Dit is eigenlijk precies het juiste moment om nog eens terug te blikken op de geweldige games die de Wii in huis had. Dankzij de nieuwe systeemupdate voor de Wii U ga je bij het opstarten van de nieuwe console met een druk op de B-knop direct naar de Wii-modus, waarmee je alle games die ooit op de Wii zijn verschenen kunt spelen. Juist als je de Wii hebt gemist, maar wel een Wii U in huis hebt staan, doe je er goed aan onderstaande titels op te zoeken en alsnog aan langdurige speelsessies te onderwerpen.

Let wel: onderstaande games staan op willekeurige volgorde. Ook hebben we niet meerdere games uit dezelfde reeks uitgekozen. Bijvoorbeeld: we vonden Super Mario Galaxy beter dan het tweede deel, waardoor het origineel in deze lijst staat. Dat betekent natuurlijk niet dat Galaxy 2 niet van ongekende kwaliteit is. Goed, nu we de regels hebben vastgesteld, komen hier de tien beste Wii-games volgens de Gamer.nl-redactie!

Super Mario Galaxy
Tja, wie had hem in vredesnaam niet in deze lijst verwacht? Bij een Nintendo-console hoort een Mario-game, en dan hebben we het vooral over de driedimensionale avonturen van onze besnorde loodgieter. Super Mario Sunshine op de GameCube kon niet tippen aan de revolutionaire gameplay van Super Mario 64, maar de game had één onderscheidend element: de abstracte bonuslevels waarin je met bezwete handen Mario van punt A naar B moest loodsen. In vergelijking met de open 3D-werelden uit Mario 64 en Sunshine lieten deze levels pas écht zien hoe de oude Mario-games zich naar drie dimensies vertaalden.

Galaxy pakt juist dát principe en gaat ermee aan de haal. Elk level is een gefocuste hindernisbaan naar een eindpunt, waar een glanzende ster op je ligt te wachten. Wat als eerste opvalt, is de setting van het spel: Mario reist van planeet naar planeet, vaak meerdere per level, en elke planeet heeft zijn eigen zwaartekrachtregels. Nintendo zou Nintendo niet zijn als het deze regels niet regelmatig zou wijzigen, met uitdagende platformavonturen als gevolg. Sterker: er zitten zoveel ideëen in Mario Galaxy, dat de tientallen uren die je kwijt bent aan het uitspelen van de game geen moment vervelen of eentonig aanvoelen. Bijna elk level introduceert weer een nieuw idee. Nintendo had zelfs zoveel leuke verzinsels, dat het een vervolg moest maken om ze hun plekje te geven. Geen enkele gamer mag Super Mario Galaxy missen.

Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure
Het leuke aan de line-up van de Wii is dat er zoveel pareltjes zitten verborgen waar bijna niemand ooit van gehoord heeft. Capcom’s Zack & Wiki is er zo een. Eigenlijk is het een evolutie van de point-and-click adventure. Met de Wii-controller wijs je aan waar de grofgebekte helden naartoe lopen in de kleurrijke wereld en kies je verschillende objecten die ze kunnen gebruiken om puzzels op te lossen. Laat de tekenfilmachtige graphics je niet van de wijs brengen: Zack & Wiki is ongelooflijk pittig, met talloze puzzels die het uiterste van je denkvermogen vragen. Misschien nog wel belangrijker is dat het spel echt een eigen gezicht heeft, doorspekt met humor en grappige personages. Een unieke gameplayervaring die perfect past bij de Wii-controller, gecombineerd met leuke situaties en stijlvolle graphics.

Donkey Kong Country Returns
2D-platformers wisten voet aan wal te krijgen op de Wii. Hoewel New Super Mario Bros. Wii een leuke multiplayergame is en de sfeer van de oude Mario-games ademt, gaat onze voorkeur zonder twijfel uit naar de comeback van ’s werelds meest iconische aap. De zompige jungles en drukke beestenbende uit de Donkey Kong-reeks hebben er nog nooit zo sfeervol en scherp uitgezien als in deze platformer. Nog belangrijker is dat de moeilijkheidsgraad een stuk hoger ligt dan bij Mario’s 2D-avontuur. Vooral de latere levels en mijnkarritjes weten het bloed onder je nagels vandaan te halen, maar door de geperfectioneerde besturing kun je bij elke val in de afgrond alleen jezelf de schuld geven. Het is wel de enige game op de lijst waarvan we je aanraden hem niet te kopen: over een paar maanden verschijnt namelijk een 3DS-port. Die lijkt qua graphics nauwelijks onder te gaan doen voor de Wii-versie en voegt ook nog eens een makkelijkere moeilijkheidsgraad toe voor de minder ervaren spelers onder ons.

Metroid Prime Trilogy
We spelen een beetje vals. Metroid Prime 3 was een uitstekende Wii-game, maar vooral de eerste Metroid Prime op de GameCube was een adembenemde ervaring. Alle drie de games zitten verzameld in dit fraai ogende doosje, waarbij de eerste twee games de – volgens velen – superieure Wii-besturing aangemeten krijgen.

De Metroid Prime-trilogie is zo goed omdat het de 2D-ervaring uit Super Metroid zonder concessies naar een 3D-wereld vertaalt. Nog steeds ligt een complete planeet aan je voeten, maar het vergt een zoektocht van tientallen uren voordat je de uiterste hoeken van deze gedetailleerde spelwereld hebt bezocht. Hoe meer je speelt, hoe meer je het ruimtepak van huurling Samus Aran uitbouwt en hoe sterker je wordt. Voordat je het weet boost je complete meters door de lucht om op lastig te bereiken plekken te komen of schiet je allerlei ruimtegespuis aan gort met verschillende plasmastralen. De morphball is de kers op de taart: plotseling wissel je van het eerste persoonsperspectief naar de derde persoon en rol je jezelf een weg door nauwe gangenstelsels, op zoek naar de volgende ruimte die je eerder over het hoofd zag. Het werkt enorm verslavend en de games zijn duidelijk met veel liefde en zorg afgewerkt. Het door Team Ninja-ontwikkelde Metroid: Other M wissen we gewoon uit ons geheugen, voor de ultieme ruimteavonturen moet je bij de Metroid Prime Trilogy zijn.

No More Heroes
Daar hebben we weer zo’n vreemde eend in de bijt. Deze third-person actiongame is ontsproten uit het bizarre meesterbrein van Suda51 (Shadows of the Damned, Lollipop Chainsaw) en zit, zoals we van zijn games gewend zijn, vol met vreemde details die juist de nerdcultuur aanspreken. Alleen al het wapen waarmee hoofdpersonage Travis een lijst moordenaars moet afwerken om zo de beste moordenaar ter wereld te worden: een lichtzwaard. Met een wel erg brede brede motor reist hij door een –toegegeven- veel te lege stad, op zoek naar zijn volgende doelwit. Ondertussen bezoekt hij regelmatig het toilet (om te saven) en flirt hij zonder schaamte met zijn begeleidster, de sexy Sylvia Christel. No More Heroes ademt Japanse en Amerikaanse game- en popcultuur en alleen al daarom is dit een game die elke zichzelf respecterende gamer eens moet hebben geprobeerd. Het vervolg verscheen overigens ook op de Wii, maar daar hadden we het trucje inmiddels wel door.

Wii Sports
Verrassing! Eén van de meest casual games die ooit op een console is verschenen staat ook in onze lijst. Dat is echt geen schande: Wii Sports heeft niet voor niets haast eigenhandig van de Wii de meest succesvolle console van deze generatie gemaakt. Wie het spel ook maar vijf minuten probeert, merkt meteen waarom: de Wii-controller kopieert de bewegingen die je maakt heel precies naar het grote scherm. Zo voelt het een beetje alsof je echt aan het tennissen, bowlen of golfen bent. De wat karige presentatie zal niet iedereen aanspreken, al valt er ook een lans voor te breken: het zorgt ervoor dat het doel van het spel altijd duidelijk blijft.

Belangrijker is dat de game genoeg inhoud biedt. Elke sport geeft je uitgebreid de mogelijkheid je skills bij te schaven via verschillende minigames. Toch komt het briljante principe van Wii Sports pas echt tot uiting in de multiplayer. De enige tip die we je zouden willen meegeven is het strapbandje stevig vast te maken aan je pols en niet te dicht naast je opponent te staan, anders zouden er wel eens ongelukken kunnen plaatsvinden. Het vervolg, Wii Sports Resort, biedt veel meer content, maar komt wat ons betreft niet in de buurt van de puurheid en het plezier van de vijf sporten in deze launchgame.

Little King’s Story
Nog zo’n opmerkelijke titel, die helaas door veel te weinig gamers is opgemerkt: Little King’s Story. Als kersverse koning van Alpoko heb jij in de hand waar je huizen en winkels plaatst in je dorp. Dit zorgt weer voor nieuwe inwoners met verschillende beroepen. Vervolgens neem je ze mee op een avontuur door het koninkrijk, waarbij je nieuwe delen van het land verovert en meer rijkdommen vergaart, om zo je stad steeds verder uit te bouwen. Door de verschillende beroepen van je onderdanen kun je ze onderweg gevarieerde klusjes laten uitvoeren. Ondertussen trouw je doodleuk met verschillende prinsessen en vecht je tegen komische rivalen. Little King’s Story is een unieke mix tussen adventure en stadsim, afgemaakt met een vleugje Pikmin. Ons enige kritiekpunt is dat de Wii-controller niet gebruikt wordt voor pricisiewerk gedurende gevechten. Een gemiste kans, maar verder een heerlijk verfrissend spel dat na al die jaren nog steeds geen vergelijkbare concurrent heeft gekregen.

The Legend of Zelda: Skyward Sword
Op de lancering van de Wii verscheen er meteen een Zelda-game: Twilight Princess. Dat de game eigenlijk voor de GameCube was ontwikkeld (en daar tegelijkertijd op verscheen), werd meteen duidelijk: een beetje schudden met de Wii-controller en je sloeg de vijanden met gemak van je af. Dat kon beter en dat besefte Nintendo gelukkig ook, getuige de release van Skyward Sword. Het spel maakt gebruik van Wii Motion Plus, waardoor bewegingen nog preciezer vertaald worden naar het scherm. Doordat je het zwaard van Link nu met de Wii-controller bestuurt, worden gevechten met vijanden en puzzels daar ook op toegespitst. Vijanden moeten op een bepaalde manier geraakt worden of dragen schilden waarbij je het zwaard een bepaalde richting op moet zwaaien. Het is niet Link die in Hyrule zwaardgevechten houdt; jij bent het.

Wat wij nog belangrijker vinden dan de originele besturing, is de verandering van setting. In plaats van de inmiddels zo vaak herhaalde plot waarin Link Hyrule doorkruist om het kwaad te verslaan, begint Link zijn avontuur nu in een zwevende stad boven de wolken, waar hij met een gigantische vogel door het luchtruim suist. Personages als Link en Zelda hebben ook veel meer karakter meegekregen, met grappige en soms ook dramatische teksten die verschillende gevoelens bij je oproepen. Dan zijn al die kerkers en avonturen die je op de grond in Hyrule beleeft, alleen maar mooi meegenomen. Het plaatje is compleet dankzij de schitterende waterverf-graphics, die een perfecte tussenweg slaan tussen de tekenfilmstijl uit The Wind Waker en de realistischere avonturen uit Twilight Princess en Ocarina of Time. Deze stijl willen we stiekem best nog een keer terugzien in een Zelda-game, maar dan in HD.

Xenoblade Chronicles
Epischer dan Zelda kan bijna niet zou je denken, maar Monolith flikt het zonder zichtbare moeite met Xenoblade Chronicles. De spelwereld van deze Japanse RPG is zo gigantisch dat het totale oppervlak wel eens gekscherend wordt vergeleken met dat van het echte Japan. Niet voor niets ben je zo honderden uren verder in dit spel. Een dynamisch vechtsysteem waarbij de verschillende leden van je groep uit zichzelf aanvallen voorbereiden en afweren, zorgt voor minder frustratie dan in de doorsnee RPG. Wedden dat een groot deel van jullie nog nooit een minuut heeft gespeeld van Xenoblade? Juist nu er nog niet zoveel te doen valt op de Wii U, is dit de uitgelezen kans om op avontuur te gaan. Dan ben je ook meteen voorbereid op het volgende grootschalige avontuur van Monolith, X, dat mogelijk een vervolg is op Xenoblade (al blijft dat vooralsnog giswerk).

And Yet It Moves
And Yet it Moves is misschien niet de beste game van deze lijst, maar moet er alleen al om zijn naam in. Die reflecteert perfect wat de Wii aan meerwaarde kon bieden, mits ontwikkelaars er slim mee om wisten te springen. De puzzelplatformer pakt een bewezen concept - platformen - en combineert dat met een al even rationele als bewegingsgevoelige besturing. Kantel je de Wii-controller, dan draait de spelwereld met je mee. Hoewel dat in het eerste level nog als een gimmick voelt, blijkt het de sleutel tot succes. In principe kun je al vallend door alle levels heenkomen. Maar schiet je te ver door, dan stort je papieren personage ter aarde. Alles draait om de zwaartekracht en de zwaartekracht draait om je Wii-mote. De enige eShop-titel uit de lijst, maar zeker verdiend!

Dat hierboven tien van de beste Wii-games staan, staat buiten kijf, maar je bent het vast niet helemaal met ons eens. Welke game ontbreekt volgens jullie nog op deze lijst? Laat maar horen!