In een jaar waarin het voor de PC op RPG gebied angstvallig stil is gebleven, hebben veel gamers hun hoop op Vampire: The Masquerade - Bloodlines gevestigd. De Vampire licentie zorgt voor een boeiende en zeer goed uitgewerkte wereld, die bovendien met behulp van de Source engine uitermate sfeervol weergegeven zou moeten kunnen worden. Aangezien de games van Troika bovendien bekend staan om hun diepe en boeiende gameplay, werd de game vooraf over het algemeen beschouwd als een potentiële topper. Kan Bloodlines deze verwachtingen echter ook waar maken? Aan het begin zal de speler zijn keuze moeten maken uit één van de zeven beschikbare clans die de Camarilla kent. Deze clans beschikken over sterk uiteenlopende vampierkrachten, disciplines, en karakters. Zo zal een vampier van de Brujah clan er de voorkeur aan geven zijn vuisten te laten spreken, zal een Ventrue vampier liever zijn vijand van zijn gelijk overtuigen, terwijl een Nosferatu het liefst overal stilletjes langs sluipt. Zoals te verwachten valt, zorgt dit voor sterk uiteenlopende speelstijlen, wat de herspeelbaarheid ten goede komt.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Dungeons & Dragons kent de wereld van Vampire: The Masquerade geen level systeem. In plaats hiervan worden door het uitvoeren van opdrachten ervaringspunten verzameld, die vervolgens gebruikt kunnen worden om vaardigheden te verbeteren. Dit kan in drie verschillende categorieën: spelers kunnen de disciplines verbeteren van hun vampier, maar hun ervaringspunten ook investeren in attributes, zoals strength, en abilities, waarvan intimidation een voorbeeld is. De beide categorieën bepalen vervolgens de vaardigheden van de speler in de verschillende feats. Hier moet bijvoorbeeld gedacht worden aan melee en ranged vechten, maar ook bijvoorbeeld de vaardigheden in het hacken van computers, openen van sloten of overtuigen van mensen.

Deze feats vormen de basis van de gameplay en de keuzes die de speler maakt zullen bepalen of hij bijvoorbeeld een guard kan overtuigen om hem door te laten, een achterdeur open kan krijgen of dat hij gewoon de guard maar moet neerslaan. Prettig aan het verzamelen van ervaringspunten is dat deze alleen gegeven worden voor het bereiken van daadwerkelijke doelen, waardoor een speler die liever rondsluipt niet benadeeld wordt in vergelijking met een speler die alles kort en klein slaat. Hierdoor is het daadwerkelijk mogelijk om de speelstijl te gebruiken die de voorkeur heeft en dus de rol te spelen die de speler voor zijn vampier in gedachten heeft.

Bloodlines kan uit zowel het eerste- als derde persoons perspectief gespeeld worden. Waar spelers die van wapens als pistolen en geweren gebruik maken de voorkeur zullen geven aan het eerste persoons perspectief, schakelt de game voor melee gevechten automatisch over op het derde persoons perspectief, zodat de speler goed alle vijanden om zich heen kan zien. Met behulp van de linkermuisknop valt de vampier zijn vijanden aan, met de rechtermuisknop worden de disciplines geactiveerd en met de pijltjestoetsen kunnen verschillende aanvallen uitgevoerd worden. Het systeem werkt op zich vrij goed, al vond ik het persoonlijk jammer dat, in tegenstelling tot de rest van de game, actie elementen tijdens de gevechten een vrij grote rol spelen in vergelijking met de RPG elementen.