Behoedzaam stuur ik mijn infanterie de bossen in. Drie doorgewinterde pelotons. De twee standaardeenheden nemen de voorhoede in, zodat mijn anti-tank peloton veilig de bosrand kan bereiken. “We're taking heat!”, schreeuwt de commander van Alpha-squad over de radio. Ik geef de opdracht aan mijn lichte eenheden om hun M203 lauchers te gebruiken en op die manier snel de vijand uit te schakelen. “Tank is history!”  Niets kan mijn opmars nu nog stoppen! Die vuile communisten zullen nu leren wie hier beschikt over de beste tactische vaardigheden. Goddamn! Een airstrike! Vanuit de verte kan ik alleen maar toekijken hoe een napalmregen op mijn eenheden neerdaalt terwijl ik luister naar hun ijzingwekkende doodskreten over de radio. Welkom in de wereld van World in Conflict...

 

World in Conflict is de nieuwe real-time strategy game van Massive Entertainment. Veel gamers zal de combinatie van Massive en RTS niet vreemd in de oren klinken, aangezien deze studio al eerder het pareltje Ground Control afleverde. Daar waar Ground Control in de verre toekomst afspeelde, keren we in World in Conflict terug naar de Koude Oorlog, die in de alternatieve geschiedenis van dit spel op een keiharde conventionele oorlog is uitgelopen. De comrads uit het oosten maken zich op om Europa en Amerika in een bloedrode deken te hullen door middel gepantserd staal en 7.92x33 mm  patronen. Dit verhaal is de drijfveer achter de singleplayer campagne (daarom zal ik er ook niet al teveel over verklappen) en de nodige zaken komen aan bod zoals de persoonlijke situatie van enkele hoofdpersonen, de tragiek van de oorlog, heroïsche zelfopoffering en daden van ultieme lafheid.

Dit wordt allemaal verteld door middel van statisch artwork en voice-overs, hoewel zaken zoals bijvoorbeeld de intro bestaan uit de gerenderde video's. De kwaliteit van de voice-overs is uitstekend en klinken totaal niet geforceerd.

Tijdens missies worden de verhaalelementen door ingame filmpjes verteld. Het zijn de kleine details die de speler in het verhaal trekken, zoals de radioberichten tussen de verschillende officieren waar je mee samenwerkt, twee Franse karakters die tijdens de tussenfilmpjes ook daadwerkelijk Frans spreken, of de snerende opmerking van diezelfde Franse officier dat “Les américains n'on pas de culture!” wanneer jou Amerikaanse bevelhebber de opdracht geeft om een vijftiende eeuwse kerk op te blazen. En het zijn net dit soort details die World in Conflict zo'n geweldige ervaring maken.

Want ook de graphics en het geluid verdienen wel degelijk een pluim voor de afwerking. Een Bunker Buster op een huis dat door de vijand gebruikt wordt als schuilplaats, zorgt voor een flinke explosie en een omhoog schietende rookpluim, waardoor je als speler echt het gevoel krijgt alsof alle gewapende tegenstand in dat huis tot stof is gereduceerd.

Schokgolven, kraters en mondingsvuur zien er allemaal geloofwaardig uit en dragen allemaal bij aan het gevoel dat je per ongeluk een echt slagveld bent opgelopen. Een tank spat in stukken uit elkaar en een helikopter stort in een oncontroleerbare spin de grond in wanneer hij getroffen wordt door een fatale anti-air raket. Een contactsituatie tussen twee vijandelijke tankdivisies zorgt al snel voor een slagveld bezaait met kraters, brandende  wrakken en verwoeste gebouwen. Want alles kan stuk, van bossen tot woningen. Een ADO-hooligan zou jaloers worden op de hoeveelheid schade die je in World in Conflict mag aanrichten.

Dit alles gaat gepaard met een kakofonie van oorlogsgeluiden. Divisies schreeuwen hun status door, terwijl middellangeafstandsraketten langs suizen en een Shilka anti air vehicle constant zijn dodelijke lading de hemel in schiet.

Nog nooit was ik zo blij met mijn ouwe trouwe subwoofersetje toen in World in Conflict een zware aanvalshelicopter langs mijn camera dreunde. Geluiden van explosies en granaatinslagen geven net die extra boost mee aan het grafische geweld, waardoor je inderdaad gelooft dat die SABOT round door het vijandelijke pantser heen is geslagen of dat het clusterbombardement inderdaad alles in de directe omgeving aan stukken scheurt.

De gameplay draait om het innemen van controlepunten. Dit zijn één of meerdere cirkels op een belangrijke plek die je inneemt door units binnen de cirkels te plaatsen. Wanneer er geen vijanden in de buurt zijn, dan neem je de controlepunten over, en begin je met het bouwen van bunkers.

World in Conflict bevat geen grondstoffen management en het bouwen van bovengenoemde bunkers gebeurt geheel automatisch. Het spel draait puur om het aansturen van je eenheden. Als speler beschik je over een bepaald aantal punten waarmee je eenheden kunt laten invliegen. Verlies je eenheden, dan vult deze pool zich langzaam weer, zodat je na een tijdje weer nieuwe eenheden kunt kopen. Dit kost echter tijd, en omdat je eenheden ervaring opdoen (en dus sterker worden) naarmate ze meer schade toebrengen aan de vijand is het veel slimmer om reparatievoertuigen achter de hand te hebben om opgelopen schade zo snel mogelijk te repareren. Hetzelfde geldt voor infanterie die je in het veld kunt bevoorraden om verloren teamleden opnieuw aan te vullen.

Iedere eenheid heeft  één of meerdere speciale vaardigheden die je onbeperkt kunt inzetten, maar wel een bepaalde afkoelingstijd hebben voordat je ze weer kunt gebruiken. Deze kunnen vaak het verschil betekenen tussen winnen of verliezen en spelers die hun micromanagement goed op orde hebben kunnen een flink tactisch voordeel verwachten. Tanks hebben de beschikking over een rookscherm, echt handig wanneer die ene aanval toch niet helemaal verliep zoals je had gedacht en wat extra tijd nodig hebt om te ontsnappen aan de zwerm aanvalshelikopters.

Deze helikopters hebben namelijk de beschikking over TOW-raketten die een flinke knauw toebrengen aan de gezondheid van grondvoertuigen, of ze zelfs in één keer kunnen vernietigen. Wanneer zij aangevallen worden door lucht doel raketten kunnen zij op hun beurt weer flares gebruiken om deze raketten te verwarren en van koers af te gooien om zo ongeschonden te ontsnappen. Zo vervalt World in Conflict niet in een suf schaakspel waarin je constant de ene eenheid met de andere kunt stoppen en vice versa, maar is iedere aanval weer een wedstrijd tussen wie de kennis van zijn speciale vaardigheden het meest op orde heeft.

Een ander zeer belangrijk element in het spel zijn de zogenaamde Tactical Aids. Deze hulpmiddelen kunnen in veel gevallen bepalend zijn voor het verloop van de strijd en bestaan uit speciale acties zoals napalmbombardementen, precisie artillerie, maar ook het droppen van voertuigen of infanteristen. Het ultieme wapen is natuurlijk de tactical nuclear strike die het hele vijandelijke leger op een praktische manier wegvaagt, waardoor je extra minuten wint om zo snel de controlepunten over te nemen. Deze Tactical Aids dragen bij aan een dynamisch spel, aangezien ze, wanneer goed toegepast, het tij doen keren.

 

Ook op multiplayergebied weet World in Conflict de linie te houden. Er zijn verschillende modi die allemaal draaien om het innemen van de controlepunten. In de ene modus liggen bijvoorbeeld alle controlepunten op een rechte lijn, waardoor de twee partijen over een gehele rechte linie vechten terwijl in een andere modus je zo snel mogelijk alle vijandelijke controlepunten moet innemen, waarna de rollen omgedraaid worden en het andere team jouw tijd moet zien te breken.

Iedere speler binnen het team neemt een van de vier rollen op zich te weten infantry, air, support of armour. Hoewel je ook eenheden kunt aanschaffen buiten je eigen rol, zijn deze duurder dan de eenheden die daadwerkelijk bij jou rol horen. Door deze en andere factoren worden spelers gedwongen om samen te spelen. Hoewel ik dit persoonlijk een zeer goede zaak vind, is het erg jammer dat wanneer je de pech hebt om in een team van Einzelgängers terecht te komen. Zo heb je vaak geen enkele kans op de overwinning, omdat de vijand jou dan makkelijk met eenheden kan aanvallen waar je zelf geen verweer tegen hebt. Een samenwerkend team is de basis voor een leuk online potje World in Conflict.

Er waren eigenlijk maar twee minpunten die opvielen. Heel af en toe zijn er toch nog units die moeite hebben om het juiste pad te vinden, en hebben wat extra sturing nodig. Gelukkig gebeurt dit zelden. Daarnaast was er een bugje met mijn hotkeys waardoor ik af en toe units deselecteerde in de plaats van een speciaal commando toewees, waardoor er weer enkele seconden verloren gingen met het opnieuw selecteren van mijn eenheden en commando's.

Maar eigenlijk moet ik helemaal niet zo mierenneuken. Deze punten zijn snel vergeven want eigenlijk is World in Conflict gewoon een van die spellen die niet mag ontbreken in de kast van de echte RTS-liefhebber. Gameplay, graphics en geluid zijn allemaal dik in orde en zorgen ervoor dat zelfs verliezen er nog nooit zo mooi uitzag. Massive Entertainment bewijst wederom dat het RTS genre bij deze studio in veilige handen is.