De dag dat Maikel door de politie uit zijn bed werd gelicht, was er in zijn huis een behoorlijke hoeveelheid drugs aangetroffen. Hij werd in een huis van bewaring gestopt: een cellencomplex waar verdachten in hechtenis wachten op hun rechtszaak. Nadat hij schuldig werd verklaard, kreeg Maikel een half jaar celstraf waarvan hij er al vier maanden op had zitten door zijn hechtenis in het huis van bewaring. De laatste twee maanden bracht hij ook in het huis van bewaring door, omdat het te veel moeite zou zijn om hem naar de gevangenis over te plaatsen. "Maar dat is minder gunstig dan het klinkt", vertelt Maikel. "Een huis van bewaring is veel strenger dan een gevangenis, omdat je door de lopende rechtszaak maar weinig privileges hebt. Dat geldt dus ook voor gamen. In sommige gevangenissen mag je gewoon een PlayStation 2 in je cel hebben. Ik mocht alleen mijn GameCube meenemen."

Heel veel Zelda

"Als je in hechtenis wordt geplaatst, moet je een lijst indienen van wat je meeneemt. Je mag bijvoorbeeld maximaal vier shirts meenemen. Ik mocht één spelcomputer en tien spellen indienen. Consoles zoals de PlayStation 3, Xbox 360 en Wii zijn verboden omdat je de mogelijkheid hebt om opnameapparatuur te installeren, met Wi-Fi te verbinden en DVD's af te spelen. Om die laatste reden zijn de PlayStation 2 en Xbox ook verboden. Ik heb zelf een GamecCube, dus de keuze was snel gemaakt. Nadat ik de console had ingecheckt, werd die eerst opgestuurd naar een bedrijf dat de apparatuur controleert. Je kunt er bijvoorbeeld gemakkelijk een telefoon in verstoppen. Als de console is goedgekeurd, wordt hij geseald en mag je 'm niet meer uit elkaar halen. Zodra je dit doet, ben je de console kwijt."

De grote vraag is dan: welke tien games nam Maikel mee? "Dat kan ik mij eigenlijk niet eens meer herinneren. Ik weet dat ik heel veel Zelda, Tony Hawk, Splinter Cell en Super Smash Bros. heb gespeeld. Soms kwamen vrienden en familie langs die wat nieuwe games brachten. Dat is een heel gedoe, omdat je een dag van tevoren moet aangeven welke nieuwe games je wilde invoeren. En je moet weer van evenveel spellen afstand doen. Ik baalde dat ik nooit Mario Kart heb kunnen regelen, op de één of andere manier namen ze die nooit voor me mee."

Verveling en tijdverspilling

Gamen maakte de tijd wat dragelijker voor Maikel. Hij gamede de eerste weken intensief, maar dat hield al snel op. "Ik was onrustig in mijn hoofd. Door de stress van een lopende rechtszaak en de nog onbekende uitkomst daarvan, kun je niet echt van een game genieten. Je doet het om de tijd te doden, dan is de lol er sneller af. Toch gamede ik toen ik vastzat elke dag zo'n drie uur. Ik werd voornamelijk goed in Tony Hawk. Daar bakte ik in het begin geen reet van en na een paar weken haalde ik echt dikke scores.”

"Als je elke dag één uur mag luchten en vier uur wasknijpers in elkaar mag zetten, is gamen één van de leukere dingen die je kunt doen. Maar je gaat in gevangenschap vooral meer waarde hechten aan de uren die je buiten je cel besteedt, zoals vier uur recreatietijd in het weekend en twee uur sporten in de week." Toch is Maikels dagbesteding niet zo angstaanjagend als een gevangenschap soms doet vermoeden. "Ik sliep elke dag tot een uurtje of tien uit, ging even ontbijten, koffie zetten, het journaal kijken, warm eten, even uitbuiken, beetje tv kijken en dan een aantal uur gamen tot de series zoals How I Met Your Mother op tv beginnen. Als je vastzit is het ergste gewoon de tijdverspilling die je zo duidelijk meemaakt. Oh ja: het eten was ook vreselijk. Elke dag halal magnetronmaaltijden."

Sinds dat Maikel weer een vrij man is, heeft hij niet meer gegamed. "Het eerste wat ik deed toen ik werd vrijgelaten, was een Red Bull kopen. Dat had ik écht gemist. Het gamen mis ik in ieder geval niet. Ik heb zelfs geen tv op mijn kamer! Nee, tv kijken heb ik genoeg gedaan voor de komende tijd." Maikel is alweer anderhalf jaar fulltime aan het werk en is vooral blij dat hij zichzelf niet meer hoeft te vervelen.

Wegens privacyredenen is de naam van Maikel gefingeerd.