Een populaire categorie games voor Xbox Live Arcade zijn de digitale versies van gezelschapspellen. Populaire bord- en kaartspelletjes als Kolonisten van Catan, Carcassone, Uno en Lost Cities vonden al hun weg naar Microsoft's digitale distributiekanaal. Het volgende spel in rij is Ticket to Ride, een in Nederland wat minder bekend bordspel dat niet gewoon bij de Intertoys of Bart Smit te vinden is, maar wel bij de specialistische spelletjeswinkel. En zoals bordspelfanaten wel weten, treft je juist daar de écht leuke bordspelletjes aan. In Ticket to Ride draait het aanleggen van treinverbindingen tussen steden op een landkaart. Elke speler krijgt bij aanvang een aantal bestemmingen uitgedeeld. Dit zijn kaartjes waarop twee steden staan die met elkaar verbonden dienen te worden. Hoe verder de steden uit elkaar liggen op de kaart, hoe meer punten je behaalt voor het voltooien van deze bestemming. Vervolgens kun je per beurt drie dingen doen: je kunt grondstofkaarten pakken, routes claimen met behulp van die grondstofkaarten of nieuwe bestemmingen pakken. Doel is om zoveel mogelijk punten te behalen met het claimen van routes en het voltooien van bestemmingen. Ook zijn er extra punten te verdienen met de langste aaneengesloten route. De strategie zit hem in het nemen van de bestemmingen: hoeveel werk kost het en wat is het rendement. Ook dien je de tegenstander nauwlettend in de gaten te houden om hem de loef af te kunnen steken en zo te voorkomen dat hij zijn bestemmingen voltooit. Niet voltooide bestemmingen worden namelijk van het totale puntenaantal afgetrokken. De digitale overzetting van Ticket to Ride blijft zeer trouw aan het bordspel, niet alleen in de spelformule, maar ook in de aankleding. Waar de Kolonisten van Catan op de Xbox 360 echt tot leven kwam, komt er in Ticket to Ride hooguit sporadisch een vliegtuigje of bootje voorbij. De kaart zelf is hetzelfde als in het bordspel en ook de treintjes die je aanlegt komen overeen met de treintjes zoals je die in de doos aantreft, en niet zoals die buiten rondrijden. Een wat lagere abstractie had het spel wat levendiger en toegankelijker gemaakt, nu speel je gewoon het bordspel op het tv-scherm. Niet dat dat verder echt een groot probleem is, want het bordspel is prima overgezet. De interface is soepel en zorgt ervoor dat een gemiddelde beurt slechts enkele seconden duurt en het hele spelletje ongeveer een kwartier. Vooral het feit dat je niet zelf de scores meer bij hoeft te houden, zorgt voor een aanzienlijk sneller spelverloop dan de fysieke variant. De computergestuurde tegenstanders bieden aanvankelijk genoeg tegenstand, zeker op de hoogste moeilijkheidsgraad tegen meer dan één tegenstrever, maar na wat oefening zul je ze keer op keer te slim af zijn. Spelen tegen echte mensen biedt dan de uitkomst. Dit kan via Xbox Live, maar ook met zijn tweeën op één Xbox. Om te voorkomen dat je elkaar achter de kaarten kijkt, zit er tussen de beurten een zwart scherm waarin de ene speler zijn hoofd af kan wenden terwijl de andere de controller overneemt. Het vergt wel wat discipline, maar is in ieder geval beter dan helemaal niets zoals in Catan. Voor de 800 punten die Ticket to Ride kost krijg je alleen de standaard editie met de Amerikaanse kaart. Voor de 1910-versie met speciale spelregels en extra bestemmingen moet je bijbetalen, net als voor de kaart van Europa. Wat mij betreft hadden deze twee aanvullingen van meet af aan bij het standaardspel gevoegd mogen worden, want met alleen de Amerikaanse kaart voelt Ticket to Ride wel wat karig. Vooral de Europese kaart zorgt voor enkele leuke toevoegingen die wat meer diepgang in het spel brengen. Dan had men alsnog de Zwitserse en Duitse kaarten gebundeld als downloadbare inhoud aan kunnen bieden.