Een van de ongeschreven regels die wij als schrijvers voor Gamer.nl willen naleven is dat we geen krachttermen gebruiken. Artikelen op deze site zijn voor alle leeftijden. Met die regels in het achterhoofd is het bijna onmogelijk om te beschrijven hoe onze eerste uren Earthrise verliepen. Dit spel riep lelijke woorden in ons op waarvan we zelf niet eens wisten dat ze bestonden.

Handkramp

De eerste barrière was de besturing. Waarom kunnen we bijvoorbeeld niet de y-as van de muis omkeren? We weten dat we daarin in de minderheid zijn, maar voor ons betekent ‘muis naar beneden’ dat de camera omhoog beweegt. Alle games die we kennen houden rekening met deze gewoonte, behalve Earthrise. En laat dit spel nou ook nog eens verwachten dat we onze wapens op de tegenstander richten. In het heetst van de strijd zag het er door onze zwabberende bewegingen voor een toevallige voorbijganger uit alsof we diverse verboden substanties hadden gebruikt.

Het instellen van de WASD-bediening bleek gelukkig wel aan onze persoonlijke smaak aan te passen, maar niet op de gebruikelijke manier van ‘toetsbinding’. Er is geen menu om te zeggen welke knop je waarvoor wilt gebruiken. In plaats daarvan moet je een commando intikken waarmee je kunt switchen tussen twee voorkeuren: wil je dat Q en E je naar links en rechts laten lopen of wil je dat A en D dat doen? Earthrise onthoudt deze instelling overigens niet, zodat je dat commando elke sessie opnieuw in moet tikken.

Traag

Ook zo’n interessante keuze van de ontwerpers is hoe ze met de grafische instellingen omgaan. Het spel loopt bijzonder traag op onze test-PC, hoewel deze absoluut krachtiger is dan de verpakking van Earthrise van ons vraagt. Het is nogal verontrustend als een machine die Crysis prima kan draaien problemen heeft met een MMO.

Om toch boven de 15 frames per seconde te komen, besloten we de resolutie omlaag te schroeven. Niet alleen bleef het spel een minuut lang hangen na deze aanpassing, maar ging het ook nog eens zonder dat te vragen naar Windowed-mode in plaats van Full Screen. Na enig hannesen met alt-tab en heel wat lelijke scheldwoorden kregen we de game in een lagere setting (waardoor onze framerate naar een indrukwekkende 21 per seconde steeg) maar ontdekten we bij de volgende speelsessie dat het spel alle instellingen weer was vergeten.

Ter ziele

Eindelijk in de game kregen we een tutorial voorgeschoteld, waarin we leerden hoe wapens werken, hoe we tegenstanders doodmaakten en dat we beschermende kleding nodig hadden. Gevechten zijn niet de standaard ‘ik sla jou en dan sla jij mij’-uitwisselingen. Je moet je vuurwapen echt richten op de tegenstander. Missen is dus een optie (zeker zonder y-as inversie) en je kunt vijandelijk vuur ook ontwijken. De besturing en de actie doen hierdoor heel erg denken aan het inmiddels ter ziele gegane Tabula Rasa.

Verschil met die game is echter dat er geen buitenaardse tegenstander is. In plaats daarvan vechten twee menselijke groepen tegen elkaar. Een interessant gegeven is dat je tijdens het spelen kiest voor een kant, en niet bij het maken van je personage. Jouw keuze is dus onderdeel van je persoonlijke verhaal. Je moet daadwerkelijk zelf vijanden maken door het vuur op hen te openen. Hierdoor verandert je status van neutraal naar vijandig, waarna ook de tegenstanders je bestoken wanneer ze je zien.

Goede ideeën, waardeloze uitvoering

Earthrise heeft een aantal hele goede ideeën, maar is zoals we aan het begin al schreven nog niet af. Als dit een bèta was, dan was dit nog te vergeven, maar we hebben het hier over een product dat voor de volle prijs in de winkel ligt én waarvoor een maandelijks abonnement nodig is. Zoals je uit deze eerste indruk kunt opmaken (de recensie volgt later) moet je wel heel erg snakken naar een nieuw soort MMO als je al deze technische ellende wilt doorstaan.

Eigenlijk kunnen we nu al zeggen dat het schandalig is dat de uitgever Earthrise in deze toestand in de winkels legt. De makers beloven echter beterschap, en het voordeel van een MMO is dat de game inderdaad nog helemaal te herstellen is. Of dat nog op tijd lukt, lees je over twee weken in onze recensie.