Met vaporware worden producten bedoeld die zijn aangekondigd, maar waar je vervolgens nooit meer wat van hoort. Het product komt niet uit en wordt ook niet officieel geannuleerd: het verdwijnt gewoon stilzwijgend. Vaak wil een bedrijf niet meer herinnerd worden aan hun beloftes en willen ze het product in alle stilte laten sterven. Ze hebben er geen behoefte aan de negatieve aandacht die ze zullen krijgen als ze iets officieel annuleren, maar meestal hebben ze om wat voor reden dan ook geen plan meer om het product nog uit te gaan brengen.

Onopgeloste cliffhanger

In de game-industrie hebben we veelvuldig te maken met vaporware. Uitgevers willen vaak ruim van tevoren beginnen met het adverteren van hun spel, ook al is het op dat moment nog niet zeker hoe het eindproduct er uit gaat zien. Het gaat dan vaak om een korte trailer die vooral bedoeld is als aankondiging om gamers alvast lekker te maken. Soms is de ontwikkelaar al wat verder en kan er zelfs gameplay getoond worden. En af en toe gaat het om een aangekondigd deel in een serie, waar we vervolgens niets meer van vernemen.

Het meest bekende voorbeeld daarvan is Half-Life 2: Episode 3. De tweede uitbreiding kwam uit in 2007 en eindigde met een gigantische cliffhanger. Iedereen verheugde zich dus op de afsluitende episode die rond kerst van dat jaar moest verschijnen. De releaseperiode ging echter geruisloos voorbij en Valve liet niets van zich horen. Van dit soort episodische games wordt verwacht dat ze met enige regelmaat uitkomen, dus toen de derde aflevering steeds niet wist te verschijnen vreesden fans al voor het ergste. En jawel, we leven inmiddels in 2014 en weten nog steeds niet hoe het verhaal verder gaat.

Eeuwig op pauze

Vaporware komt helaas nog wel vaker voor. Beyond Good & Evil was geen groot kassucces, maar wist wel genoeg aandacht te genereren om tot culthit uit te groeien. Toen in 2008 een vervolg werd aangekondigd middels een kort CGI-filmpje, was de blijdschap dan ook groot. Daarna is er echter weinig meer vernomen van de Ubisoft-game, die inmiddels ook in het lijstje vaporware kan worden opgenomen. Bedenker Michel Ancel blijft gamers nog wel hoop geven. Onlangs nog zei hij dat het een project is dat in zijn achterhoofd zit en dat hij er zich op de nieuwe consoles misschien wel weer aan wil wagen. We houden ons hart vast, want als er iets erg is in het geval van vaporware, dan is het wel je fans steeds maar weer valse hoop blijven geven.

Ook Starcraft: Ghost heeft nooit het daglicht gezien. De game werd in 2003 aangekondigd en moest een third-person shooter worden in het Starcraft-universum. Door het succes van World of Warcraft had Blizzard niet genoeg mankracht om het spel af te maken, en dus moest het worden geschrapt. Ook het derde deel in The Getaway-serie kwam uiteindelijk nooit uit, ondanks het (voor die tijd) indrukwekkende filmpje rond het Londense Picadilly Circus uit 2005. In 2009 werd nog ontkend dat de game was geannuleerd: de game zou alleen op pauze staan. Voor zover wij weten is de game echter voor altijd gepauzeerd.

Tot slot noemen we nog de game gebaseerd op de Dirty Harry-films. De trailer uit 2006 zag er prima uit en inspecteur Harry Callahan leek zo uit de film te zijn gestapt. Acteur Clint Eastwood leende zelfs zijn uiterlijk en stem aan zijn virtuele alter ego. De ontwikkelaar werd echter opgedoekt, en ook al beloofde Warner Bros. dat het spel gewoon door zou gaan, we hebben tot nog toe niets meer vernomen van Dirty Harry.

Het duurt Forever

Er is gelukkig ook hoop voor degenen die vol verwachting op The Last Guardian zitten te wachten. Soms komen games die als vaporware worden gezien na jaren wachten toch nog uit. Het meest bekende voorbeeld is Duke Nukem Forever. Jarenlang was dat het lachertje van de game-industrie, omdat het keer op keer werd uitgesteld. Oorspronkelijk zou Forever in 1998 uit moeten komen, maar het duurde uiteindelijk tot 2011. Er moest zelfs een andere ontwikkelaar, Gearbox, voor aan te pas komen om de puntjes op de i te zetten. Een ander bekend voorbeeld is Daikatana, de shooter van levende legende John Romero. Het spel werd met veel bombarie aangekondigd en zou in 1997 verschijnen. De ontwikkeling was echter een stuk ingewikkelder dan Romero zich had voorgesteld, en na vele malen uitstel wist de game pas in 2000 de winkels te halen.

Het grote nadeel van deze ex-vaporware games is dat ze meestal niet zo goed zijn. Doordat er zo ontzettend lang aan is gewerkt is de gebruikte technologie vaak achterhaald. Zowel Duke Nukem Forever als Daikatana kregen vooral te maken met hoongelach. Het is dan ook de vraag of we wel moeten willen dat The Last Guardian nog uitkomt. Sowieso zal het moeilijk zijn om de hoge verwachtingen die door de jaren heen zijn opgebouwd waar te maken. Zolang er door de ontwikkelaar nog over de game gepraat wordt, is de hoop echter niet verloren. Pas als er jarenlang geen berichten meer naar buiten komen, weet je zeker dat je met vaporware te maken hebt.