Deze week staat in het teken van Battlefield 2. Zoals de "2" al doet vermoeden, hebben we hier te maken met een heuse serie, waarvan het eerste deel al in september 2002 verscheen. Destijds zorgde Battlefield 1942 voor een ware revolutie. Zelden is een demo van een spel zo populair geweest. Battlefield was echter niet de eerste teamshooter van de Zweedse ontwikkelaar Digital Illusions, dat was Codename Eagle.

Codename Eagle

In deze alweer prehistorische shooter uit 1999 stapte je in de schoenen van ene "Red". De wereld is in rep en roer, want de oude Tsaar van Rusland wordt door zijn zoon vermoord. Nu kunnen wel meer kinderen niet zo goed met hun ouders opschieten, deze Pietre is echter uit op werelddominatie, iets wat je gelukkig niet bij elk boos kind tegenkomt. Tijdens 12 missies kreeg je de opdracht de nieuwe Tsaar tegen te houden en de wereld van deze tiran te bevrijden. Codename Eagle was qua opzet een traditionele shooter met een duidelijke verhaallijn. Het was echter de gameplay en multiplayer die voor een ware revolutie zorgden. Het spel was voorzien van vliegtuigen en allerlei voertuigen die je kon gebruiken. Hoewel Take2 nooit de potentie van de titel heeft uitgebuid, kwam men wel met een nieuwe patch die het mogelijk maakte om online met 30 man te spelen, en tevens een helikopter toevoegde. Ook had men de zijspan aangepast, waardoor er nu twee spelers in konden. Codename Eagle was zijn tijd van grote multiplayer maps en toegankelijke voertuigen ver vooruit en heeft nooit het krediet ontvangen wat het eigenlijk had moeten krijgen. DICE ging echter onverschrokken verder met de opvolger van Codename Eagle, dat de titel Battlefield 1942 kreeg. Codename Eagle was volgens DICE de "genesis" van Battlefield en EA was er zo dol op dat ze het wilden verbeterden en vernieuwen.

Battlefield 1942

Het zou zo'n drie jaar duren voordat men Battlefield 1942 ten opzichte van Codename Eagle voldoende vernieuwd en verbeterd had. De nieuwe shooter speelde zich af in de Tweede Wereldoorlog en had eigenlijk geen verhaallijn. De levels waren voorzien van een paar regels tekst, maar dat was dan ook alles. Hoewel er wel een singleplayer gedeelte aanwezig was, was het spel voornamelijk gericht op multiplayer, iets wat ook wel duidelijk werd uit de zeer matige AI waar Battlefield 1942 over beschikte. De tegenstanders waren dom en speelden niet goed samen, waardoor de singleplayer nooit goed uit de verf kwam. Dat hoefde ook niet, want online was Battlefield 1942 een knallend succes.

In BF1942 kon je kiezen uit 5 verschillende klassen. Op het slagveld kwam je de Scout, Assault, Medic, Engineer en Bazooka klasse tegen. Elke eenheid had, net als de tientallen voertuigen, zijn eigen voor- en nadelen. Zo had de scout een sniper rifle en kon hij bombardementen begeleiden via zijn verrekijker. Kwam het echter aan op close quarter combat, dan was de scout meestal de pineut. De assault, zeg maar de aanvalsklasse, had als voordeel in het bezit te zijn van een zwaar machinegeweer, waarmee ook op grote afstand mensen met lood gepenetreerd konden worden. De medic kon zichzelf en andere noodbehoevenden "repareren", als wapen droeg hij een licht machinegeweer, wat op korte afstand nog altijd veel schade kon doen. De engineer was een van de leukste klassen van het spel. Mister monteur had namelijk de beschikking over mijnen om tanks en vliegtuigen mee op te blazen, had dynamiet voor de echt lastige klussen, bezat een aardig geweer en kon ook nog eens voertuigen repareren. Als laatste was er dan nog de bazooka, die met een grote lodenpijp op zijn rug mocht rondlopen, opzoek naar tanks en andere voertuigen om op te blazen.

Net als andere FPS games was BF1942 van een Team DeathMatch en Capture The Flag optie voorzien. In de DeathMatch optie moest je zoveel mogelijk kills maken bij het andere team, terwijl je in Capture The Flag de vlag van de tegenstander moest stelen. De meest gespeelde modus van Battlefield was, en is nog steeds, Conquest. In deze mode begon je met je team op een spawnpoint, waarna er een aantal vlaggen veroverd moesten worden. Elk team begon met een aantal tickets, verloor een team een vlag dan kostte dit tickets. Hoe langer men zonder deze vlaggen zat, hoe sneller de tickets opraakten, waarna de ronde voorbij was. Het score systeem was hier ook op aangepast, want schoot je iemand dood dan kreeg je één punt, veroverde je een vlag, dan kreeg je twee punten. Aan het einde van de ronde werden alle punten opgeteld, en je hoeft geen Einstein te zijn om te begrijpen dat degene met de meeste punten bovenaan kwam te staan. Zodoende was er een belangrijke rol weggelegd voor mensen die vlaggen wilden veroveren, maar ook voor de mensen die deze vlagkapers ondersteunden. Het kwam dan ook vooral aan op teamwerk. Zonder team was je namelijk nergens.

Niks bijzonders zou je denken, ook in 2002 waren er genoeg FPS games waarbij je vlaggen moest veroveren en andere spelers een derde oog moest bezorgen. Toch had BF iets wat de andere FPS games niet hadden en dat waren voertuigen op grote schaal en zestien gigantische levels. Het spel bevatte maarliefst 35 verschillende voertuigen, elk met zijn eigen voor- en nadelen. Voor elk voertuig gold dat het tijd en geduld kostte om ze goed te beheersen. Vooral de vliegtuigen eisten veel van de bestuurder. Battlefield bevatte namelijk een compleet arsenaal om ter land, ter zee en in de lucht na te spelen. Zo waren er grote slagschepen, duikboten en vliegdekschepen waar je met je Zero kon opstijgen. Verder had je de beschikking over tanks en artillerie, en als toetje stond er ook een aantal vliegtuigen voor je klaar, waaronder de B17 bommenwerper en de bekende Spitfire.

De levels in Battlefield waren gebaseerd op historische veldslagen en hadden daardoor elk een uniek karakter. Alle Nederlanders konden terecht bij het level "Operation Market Garden", waar je de brug bij Arnhem moest veroveren. Andere schitterende levels waren onder andere Stalingrad, Omaha Beach en Iwo Jima. Elk level had trouwens een beperkt aantal voertuigen. Het was dus niet zo dat iedereen een tank pakte en erop los knalde. Elk level moest daarom apart benaderd worden, wat inhield dat je de juiste klasse moest kiezen. Zo had je in het Berlijn level veel gevechten in kleine straten en huizen. In deze situatie was een Assaulter of Medic meer in het voordeel. Speelde je een groot level als BattleAxe dan hadden Scouts en Engineers meer invloed op het spelverloop.

Wist je trouwens dat BF1942 als minimale systeemeisen een 500Mhz computer met 128MB en 32MB videokaart had?