontjes om je personage te laten springen, schuiven of duiken staan op zich dicht genoeg op elkaar, maar toch net te ver weg om ze met een vloeiend automatisme af te wisselen. Vooral de latere levels vragen daar wel om, wat na de zoveelste mislukte poging toch een beetje frustratie met zich meebrengt. Heb je het gehad met deze (wellicht te) lastige levels, dan kun je er ook voor kiezen om met de endless-mode aan de slag te gaan. Daar komt zoals de naam al doet voorspellen geen einde aan, maar door zijn willekeurige opbouw loop je niet steeds tegen hetzelfde knelpunt aan. Uiteindelijk bepaalt je doorzettingsvermogen hoe lang je plezier gaat hebben aan Steller Escape. Aan de game zelf zal het in ieder geval niet liggen.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif


 

Chalk Ball (Android €1,49)

Waar de ontwikkelaar van Stellar Escape er niets in zag om verhaal en gameplay te verweven, daar pakt de studio achter Chalk Ball het anders aan. Dat mag, maar kom op, een plot dat draait om balletjes krijt? Het was niet onze keus geweest, maar gelukkig maakt de gameplay veel goed. Het is aan jou om de achtervolging van een slecht krijtballetje door een ander, veel liever balletje in goede banen te leiden. Die banen maak je door met je vinger over het touchscreen lijnen te tekenen. Let daarbij wel op dat je niet te hard van stapel loopt: het krijt waarmee je de lijnen tekent raakt vrij snel op en heb je niets meer over, dan valt het balletje van het bord af.

 

In de adventure-modus is het de bedoeling om je krijtballetje tegen een ster te laten stuiteren, die zich aan het einde van ieder level bevindt. Tot je daar bent, zul je door lijnen te tekenen de bal binnen de contouren van het krijtbord moeten houden. Dat lijkt makkelijk, maar gaandeweg komen er steeds meer andere balletjes in het spel, die bijvoorbeeld de zwaartekracht beïnvloeden of je hoeveelheid krijt halveren. Een alternatief voor de verhalende levels is de Survival-modus. Daar gaat het enkel om zoveel mogelijk punten verdienen. Chalk Ball is een simpel maar leuk spel; simpel in zijn presentatie, leuk in hoe het zich laat spelen. Het enige probleem: anticiperen op waar het krijtballetje naar toe stuitert maakt dat je langere lijnen wilt tekenen dan het spel toelaat. De oplossing: heel zuunig zijn.

http://www.gamer.nl/img/layout/cijfers/cijfer-medium-8.gif