Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
Trails of Cold Steel

The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel

Klassenstrijd met klasse

Geschreven door Guan van Zoggel op

Conclusie

  • Trails of Cold Steel is een zeer geslaagde mix van Suikodens politieke intriges, Persona’s Social Link-systeem en de dagelijkse luchtigheid van Grandia, zonder de visie van de Trails-serie uit het oog te verliezen. Enkele schoonheidsfouten daargelaten is Cold Steel is een ware pageturner en aanrader voor elke zelfbenoemde JRPG-liefhebber.
    Score: 85 Uitstekend
    • Spannend verhaal, oog voor detail, goed uitgewerkte personages, uitmuntend vechtsysteem, soundtrack
    • Animaties zijn achterhaald, structuur van hoofdstukken is vrij rigide

Trails of Cold Steel voor PlayStation 3 en PlayStation Vita is het nieuwe deel in de Trails-reeks, dat met het tweedelige Trails in the Sky voor PSP en Steam de harten van vele JRPG-liefhebbers wist te stelen. 

Nu het verhaal van Estelle en Joshua Bright in het koninkrijk van Liberl ten einde is gekomen, verschuift de focus van de serie naar het imperialistische buurland Erebonia. Dit keizerrijk gaat al decennia gebukt onder een politieke patstelling; de door de keizerlijke familie aangestelde reformistische partij wil moderniseren en de klassenmaatschappij afschaffen, maar stuit daarbij op weerstand van de adel, vier families die al eeuwenlang elk een een provincie regeren. Doordat een directe confrontatie tussen het imperialistische leger en provinciale legers alleen maar tot een bloedbad leidt, probeert de prins van Erebonia de patstelling te overkomen met de introductie van Class VII.

Trails of Cold Steel

Verbroedering

De militaire academie van Erebonia, genaamd Thors, deelt traditiegetrouw zijn studenten in per klasse. Het sociale experiment Class VII heft dat onderscheid op en dumpt de negen studenten met verschillende achtergronden in een kelder van de school. Alleen door samen te werken kunnen ze de uitgang bereiken. In dit gezelschap speel je Rean Schwarzer, de geadopteerde zoon van een baron. Door de bewust neutrale houding van zijn vader is Rean de ideale Class VII-student om de vele verhitte discussies om te buigen tot verbroedering. Met name mentor Sara maakt daar dankbaar gebruik van door tijdens de vele excursies Rean in te delen met minstens twee heethoofden.

Ontwikkelaar Falcom draait er geen doekjes om: bepaalde aspecten van Cold Steel, met name de invulling van de academie, zijn geïnspireerd door Persona. Het maakt gebruik van een kalendersysteem en je volgt lessen waarop je getoetst wordt tijdens examens. Ook ontvang je op vrije dagen een aantal quests en kun je je vrije tijd spenderen met vrienden om banden aan te sterken. Juist door het wiel niet opnieuw uit te vinden maar door elementen van een bewezen systeem over te nemen en die zelfs te verbeteren, heeft Cold Steel de ruimte om meer dan ooit het karakter van de Trails-serie te definiëren.

Trails of Cold Steel
Trails of Cold Steel

Groeispurt

Niet alleen de geleende componenten, ook het eigen DNA van de serie getuigt van een enorme groeispurt sinds Trails in the Sky. Het turn-based vechtsysteem stelt spelers nu in staat om de traditionele vierkoppige teams uit te breiden met twee tot drie supporters, die je tijdens gevechten kunt wisselen. Dit zorgt ervoor dat je altijd wel iemand hebt die een vijand uit balans kan halen, waarna een gelinkte partner, die eveneens per beurt te wisselen is, een follow-up aanval kan uitvoeren. Waar in Persona de meerwaarde van Social Links voor het vechtsysteem niet altijd even duidelijk is, maakt Trails of Cold Steel dit juist volledig inzichtelijk. Van extra klappen tot een snelle heal; je weet altijd precies waar je van op aan kunt.

Ondanks dat de setting verschoven is van gilde naar school, is het dagelijkse leven van Rean niet zoveel anders dan fans gewend zijn van bracers Estelle en Joshua. Tijdens school- en excursiedagen ontvangen Rean en zijn groepsgenoten verzoeken van docenten of andere NPC’s, die ze uitvoeren om meer over het keizerrijk en de wereld daarbuiten te leren. Het staat je vrij om slechts een deel van de quests te doen, maar mentor Sara herinnert je eraan dat elke beslissing die je maakt invloed heeft op je beoordeling. Hoe zorgvuldiger je quests uitvoert, hoe meer academische punten je ontvangt. Gaandeweg leert Class VII over de politieke onrust van Erebonia en ontmoeten ze de grote spelers hierin, zoals leden van de keizerlijke familie, de kanselier en aanvoerders van verscheidene militaire eenheden.

Trails of Cold Steel

Ongemakkelijke cliffhanger

Trails of Cold Steel voert veel veranderingen door, maar verliest nooit de visie van de serie uit het oog. Zowel de militaire academie als de dorpen en steden die je bezoekt tijdens excursies worden bewoond door talloze NPC’s, elk met hun eigen verhaallijn. Je hoeft deze vertakkingen niet te volgen, maar ze dragen samen bij aan het overkoepelende doel van Cold Steel: de world-building van Erebonia. Zoals elke Trails-titel schittert ook Cold Steel op dat vlak. Na ongeveer tachtig tot negentig uur komen alle ontwikkelingen samen in een ware stortvloed aan onthullingen, eindigend met een ongemakkelijke cliffhanger.

Door de ambitieuze vertaling van de Trails-wereld naar 3D laat Cold Steel technisch gezien wel enkele steken vallen. Zo wordt de game regelmatig geteisterd door een haperende framerate in zowel de PlayStation 3- als Vita-versie en ook animaties van personages zijn redelijk houterig, zeker in vergelijking met visueel gepolijste genregenoten die gebruikmaken van motion-capture. Al met al lijken het kinderziektes te zijn als gevolg van een moeizaam ontwikkelproces. Naast het antwoord op de cliffhanger geeft ook dat ons genoeg reden om nu al halsreikend uit te kijken naar het vervolgdeel, dat later dit jaar zal verschijnen.

The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel is vanaf 29 januari 2016 verkrijgbaar voor PlayStation 3 en Vita.

Bron: null

Dit artikel delen:

Lees meer

Prison Architect komt naar PS4, Xbox One en Xbox 360 Prototype Star Wars Battlefront 3 voor Xbox 360 opgedoken
3

Reacties op: The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • DIeuwtjin

    • 1 jaar, 8 maanden geleden
    Goede review, pakt IMO de meeste relevante punten goed aan.

    Na trails in the sky had ik deze gepre-ordered en ik zit na ongeveer 80 uur nu tegen het einde aan. Ik vind het ook een erg geslaagde vertaling en met een goede combinatie van intrige, humor, een goed vechtsysteem en de persona-achtige elementen zou ik het iedereen aanraden.

    Wat betreft de review: ik heb alleen in een enkele cutscene een haperende framerate gezien op de PS3 (in totaal iets van 3 of 4 keer in 80 uur) en dat valt naar mijn mening wel mee. De animaties en modellen zijn idd wel wat achterhaald. Wat me enigszins opvalt, is dat er niets wordt gezegd over dat de actie lang kan duren voordat het op gang komt en als je als completionist de wereld gaat ontdekken (praten met alle NPC's e.d., om hun individuele verhaal door de verschillende gebeurtenissen ook te volgen - iets unieks voor de trails stijl) dan kunnen er uren voorbij gaan zonder een enkele combat. Dat zal voor sommige mensen goed vallen en voor anderen wat minder, denk ik. Ik ben zelf uiteindelijk het spel meer gaan zien als een soort ontdekkingsreis door die wereld en ik vond dat een indrukwekkende ervaring ookal was er weinig actie op sommige punten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • GuanvanZoggel

    • 1 jaar, 8 maanden geleden
    @DIeuwtjin Oordelen of een game snel op actie komt vind ik lastig. Ik speelde de Japanse versie na voorganger Ao no Kiseki (Trails to Azure), dat non-stop actie is. In vergelijking daarmee voelt het alsof de game nooit op gang komt. Nu speelde ik Cold Steel na FC (Evolution) en vond dat eerstgenoemde aanzienlijk sneller op gang komt dan laatstgenoemde. Juist doordat dat ik dat op twee verschillende manieren heb ervaren, heb ik het bewust niet genoemd.

    Juist doordat de animaties en modellen wat achterhaald zijn, had ik verwacht dat er minder haperingen in de framerate zouden zijn. Tijdens de field trips naar Heimdallr en Legram, en tijdens het laatste hoofdstuk, zijn er toch nog behoorlijk wat framedrops.

    Voor mij voelde Trails of Cold Steel ook een ontdekkingsreis. Ik heb dan ook veel - héél veel - screenshots gemaakt tijdens de vele trips. :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • N0rthstar

    • 1 jaar, 8 maanden geleden
    Argh er komen echt way te veel van dit soort spellen uit. Ik kan het allemaal niet meer bij houden met al die legend namen :) En ze lijken me allemaal leuk om te spelen. Maar 80 tot 90 uur, man ik heb daar gewoon geen tijd meer voor in het dagelijks leven…

    Zucht komt op het lijstje to-do over 20 jaar…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.