Allereerst moet er gezegd worden dat, toen de elektronische sport nog in de kinderschoenen stond, het vooral werd gevolgd door andere spelers die het spel speelden. Er werden geen hele hallen ingericht voor toeschouwers die enkel voor het spektakel kwamen: het was door elektronische sporters, voor sporters. Zowat elke persoon die aanwezig was op een LAN-evenement had ergens zijn pc staan, terwijl de livestream-volgers het getoonde spel op hun desktop hadden staan.

Overzicht

Bij een first-person shooter wordt constant door de ogen van de speler gekeken, waardoor je bij wedstrijden het gevoel kan krijgen veel van de actie te missen. Bovendien kan het wisselen tussen alle spelers desoriënterend werken. Maar doordat het vooral een in-crowd beleving was, was dit prima; toeschouwers konden vanuit hun eigen ervaring de gaten in de kijkervaring wel opvullen

Counter-Strike: Global Offensive

Maar de laatste jaren is de scene veranderd. E-sport is een toeschouwerssport geworden, toeschouwers die lang niet altijd de game die op competitief niveau gespeeld wordt, in bezit hebben. Plotseling vallen Counter-Strike en Call of Duty daardoor buiten de boot; het constante gewissel biedt geen prettige ervaring en een adequate oplossing is nog niet gevonden . Dit is een van de redenen dat StarCraft II een inhaalslag heeft gemaakt: de echte actie vindt altijd op een centraal punt plaats, waardoor je niet tot nauwelijks het gevoel hebt iets van het spektakel te hoeven missen.

Fragmentatie

Een ander probleem waardoor de shooters aan aandacht hebben verloren, is het feit dat er over de jaren teveel verschillende versies zijn uitgekomen, waardoor de community verdeeld is geraakt. Het beste voorbeeld hiervan is Counter-Strike 1.6 en Counter-Strike: Source. Toen Source uitkwam, weigerden veel spelers de overstap te maken omdat er aanpassingen waren gemaakt (zoals het door muren schieten) die onaanvaardbaar waren voor de professionele spelers. Anderen zagen een kans omdat een nieuw spel meer aandacht van zowel ontwikkelaar als sponsors betekent, en maakten de overstap naar Source.

Maar er zijn vaak ook hele kleine dingen die een community helemaal op de kop zetten. Call of Duty-fans zijn er inmiddels zat en genoeg van, maar wie zich de release van Call of Duty 2 kan herinneren, weet dat de invoering van een shotgun en rookgranaat voor heel wat ophef heeft gezorgd. Voor sommigen creëerde dit een nieuwe uitlaatklep voor strategieën, terwijl anderen het liever ouderwets Call of Duty 1-achtig wilden hebben. Dan hebben we het nog niet over de vele verschillende versies van Quake die nu nog worden gespeeld.

Call of Duty: Modern Warfare 2

Over alle spellen gezien genieten al deze franchise een grote groep aanhangers, maar omdat velen zijn blijven hangen in eerdere delen (zelfs nu nog worden grote Modern Warfare 2- en Counter-strike 1.6-toernooien gehouden) is het lastig voor toernooi-organisatoren en sponsors doelgericht een groep te ondersteunen. Om risico te vermijden wordt daarom tijd en geld geïnvesteerd in een overzichtelijk spel zoals StarCraft II. Natuurlijk zijn er nog redelijk wat spelers die zijn blijven hangen in Brood War, maar verder is de overstap StarCraft II behoorlijk vloeiend gegaan. Zelfs Warcraft III-spelers, een volledig ander soort strategiespel, stappen over waardoor er juist het tegenovergestelde van fragmentatie plaatsvindt.

Lichtpunt

Dit alles betekent niet dat shooters geen bestaansrecht meer hebben als e-sporttitels. Integendeel: ook Major League Gaming heeft nog steeds Call of Duty- en Halo-toernooien. De echte aandacht blijft echter uit. Een eventueel lichtpunt biedt daarom Counter-Strike: Global Offensive. Valve is actief bezig om het spel geschikt te maken voor de elektronische sport en de twee kampen, 1.6- en Source-spelers, weer bij elkaar te brengen. Gevoelsmatig moet het spel beide groepen aan kunnen spreken door bijvoorbeeld een goede recoil te hebben en het managen van geld (waar Counter-Strike zo bekend van is) moet goed gebalanceerd zijn. Maar vooral ook voor toeschouwers moet het uiteindelijk beter te volgen zijn. Zo moet het beeldscherm, al volg je een enkele speler, meer informatie bieden over wat er op andere plekken van de kaart plaatsvindt en hoe je teamgenoten er op dat moment voor staan. Een hele uitdaging.

Counter-Strike: Global Offensive

Of dit uiteindelijk ook daadwerkelijk gaat lukken is nog maar de vraag. Het risico is dat er juist een derde groep ontstaat en dit Counter-Strike helemaal de das om doet. Bewust met de elektronische sport bezig zijn tijdens de ontwikkelingsfase is echter een goed teken. Daarbij zien de aanpassingen die tot nog toe bekend zijn, er op papier, goed uit. De first-person shooters verdienen weer meer aandacht, juist omdat er wel degelijk een strategische diepgang inzit en actievolle momenten kent. 2012 zou, dankzij CS: GO, het jaar kunnen zijn waarin de aandacht weer toeneemt. Tot die tijd moeten shooters kijken hoe grote broer StarCraft II de show steelt.