Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Achtergrond

De favorieten van de redactie: Journey (PS4)

Re-release zet wereld van een Gamer.nl-redacteur opnieuw op zijn kop

Geschreven door Sam Beesems op

2015 zit er weer bijna op. Traditiegetrouw komt Gamer.nl eind december met een weloverwogen lijst van de 25 beste games van dit jaar (en natuurlijk ook met de Top 100 van 2016). Voordat het zover is, vertellen Gamer.nl-redacteuren gedurende deze maand over hun favoriete game of aan games gerelateerd moment van het jaar. Vandaag: Sam Beesems met Journey voor de PlayStation 4.

Ik heb altijd moeite gehad met ontspannen. Ik heb zo’n hoofd wat niet stil kan staan, hoe hard ik ook aan de mentale handrem trek. Ik kwam er echter al vroeg achter dat games in staat waren om die mentale maalstroom af te remmen. Het is overdreven om te zeggen dat de handrem er dan wél op kan, maar ik kan in ieder geval het gas even los laten. De afgelopen 22 jaar is dit een vaststaand feit geweest, waarbij ik heb geaccepteerd dat het in mijn hoofd zelden tot nooit stil zal zijn. Totdat er een silhouet met een sjaaltje aan mijn zonovergoten horizon verscheen. 

Liefde op het eerste gezicht

We schrijven maart 2012. Ontwikkelaar Thatgamecompany heeft net het derde en laatste product in zijn ‘three game-contract’ met Sony op de markt gebracht. Na het lichtelijk abstracte Flow en de net zo simpele opvolger Flower brengt de studio tegen alle verwachting in niet Flowers uit. In plaats daarvan verschuift de spelwereld van een groene weide naar een koperen woestijn, waar wind en zand een allesvernietigende tweekracht zijn. De zandduinen glooien in het door stof verdunde licht en wenken je zachtjes: wachtend, uitnodigend. De berg met gespleten piek die aan de horizon gloort, fluistert hetzelfde: ontdek mij. Het duurt precies drie seconden voordat ik verliefd ben op Journey.

Journey blijkt een korte game. In twee uur kun je het einddoel op de top van de rode berg bereiken, maar wel als je de beter verborgen delen van de wereld onontdekt laat. Ik ben echter zo bevangen van deze reis dat ik de meter weet te vullen tot vijf uur en een kwartier. Het avontuur van de naamloze en besjaalde held brengt elke vorm van hoger denken tot een halt en vult mijn gretige hersenpan met slechts één enkel gevoel: sereniteit. Absolute kalmte. Betoverd en bevredigd bereik ik de apotheose van dit stille spektakelstuk en word ik niet lang daarna teruggeworpen in de realiteit. Journey bezoekt me af en toe nog in mijn (dag)dromen maar slijt vervolgens langzaam weg. De zandstorm des tijds en dagelijkse verplichtingen schuurt langzaam aan dit bastion van rust, totdat de herinnering aan dat gevoel van absolute kalmte onder een dikke laag glooiend zand ligt.

Liefde op het tweede gezicht

Het leven gaat verder na die twee magische middagen in maart 2012. Veel games hebben sindsdien vertoefd in verschillende kamers in het hotel dat mijn hoofd heet, maar geen enkele van deze gasten was zo sereen en rustgevend als het kleine, beschaafde Journey. De tijd verstrijkt en ik begin aan andere avonturen en queesten die elk hun eigen unieke ervaringen voorschotelen. Ik wissel ondertussen tweemaal van baan en maak een van de meest stressvolle periodes van mijn leven mee. Op mijn weg vind ik een reeks diepe dalen, waar ik soms tot meerdere malen aan toe in val. De zeldzame momenten van geestelijke rust in deze periode zijn toe te schrijven aan de games die ik speel, terwijl mijn consoles de schijfjes vol ontsnapping gretig opslurpen.

In augustus 2014 wordt de eeuwigdurende storm in mijn hoofd voorzien van een extra windvlaag vol verwachting: Journey krijgt een re-release op PlayStation 4. De belofte van een terugkeer naar de zanderige duinen doet mij letterlijk door mijn knieën zakken. Opeens besef ik me hoe hard ik de afgelopen jaren dat moment van pure rust nagejaagd heb, maar nooit gevonden heb. De releasedatum prijkt onder het nieuwsbericht: 21 juli 2015, precies in de eerste week van mijn zomervakantie. De daaropvolgende maanden zijn gevuld met anticipatie en ongeduld. Maar op 21 juli van dit jaar zet ik ’s middags om exact 13:00 mijn PlayStation 4 aan en verwelkom ik Journey met open armen.

Even vrees ik voor een herhalingsoefening. Dat de duinen niet zo glooien als ik me herinner. Dat de woestijn in al zijn leegte ook écht leeg aan zal voelen. Dat Journey voor mij geen avontuur meer herbergt. De angst is van korte duur, want reeds bij de intro overvalt me het gevoel van verliefdheid dat mij drie jaar geleden ook zo wist te verrassen. Het eerste half uur Journey van 2015 voelt even magisch en verwonderlijk als dat eerste half uur in 2012. Hoe kan het dat deze game met enkel een minimale grafische update nog steeds zo goed aanvoelt? Deze vraag, hoewel interessant, verliest al snel zijn relevantie. Journey wil niet dat ik vragen stel, maar wil dat ik ontdek en beleef. Een aanbod waar ik de uren daarna gretig op inga.

Dezelfde reis, nieuw inzicht

Mijn woestijnreis in 2015 is echter niet identiek aan die van 2012. Omdat het gebied en alles wat het herbergt nog redelijk vers in het geheugen ligt, verschuift mijn aandacht van de verloren wereld naar de reis van het naamloze hoofdpersonage. Regelmatig stop ik even om een screenshot te maken van mijn held die vastberaden afsteekt tegen de prachtige vergezichten, als bewijs van zijn succesvolle strijd tegen de elementen en het kwaad dat onder de zandbanken loert. De SHARE-knop op de PlayStation 4 wordt een vriend die ik vaak bezoek, al is het maar om een fotografisch dagboek van mijn reis vast te leggen dat niemand ooit zal zien. Gedurende de creatie van dit reisjournaal slaat het besef toe: de reis in Journey kent sterke gelijkenissen met mijn persoonlijke avonturen tussen de release van het origineel en de PS4-versie.

Ook ik voelde mij verloren in een wereld die me ogenschijnlijk niets te bieden had. Ook ik kwam soms niet verder zonder de hulp van een persoon die spontaan mijn leven binnenkwam. En ook ik wist niet van wijken terwijl de wereld om mij heen soms niets liever leek te willen dan me te begraven onder meter na meter zand. Dit besef gaf mijn tweede playthrough van Journey een diepere lading. Niet alleen herleefde ik het gevoel van verwondering en serene rust waar ik al jaren op joeg, ook besefte ik me voor het eerst dat ik mijn persoonlijke rode berg al beklommen had. Voor het eerst in drie lange jaren ging de storm in mijn hoofd liggen. 

Verlossing door versimpeling

De volgende dag word ik wakker en besef ik me dat ik Journey in één ruk uitgespeeld heb. Wederom staat er 5+ uur op de teller. En waar ik vorige keer nog een bitterzoet gevoel had bij het afscheid van mijn besjaalde lotgenoot, voel ik nu niets anders dan blijdschap. Deze ongelooflijk simpele game doet één van de meest complexe dingen die een game kan doen: je een ervaring voorschotelen die tot in perfectie getrimd en getweakt is. Eigenlijk mogen we niet eens van een ervaring spreken, want daarvoor zou je hetgeen je ziet rationeel moeten verwerken. Nee, Journey voedt je met rauwe emotie. Van de verlorenheid van de verloren woestijnwereld tot de verrukkingen die succesvol opgeloste puzzels je brengen: Journey is gevoel. Journey is sereniteit, Journey is liefde. Journey is het oog in de storm die mijn hersenpan heet.

En daarvoor ben ik mijn besjaalde boezemvriend eeuwig dankbaar.

Lees de Gamer.nl-recensie van Journey op de PS4 terug.

Bron: null

Dit artikel delen:

Lees meer

Rainbow Six Siege Dying Light-uitbreiding verschijnt op 9 februari
14

Reacties op: De favorieten van de redactie: Journey (PS4)

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • casualkiller

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Prachtig omschreven. Dit is precies wat een game met je kan doen als je jezelf er voor openstelt, jezelf kunt verliezen in iets, en in je hoofd er een fantasieverhaal omheen bouwt. Voor mij een game die voor altijd in mijn geheugen gegrift staat. Ik kijjk dan ook zeer uit naar hun volgende titel 'Abzu' .

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Prachtig omschreven. Dit is precies wat een game met je kan doen als je jezelf er voor openstelt, jezelf kunt verliezen in iets, en in je hoofd er een fantasieverhaal omheen bouwt. Voor mij een game die voor altijd in mijn geheugen gegrift staat. Ik kijjk dan ook zeer uit naar hun volgende titel 'Abzu' .

    Inderdaad prachtig omschreven, het is inderdaad een spel die je openstelt en er een fantasie verhaal van opstelt, na het uitspelen heb ik nog dagen nagedacht over het fantasieverhaal die je letterlijk eromheen bouwt.

    Het was een prachtige ervaring zo mooi zo schitterend dat ik er gewoon tranen in me ogen van krijg als ik erbij na denk (had jij dat ook), de muziek erbij was zo ontzettend mooi dat ik nog dagen heb zitten Neuriën.

    Wat ben ik blij dat ik dit spel hebt gespeeld de ervaring is me enorm lang bij gebleven, en ja ook ik ben zeer benieuwd naar Abzu want dat moet gewoon een pareltje worden.


    Zo ik heb me fantasie even laten leven.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Vovelic

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Tevens één van mijn favorieten, prachtige game die ik zowel op de PS3 als PS4 heel vaak heb gespeeld :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Ik heb deze game uiteindelijk gehaald vanwege de reacties van een aantal mensen, na het spelen van dit spel was mijn 1e reactie wat een K U T spel is dit, gelukkig was het kort maar was ik blij dat het erop zat, ik bleef het spelen omdat ik zoiets had van misschien wordt het nog interessant maar dat werd het niet.
    Je loopt een parcours af als ware en thats it, ik vond het zeer boring maar goed we hebben zo allemaal onze eigen mening.

    Later las ik dat ik niet de enige was die niet onder de indruk ervan was, gelukkig zijn we allemaal mensen en ervaren we elke game allemaal anders, ik vond het in ieder geval zonde van me tijd en geld.

    Maar goed ik heb het in ieder geval een kans gegeven, Bloodborne was ook een game waar ik over twijfelde en die heb ik uiteindelijk ook gekocht puur vanwege de reacties van mensen en ik ben blij dat ik het gespeeld heb want die game was gruwelijk vet (ik hield al van het genre maar twijfelde vanwege de moeilijkheid graad maar met een beetje training kom je er vanzelf.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    na het spelen van dit spel was mijn 1e reactie wat een K U T spel is dit

    Nee, dit spel is niet kut. Het enige wat kut is, is dat jij een totaal gevoel voor inleving mist en geen fantasie hebt. Dat is kut. Voor jou.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    na het spelen van dit spel was mijn 1e reactie wat een K U T spel is dit

    Nee, dit spel is niet kut. Het enige wat kut is, is dat jij een totaal gevoel voor inleving mist en geen fantasie hebt. Dat is kut. Voor jou.

    Goh waarom zag ik deze reactie al aankomen van jou, als iemand een mening geeft over een spel zoals ik het ervaren heb dan mag dat niet, komt dat omdat het hier een PS4 spel betreft en dat je het niet uit kan staan dat een ander het niks vond of is het totaal iets anders.

    Jij kent mij niet eens tenzij je een glazen bol hebt die zijn werk niet goed doet want jij weet niet eens wat voor gevoel of inleving of fantasie ik wel of niet hebt, je komt dus met een onzin redenering aanzakken die *weer* eens niet klopt of totaal nergens op slaat.

    Ik ben tenminste iemand die het spel gespeeld heeft, uitgespeeld heeft en dus ook letterlijk kan zeggen dat ik het gespeeld heb en niet mee gaat met een menigte wat ik zo vaak ik zie gebeuren oftewel de meepraters van de grote hoop.

    Volgende keer zal ik met je mee praten oke als je dat zo graag wilt.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Niet mijn probleem dat je Journey niet begrijpt als spel, of wat het wil overbrengen.

    Je getroll op mijn post bovenaan bevestigt dat.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Niet mijn probleem dat je Journey niet begrijpt als spel, of wat het wil overbrengen.

    Je getroll op mijn post bovenaan bevestigt dat.

    Toch wel vreemd dat ik niet de enige ben die dit spel niks vond, dat noemen ze een mening die per persoon kan verschillen, helaas snap niet iedereen dat en jou reactie bevestigt dat, dus de enige troll hier ben je helaas zelf.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Niet mijn probleem dat je Journey niet begrijpt als spel, of wat het wil overbrengen.

    Je getroll op mijn post bovenaan bevestigt dat.

    Toch wel vreemd dat ik niet de enige ben die dit spel niks vond, dat noemen ze een mening die per persoon kan verschillen, helaas snap niet iedereen dat en jou reactie bevestigt dat, dus de enige troll hier ben je helaas zelf.

    Je beredenering waarom je de game zo kut vond is nergens op gebaseerd en toepasbaar op 100% van alle games op aarde. Elke game is lineair. Van A naar B. Jij kon je dus niet inleven in het verhaal, of wat je hoofd daar zelf van maakt. Het einde van de game (niet het eind level maar na de credits, als dat ene op je scherm verschijnt wat ik niet voor de rest wil spoilen, is super geniaal en innovatief. Als zelfs dat voor jou nog de reden is om het af te doen als een simpele "parcour" kutgame, Prima. Maar dat ligt dan echt aan jezelf.

    Waarom je het dan nog nodig vind om als een 12 jarige trollboy een beetje vals sentiment te gaan zitten typen, voor de volwassen vent die je bent (ik vraag me überhaupt af of je dit hele artikel gelezen hebt, over zijn beleving…) dan ben je een bijzonder sneu geval zonder enige ruggengraat.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Niet mijn probleem dat je Journey niet begrijpt als spel, of wat het wil overbrengen.

    Je getroll op mijn post bovenaan bevestigt dat.

    Toch wel vreemd dat ik niet de enige ben die dit spel niks vond, dat noemen ze een mening die per persoon kan verschillen, helaas snap niet iedereen dat en jou reactie bevestigt dat, dus de enige troll hier ben je helaas zelf.

    Je beredenering waarom je de game zo kut vond is nergens op gebaseerd en toepasbaar op 100% van alle games op aarde. Elke game is lineair. Van A naar B. Jij kon je dus niet inleven in het verhaal, of wat je hoofd daar zelf van maakt. Het einde van de game (niet het eind level maar na de credits, als dat ene op je scherm verschijnt wat ik niet voor de rest wil spoilen, is super geniaal en innovatief. Als zelfs dat voor jou nog de reden is om het af te doen als een simpele "parcour" kutgame, Prima. Maar dat ligt dan echt aan jezelf.

    Waarom je het dan nog nodig vind om als een 12 jarige trollboy een beetje vals sentiment te gaan zitten typen, voor de volwassen vent die je bent (ik vraag me überhaupt af of je dit hele artikel gelezen hebt, over zijn beleving…) dan ben je een bijzonder sneu geval zonder enige ruggengraat.

    Welk verhaal ?

    Daarnaast kan jij het begrip niet begrijpen tussen een mening en een vals sentiment dus enige wat ik uit je opmerking kan maken dat je IQ niet hoger is dan 12.

    Zoek eens op wat *mening* betekend, als 1000 anderen het een goede game vinden en 10 niet zijn die 10 dan mensen met een vals sentiment, enige troll die ik dus hier op merk ben je zelf want ja ook die 10 mensen kunnen een hele andere mening hebben dan die 1000 anderen, maar blijf vooral met de meute mee lopen je zal ongetwijfeld ook zo`n kneus zijn die van een dak springt van 30 meter hoog als 100 anderen zeggen het is veilig.

    Tevens heb ik het hele artikel gelezen en hoe hij het ervaart en ik ben blij voor hem dat hij het een geweldige game vond maar ik vond er dus geen drol aan maar he dat mag niet, dat is hetzelfde als GNL een review schrijft en een spel een 6 of een 8 geeft want dan gaan anderen ook zeiken het is of te laag of te hoog maar ook hier geld dat het een mening van een persoon is maar heeej je botte hersens laten dat zo te zien niet toe want je gaat dan iemand uit maken voor 12 jarige trollboy.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Niet mijn probleem dat je Journey niet begrijpt als spel, of wat het wil overbrengen.

    Je getroll op mijn post bovenaan bevestigt dat.

    Toch wel vreemd dat ik niet de enige ben die dit spel niks vond, dat noemen ze een mening die per persoon kan verschillen, helaas snap niet iedereen dat en jou reactie bevestigt dat, dus de enige troll hier ben je helaas zelf.

    Je beredenering waarom je de game zo kut vond is nergens op gebaseerd en toepasbaar op 100% van alle games op aarde. Elke game is lineair. Van A naar B. Jij kon je dus niet inleven in het verhaal, of wat je hoofd daar zelf van maakt. Het einde van de game (niet het eind level maar na de credits, als dat ene op je scherm verschijnt wat ik niet voor de rest wil spoilen, is super geniaal en innovatief. Als zelfs dat voor jou nog de reden is om het af te doen als een simpele "parcour" kutgame, Prima. Maar dat ligt dan echt aan jezelf.

    Waarom je het dan nog nodig vind om als een 12 jarige trollboy een beetje vals sentiment te gaan zitten typen, voor de volwassen vent die je bent (ik vraag me überhaupt af of je dit hele artikel gelezen hebt, over zijn beleving…) dan ben je een bijzonder sneu geval zonder enige ruggengraat.

    Welk verhaal ?

    Daarnaast kan jij het begrip niet begrijpen tussen een mening en een vals sentiment dus enige wat ik uit je opmerking kan maken is dat jij hier de troll uit hangt..

    Zoek eens op wat *mening* betekend, als 1000 anderen het een goede game vinden en 10 niet zijn die 10 dan mensen met een vals sentiment, enige troll die ik dus hier op merk ben je zelf want ja ook die 10 mensen kunnen een hele andere mening hebben dan die 1000 anderen, maar blijf vooral met de meute mee lopen je zal ongetwijfeld ook zo`n kneus zijn die van een dak springt van 30 meter hoog als 100 anderen zeggen het is veilig.

    Tevens heb ik het hele artikel gelezen en hoe hij het ervaart en ik ben blij voor hem dat hij het een geweldige game vond maar ik vond er dus geen drol aan maar he dat mag niet, dat is hetzelfde als GNL een review schrijft en een spel een 6 of een 8 geeft want dan gaan anderen ook zeiken het is of te laag of te hoog maar ook hier geld dat het een mening van een persoon is maar heeej je botte hersens laten dat zo te zien niet toe want je gaat dan iemand uit maken voor 12 jarige trollboy.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Welk verhaal ?

    Bedankt voor het bewijzen van mijn punt. De hele essentie van Journey is fantasie. En wie zijn mening geeft kan rekenen op feedback of kritiek. Hoe je daar mee omgaat is aan jou… En dat is op dit moment, niet echt best.

    Ik vind het oprecht kut voor je dat je jezelf niet kunt inleven in Journey. Dat jij dat als een persoonlijke aanval ziet , en daarna op mijn first post zo'n vals sentiment beschrijft (ja dat valt onder getrol), tja.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • SamBeesems

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Ik denk dat iedereen mag vinden van Journey wat hij of zij wil. Het kan heel goed dat het avontuur dat Journey je biedt niet jouw type avontuur is. En dat is helemaal OK. Ik heb bijvoorbeeld een grafhekel aan Call Of Duty-games. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik ze slecht vind.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 1 jaar, 9 maanden geleden
    Het was verder niet slecht alleen ik had zoiets van waar komt die ophef allemaal vandaan, ik vond er dus letterlijk geen drol aan en dat kan niet iedereen is hetzelfde.

    CoD SP vind ik geweldig maar moet erbij zeggen hooguit voor 1 spel ronde en heeft dus absouluut geen replay waarde voor mij, iedereen ervaart elke game anders en snap daarom niet waarom ik aangevallen wordt door casualkiller, tenzij hij vind dat je over bepaalde games/consoles geen mening mag hebben en je jezelf moet neer leggen bij de grote meute die het wel goed vinden, wat dus complete onzin is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.