Het was een indrukwekkend, maar tegelijk angstaanjagend en meelijwekkend aanzicht tijdens de afgelopen Gamescom in Keulen. Gamers stonden maar liefst vier uur in de rij om een klein kwartiertje hun handen op een speelbare versie van Diablo III te leggen. Al ruim negen jaar wachten de fans van Blizzard op een vervolg op het alom geprezen Diablo II. De release van het derde deel in de serie laat misschien nog tot 2011 op zich wachten. En intussen verschijnt daar opeens een budgettitel die zonder blikken of blozen de concurrentie met Diablo III aangaat. Maak kennis met Torchlight.

Torchlight is een klassieke hack-and-slash RPG vergelijkbaar met Diablo. In werkelijk alles doet de game denken aan de klassieker van Blizzard. Dat is de game makkelijk te vergeven als je nagaat dat ontwikkelaar Runic Games deels bestaat uit personeel dat aan het originele Diablo heeft gewerkt. Werkelijk alles aan Torchlight ademt de stijl van Blizzard. De gameplay verschilt eigenlijk nauwelijks van Diablo en de visuele stijl doet onmiddellijk denken aan World of Warcraft.

Looten

Net als Diablo, speel je Torchlight gewapend met slechts een muis en eventueel een toetsenbord voor de hotkeys. Je hebt uiteraard keuze uit verschillende personages. In Torchlight zijn dat de sterke zwaardvechtende bezerker, de magische alchemist en de sexy, boogschietende vanquisher. Het grootste verschil tussen de personages zijn de spreuken die na ieder gestegen level te leren zijn. Omdat er maar vier verschillende vaardigheden zijn, zijn personage echter niet sterk aan je eigen speelstijl aan te passen. Naast de spreuken zijn er voor de personages dan ook geen grote verschillen; iedereen kan met alle wapens overweg.

En om die wapens draait het in een game als Torchlight. Wist Borderlands ons afgelopen maand al te trakteren op meer dan een miljoen wapens, ook in Torchlight word je om de haverklap getrakteerd op een nieuwe uitrusting die weer net even beter of anders is, dan wat je al had. De wapens zijn enorm divers en hebben vaak unieke, magische eigenschappen. De wapens geven echt het gevoel dat je slagen impact hebben. Het grote aantal aan verschillende wapens en spreuken is bijna in zijn eentje verantwoordelijk voor de verslavingsfactor van de game. Een uurtje spelen is er niet bij, want Torchlight strijdt met Borderlands om de titel ' beste lootgame van 2009' en geeft telkens die rush om nog net vijf minuutjes verder te spelen in de hoop dat je het volgende level bereikt of die ene zeldzame boog vindt. Totdat je op de klok kijkt en het diep in de nacht is.

Willekeurige omgeving

Het verhaal van Torchlight is flinterdun en heeft ook niet de ambitie om grootse dingen te vertellen. Onder het dorpje Torchlight ligt een mijn waar het zeldzame ember gevonden kan worden. De mijn blijkt echter bovenop magische ruines te liggen en het is aan de speler om deze ruïnes te verkennen en van alle monsters te ontdoen. Niemand zal zich echt voor het verhaal interesseren, maar dat maakt de game absoluut niet minder plezierig. Torchlight biedt gewoon simpel vermaak en komt daar prima mee weg.

De wereld bestaat uit de verschillende verdiepingen van de mijn. Er zijn grofweg vijfendertig verschillende niveaus in de mijn voor de hoofdquest, maar er zijn ook zijmissies die te bereiken zijn via teleportatie. De niveaus hebben ook ieder hun eigen stijl. Zo is er een donkere mijn die vol ligt met rails en dynamiet, een begroeide ruïne met meren en een niveau dat aan de hel doet denken. De sfeer wordt verhoogd door de grote variatie aan monsters en door de prachtige muziek. Omdat de levels daarnaast ook willekeurig gegenereerd worden, is het spel altijd herspeelbaar.

Huisdier

Als er dan toch kritiek op de game geleverd moet worden, dan is het wel op het feit dat Torchlight eigenlijk niet veel nieuws te bieden heeft. De gameplay is hetzelfde als tien jaar geleden gebruikelijk was, maar staat nog steeds als een huis. Toch heeft de game wel degelijk wat kleine vernieuwingen te bieden. De leukste, belangrijkste en bovenal beste toevoeging is zonder twijfel het huisdier.

Aan het begin van het spel kun je naast je eigen karakterklasse namelijk ook kiezen of je een hond of kat als huisdier wilt. Zoals het spreekwoord luidt is de hond (of de kat) je beste vriend, en dat blijkt zondermeer in Torchlight. Je huisdier vecht niet alleen met je mee, maar beschikt over nog een aantal andere handige eigenschappen. Zo kun je hem verschillende toverspreuken aanleren (die hij automatisch uitvoert), vissen voeren om tijdelijk of zelfs permanent in een ander wezen te veranderen, of bijvoorbeeld als pakezel naar een stad sturen om je inventaris te verkopen. Kortom, het huisdier is niet alleen een praktische toevoeging, het maakt de game ook nog eens leuker.

Torchlight is misschien wel de grote verrassing van deze herfst. Dankzij de lage prijs van twintig dollar, ongeveer dertien euro, is de game een koopje. In ruil daarvoor krijg je een game die zo verslavend is dat je de game wellicht zult gaan haten als je weer een nacht geen rust hebt gehad. Blizzard laat ons misschien nog wel een tijdje wachten op Diablo III, maar Torchlight maakt die game haast overbodig. Aan het weinige aantal klassen en het gebrek aan multiplayer merk je weliswaar dat er minder tijd in de ontwikkeling is gestoken dan bij Diablo III, maar de inhoud die Torchlight nu biedt is nog steeds meer dan je voor een dergelijk lage prijs zou verwachtten.