Er zijn tal van redenen waarom ik Left Behind als mijn favoriete game van 2014 beschouw – en niet ‘slechts’ als dlc. Stel je voor dat er van je favoriete film een serie verschijnt met exact dezelfde kwaliteit als de film. Zoiets is vrij uniek in de filmwereld en bij downloadbare content verwacht je niet snel een perfectionering van het huidige product. Left Behind verrast op dat gebied, want het brengt nieuwe content én nieuwe spelelementen naar een reeds ijzersterke game. In mijn recensie noemde ik het de afronding van een bijna perfect spel.

Losse eindjes

Left Behind pakt enkele losse eindjes uit het verhaal en knoopt ze zó kundig aan elkaar dat het lijkt alsof een compleet nieuwe laag aan de game wordt toegevoegd. Fervente spelers hebben The Last of Us natuurlijk al uitgespeeld op easy, normal, hard én survivor en Left Behind trakteert deze spelers opnieuw met een volmaking van het verhaal. Het spaarzame script van The Last of Us laat de speler met een aantal cruciale vragen achter, Left Behind beantwoordt deze met liefde. Twee meiden die zorgeloos door een winkelcentrum struinen, vertellen een verhaal over vriendschap, waar je op tal van momenten snoeihard uit wordt getrokken. De survivalmomenten met Joel voelen zodoende als de harde realiteit, terwijl je daar eigenlijk pas in belandt bij het loslaten van de controller.

The Last of Us: Left Behind

Innovatie

Left Behind is niet alleen een toevoeging op het verhaal, want Naughty Dog voegt eveneens nieuwe spelelementen toe. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als je clickers in één kamer plaatst met Hunters en glazen flesjes? Het tactische element dat hier ontstaat, doet je afvragen waarom deze strategie niet in The Last of Us zit, hoewel je het hoogstwaarschijnlijk niet eens hebt gemist.

Ook de momenten waarop Riley en Ellie door het winkelcentrum snellen, soms op de vlucht, dan weer spelend en onbezorgd, vormen een fijne afwisseling. De balans tussen exploratieve en aanvallende gameplay is ontzettend goed - en wisselingen naar segmenten met Joel zijn altijd goed getimed. Wat dit betreft werkt Naughty Dog volledig volgens het boekje, waarbij het verschillende types spelers bedient. Nemen we de Bartle Test, een veel gebruikt identificatiemodel bij mmorpg’s, als voorbeeld, dan valt op dat Left Behind elk type speler uit dat model bedient.

Het wisselen tussen verschillende speelstijlen en het bedienen van zoveel spelerstypen benadrukt het gemak waarmee Naughty Dog nieuwe gameplay toevoegt aan een bestaand (en geslaagd) concept. Als liefhebber van Uncharted en The Last of Us kijk je hierdoor halsreikend uit naar de volgende titels van de ontwikkelaar en twijfel je geen moment over de kwaliteit van bijvoorbeeld Uncharted 4.

The Last of Us: Left Behind

Alles is verlicht

The Last of Us heeft op PS3 al verbluffende graphics, met name bij de afwerking per scène en gebied. De belichting klopt helemaal, vallende druppels smeren realistisch uit over de ramen en uitgestorven kantoorgebouwen voelen levensecht. In Left Behind zijn de roetplekken bij verbrande clickers of hunters mogelijk nog realistischer en zien we zelfs schaduwen van vallende druppels op de wanden van de slecht verlichte kamers. Bij het zien van deze effecten – zowel op PS3 als op PS4 – is het alsof Naughty Dog bij Left Behind nog een aantal ongebruikte effecten toevoegt als toegift.

En dat is voor mij het overheersende gevoel na het spelen van Left Behind: het is een toegift. Bovendien is het een kans om een deel van The Last of Us vanuit een alternatieve verhaallijn te spelen, waardoor de extra content voelt als een goed gelukte spin-off voor fans. Met The Last of Us als hoofdfilm is Left Behind een kortfilm in hetzelfde universum, dat we dolgraag nogmaals bezoeken.

Nog niet overtuigd? Lees de recensie van Left Behind op Gamer.nl.