Lees hier de Gamer.nl-recensie van Fantasy Life.

Die vredige Level-5-wereld van de koddige rpg Fantasy Life boeit mij met al zijn verzamelmogelijkheden en grappige vijanden al vanaf het begin. Fantasy Life is niet de beste game van het jaar, maar dankzij de stortvloed aan content heb ik er uren ingestoken. Dat zal de eerste helft van 2015 weinig anders zijn.

Fantasy Life

Level-5 is een ontwikkelaar uit Japan die vanaf begin 1998 nauw samenwerkt met Sony. Daar is onder andere het fantastische Ni No Kuni uit voortgekomen, maar ook veel games van vroeger zijn uit de samenwerking ontsprongen, zoals Dark Cloud en Rogue Galaxy. Toch associeer ik Level-5 nog altijd met Nintendo.

Dat komt vooral omdat Level-5 ook verantwoordelijk is voor de Professor Layton-serie, waaraan de handhelds van Nintendo sinds 2007 veel van hun charme ontlenen. De prentenboek-achtige animatiestijl, de goede storytelling en de veelheid aan geweldige puzzels grijpen me al sinds de komst van Professor Layton and the Curious Village.

Fantasy Life

Level-5 doet echter meer op de 3DS. Games als Weapon Shop de Omasse en Attack of the Friday Monsters! tonen dat Level-5 niet alleen veel man (280 man) in dienst heeft, maar ook veel creativiteit huisvest. De meest recente game van de ontwikkelaar, Fantasy Life, is daar een prima toonbeeld van. Hoewel het niet de beste game van het jaar is, is Fantasy Life er zeker eentje om je opperbest mee te vermaken.

In Fantasy Life,maak je je eigen personage dat een eigen baantje krijgt. Er zijn twaalf ambachten om uit te kiezen, waarbij zowel het timmermans- als tovenaarsvak tot de mogelijkheden behoort. Die keuze is niet zo levensbepalend als ze lijkt: het is op ieder moment mogelijk je personage om te scholen of hem of haar bepaalde eigenschappen van andere beroepen aan te leren.

Fantasy Life

Die vrijheid is aanvankelijk onwennig, maar uiteindelijk illustratief voor de overdaad aan content in Fantasy Life. Als je alles in deze game wilt doen, dan ben je waarschijnlijk honderden uren bezig. Mijn collega Tamara van Staalduinen schreef treffend in haar review dat de game ‘compact is vergeleken met bijvoorbeeld Skyrim of Xenoblade Chronicles, maar zo is ingericht dat nieuwe gebieden hun geheimen zelden direct prijsgeven’.

Fantasy Life is daarmee als een laagdrempelige ontdekkingsreis, waarbij je in je eigen tempo je eigen fantasieleven in je kunt opnemen. Zoals Tamara schreef is het typisch een game die je een half uurtje voor het slapen gaan in bed speelt. Niet eentje waarin je keihard wilt doorstampen naar het einddoel, maar een game waarin je op je gemak het avontuur aangaat.

Fantasy Life

Fantasy Life is daarmee een rpg-light, al kent het spel wel degelijk genre-getrouwe elementen die denkwerk en zelfs vaardigheid vereisen. Elke vijand heeft bijvoorbeeld een eigen manier van vechten, waardoor je zwaardslagen goed moet timen om tegenstanders de baas te zijn. Daarnaast lopen in de stad afdoende mensen die je vragen om allerlei gunsten, zoals het halen van een fles melk zijn of het vangen van vijf vlinders. Natuurlijk geldt in al die gevallen dat de taak moeilijker is dan ze klinkt.

Ik wandel zo graag rond in Fantasy Life dat ik het niet eens erg vind als ik bijna niks in de game heb bewerkstelligd voordat ik halfslapend mijn 3DS dichtklap. Fantasy Life is zo vredig en mooi gemaakt dat ik maar al te graag de echte wereld achter me laat, rondhangend in die verslavende to-do-lijst-wereld die Level-5 ons voorschotelt.