De zon, het zou verboden moeten worden. Zodra je een stap buiten de deur zet is 'ie verdwenen, maar lig je nog in je bed, dan weet 'ie je altijd te vinden. Larry lag nog horizontaal op z'n matras, maar zijn favoriete lichaamsdeel had de kop alweer opgestoken. De vlaggestok mocht dan overeind staan, er was niemand die de vlag wilde hijsen. Loveage droomde met de zon in z'n gezicht weg en dacht aan de avonturen die zijn legendarische oom alijd beleefde. Het viel niet mee om de neef van de bekende Larry Laffer te zijn. Net alsof Ron Jeremy je oom is.

Iedereen denkt dat je net zo fors geschapen bent als mister Ed, je een rug hebt waar King Kong zich voor zou schamen en je de hele dag bezig bent met het bepleisteren van allerlei schaarsgeklede dames, die je eerst nog een oliecheck hebt gegeven. Het leven van Loveage zag er echter heel anders uit. Hij was een doorsnee student met een meer dan natuurlijke voorliefde voor zijn biologielerares.

Ja, het leven van Larry was alles behalve een wilde orgie. Toch had hij een ongecontroleerde jeuk en dan heb ik het niet over die jeuk op je hoofd. Babes of geen babes, hij moest naar school, althans, de laatste paar uurtjes, de ochtend was namelijk alweer een uur of twee voorbij. Larry rolde voorzichtig z'n bed uit en haaste zich naar de douche om zijn zwetige lichaam van allerlei ongewenste geuren en sporen te ontdoen. Vrouwen die van ongewassen en naar zweet ruikende mannen houden, zijn waarschijnlijk zelf ook niet al te scheutig met water en zeep. Het laatste wat Larry aan zijn kromme haak wilde slaan was een verlopen, slecht onderhouden mossel.

Na de douche kon hij direct naar school. School was voor Larry als een soort nieuwe Wereld, waarbij ongetemde bizons bereden moesten worden, hij als Columbus vreemde gebieden in kaart moest brengen en als het kon ook nog wat scoren. Scoren, DAAR draaide het leven om, maar sinds school stond het scorebord nog steeds op nul. Hij had al genoeg getraind, daar kon het niet aan liggen, maar zelfs de meest fanatieke droogvisser wil z'n hengel wel eens in een diepe vijver gooien.

Larry wandelde rustig de school binnen. Hij deed eigenlijk alles rustig, wat hem ook de bijnaam Luie Larry opleverde. Liever een luie Larry dan een Harige Harry. De deur van het lokaal had hij al opengedaan, de les was zoals gewoonlijk al begonnen, toen hij zich realiseerde dat hij zijn huiswerk niet had gedaan. "Zo Larry, was je ook nog van plan om vandaag te komen?", zei de biologielerares met een stem zo zacht als de 'huid' van een perzik. "Dat ligt eraan wie ik tegenkom", zei Larry terwijl hij de lerares een knipoog gaf en ging zitten.

De les ging over erfelijk materiaal, chromosoompje hier, celletje daar. Te saai voor woorden. Het enige interessante onderwerp met biologie is voortplanting. Waarom werd er niet wat uitvoeriger over dit onderwerp gesproken of nog beter, waarom geen praktijkvoorbeeld. JA, hij zou wel in het midden van de klas een demootje willen geven. Hij zag het al helemaal voor zich. Kaarsjes op de tafels, wat R Kelly op de achtergrond en een groot tijgervel over het bureau van de lerares, die voor de verandering zelf ook haar tijgerpakje had aangetrokken. "Larry, let je wel op!", schalde het opeens naast hem. "Wat, wie waar?", schrok hij wakker. "Nu begrijp ik dat jij je erfelijk materiaal toch niet zal verspreiden, heb tenminste het fatsoen om op te letten", zo vervolgde de lerares haar preek. Dat zou ook wel een mooi scenario zijn dacht Larry, terwijl hij voor zich zag hoe ze als een soort non zijn heilige kruis zou vastpakken. "Heb je het begrepen meneer Loveage, de volgende keer ben ik minder soepel", daar kan ik wel wat aan doen hoor, wilde Larry roepen, maar hij besloot toch zijn woorden in te slikken.

De bel rinkelde en Larry wist dat er weer een dag voorbij was. Hij had nog zo'n 22.000 dagen de tijd om een keer van bil te gaan. Zou het hem lukken of had gewoon de hulp van een buitenstaander nodig. Terwijl hij zijn tas inpakte voelde hij opeens een warme hand op zijn schouder. Een hand die van maar een iemand kon zijn. "Wil je me nog even helpen met een karweitje", vroeg de lerares. Hoe kan hij tegen dit voluptueuze lichaam nee zeggen. Het truitje stond zo strak bij haar borsten dat hij kon zien dat de knoopjes vochten om niet los te schieten. "Wil je helpen om die dozen daar op te stapelen?". "Ja, geen probleem", liet Larry weten. Na een half uurtje stapelen was het karwei alweer geklaard. "Je krijgt wel een stijve nek van dat stapelen", zei de lerares, waarop Larry kortaf "inderdaad" antwoordde.

"Waarom geef je me anders geen massage", zei de lerares met een warme, ondeugende stem. De mond van Larry viel open van verbazing. Er kwam een licht euforisch gevoel in hem naar boven, terwijl hij Rogier Frogier al hoorde zingen "This is the moment..". Langzaam liep hij naar haar toe en legde zijn handen in haar nek. Haar lichaam was warm en hij zette vol kracht zijn trillende vingers in haar en maakte een knedende beweging. Hij had, op zichzelf na, nog nooit iemand gemasseerd. "Ja, daar, ooh, het voelt zo goed", zuchtte ze langzaam, terwij hij kon voelen hoe haar ademhaling dieper werd. De vlinders in Larry's buik kwamen nu ongeveer zijn mond uit. Had hij maar een trainingsbroek aangetrokken, dat zou een stuk comfortabeler geweest zijn. "Heb jij het ook zo warm?", vroeg ze Larry, terwijl ze haar trui uittrok en hij de omvang van haar borsten kon zien. Hij zag zelfs de tepels door de stof heen. Het werd droog in Larry's mond, maar het laatste waar hij aan dacht was water.

"Ga anders op dit kleed liggen." Iets dat hem geen tweede keer gezegd hoefde te worden, terwijl hij zijn shirt uittrok. Voorzichtig liet ze haar vingers over zijn lichaam glijden. Larry was in de zevende hemel en hij wilde er nooit meer vertrekken. "Draai je eens om", hoorde haar hij haar zeggen. Hij kon zien hoe haar borsten bijna uit haar BH vielen, niet dat ze zich daar zorgen over hoefde te maken, want hij zou ze met alle liefde opvangen. "Doe je ogen dicht", fluisterde ze, ik ga je verwennen. Larry wist dat het zover was. Ze kuste hem eerst in zijn nek, ging langzaam via z'n borst naar beneden. Hij merkte dat hij steeds zwaarder ging ademen. Ze frutselde de knoop van zijn broek los en deed langzaam zijn rits naar beneden. Larry kon het niet geloven en deed zijn ogen open om haar hoofd tussen zijn benen te zien. Het enige wat hij echter zag toen hij zijn ogen opendeed, was zijn bed. Het was allemaal een droom geweest...en niet eens een natte.