Als gamer heb je een normale leeftijd als je tussen de 12 - 18 bent.

Ben laatst 27 geworden, 27 als gamer. dat is oud. Vooral als je online aan het gamen bent. Je hebt wel een berg ervaring en hebt generaties van consoles meegemaakt.

Toch zijn er nog oudere gamers, die mogen zichzelf echt heel erg oud noemen. En na de 65 en nog steeds gamen? Dat is bijna hetzelfde als 110 worden, heel bijzonder en vrij zeldzaam. Maar wel respect :)

Door alle ervaring herken je ook snel hoe oud iemand ongeveer is. Als iemand vraagt in een spel hou oud je bent, dan is degene die dat vraagt rond de 16 jaar.
En de termen kiddie word ook gebruikt als mensen elkaar aan bestoken zijn met woorden. De mensen die de term kiddie voor een ander persoon gebruiken zijn of 23+ of rond de 16 die andere mensen kopieerd om zelf ouder over te komen.
Jonge mensen worden vaak snel boos omdat ze in de pubertijd (vreselijk woord, i know) zitten, hormonen die hun werk doen. Voor de natuur heel normaal, voor andere gamers heel irritant.

De keuzes van mensen verschild ook per leeftijd. Ik neem als voorbeeld WoW.
2 sides, de Glanzende ridders van de Alliance, of de lelijke wild uit ziende beesten van de Horde. Hele jonge mensen kiezen vaak alliance, pubers horde + pvp) en de rest is een mix.

Bij starwars wilt elke puber darkside, sithlord, ubermaster of destruction zijn.

Bij mezelf merk ik dat ik ook hier aan alles heb meegedaan. Maar tijden veranderen. Ik dacht dat ik altijd zo fanatiek bleef gamen als vroeger (16), maar dat valt vies tegen. Toen ik op mezelf woonde (21) gamed ik nog steeds als een gek, haatte werk enzo. Nu woon ik samen met mijn vriendin, iets wat je fanatiek gamer bent niet moet doen. Je vrijetijd is dan ineens verdwenen. Je moet geld verdienen en je vrouwtje blij maken. Die heeft geen hobby want dat ben jij. Maar ik sta sterk in mijn schoenen en kan elke dag wat uurtjes gamen. Mijn passie voor games is alleen wel aan het vervagen, niks boeit me meer. Soms zit ik naar mn beeldscherm te staren en heb ik geen zin om iets te doen. Ik heb nog wel een hele zooi games die ik kan spelen en sommige die ik nog niet heb uitgespeeld. De passie ontbreekt, misschien dat nieuwe consoles de vlam weer opnieuw aanwakkeren. Maar ook voor de nieuwe consoles ben ik eerder sceptisch dan blij dat ze komen.
Vroegah keek ik uit naar de release van de N64 en daarna van de Gamecube. Zelfs voor de Wii was ik nog een beetje enhousiast.

Ik voel me dus een oude gamer, ik wens de jongere generatie veel plezier met de spellen die voor mij maar middelmatig overkomen. Mijn game herinneringen zijn het leukst in de N64 tijd. De jeugd nu weet niet eens waar ik het over heb.
Toch herhaald de cyclus zich, maar met andere games en natuurlijk, andere mensen.