Ontwikkelaar Tecmo staat niet echt bekend om zijn vredelievende en schattige platformgames. Toch weerhoudt dat ze er niet van om toch met een dergelijke game op de proppen te komen. Niet zomaar een 3d-platformer. Nee, het moet ook nog eens origineel zijn. Enter Tokobot; de game die het platformgenre op de PSP wat leven in moet blazen. Wij kijken of deze eerste poging ook meteen een goede is.

Tokobot is een 3d-platformgame met in de hoofdrol Bolt, een archeoloog die de ruïnes van een eeuwenoude en geavanceerde beschaving onderzoekt. Hij vindt een stel kleine en schattige robots, genaamd Tokobots, die zonder enige aanleiding Bolt gaan helpen in zijn zoektocht naar archeologische artefacten. Naarmate je vordert in de game, blijken deze robots maar al te handig te zijn. Zo blijken er nog een groot aantal robots rond te lopen die de ruines verdedigen tegen indringers. Alsof dat nog niet genoeg is, maken een paar mysterieuze personen het je erg moeilijk bij je pogingen om de raadsels van de oude beschaving te ontcijferen.

Aan het begin van de game heb je de beschikking over zes Tokobots. Het aantal groeit naarmate je verder komt in de game. De Tokobots zijn in maximaal drie formaties in te in te delen terwijl ze met je meelopen en kunnen met de rechter schouderknop gekoppeld worden. Hierdoor kun je met de robots vijanden verslaan en voorbij obstakels komen. De eerste formatie is de V formatie. De naam hiervan is wat misleidend, want de Tokobots lopen gewoon in een lange rij achter je aan. Door ze te koppelen, kun je ze gebruiken als een lange zweep of als brug en ladder. De U formatie laat de Tokobots aan beide zijden van Bolt meelopen. De koppeling stelt Bolt in staat de robots snel rond te draaien en te gebruiken als wapen of zelfs als helikopter. In de laatste formatie staan de Tokobots om Bolt heen. Door te springen kun je ze een stamp-aanval laten doen en door ze te koppelen, dragen ze Bolt over obstakels heen. De stamp-aanval vormt overigens wel een uitzondering op de koppelingen, want hiervoor hoeft de rechter schouderknop niet te worden gebruikt. Het gebruik van de formaties is in het begin wel even wennen, maar na een tijdje wordt het een tweede natuur om snel te wisselen tussen formaties en de speciale moves te gebruiken.

Na een aantal archeologische vondsten te hebben gedaan, kom je erachter dat de Tokobots meer in hun mars hebben. Zo kunnen ze ook transformeren in grotere apparaten, die erg handig zijn bij het verslaan van grote vijanden of het oplossen van puzzels. Deze transformaties heten Karakuri. De eerste Karakuri is een grote samoerai robot, die met zijn zwaard veel meer schade aanricht dan wanneer je een formatie gebruikt. Er bestaan ook andere Karakuri die minder op geweld en meer op functie gericht zijn. Zo kun je de Tokobots laten veranderen in grote katapult, of een kraan om grote objecten te verplaatsen. Meer van deze mogelijkheden worden verder in de game vrijgespeeld. Je moet echter wel voorzichtig omspringen met de Karakuri, want elke keer dat ze worden gebruikt, verbruik je onderdelen. Deze onderdelen kun je verspreid in de levels vinden en kunnen worden verzameld door vijanden te verslaan en kratten kapot te slaan. Een nadeel van sommige Karakuri is dat ze maar op bepaalde plekken te gebruiken zijn. Zo wordt de kraan bijvoorbeeld alleen gebruikt in puzzels waarbij het zaak is blokken te verplaatsen. Het gevoel bekruipt je toch dat er wat meer uit gehaald had kunnen worden.

Daarbij komt dat de levels behoorlijk lineair zijn. Je hoeft over het algemeen niet na te denken waar je heen moet, want er is maar één weg. Deze weg ligt natuurlijk wel bezaaid met obstakels en vijanden, maar er is vaak dan toch maar één manier om hieraan voorbij te komen. Dit wil echter niet zeggen dat het gauw saai wordt om het einde van de levels te halen, want er worden steeds weer nieuwe obstakels geïntroduceerd om je nieuw verworven krachten op uit te testen. Vooral later in de game worden er een aantal originele toepassingen verzonnen voor de verschillende formaties. Ook de eindbazen die je zo nu en dan tegenkomt, moeten worden verslagen door creatief gebruik te maken van de eigenschappen van de Tokobots. Zoals je nu wel door zult hebben, is gameplay het meest belangrijke aspect van Tokobot. Het is daarom jammer dat er een aantal dingen zijn die een perfecte speelervaring in de weg staan. Zo is het gebruik van de schouderknop vaak wat omslachtig. Aangezien er over het algemeen maar één actie hoort bij een formatie, had het koppelen van de robots en het uitvoeren van de actie best onder één knop gebracht kunnen worden. Ook wil het nog wel eens voor komen dat een aantal Tokobots achterblijven of in een ravijn vallen. Na een tijdje worden deze wel weer aangevuld, maar naarmate het aantal Tokobots groter wordt, zul je ook langer moeten wachten totdat ze zijn aangevuld. Zoals met zoveel 3d-platformgames het geval is, heeft ook Tokobots te kampen met cameraproblemen. Dit is vooral een issue wanneer vijanden je in de hoek drijven, of wanneer obstakels zich in de verticaal georiënteerde levels net uit je blikveld bevinden. De beperkte first-personview en de centreerfunctie zijn niet genoeg om je het complete overzicht te bieden.

Zoals al eerder gezegd, zijn de levels behoorlijk lineair. Daar komt bij dat de levels er grafisch een beetje matig uitzien. Het is niet dat de levels geen afwisseling bieden. Het is gewoon dat de textures en gebruikte materialen er allemaal saai over komen. De opbouw van de levels geeft je echter wel weer de kopzorgen (in positieve zin) om je de saaie kleuren te doen vergeten. Verder is er op audiovisueel gebied weinig aan te merken op de game.

Tot conclusie

Tokobot is zeker geen game zonder fouten. Het is vooral jammer dat op bijna elk aspect wel iets aan te merken is. Geen van de fouten zijn echter ernstig genoeg om je haren uit je kop te trekken. Bovendien is de originele en innovatieve gameplay leuk genoeg om je deze fouten te doen vergeten. Eigenaars van een PSP die smachten naar een 3d-platformer, doen er zeker goed aan Tokobot te halen.