Er waren echter een paar uitzonderingen op de regel. Eén daarvan was Zeeslag. Hoe cool was het toen om met een miniversie van een kruiser, torpedojager, vliegdekschip, onderzeeboot en destroyer te spelen. Ook al waren ze stuk voor stuk van goedkoop, grijs plastic en ‘schoten’ ze witte en roden plastic staafjes af. Dat iemand bij Hasbro het daarom nodig vond om meer dan vijftig jaar na de release van de originele versie een bioscoopfilm en een videogame uit te brengen die in de verste verte niet op het bordspel lijkt, vinden wij eigenlijk overbodig. Waarom wij dat vinden lees je in deze face-off tussen een van de populairste bordspellen ooit en een videogame die daar op zou moeten lijken.

Graphics

Een heikel punt bij veel games is de discussie of de graphics wel up to date zijn. Twintig jaar geleden was dat helemaal geen issue. Je kreeg wat je zag en in het geval van Zeeslag is dat een blauw, plastic bord vol met gaten en vijf grijze, plastic bootjes. Maar omdat we toen nog geen honderd wetenschapskanalen hadden en we amper een glimp van een vliegdekschip hadden gezien, was dat kleine, grijze bolletje in onze fantasie de grootst mogelijke oceaanstormer.

Battleship laat wat minder aan de fantasie over, maar brengt de oorlog zoals je hem waarschijnlijk ook in het echt zou zien. Als alle aliens op elkaar lijken en je teamleden stuk voor stuk dezelfde sjaal voor hun mond dragen, althans. Bovendien verwachten we dan ook dat ze allemaal op dezelfde manier sterven en munitiekisten beginnen te glimmen als je bij ze in de buurt komt. De graphics zijn in het geval van Battleship zeker niet slecht te noemen, maar ons wegblazen doen ze ook niet. Daarom kiezen we toch voor dat grijze bolletje plastic.

Battleship vs Zeeslag 0-1

Gameplay

Hoe je een spel speelt, bepaalt in grote mate of we het leuk vinden of niet. Battleship is niet leuk. Waarom? Omdat we heel veel onderdelen al voorbij hebben zien komen én bovendien in een beter uitgevoerde vorm. De combinatie van shooter en Zeeslag is goed bedacht, maar ook niet meer dan een gimmick. Zeeslag gooit het over een andere boeg en draait vooral om spanning en tactisch inzicht. Wie kamt op een zo efficiënt mogelijke manier de kaart uit en weet feilloos de tactiek van tegenstander te ontrafelen? Bovendien weet Zeeslag de spanning tot ongekende hoogtes te stuwen, wanneer je als laatste nog dat verdomd kleine torpedojagertje van slechts twee pinnetjes groot moest zoeken. Een speld in een hooiberg vind je nog eerder! Ook ronde twee gaat dus naar onze held van weleer.

Battleship vs Zeeslag 0-2

Geluid

Zeeslag spelen was (en is) geweldig, maar we kunnen wel een paar personen opnoemen die daar toentertijd anders over dachten: moeders. De eerste vijf minuten van een potje waren nog wel leuk, maar na de twintigste “Haha, PLONS!” of “NEEEEEEEEEEE, m’n kruiser is gezonken”-schreeuw door de kamer hadden zij het wel gehad. Ook de ruzies over vals spelen nadat een van de twee spelers even naar de wc moest door de te hoge spanning waren niet van de lucht en hielpen moeders nog sneller over de rand van de waanzin. Nee, dan kiezen ze toch liever voor de wat meer realistischere geluidseffecten van Battleship en het gegeven dat je eventueel een koptelefoon op kunt zetten. Een puntje voor de digitale versie.

Battleship vs Zeeslag 1-2

Herspeelbaarheid

Tsja, als je ergens een paar tientjes voor neerlegt, dan wil je daar wel wat langer mee bezigzijn dan één middagje. Wat dat betreft kunnen we over Battleship heel kort zijn: het is een teleurstelling. Geen online functies en een singleplayercampagne van slechts een uurtje of vijf. Misschien dat je nog een half uurtje kunt vullen door te kijken naar vrijgespeelde plaatjes, maar dan is de koek toch echt op. Zeeslag spelen we echter al zo lang als we het ons kunnen herinneren en heeft ons door lange vakanties in Frankrijk, saaie regenachtige zondagmiddagen thuis en vervelende wiskunde-uurtjes op school geholpen. En dat kunnen maar heel weinig games zeggen. Het is wel duidelijk wie hier de winnaar is.

Battleship vs Zeeslag 1-3

Eindoordeel

Met een overduidelijke eindscore van 1-3 heeft Zeeslag ook vijftig jaar na dato nog altijd niet ingeboet aan kwaliteit. Maar eigenlijk is het geen kwestie van een strijd, want als iemand bij Hasbro een beetje verstand had gehad, dan waren ze niet eens begonnen aan een poging om de oeroude formule van Zeeslag aan te passen en in een vage gamevorm te gieten. Sommige dingen laat je het beste ongemoeid en Zeeslag is daar een duidelijk voorbeeld van.