Om gelijk maar even alle pretenties uit de wereld te helpen: een mix tussen Zelda en God of War lijkt Darksiders absoluut niet te worden, afgaande op de beelden die we gezien en de verhalen die we gehoord hebben. De game is God of War in het kwadraat, met een klein vleugje adventure en platformgameplay. De vergelijking met Zelda komt schijnbaar enkel van het feit dat er in de game verschillende kerkers zijn, iets dat ook in Nintendo's hitserie het geval is. Maar goed, terug naar Darksiders.

Darksiders baseert zich op het verhaal van de Four Horsemen of the Apocalypse. De vier kornuiten met bovennatuurlijke krachten worden verslagen en als speler kruip je in de huid van één zo'n Horseman. De Horseman die je in de game onder controle krijgt is echter een schim van de creatuur die hij geweest is. Bijna alle speciale krachten zijn ontnomen en om de uiteindelijke vijand te verslaan heb je flink wat meer vaardigheden en speciale gaven nodig. Door de game heen probeer je al je krachten terug te krijgen. Hetgeen je hier het meest voor doet is slaan, rammen en beuken. En had ik slaan al genoemd?

De opzet van Darksiders is een combinatie tussen lineaire en non-lineaire gameplay. De levels zelf zijn vrij lineair, maar er bestaan twee 'hubs' in de game die zich presenteren als een open wereld waar je lekker aan kunt klooien. In het begin van de game is dit een stad en later in het spel, als de wereld nog grimmiger wordt dan hij oorspronkelijk al is, wordt dit de onderwereld. De setting van Darksiders is sowieso van nature al vrij grimmig. Je speelt in een wereld na de Apocalyps, wat betekent dat er weinig joligs meer over is van de wereld zoals wij deze nu kennen. Donkere tonen, verlaten omgevingen en verwoeste gebouwen zijn het strijdtoneel.

En eerlijk is eerlijk, dit ziet er best goed uit. Zo werd ons een level in de metro getoond waar het chaossfeertje dat je verwacht bij een Apocalyps al goed aanwezig was. De gameplay bestond voornamelijk uit het neerhakken van tegenstanders, al kwam er ook wat puzzelwerk aan te pas. Om langs een soort vleesetende slurf te komen moest een auto aan het beest gevoerd worden. De auto moest vanaf een eerder stuk uit het level naar de vijand gesleurd worden en in de 'bek' geduwd worden. Eenmaal de honger gestild was kroop de vijand weer terug zijn metroschacht en kon het avontuur vervolgd worden.

De gameplay van Darksiders bestaat echter niet enkel uit het in je eentje afranselen van alles dat op je pad komt. Zoals de term 'Horseman' al impliceert, krijg je ook een paard tot je beschikking. Dit paard staat niet direct tot je beschikking en voegt zich naarmate de game vordert aan je zijde. Tijdens de presentatie werd het paard omschreven als een niet fysisch aanwezig personage, dat meer een soort schim is en daardoor allerlei toffe moves uit kan halen. Zo draait het paard zich niet gewoon om door om zijn as te draaien, maar gaat dit gepaard met een gave animatie waarin het paard zich even in en uit de wereld warpt, om 180 graden gedraaid terug te komen. Zelf hebben we dit niet mogen aanschouwen, maar volgens de ontwikkelaar wordt het paard een gave extra in de game.

Op basis van de versie van Darksiders die tentoongesteld werd is het nog moeilijk om een oordeel over de titel te vellen. Men gaf zelf al aan dat de game nog lang niet af is en na het zien van tien minuten gameplay steek ik m'n hand nog niet in het vuur voor deze game. Qua ideeën heeft ontwikkelaar Vigil Games echter niet te klagen. Zo werd er nog gesproken over een combosysteem met upgrades, minigames á la God of War met buttonbash-sequenties en een interessant verhaal waarin ook de andere Horsemen je nog komen helpen. Dit alles klinkt wel erg God of War-achtig, maar hé: als het goed uitgewerkt is hoor je ons niet klagen. De setting met duistere monsters en Apocalyptische wezens mag er zijn en als singleplayer-only titel krijgen de Xbox 360 en PlayStation 3 er in ieder geval weer zo'n heerlijke, rasechte hack 'n slash game bij.