Vrijdagochtend mag de pers om negen uur de beursvloer van PAX East op, een uurtje eerder dan de (ahum) ‘gewone’ bezoekers. Het is dan nog rustig in het Convention Center in het ondergesneeuwde centrum van Boston. Alleen de potpourri aan schallende speakers penetreert de bijna serene rust. Die is overigens van korte duur. De rij bij de ingang van PAX is binnen een uurtje tijd ellenlang. Duizenden entertainmenthongerige gamers kunnen niet wachten zich op het aanbod te storten.

De rij bij de entree

Opvallend genoeg is datzelfde aanbod op de beursvloer een stuk minder gigantisch. Er zijn zelfs relatief weinig grote stands. Veel grote uitgevers (zoals Sony en EA) ontbreken nagenoeg volledig op de beursvloer. En zij die wel aanwezig zijn, zijn dat louter met stands die in de verste verte niet te vergelijken zijn met de bombastische bouwwerken op bijvoorbeeld de E3 en GamesCom. Wat dat betreft is PAX East, naast PAX Prime in Seattle, het grootste PAX-evenement in Noord-Amerika, verrassend ingetogen. Enkel Microsoft, Blizzard, Nintendo en Twitch hebben enigszins indrukwekkende stands.

De PAX East-hal (daar is er maar eentje van) is zelfs kleiner dan een van de willekeurige beurshallen op de GamesCom. Je zou het niet een-twee-drie verwachten van een beurs die met zoveel marketing en hype gepaard gaat.


 Een nog lege beursvloer, een uur voor de opening van de beurs

Indie = hot

Des te meer springt de overdaad aan piepkleine stands in het oog. Stands die vaak worden gesierd door enkel een laptopje, ‘n krakkemikkig stoeltje en enkele karige posters met daarop het logo van de game. Bovendien pronkt op de muur van die stands vaak een knullige witte banner met daarop de in Times New Roman-gedrukte naam van de betreffende standhouder. Het betreft de stands van de op PAX East alom aanwezige indiegame-ontwikkelaars.

Enkele van de vele stands met indiegames

Niet één van die kleine standhouders lijkt zich ervoor te schamen zo ingetogen voor de dag te komen. Sterker nog, met een brede glimlach trekken ze tientallen bezoekers hun kant op. De illustere ‘romantiek’ die met het idee van de onafhankelijke, tegen miljoenenbedrijven opboksende indie-ontwikkelaar gepaard gaat, is hot. Of misschien zijn indiegames an sich wel hot.

Op de beurs is het verschil moeilijk te zien, want werkelijk iedere indiegame trekt volk. Het lijkt er daarnaast op dat indiegaming een trend is waarop veel kleine en middelgrote uitgevers graag inhaken. De stand van Team 17, de ontwikkelaar van onder andere Worms, heeft bijvoorbeeld ‘We proudly support indiegaming!’ als (immens slechte) slogan geadopteerd. Ze zijn niet de enige op PAX East die publiekelijk koketteren met het feit dat ze (sinds kort) indiegames uitgeven, al betreft het veelal onbekende uitgevers.

Het blijft overigens een beetje raar om op de Team 17-stand te staan, vervolgens naar links te kijken en daar – op kleine afstand van de grote jongens - het logo van Vlambeer te zien. Omdat Rami in de file staat, is op de stand van de Utrechtse ontwikkelaar vrijdagochtend nog niets te beleven. Gelukkig is dat later wel anders, getuige onderstaande foto’s. Het zou daarna al snel veel drukker worden.

De stand van Vlambeer: (kort) na de vertraging van Rami
 

PAX <3 gamers en gamers <3 PAX

PAX East is dankzij de toevoeging van al die indiegames geen uitbundig AAA-game-PR-festijn. Dat is geen gebrek. Indies zijn juist een gepaste aanvulling op de PAX-formule, want PAX East wil overduidelijk veel meer zijn dan games. PAX East omarmt vooral de passie en cultuur die zo met ‘onze hobby’ gepaard gaat. Gamers vieren in Boston een lang weekend dat ze nerds en/of gamers zijn. En dat voelt heerlijk, ook voor ons.

We schreeuwen het vrijdag bijvoorbeeld uit tijdens triviale tabletop-game-matches, ook al weten we totaal niet wat er op het spelboard voor onze neus gebeurt. Of we bezoeken een van de tientallen panels, waar insiders en ontwikkelaars over gaming(trends) in ‘onze’ industrie met elkaar of het publiek in overleg gaan. Ook al lijken de panels op papier saai, vaak bewijzen ze vermakelijk te zijn.

Tijdens het Blizzard-panel viel vrijdagochtend bijvoorbeeld het beeld even weg en moest een nieuwe HDMI-kabel worden aangesloten. De bezoekers moedigden de spreker na een minuutje stilte collectief aan hen te vermaken met een dansje – bijna net zo hilarisch als de Travolta-waardige boogie die daarop volgde. Zulke momenten zeggen genoeg over de charme van de beurs.

Je moet ze enkel tegen het lijf lopen. Zo hebben wij ter plekke besloten dit weekend mee te doen aan een toernooi van de legendarisch moeilijke flash-game QWOP. Waarschijnlijk gaan we dat toernooi niet winnen, en dat is een tamelijk groot understatement (het record van ondergetekende is een marginale afstand van drie meter). Maar ach, meedoen is belangrijker dan winnen.

Althans, dat werd ons door een in Final Fantasy-outfit gehulde PAX-medewerker op het hart gedrukt. ‘Schaam je maar niet’, aldus de man met een Cloud-pruik. Dat is even wennen: als je met iemand praat, is de kans groot dat hij of zij verkleed is als elf, bos-trol of Autobot. Dat geldt dus ook voor de zogeheten ‘Enforcers’, de zeer behulpzame beursstafleden die overal rondlopen en die je met van alles en nog wat kunt lastigvallen. Het maakt niet uit of je wel of niet verkleed naar de beurs gaat: cosplay is een onmiskenbaar onderdeel van die typische, bijna aandoenlijke PAX-cultuur. Ze is zelfs verweven in de organisatie.

Dat levert, zoals je hieronder kunt zien, even bizarre als indrukwekkende resultaten op - dat laatste met name in het geval van vrouwelijk schoon, maar we wilden lijkbleke nerd-stigma’s liever vermijden door daar geen foto’s van te maken.


Niet beter, wel leuker dan GamesCom en FirstLook

PAX East geeft gamers het gevoel deel uit te maken van een groter geheel. Dat zijn veel Nederlanders niet in zulke mate van gamebeurzen gewend. PAX East wordt daar dan ook om geprezen op zijn fora: er hangt een hele veilige en vertrouwde sfeer, een soort van ‘ons kent ons’-gevoel dat je in veel mindere mate meekrijgt op de GamesCom en het Nederlandse FirstLook. Misschien dat Dutch Comic Con daar gewenste verandering in kan brengen.

Gamers op PAX East willen naar het lijkt vooral voelen dat ze gamers zijn. Ze weten dat ze vaak in de rij moeten staan, want er in is de ellenlange rijen bij sommige stands op PAX al jaren werkelijk geen beginnen aan. Ze weten ook dat er weinig AAA-titels speelbaar zijn. Sony is bijvoorbeeld nauwelijks vertegenwoordigd, waarschijnlijk omdat de uitgever een eigen consumentengamebeurs heeft: de PlayStation Experience die in december voor het eerst plaatsvond in Las Vegas.

Maar waarom komen ze dan wel? Omdat ze niet hier zijn om games te spelen. Ze zijn hier om te genieten van het feit (of gevoel) dat ze gamers zijn. De vibe heeft hier voorrang op de video games, een allitererende waarheid die je pas echt goed begrijpt als je er zelf deel van hebt uitgemaakt.