Met de touchscreen mogelijkheden van de Nintendo DS lijkt de weg vrij voor strategische games op een handheld platform. Met de stylus kun je immers alles doen wat met een muis ook mogelijk is. Diverse ontwikkelaars speelden hierop in, met het gevolg dat momenteel onder andere Age of Empires, Black and White en Shogun Empires in aantocht zijn. Ook THQ doet met Zoo Tycoon DS een duit in het zakje, een spel dat zich eveneens prima leent voor de nieuwste handheld van Nintendo.

Voor wie Zoo Tycoon kent weet waar het om draait: het runnen van je eigen dierentuin. Met Zoo Tycoon DS is dit niet anders. Het spel biedt een drietal tutorials, een ruim aantal scenario’s en een zandbakmode. De bedoeling is om een dierentuin te maken die aantrekkelijk is voor de bezoekers. Dit bereik je door veel verschillende dieren in je park op te nemen, die het allemaal naar hun zin hebben in hun hok. Ook moet je je gasten voorzien van eten, drinken en sanitaire voorzieningen. Met wat tierelantijntjes kun je je dierentuin nog wat opfleuren, wat de gemoedstoestand van je gasten eveneens ten goede komt.

Rampzalige interface

Op papier klinkt Zoo Tycoon DS prima, maar in de praktijk is het spel een regelrechte ramp om te spelen. De voornaamste reden hiervan is dat de spelinterface serieus te wensen over laat. Bijna elke handeling moet op een andere manier uitgevoerd worden, waarbij de ene methode nog minder intuïtief is dan de andere.

Er wordt weliswaar gebruik gemaakt van de stylus, maar om een onduidelijke reden heeft men op het onderste scherm menu’s geplaatst en niet de eigenlijke spelomgeving. Voor het scrollen door de omgeving, moet je dus nog gewoon gebruik maken van de pijltjestoetsen. Het aanleggen van bestrating doe je door op het onderste scherm in het juiste menu, drie lagen diep, de gewenste soort tegels uit te kiezen. Vervolgens moet je op het bovenste scherm het hokje opzoeken dat je wilt bestraten, om vervolgens op A te drukken om je straat neer te leggen. Het probleem zit hem in het isometrische standpunt, waardoor je voor het leggen van een recht pad steeds een stukje naar opzij en een stukje omhoog moet. Waarom men hiervoor niet de stylus gebruikt heeft, is ons geheel onduidelijk.

Voor het veranderen van het type ondergrond in een dierenverblijf kun je voor de verandering wel gebruik maken van het touchpad. De manier waarop is echter zo krom verzonnen, dat het zo mogelijk nog minder handig is dan het aanleggen van een weg. Op het bovenste scherm verplaats je namelijk met de pijltjes een groen raster over het groene gras, op het onderste scherm kun je op een apart raster met je stylus de types ondergrond veranderen. Het raster dat je onder ziet, komt overeen met het gebied dat door het raster op het bovenste scherm gemarkeerd wordt. Het leuke is dat alleen de paden worden weergeven op het onderste scherm, waardoor je eigenlijk niet goed ziet op welke positie je nu precies iets verandert. Het is vaak een beetje gokwerk, uittellen en uitproberen, om de juiste hokjes aan te passen.

Ook het aanleggen van hekken gaat via het rastersysteem waarmee je ook de soorten ondergrond verandert. Alleen zie je dit keer wel waar de andere verblijven zich bevinden. Om het allemaal toch niet te makkelijk te maken, is het uittekenen van de afmetingen van je hek, lekker lastig gemaakt. Je kunt namelijk wel de grootte bepalen, maar wanneer je hem iets te groot maakt, kun je hem niet meer verkleinen. Je kunt dan je hele hek weer verwijderen en opnieuw beginnen. Hoe lastiger en onlogischer, hoe beter, was duidelijk het motto van de ontwikkelaars.

Een andere leuke inconsistentie zit hem in het aannemen van nieuw personeel. Om een verzorger aan te nemen, dien je deze te selecteren uit het menu en in de dierenverblijft te plaatsen. Hiermee ken je de verzorger toe aan het desbetreffende verblijf. Neem je een schoonmaker aan, dan hoef je deze niet in je dierentuin zelf te plaatsen. Deze wordt namelijk direct bij de ingang van je park neergezet. Het vervelende is dat de camera ook naar de ingang wordt verplaatst, waardoor je weer helemaal terug mag scrollen naar de plaats waar je bezig was. Het scrollen gaat overigens, vooral als je volledig uitgezoomd bent, behoorlijk traag.

Rampzalige game

Een vervelende interface is natuurlijk één ding, als het spel zelf leuk is dan kunnen we er misschien nog mee leven. Helaas laat Zoo Tycoon DS ook op het gebied van management flink wat steekjes vallen. Het bouwen van een dierenverblijf is niet meer dan kijken naar de tips van de verzorger en deze stap voor stap opvolgen. Wanneer een dier meer bomen wil, dan plaats je er net zo lang bomen bij, totdat er in plaats van groene gezichtjes, rode gezichtjes verschijnen (de gezichtjes geven aan of de gemoedstoestand van het dier verbetert of verslechtert). De laatste boom haal je vervolgens weer weg en het bomenaantal is helemaal geschikt voor je diersoort. Doe je dit voor elk aspect, dan heb je binnen no-time een perfect hok voor je dieren waar je nooit meer naar om hoeft te kijken.

Wanneer je je park eenmaal volgebouwd hebt, is er ook echt niets meer te doen in Zoo Tycoon DS. De calamiteiten die de PC versie zo leuk maakten, zoals een losgebroken leeuw, zijn in de DS versie niet meer aanwezig. Het is ook niet mogelijk verschillende diersoorten bij elkaar in te plaatsen. Het leuke tafereel van een tijger die pinguïns verslond, zul je dus moeten missen. Ook krijg je totaal geen feedback van wat er in je park gebeurt. Behalve dat af en toe ‘Dier X’ niet helemaal blij is, hoef je geen adviezen te verwachten over waar je park verbeterd kan worden. Geluiden die je park wat levendiger doen aanvoelen zijn er ook niet. Geen kassageluid wanneer er iets verkocht wordt, geen geroezemoes wanneer het druk is in je park, niets van dat alles. Doodse stilte.

Conclusie

Zoo Tycoon voor de DS is een spel dat de komende jaren zijn nut zal laten blijken. Het spel is namelijk uitstekend lesmateriaal voor mensen die een cursus interfacedesign volgen. THQ heeft het voor elkaar gekregen een recordaantal logische fouten, inconsistenties en zinloze handelingen, in één spelinterface te stoppen. Aan de speler te taak om hiermee in gevecht te gaan en toch nog mooie dierentuin uit de grond te stampen. Want in het tevreden houden van je beesten en gasten, is weinig uitdaging te vinden.