Op de achterkant van het blu-rayhoesje wordt Halo Legends aangekondigd als een “overweldigend sciencefictionverhaal”. Nu is het “overweldigend sciencefiction”-gedeelte rijkelijk aanwezig, maar van een doorlopend verhaal valt in Halo Legends eigenlijk niet te spreken. Halo Legends is eerder een verzameling van zeven, tien tot vijftien minuten durende verhalen die zich afspelen binnen het Halo-universum, getekend door vijf gerenommeerde Japanse animestudio’s. Vanwege dit gebrek aan cohesie is er ook een sterke wisseling in kwaliteit, wat het logisch maakt de episodes individueel te behandelen.

Het begin

We beginnen bij ‘Origins’ dat, zoals de naam al impliceert, ook het vertrekpunt van de film is. In deze tweedelige episode word je meegevoerd in de gedachtegang van Cortana, de kunstmatige intelligentie van Master Chief. Zij blikt net na het einde van Halo 3 terug op alles wat ze heeft gezien en geleerd gedurende haar korte bestaan. Eigenlijk dient deze episode als een verkapte samenvatting van dat wat zich heeft afgespeeld in de strips, boeken en games. Daarmee is Origins een handig geheugensteuntje voor de fans en tegelijkertijd van cruciaal belang voor eventuele Halo-leken.

De twist van Origins zit ‘m in de tweestrijd tussen realiteit – of wat als realiteit door zou moeten gaan in het Halo-universum – en de interpretaties van Cortana. De vrouwelijke AI-vorm is namelijk in de war en heeft niet lang meer te leven, waardoor de informatie die zij verschiet niet feitelijk juist hoeft te zijn. Zo zien we voor het eerst in de Halo-geschiedenis beelden van het mysterieuze Forerunners-ras, maar of dit de verstrooide perceptie van Cortana is of juist de correcte weergave van Bungie zelf, blijft giswerk. Vooral naar het einde toe wordt duidelijk dat sommige gebeurtenissen niet rijmen met de normale gang van zaken binnen de licentie. Dit maakt van Origins thematisch gezien de meest interessante verhaalgang, hoewel het eigenlijk ook de enige van de zeven is die multi-interpretabel probeert te zijn.

In navolging van Origins vinden we The Duel. The Duel wordt gekenmerkt door een enorm overdreven Japans sausje, een beetje in de trant van een game als Okami. Ook op verhalend gebied wordt er geëxperimenteerd, onder andere door de verschijning van een vrouwelijk Elite-ras. Los van deze overdreven wijze van experimenteren met de bestaande Halo-formule is The Duel uiteindelijk best interessante (en vermakelijke) stof. Je volgt een Elite die zich afzet tegen zijn spirituele leiders, het Covenant. De Elite wordt verstoten en krijgt het groteske Covenant-leger als gevolg achter zich aan. Herkenbaar? Dat zou het voor Halo-fans wel moeten zijn, aangezien deze plotformule ook werd losgelaten op Halo 2. In tegenstelling tot ‘The Arbiter’ uit die game, is de Elite in The Duel veel meer een paria binnen zijn eigen volk. Daardoor is de gekozen invalshoek toch origineel, naast het feit dat de episode prima vermaakt.

Humor
Als derde vinden we Homecoming. Deze episode weet minder te overtuigen. De vrouwelijke Spartan in kwestie gaat op eigen houtje terug naar haar thuisplaneet. Net als de andere Spartans is ze op jonge leeftijd ontvoerd om op de planeet Reach opgeleid te worden tot de ultieme oorlogsmachine. Homecoming is overgoten met een melodramatisch sausje dat niet goed uit de verf komt en een grafisch stijltje dat zelfs voor anime-begrippen vrij generiek is. Het hoofdpersonage komt tijdens het verhaal eigenlijk niet van de grond, waardoor een emotionele of meelevende respons op haar belevingen uitblijft.

Gelukkig gooit het volgende hoofdstuk, Odd One Out, het over een heel andere boeg. Typische anime en flauwe humor blijkt een beter gerecht voor een geslaagde episode. In dit vierde verhaal beleef je de avonturen van de narcistische Spartan 1337 (hier en daar zouden nu al wat wenkbrauwen moeten gaan fronzen), wiens onoplettendheid ervoor zorgt dat hij op een voor hem onbekende planeet belandt. Hier vecht hij tegen een nieuw soort vijand, maar logischerwijze weet de zelfingenomen 1337 er maar weinig van klaar te stomen. De flauwe humor (1337 kijkt zijn ‘prooi’ aan, wijst de lucht in en roept “Oh, hey, what the heck is that!” als afleidingsmanoeuvre) wordt gecombineerd met een overdreven anime-stijltje. Dat past misschien absoluut niet binnen het universum van Halo, maar in de praktijk blijkt dit een heerlijke excentrieke combinatie.

Knallende afsluiter

Odd One Out wordt respectievelijk opgevolgd door The Babysitter en Prototype. Zij zijn beide wederom beladen met emotionele momenten. Je zou in grote lijnen kunnen stellen dat de plotlijn van Homecoming de voetstappen gedrukt heeft voor The Babysitter en Prototype. Toch weten deze twee episodes zich veel beter staande te houden. In tegenstelling tot Homecoming bevatten zij goede actie, juiste spanning en een geslaagde opbouw. Dieper op deze twee verhalen ingaan is ons inziens niet nodig. Niet enkel omdat het plot enorm spoilergevoelig is, ook is de hiervoor benodigde tijd en ruimte beter besteed aan de afsluiter.

The Package bevindt zich net als The Duel aan het alleruiterste van het stilistische spectrum. Waar de andere zes episodes handgetekend zijn, vult The Package het beeld met indrukwekkend computergeanimeerd oorlogsgeweld. The Package is pure, puberale eye-candy met een verhaal dat zich beperkt tot het kaliber ‘Master Chief en zijn team willen iets hebben en schieten daarom op aliens’. Indrukwekkend zijn de camerastandpunten vanuit de Spartan-helm; een één-op-één vertolking van de in-game HUD uit Halo waarin zelfs de crosshairs kloppen. The Package is zonder twijfel – zowel in letterlijke als figuurlijke zin van het woord – een ‘knallende’ afsluiter.

Conclusie
Halo-fan zijnde is een pakketje als Halo Legends een  welkome aanvulling op je bestaande collectie.  Toch valt Halo Legends niet iedereen aan te raden. Waar het voor de kenner een warm bad is, zal een leek vaak met vraagtekens achter gelaten worden. Gelukkig weet de eerste episode duidelijkheid te scheppen, maar het Halo-universum blijft ingewikkeld. Ben je op zoek naar een nieuwe anime-film, wees dan dus op je hoede dat Halo Legends niet voor iedereen weggelegd is. Desalniettemin hebben wij best genoten van deze vertolking van het Halo-universum. De verloop en actie is goed en op een klein misstapje in het midden na, weten vrijwel alle verhalen te overtuigen.