Het vlieggenre is een ondergeschoven kindje op de consoles. Het is alweer een jaar geleden dat de laatste twee games in dit genre op de markt kwamen met Heroes Over Europe en IL-2 Sturmovik: Birds of Prey, twee titels die zich in de Tweede Wereldoorlog situeerden. Voor moderne luchtgevechten moeten we zelfs terug naar de eerste H.A.W.X., die alweer anderhalf jaar geleden op de markt kwam. Ontwikkelaar Ubisoft Romania gaat met H.A.W.X. 2 dan ook vooral de concurrentie met zichzelf aan, wat niet meteen aanmoedigt om het onderste uit de kan te halen. Toch weet H.A.W.X. 2 tot grotere hoogten te stijgen dan zijn ietwat teleurstellende voorganger.

Variatie

Het verhaal brengt weinig verrassingen met zich mee voor iedereen die een beetje bekend is met het werk van Tom Clancy. De beste man heeft dan misschien zelf niets aan het verhaal bijgedragen, toch ademt het weer die typische techno-triller-stijl uit. Het draait in een notendop om groeiende terroristische activiteiten en de dreiging van een nucleaire aanval. En dat alles met clichématige plotwendingen. Toch is het verhaal best vermakelijk, helemaal omdat er subtiele verbindingen met andere Tom Clancy-games in zitten. Zo komen de Ghosts uit Ghost Recon een aantal keer in actie en maakt ook de Russische geheimagent Kestrel uit Splinter Cell: Conviction zijn opwachting in een aantal missies.

Het grootste kritiekpunt van de eerst H.A.W.X. was het gebrek aan afwisseling, iets waar Ubisoft Romania dan ook wat aan gedaan heeft. Je vliegt dit keer niet alleen als lid van het H.A.W.X.-eskader maar kruipt ook in de huid van een Britse en Russische piloot. Hierdoor beleef je het verhaal vanuit meerdere perspectieven en krijg je een breder beeld van het conflict. Gelukkig is het niet alleen gebleven bij meerdere piloten, want ook de variatie in de missies in aangepakt. Je verruilt regelmatig de straaljager voor een UAV om een spionagemissie te kunnen uitvoeren en neemt ook een keer plaats in een AC-130 Gunship om ondersteuning te geven aan grondtroepen. De andere vliegtuigen laten zich anders besturen dan de pijlsnelle straaljager en vormen daardoor een welkome afwisseling, waarbij de missies met een UAV je ook nog eens meer bij het verhaal betrekken.

Niet zo plat

De hoofdmoot van de game is en blijft natuurlijk het vliegen met straaljagers en deze zien er wederom prachtig uit. We twijfelden af en toe zelfs of er niet stiekem een stukje filmmateriaal in het spel was gestopt toen er weer een vliegtuig in beeld kwam. De omgevingen hebben een flinke oppoetsbeurt gekregen. Hoogteverschillen zijn duidelijker zichtbaar en ook behuizing en begroeiing hebben wat meer substantie gekregen. Van dichtbij zijn de details nog wel wat grof, maar het is in ieder geval geen overheersend platte satellietfoto meer.

Dat is een belangrijk verschil, want je komt in H.A.W.X . 2 dichter bij de grond dan in het eerste deel. Je zult nu namelijk ook moeten opstijgen en landen. Dit zorgt voor wat meer sfeer, want om je heen is er flink wat leven in de brouwerij zodra je naar de startbaan moet taxiën. Grondtroepen zijn hard aan het werk en helikopters en andere vliegtuigen vliegen af en aan. Het landen is gelukkig vrij simpel gehouden door goede aanwijzingen op het scherm en zelfs hulp bij het aanvliegen. Slaag je er toch in om neer te storten op zo’n moment, dan is dat volledig je eigen schuld.

Uitdagend en tam tegelijk

Hoewel je nu tijdens een missie kan landen, hoef je je gelukkig geen zorgen te maken over de hoeveelheid kerosine in je vliegtuig. De belangrijkste reden om tijdens een missie even een pauze in te lassen is om eventuele schade te herstellen en je raketten bij te vullen.. Vooral dat laatste is uitermate belangrijk. Vijanden zijn namelijk erg goed in het ontwijken van je raketten en kunnen op de hogere moeilijkheidsgraden ook meer incasseren, terwijl jij minder munitie bij je hebt. Het maakt de dogfights lekker uitdagend en je krijgt al snel het idee dat je meer aan het kanon dan aan de raketten hebt. Nadeel is wel dat je tijdens de luchtgevechten wel eens vergeet dat er ook iets verdedigd moet worden en de computergestuurde medestanders nemen je nauwelijks werk uit handen. Gelukkig kom je regelmatig een checkpoint tegen die al te grote frustraties tegengaat.

Tussen alle verbeteringen zouden we bijna vergeten dat het in H.A.W.X. 2 natuurlijk om het vliegen draait. De besturing is heerlijk soepel en makkelijk op te pakken, waardoor je al snel de sterkste staaltjes luchtacrobatiek uit de controller trekt. Je hebt altijd het gevoel de totale controle over je vliegtuig te hebben als je met een combinatie van scherpe draaien en rollen raketten ontwijkt of een tegenstander in het vizier wil krijgen. De Assistence-off-modus uit het eerste deel keert ook terug en is dit keer gelijk vanaf het begin te gebruiken. In deze modus neemt de camera een grotere afstand van je vliegtuig en worden alle automatische hulpmiddelen om deze in de lucht te houden uitgeschakeld in ruil voor meer wendbaarheid. Het is erg leuk om de meest onmogelijke draaien te maken en zo de vijand te verrassen of gewoon voor de lol een beetje te stunten. Het grote gevaar dat deze modus met zich meebrengt is dat je het vliegtuig vlot overtrekt, waardoor je kortstondig erg kwetsbaar in de lucht dwarrelt. Het gebruik van Assistence-off vraagt dan ook om de nodige oefening, maar betaalt zich dubbel en dwars terug tijdens een pittig luchtgevecht.

Hoewel het vliegen op zich dus uitstekend werkt, misten we wel het gevoel van snelheid. Tijdens een missie waarbij door een kloof gevlogen moet worden, krijg je bijvoorbeeld niet het idee dat je met ruim 1000 km/h rakelings langs de grond raast. Het voelt allemaal wat tam. Daarnaast is de keuzevrijheid als het gaat om met welk vliegtuig je speelt vaak beperkt. Pas na het uitspelen van een missie kan je bij het herspelen ervan uit je vrijgespeelde assortiment kiezen. Tenminste, als het spel  vindt dat het vliegtuig geschikt is voor de missie. Dat een keuze afgeraden wordt, vinden we best, maar nu zijn de keuzemogelijkheden wel erg beperkt.

Ervaring is belangrijk

Je hebt wel een goede reden om missies te herspelen, want met elk voltooid doel, opgeblazen vijand en voltooide uitdaging verdien je ervaringspunten. En met deze punten is weer genoeg vrij te spelen. In tegenstelling tot de eerste H.A.W.X. speel je nu niet meer lineair alle vliegtuigen en extras vrij, maar krijg je de keuze om per level dat je omhoog gaat een unlock te kiezen. Deze variëren van nieuwe vliegtuigen tot perk-achtige hulmiddelen die ingezet kunnen worden tijdens een multiplayergevecht. Zo kun je bijvoorbeeld de radar van je tegenstander voor korte tijd verstoren, je vliegtuig laten repareren of kort onzichtbaar worden. Om de balans eerlijk te houden kun je maar één hulpmiddel meenemen en duurt het vrij lang voordat deze opnieuw ingezet kan worden.

Je krijgt niet alleen meer mogelijkheden dankzij de ervaringspunten, want ook je vliegtuig wordt beter naarmate je hem meer inzet en meer doelen vernietigt. Dit loopt uiteen van een nieuw likje verf en het zelf samenstellen van wapens die meegenomen worden tot kleine toenames in bijvoorbeeld schade of snelheid van de straaljager. Hierdoor is het handig om te bedenken welk vliegtuig het beste ingezet kan worden, met oog op de concurrentie en eigen speelstijl. Verwacht alleen niet dat een A-10, die vooral geschikt is voor het uitschakelen van gronddoelen, de directe strijd aan kan gaan met een uiterst wendbare F-22.

Lomp als een AC-130

De multiplayer is niet alleen uitgebreid met hulpmiddelen. Alles dat in de singleplayer gespeeld kan worden, kan nu ook in de multiplayer. Het is niet alleen leuker om de verhaalmodus met maximaal vier man coöperatief te doorlopen, de missies worden ook beter te doen. Alleen op het vlak van competitieve multiplayer zijn de mogelijkheden wat beperkt. Hoewel er bij de Team Battle-modus veel in te stellen is, zoals het alleen kunnen gebruiken van het boordkanon, blijft het beperkt tot vier-tegen-vier. Het ontbreken van grootschalige luchtgevechten is een gemis. Daarnaast voelt het lobbysysteem van de multiplayer zo lomp als een AC-130. Alle spelmodi zijn op één grote hoop gegooid en even wisselen van missie is er niet bij. Het haalt de snelheid en souplesse die je wel in het luchtruim hebt uit een anders nog best vermakelijke multiplayer.